• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tępa Podkowa

    Przeczytaj także...
    Krzyżacy – powieść historyczna Henryka Sienkiewicza, która ukazała się po raz pierwszy w czasopiśmie "Tygodnik Ilustrowany" od lutego 1897 do lipca 1900 roku, a w postaci książkowej w roku 1900. Akcja utworu toczy się od 1399 (rok śmierci królowej Jadwigi) do 1410 (bitwa pod Grunwaldem).Powiat płoński – powiat w Polsce (w północno-zachodniej części województwa mazowieckiego), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Płońsk.
    Herbowni (klejnotni, współherbowni) - osoby i rodziny posługujące się tym samym herbem, lub jego odmianą, staropolskie określenie rodu herbowego.
    POL COA Tępa Podkowa.svg
    Oryginalna wersja herbu z drugiej połowy XIX wieku

    Tępa Podkowa, herb szlachecki.

  • Opis herbu: W polu niebieskim podkowa barkiem do góry postawiona. W środku podkowy złoty krzyż. Labry niebieskie podbite srebrem i złotem. W klejnocie skrzydło srebrne.
  • Najwcześniejsze wzmianki:
  • Wojciech Starołęski starosta piotrkowski, kasztelan żarnowski

    Piotrków Trybunalski – miasto na prawach powiatu w centralnej Polsce, położone na zachodzie Równiny Piotrkowskiej. Drugie pod względem wielkości miasto w województwie łódzkim i 47. w Polsce. Był miastem królewskim.Mazowsze (łac. Mazovia) – kraina historyczna położona w środkowym biegu Wisły oraz dorzeczu jej dopływów w centralnej oraz północno-wschodniej Polsce, znajdująca się w większości w woj. mazowieckim; historyczną stolicą Mazowsza jest Płock, który jest także najstarszym miastem tego regionu (prawa miejskie w 1237); dzielnica historyczna Polski.

    ]

    Ród Modlińskich szlachta z Podkarpacia i Modlnej k.Ozorkowa

    Ród Żychowskich szlachta z Mazowsza, gniazdo rodowe: Żychowo, gmina Raciąż, powiat płoński

    Ród Wolskich szlachta z Mazowsza

    Znajdziesz tu listę herbów. Jeśli poszukujesz informacji ogólnych o herbie szlacheckim zobacz artykuł herb szlachecki.Gmina Raciąż - gmina wiejska w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie ciechanowskim.

    Ród Buliczów szlachta z Grodów Czerwieńskich, gniazdo rodowe Biłgoraj, prawdopodobnie przybyła z ziem serbskich (okolice Kosowa), około 1400 r.

    Ród Gierałtowskich pradawni podkowicze Gierałtowie herbu własnego. Opis herbu: w tarczy błękitnej podkowa ocelami w dół ze złotym krzyżem, w labrach zaszczytne koniczynki, klejnot prawe skrzydło orła.

    Ród Steciuków szlachta z Grodów Czerwieńskich, gniazdo rodowe Wołyń.

    Herb szlachecki – charakterystyczny znak rodowy ustalony według określonych reguł heraldycznych. W założeniu jest znakiem niepowtarzalnym, jednak może się nim posługiwać – w heraldyce polskiej – wiele rodów tzw. herbownych, tworzących w konsekwencji charakterystyczny dla polskiej heraldyki ród herbowy, grupujący rodziny czasem ze sobą wcale niespokrewnione. Wynika to m.in. z historii kształtowania się w Polsce stanu szlacheckiego, zachowującego tradycję przynależności do dawnych wielkich rodów lub klanów, także z praktyki przyjmowania jednego herbu przez rodziny niespokrewnione, ale służące w jednej chorągwi, a także w pewnym stopniu z prawnej możliwości tzw. adopcji herbowej osoby nobilitowanej przez jej szlacheckiego patrona należącego do genealogicznej linii danego rodu herbowego. Tylko polskim zwyczajem jest fakt, że różne rodziny szlacheckie mogą pieczętować się takim samym herbem. Rodziny te nawet nie są lub nie muszą być ze sobą skoligacone. Gdzie indziej herb jest własnością tylko jednej rodziny i tylko dla niej jest jej godłem, pieczęcią i znakiem. Dlatego zmiana koloru tła lub inności tego samego wizerunku powoduje powstanie innego herbu, jednak w Polsce jest to tylko inna odmiana herbu już istniejącego. Wywodzi się to z polskiego średniowiecznego systemu prowadzenia wojen i bitew, zwanego systemem chorągwi. Tym samym rycerze jednej chorągwi zwykle używali jej godła i nosili takie same herby. Stąd wiele rodzin szlacheckich w Polsce ma podobne lub identyczne herby. Często towarzyszyła temu formalna odmiana herbu. Praktyka ta została z czasem zakazana. W innych krajach europejskich dany herb przysługuje tylko jednej rodzinie. Choć znane są też sytuacje, gdy grupa rodzin noszących różne nazwiska odmiejscowe od różnych włości, ale wspólnego pochodzenia, nosi herby identyczne lub podobne, jak w Polsce. W średniowieczu wymagane było nawet wyróżnianie herbów poszczególnych członków rodziny, przez dodawanie specjalnych oznaczeń, bordiur itp. Ten zwyczaj przetrwał w heraldyce brytyjskiej. Charakterystycznym przykładem jest tu herb Księcia Walii, różniący się od herbu królewskiego nałożonym na tarczę kołnierzem turniejowym. W Polsce takie odróżnianie herbów osobistych było stosowane u zarania naszej heraldyki, przyczyniając się m.in. do powstawania odmian herbowych.Ozorków – miasto i gmina nad rzeką Bzurą, w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim. Miasto znajduje się 20 km na północ od Łodzi.

    Postacie fikcyjne pieczętujące się herbem Tępa Podkowa[]

    Rycerze Zbyszko z Bogdańca i Maćko z Bogdańca w powieści Henryka Sienkiewicza Krzyżacy.

    Zobacz też[]

    herbarz, heraldyka, lista herbów

    Linki zewnętrzne[]

  • Starołęski Wojciech (Olbracht) h. Tępa Podkowa (zm. 1666), starosta piotrkowski, kasztelan żarnowski
  • Kasper Niesiecki, Herbarz Polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845 opis herbu
  • Życiorys Starołęskiego Wojciecha (Olbracht) h. Tępa Podkowa (zm.1666), starosty piotrkowskiego, kasztelana żarnowskiego w Zeszycie 174 Polskiego Słownika Biograficznego
  • Przypisy

    1. Herbarz polski A. Bonieckiego. [dostęp 2010-12-28].
    2. Herbarz polski A. Bonieckiego. [dostęp 2010-12-28].
    Heraldyka – jedna z nauk pomocniczych historii, zajmuje się badaniem rozwoju i znaczenia oraz zasadami kształtowania się herbów. Wywodzi się od słowa herold – oznaczającego urzędnika dworskiego, wywołującego nazwiska rycerzy biorących udział w turniejach. W innych językach europejskich nazywana jest podobnie (ang. heraldry, franc. heraldique , niem. Heraldik) lub słowami pochodzącymi od nazwy herb (niem. Wappenkunde).Maćko z Bogdańca – fikcyjna postać z powieści Krzyżacy H.Sienkiewicza; rycerz, stryj i opiekun Zbyszka, marzący o odbudowie rodowej posiadłości w Bogdańcu.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kasztelan (łac. comes castellanus, komes grodowy, żupan; nazwa kasztelan pojawia się w XII w.) – urzędnik lokalny w średniowiecznej Polsce. Zajmował się administracją gospodarczą (ściąganiem danin na rzecz panującego), obroną i sądownictwem na terenie kasztelanii. Podlegali mu chorąży, wojski, sędzia grodowy i włodarz.
    Modlna – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Ozorków pod Sokolnikami. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z roku 1392.
    Polski Słownik Biograficzny (PSB) – wielotomowa publikacja mająca na celu gromadzenie biografii zasłużonych, nieżyjących już osób związanych z Polską (również z Wielkim Księstwem Litewskim, z Rzecząpospolitą Obojga Narodów i ich lennami), mieszkających czy działających w kraju i za granicą – od czasów legendarnego Popiela począwszy, aż do roku 2000.
    Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz herbu Oszyk, pseudonim Litwos (ur. 5 maja 1846 w Woli Okrzejskiej, zm. 15 listopada 1916 w Vevey) – polski nowelista, powieściopisarz i publicysta; laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1905 za całokształt twórczości, jeden z najpopularniejszych pisarzy polskich przełomu XIX i XX wieku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.042 sek.