Szyja (fortyfikacja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szyja w fortyfikacji średniowiecznej
Szyja (1) i bark (2) nowożytnego bastionu

Szyja – element przedbramia w formie ufortyfikowanego ciągu komunikacyjnego, łączący bramę obwodu obronnego z wysuniętym na przedpole elementem lub dziełem obronnym, wzniesionym w celu umocnienia bramy.

Przedbramie – dodatkowe, przednie umocnienie bramy warownej w średniowiecznych miejskich lub zamkowych murach obronnych. Przedbramie miało postać warownej przybudówki, która z czasem rozwinęła się w barbakan. Bastion (także beluarda, belward lub bulwar) – w dawnych fortyfikacjach o narysie bastionowym podstawowy element umocnień wznoszony, na załamaniach obwałowania twierdzy (na wysuniętych narożnikach). Wywodzi się z wcześniej stosowanych bastei. Bastiony jako element fortyfikacji były używane od połowy XVI do połowy XIX wieku.

W przypadku bastionu twierdzy szyja to część zwrócona w stronę wnętrza twierdzy, pomiędzy barkami.

Historia nowożytna, dzieje nowożytne, nowożytność – epoka w historii następująca według tradycyjnej periodyzacji po średniowieczu i poprzedzająca XIX wiek (jako epokę). Za jej datę początkową uznaje się najczęściej upadek Konstantynopola, a tym samym cywilizacji bizantyńskiej (1453) lub odkrycie Ameryki przez Krzysztofa Kolumba (1492). Obie te daty mają wyłącznie charakter umowny – upadek Bizancjum miał bardzo ograniczony wpływ na rozwój kultury europejskiej, natomiast ekspansja europejska w kierunku zachodnim i południowym miała przynieść skutki dopiero w XVI wieku. Realnymi wyznacznikami przejścia od epoki średniowiecznej do nowożytnej są natomiast przemiany kulturowe, polityczne, państwowe, ideologiczne i w ograniczonym stopniu techniczne. W historii świata za umowne zakończenie epoki najczęściej uznaje się wybuch rewolucji francuskiej, a rzadziej kongres wiedeński.Brama warowna – element fortyfikacji stałej, brama prowadząca do wnętrza obwodu obronnego. Występuje od starożytności do czasów współczesnych i przyjmuje wiele form, od prostego, zamykanego wejścia, do rozbudowanego zespołu obronnego, składającego się z wielu elementów.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Przedbramie. medievalheritage.eu. [dostęp 23 czerwca 2019].
  2. Szyja. medievalheritage.eu. [dostęp 23 czerwca 2019].
  3. Ryszard Henryk Bochenek 1000 słów o inżynierii i fortyfikacjach, wyd. 1989, s. 17 i 18
Obwód obronny – pierścien fortyfikacji otaczający miasto lub zamek. Zespół elementów obronnych zamykających broniony teren, zbudowanych według odpowiedniej metody obrony. W systemie obrony głębokiej może składać się z obwodów: głównego, zewnętrznego i wewnętrznego. Bark - bok dzieła obronnego, w przypadku fortów łączy czoło z szyją, przeważnie zaopatrzony w stanowiska do prowadzenia ognia flankującego międzypole.




Warto wiedzieć że... beta

Ryszard Henryk Bochenek (ur. 1931, zm. 2004) - pułkownik doktor habilitowany inżynier Wojska Polskiego, profesor Wojskowej Akademii Technicznej, inżynier wojskowy, badacz fortyfikacji.
Średniowiecze – epoka w historii europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a renesansem. Granice czasowe średniowiecza nie są ściśle ustalone. Za początek epoki przyjmuje się okres, w którym cesarstwo zachodniorzymskie chyliło się ku upadkowi. Zwolennicy ścisłej datacji – w zależności od szkoły – za dokładne daty początku średniowiecza podają lata 378, 395 bądź 476. Za koniec epoki uważa się upowszechnienie idei humanistycznych i rozpoczęcie epoki renesansu. Najczęściej w tym przypadku wymieniane są daty ok. 1450 roku oraz lata 1453, 1492, a nawet 1517.

Reklama