• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tętnica biodrowa wspólna

    Przeczytaj także...
    Tętnica główna (łac. aorta - z gr. aeiro - dźwigam, unoszę w górę - nazwa nadana przez Arystotelesa, który twierdził, że funkcją aorty jest utrzymywanie serca we właściwym miejscu) - duży pień tętniczy, którego gałęzie doprowadzają krew tętniczą do wszystkich tkanek. Jest największą tętnicą człowieka.Staw krzyżowo-biodrowy (łac. articulatio sacroiliaca) – u człowieka staw płaski tworzony przez kość krzyżową i kość biodrową, o niewielkiej ruchomości, wzmocniony silnymi więzadłami.
    Język polski (polszczyzna) – język naturalny należący do grupy zachodniosłowiańskich (do których należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiących część rodziny indoeuropejskiej.
    Podział aorty na dwie tętnice biodrowe wspólne. Tętnica biodrowa wspólna dzieli się na tętnice biodrową zewnętrzną i wewnętrzną

    Tętnica biodrowa wspólna (łac.arteria iliaca communis) jest naczyniem krwionośnym, które jest końcowym odgałęzieniem aorty brzusznej. Pod względem topograficznym tętnica biodrowa wspólna nie należy do naczyń krwionośnych kończyny dolnej, ale do naczyń brzucha. Jednakże pod względem czynnościowym naczynie jest szczególnie ważne dla kończyny dolnej, gdyż w przypadku jego przerwania prowadzi do zmian martwiczych w kończynie dolnej.

    Tętnica główna (łac. aorta - z gr. aeiro - dźwigam, unoszę w górę - nazwa nadana przez Arystotelesa, który twierdził, że funkcją aorty jest utrzymywanie serca we właściwym miejscu) - duży pień tętniczy, którego gałęzie doprowadzają krew tętniczą do wszystkich tkanek. Jest największą tętnicą człowieka.Kręgi lędźwiowe (łac.Vertebrae lumbales, skrót: L) - kręgi w lędźwiowym odcinku kręgosłupa. U człowieka jest ich 5 (L1 - L5), odznaczają się bardzo masywną budową. Łączą się z kością krzyżową na wysokości pośladków. Kręgi te mają duże trzony o kształcie nerkowatym. Wyrostki są nieco odgięte do tyłu. Wyrostki poprzeczne (na rysunku opisane jako Transverse process). Wysokie i spłaszczone wyrostki kolczyste zwrócone są ku tyłowi, w dół. Otwór kręgów ma kształt trójkąta.

    Rozwidlenie aorty znajduje się na poziomie 3/4 części dolnej czwartego kręgu lędźwiowego. Tętnica biodrowa wspólna jest krótkim naczyniem, zakończonym rozwidleniem na tętnicę biodrową zewnętrzną i wewnętrzną na wysokości stawu krzyżowo-biodrowego. Biegnie wzdłuż przyśrodkowej krawędzi mięśnia lędźwiowego większego, kierując się w dół, bocznie i do przodu. Na swym przebiegu oddaje jedynie drobne gałęzie do otrzewnej, znajdującej się do przodu od tętnicy,do mięśnia lędźwiowego większego, znajdującego się z tyłu i do naczyń chłonnych okolicy brzucha. Przebieg tętnicy kończy się przed stawem krzyżowo-biodrowym, na poziomie dolnej krawędzi piątego kręgu lędźwiowego, gdzie tętnica biodrowa wspólna rozgałęzia się na silniejsze (średnica: 1 cm), przednio-boczne odgałęzienie - tętnicę biodrową zewnętrzną, oraz słabsze (średnica: 9 mm) tylno-przyśrodkowe odgałęzienie - tętnicę biodrową wewnętrzną.

    Układ krwionośny człowieka (łac. sistema sanguiferum hominis) – układ zamknięty, w którym krew krąży w systemie naczyń krwionośnych, a serce jest pompą wymuszającą nieustanny obieg krwi. Układ ten wraz z układem limfatycznym (łac. sistema lyphaticum) tworzą układ krążenia (łac. sistema circulatorium).Otrzewna (łac. peritoneum) – cienka, gładka błona surowicza, która wyściela ściany jamy brzusznej i miednicy oraz pokrywa całkowicie lub częściowo położone w tych jamach narządy.

    Bibliografia[]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. T. 3. Warszawa: PZWL, 2010. ISBN 9788320042511. (pol.)
  • Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.