• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tęczówka

    Przeczytaj także...
    Wydawnictwo Lekarskie PZWL – polskie wydawnictwo istniejące od 1945 roku, wydające literaturę fachową dla pracowników systemu opieki zdrowotnej, podręczniki szkolne i akademickie i publikacje popularnonaukowe. Do 1993 roku państwowe wydawnictwo istniało pod nazwą Państwowe Zakłady Wydawnictw Lekarskich (PZWL). W 1998 roku nastąpiła prywatyzacja, aktualnie stanowi część grupy wydawniczej PWN.Oko – narząd receptorowy umożliwiający widzenie. W najprostszym przypadku chodzi o zdolność wykrywania pewnego zakresu promieniowania elektromagnetycznego. Bardziej skomplikowane oczy są w stanie dostarczyć informacje o kierunku padania światła, jego intensywności oraz kształtach obiektów.
    Biometria – nauka zajmująca się badaniem zmienności populacji organizmów. Wyniki pomiarów biometrycznych po opracowaniu metodami statystyki matematycznej wykorzystywane są, między innymi w antropologii, fizjologii, genetyce, hodowli, medycynie, paleontologii.
    Tęczówka to niebieski obszar okalający źrenicę

    Tęczówka (łac. iris) – element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniówkowej. W centrum zawiera otwór zwany źrenicą (pupilla).

    Soczewka (łac. lens) – część oka, przezroczysty, elastyczny narząd ogniskujący promienie świetlne tak, by tworzyły obraz odwrócony i pomniejszony na siatkówce.Źrenica (łac. pupilla) – otwór występujący przed soczewką, odpowiedzialny za ilość światła padającego na siatkówkę. Chroni wnętrze gałki ocznej przed nadmierną ilością oświetlenia.

    Tęczówka zawiera dwa układy włókienek mięśniowych, które działając antagonistycznie sprawiają, że działa ona jak przysłona i reguluje dopływ światła do soczewki. Mięsień zwieracza źrenicy (łac. m. sphincter pupilae), unerwiony przez włókna przywspółczulne, ma wiązki mięśniowe ułożone spiralnie i znajduje się przy brzegu źrenicy. Mięsień rozwieracza źrenicy (łac. m. dilatator pupilae), unerwiony przez włókna współczulne, ma wiązki mięśniowe ułożone promieniście między obwodem tęczówki a źrenicą.

    Przysłona fotograficzna, przesłona – część obiektywu regulująca wielkość otworu na drodze strumienia światła. Stosowana najczęściej w obiektywach fotograficznych i obiektywach kamer filmowych. Zwykle ma postać nachodzących na siebie metalowych listków, liczba listków przysłony i stopień jej otwarcia, bądź zamknięcia, mają wpływ na kształt bokeh.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Zobacz też[]

  • kolor oczu
  • biometria
  • Przypisy

    Bibliografia[]

  • Maria Hanna Niżankowska: Podstawy okulistyki. Wyd. II. Wrocław: VOLUMED, 2000. ISBN 83-87804-14-2.
  • Bruce James, Chris Chew, Anthony Bron: Kompendium okulistyki. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1997. ISBN 83-200-2186-3.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama