• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Szymon - jezioro

    Przeczytaj także...
    Gmina Ryn – gmina miejsko-wiejska w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie suwalskim.Mateuszek (niem. Matheussek)– osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim, w gminie Mikołajki. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
    Giżycko (niem. Lötzen, pol. (dawniej) Łuczany, Lec, prus. Lēcai) – miasto i gmina w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim. Położone na Mazurach, pomiędzy jeziorami Kisajno i Niegocin.

    Szymon − jedno z jezior na szlaku Wielkich Jezior Mazurskich na odcinku od Giżycka do Mikołajek.

    Jezioro głównie na terenie gminy Ryn, południowy kraniec usytuowany w obrębie gminy Mikołajki. Zbiornik należy do dorzecza Pisy-Narwi. W odległości jednego kilometra znajdują się zabudowania wsi Mioduńskie, Matuszek i Szymonka. Głównym dopływem zbiornika jest Kanał Szymoński, zbiornik jest także zasilany przez sześć rowów melioracyjnych, przeważnie stojących, o wodach dość zasobnych w związki mineralne, głównie azotowe. W okresie letnim woda w Kanale odpowiada II klasie czystości. Jezioro charakteryzuje regularny, zbliżony do okręgu kształt, jest bardzo płytkim zbiornikiem typu stawowego w całości porośniętym roślinnością wodną, w tym ponad 20% zajmuje gęsty pas roślinności wynurzonej, jezioro o trudno dostępnych i podmokłych brzegach otoczone jest przez mało żyzne grunty orne i łąki z licznymi rowami melioracyjnymi.

    Jezioro – naturalny śródlądowy zbiornik wodny, którego występowanie uwarunkowane jest istnieniem zagłębienia (misy jeziornej), w którym mogą gromadzić się wody powierzchniowe, oraz zasilaniem przewyższającym straty wody wskutek parowania lub odpływu. Większość jezior występuje na obszarach zajmowanych niegdyś przez lodowiec. Woda z topniejącego lodowca wypełniała doliny i tworzyła jeziora. Powstanie mis jeziornych wiąże się przede wszystkim z procesami geologicznymi. Zasilanie należy natomiast przede wszystkim od warunków klimatycznych. Jezioro różni się od stawu występowaniem strefy afotycznej – światło nie dociera do dna uniemożliwiając tam rozwój roślinności.Mikołajki (niem. Nikolaiken) – miasto w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Mikołajki. Położone w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich, nad jeziorami: Tałty i Jeziorem Mikołajskim.

    Jezioro otacza bagnisty teren. Na zachód jeziora znajduje się wieś Mioduńskie, a na południe wieś Mateuszek. Szymon przez Kanał Szymoński łączy się z Jeziorem Szymoneckim, a przez Kanał Mioduński z Kotkiem Wielkim. Jezioro to jest na szlaku żeglugi dzięki kanałom mazurskim. Jest zbiornikiem płytkim, polimiktycznym, typu stawowego, o powierzchni zwierciadła wody 154,0 ha, długości 1850 m, głębokości maksymalnej do 2,9 m i głębokości średniej - 1,1 m. Posiada kształt zbliżony do koła, mało urozmaicone dno z grubą warstwą osadów dennych, linia brzegowa o długości 5800m jest słabo rozwinięta, pojemność misy jeziornej wynosi 1748,4 tys. m³. Jezioro Szymon jest bardzo podatnym na degradacje i silnie zanieczyszczonym, zarastającym zbiornikiem. O jego stanie czystości decydują zanieczyszczenia jeziora Jagodne, poprawa jakości wód tego starzejącego się zbiornika wiązałaby się z długotrwałymi działaniami kompleksowymi w zlewni jeziora oraz oczyszczeniem wód jeziora Jagodne. Jezioro jest zasobne w związki biogenne, natomiast gruba warstwa osadów dennych świadczy o dużej zawartości materii organicznej. Zawartość fosforanów sięga wartościom pozaklasowym, a fosforu całkowitego w granicach III klasy czystości, natomiast stężenia azotu mineralnego i całkowitego przyjmują wartości pozaklasowe.

    Gmina Mikołajki – gmina miejsko-wiejska w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie suwalskim.Jezioro Szymoneckie - jezioro w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. giżyckim, w gminie Miłki, leżące na terenie Krainy Wielkich Jezior Mazurskich.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Jan Bałdowski "Warmia i Mazury, mały przewodnik" Wydawnictwo Sport i Turystyka Warszawa 1977 s. 210




  • Warto wiedzieć że... beta

    Jezioro polimiktyczne – typ miktyczny jeziora, który charakteryzuje się miksją wody przez cały rok. Jeziora tego typu występują w górach i strefie międzyzwrotnikowej. Są to zbiorniki płytkie. Miksja wody następuje na skutek działania wiatru, który doprowadza do cyrkulacji wody w całej objętości zbiornika (holomiksja).
    Szymonka – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim, w gminie Ryn. W latach 1975−1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego. Siedziba parafii rzymskokatolickiej.
    Kanał Mioduński (niem. Immenhagener Kanal) – kanał mazurski łączący jeziora Kotek i Szymon. Ma długość 1920 m. Przez kanał przechodzi droga ze wsi Zielony Lasek do wsi Mioduńskie położonej na północ od kanału.
    Kanał Szymoński – kanał łączący Jezioro Szymon z Jeziorem Szymoneckim stanowiącym zatokę Jeziora Jagodne. Najdłuższy kanał mazurski na szlaku od Mikołajek do Giżycka.
    Mioduńskie (niem. Mniodunsken, od 1929 Immenhagen) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim, w gminie Ryn.
    Kraina Wielkich Jezior Mazurskich (842.83) – mezoregion, położony w północnej Polsce, obejmujący środkową część Pojezierza Mazurskiego o powierzchni 1732 km², z czego 486 km² zajmują jeziora. Na południu graniczy z Równiną Mazurską, od wschodu z Pojezierzem Ełckim, od północy z Krainą Węgorapy, a od zachodu z Pojezierzem Mrągowskim i Niziną Sępopolską. Jeziora połączone są kanałami mazurskimi. Na lądzie, w większości pokrytym lasem, dominuje krajobraz młodoglacjalny, który został ukształtowany w neogenie. Największy wpływ na obecną rzeźbę terenu miała ostatnia faza zlodowacenia bałtyckiego, która zakończyła się ok. 10 tys. lat temu. Cofający się lądolód usypywał położone równoleżnikowo ciągi wzgórz morenowych, zbudowane z glin, żwirów i głazów. W zagłębieniach między wyniesieniami pozostawały wielkie bryły martwego lodu, które wytapiając się pozostawiły misy wytopiskowe. Płynące pod lodem rzeki wypłukały głębokie rynny. Tak powstały jeziora mazurskie, dziś połączone systemem kanałów.
    Kanały mazurskie stworzyły unikatowy system szlaków wodnych od Pisza do Węgorzewa. Trasę tę po raz pierwszy przepłynął parowiec "Masovia" w dniu 3 września 1856. Znacznie wcześniej, bo w 1379, część tej trasy przebył zwykłą łodzią wielki mistrz zakonu krzyżackiego Winrich von Kniprode. Pierwsze projekty budowy kanałów mazurskich opracowali bracia polscy: Józef Naronowicz-Naroński, Samuel Suchodolec (Suchodolski) i Jan Władysław Suchodolec. W 1765 prowizoryczne kanały łączyły jeziora Śniardwy i Mamry. W tym czasie znajdowała się śluza na jeziorze Tałty, na granicy z Jeziorem Mikołajskim. Brzegi kanałów umocnione były faszyną, a śluzy wykonane były z drewna. Było sześć śluz i dziesięć mostów. Kanały na wymienionej trasie uległy zapiaszczeniu i zaprzestano ich eksploatacji w 1789. W roku 1799 przy wysokim stanie wody, udało się przetransportować 43 pnie drzew z Puszczy Piskiej przez jeziora mazurskie, Węgorapę do Pregoły. Ostatecznie system połączeń wodnych został zniszczony w czasie wojen napoleońskich. Kanały mazurskie nabrały obecnego kształtu w czasie wielkich robót publicznych w latach 1854-1857.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.