• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Szuwar

    Przeczytaj także...
    Szuwar trzcinowy, zespół trzciny pospolitej, trzcinowisko (Phragmitetum australis) – syntakson w randze zespołu budowany przez słodkowodny makrofit: trzcinę pospolitą. Należy do klasy zespołów szuwarowych Phragmitetea.Zespół turzycy zaostrzonej, szuwar turzycy zaostrzonej (Caricetum gracilis) – zespół roślinności łąkowo-szuwarowej budowany głównie przez turzycę zaostrzoną.
    Szuwar pałki szerokolistnej, szuwar szerokopałkowy, zespół pałki szerokolistnej (Typhetum latifoliae) – syntakson w randze zespołu budowany przez słodkowodny makrofit: pałkę szerokolistną. Należy do klasy zespołów szuwarowych Phragmitetea.
    Szuwary wysokie (właściwe)
    Szuwary nad Bystrzycą

    Szuwar – strefa roślin przybrzeżnych (helofitów), występujących w litoralu jezior, rzek i wód przejściowych oraz ich dolinach. Wyróżnia się szuwar niski (bliżej brzegu), na który składają się głównie turzyce, oraz szuwar wysoki (budowany przez np. trzcinę, pałkę szerokolistną, oczeret jeziorny).

    Bystrzyca - lewy dopływ Wieprza, jedna z ważniejszych rzek Wyżyny Lubelskiej. Swoje źródła ma w Sulowie (na wysokości 227 m n.p.m.). Przepływa przez Lublin. Całkowita długość rzeki wynosi 70,3 km, a powierzchnia jej dorzecza 1315,5 km. Poniżej miejscowości Spiczyn (na wysokości 152 m n.p.m.) uchodzi do Wieprza.Szuwar mozgowy, zespół mozgi trzcinowatej, szuwar mozgi trzcinowatej (Phalaridetum arundinaceae) – zespół roślinności łąkowo-szuwarowej budowany głównie przez mozgę trzcinowatą z domieszką wiechliny błotnej.

    Szuwary są miejscem, gdzie składa i wysiaduje swoje jaja wiele ptaków wodnych. Są to zbiorowiska azonalne – występują na brzegach wód w różnych strefach klimatycznych.

    W języku polskim nazwa „szuwar” jest jednocześnie jedną z ludowych nazw tataraku.

    Rodzaje szuwarów[ | edytuj kod]

    Zbiorowiska szuwarów zgrupowane są w klasie Phragmitetea R. Tx. & Prsg. 1942. Zespoły wyróżnia się w większości przypadków na podstawie dominacji poszczególnych gatunków charakterystycznych.

    Ściółka - suchy i miękki materiał (słoma, torf, trociny itp.) podściełany na legowiskach zwierząt gospodarskich.Phragmition, szuwar właściwy, szuwar wysoki (Koch, 1926) – syntakson w randze związku należący do klasy Phragmitetea. Zbiorowisko roślinne hygrofitów tworzących szuwary przybrzeżne.
  • szuwary wysokie (właściwe, All. Phragmition), np.:
  • szuwar oczeretowy (Scirpetum lacustris), potocznie nazywany sitowiem.
  • szuwar szerokopałkowy (Typhetum latifoliae)
  • szuwar wąskopałkowy (Typhetum angustifoliae)
  • szuwar tatarakowy (Acoretum calami)
  • szuwar trzcinowy (Phragmitetum communis)
  • szuwar jeżogłówki gałęzistej (Sparganietum erecti)
  • szuwar przęstki pospolitej (Hippuridetum vulgaris)
  • szuwar strzałki wodnej i jeżogłówki pojedynczej (Sagittario-Sparganietum emersi)
  • szuwar ponikła błotnego (Eleocharitetum palustris)
  • szuwar skrzypowy (Equisetetum limosi)
  • szuwar mannowy (Glycerietum maximae)
  • szuwary wielkoturzycowe (All. Caricion elatae, =Magnocaricion), np.:
  • szuwar kosaćcowy (Iridetum pseudacori)
  • szuwar turzycy prosowej (Caricetum paniculatae)
  • szuwar turzycy błotnej (Caricetum acutiformis)
  • szuwar turzycy zaostrzonej (Caricetum gracilis)
  • szuwar z turzycą sztywną (Caricetum elatae)
  • szuwar mozgowy (Phalaridetum arundinaceae)
  • szuwary nad wodami płynącymi lub na obszarach źródliskowych (All. Sparganio-Glycerion fluitantis), np.:
  • szuwar z manną jadalną (Sparganio-Glycerietum fluitantis)
  • szuwar z manną fałdowaną (Glycerietum plicatae)
  • szuwar rukwiowy (Nasturtietum officinalis)
  • Gospodarcze znaczenie mają:

    Zespół turzycy sztywnej, szuwar turzycy sztywnej (Caricetum elatae) – zespół roślinności szuwarowej budowany głównie przez turzycę sztywną.Zespół turzycy prosowej, szuwar turzycy prosowej (Caricetum paniculatae) – zespół roślinności szuwarowej budowany głównie przez turzycę prosową.
  • szuwar mannowy (Glycerietum maximae) – koszony na ściółkę.
  • szuwar mozgowy (Phalaridetum arundinaceae) – dostarczający siana.
  • Za zbiorowiska szuwarowe uważane są również nadmorskie łąki z klasy Juncetea maritimi.

    W literaturze niebotanicznej zdarza się rozróżnienie na szuwary (odpowiadające mniej więcej szuwarom niskim, turzycowym) i oczerety (odpowiadające mniej więcej szuwarom właściwym, wysokim).


    Helofity, rośliny błotnopączkowe, geofity bagienne, rośliny błotne – rośliny, których pączki odnawiające zimują w błocie. Według klasyfikacji Raunkiæra są jedną z grup kryptofitów, czyli roślin skrytopączkowych. W strefach klimatycznych, w których występują okresy niesprzyjające wegetacji roślin (np. zima) części nadziemne roślin obumierają, niesprzyjający zaś wegetacji okres przetrwają pączki znajdujące się w błocie. Na wiosnę odtwarza się z nich nowy pęd nadziemny.Zespół kosaćca żółtego, szuwar kosaćcowy (Iridetum pseudacori) – zespół roślinności szuwarowej budowany głównie przez kosaćca żółtego. Należy do związku Magnocaricion, choć ze względu na stosunkowo mały udział turzyc i podobieństwo do szuwarów wysokich początkowo umieszczany był w związku Phragmition.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Józef Prończuk: Świat roślin. Wyd. 2. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1979, s. 436, 489. ISBN 83-01-00225-5.
    2. Czesława Trąba, Paweł Wolański, Krzysztof Rogut: Rośliny dziko występujące i ich zastosowanie. Przewodnik po wybranych gatunkach. Rzeszów: Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju i Promocji Podkarpacia „PRO CARPATHIA”, 2012, s. 170. ISBN 978-83-61577-26-3.
    3. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 230-243. ISBN 978-83-01-14439-5. (pol.)
    4. Szata roślinna (pol.). www.olecko.info, 25 października 2006. [dostęp 2014-05-18].
    Strefa przybrzeżna, litoral (od. łac. litus – brzeg), strefa litoralna – strefa zbiornika wodnego przylegająca do brzegu, lądu. Charakteryzuje się najlepszymi warunkami życia w wodach (dużo światła, tlenu, mniejsze zasolenie, urozmaicona rzeźba dna). Najbardziej podatna jest na niestałość czynników środowiskowych, przede wszystkim na dobową i sezonową zmienność oświetlenia i temperatury, zlodzenie, w tej strefie powstaje największa ilość materii organicznej i zalega największa ilość detrytusu, przez co podlega największym wahaniom stężenia tlenu.Magnocaricion, (Caricion elatae, szuwary wysokoturzycowe) (Koch, 1926) – syntakson w randze związku należący do klasy Phragmitetea. Zbiorowisko roślinne hygrofitów tworzących szuwary i łąki przybrzeżne.




    Warto wiedzieć że... beta

    Szuwar oczeretowy, zespół oczeretu jeziornego (Scirpetum lacustris) – zespół roślinności słodkowodnej budowany głównie przez oczeret jeziorny.
    Zespół przęstki pospolitej, zespół formy lądowej przęstki pospolitej (Hippuridetum vulgaris) – syntakson w randze zespołu budowany przez słodkowodny makrofit: przęstkę pospolitą (w jej formie nadwodnej – lądowej lub wynurzonej). Należy do klasy zespołów szuwarowych Phragmitetea. Ze względu na podobieństwo zajmowanych siedlisk przez przęstkę pospolitą i ponikło błotne, niegdyś włączany do zespołu Heleochareto-Hippuridetum vulgaris=Eleocharito palustris-Hippuridetum. Pozycja syntaksonomiczna jest nie do końca ustalona.
    Pałka szerokolistna (Typha latifolia L.) – gatunek rośliny należący do rodziny pałkowatych (Typhaceae). Roślina nazywana też rogożą.
    Szuwar skrzypowy, zespół skrzypu bagiennego (Equisetetum fluviatilis) – syntakson w randze zespołu budowany przez słodkowodny makrofit: skrzyp bagienny. Należy do klasy zespołów szuwarowych Phragmitetea. Niegdyś bywał włączany do zespołu Scirpo-Phragmitetum.
    Szuwar (zespół) jeżogłówki gałęzistej (Sparganietum erecti) – zespół roślinności słodkowodnej budowany głównie przez jeżogłówkę gałęzistą.
    Oczeret jeziorny (Schoenoplectus lacustris (L.) Palla) – gatunek należący do rodziny ciborowatych. W nazewnictwie potocznym szuwar oczeretowy i sama roślina bywają nazywane sitowiem. Występuje w Afryce, Azji i Europie.
    Zespół manny mielec, szuwar mannowy (Glycerietum maximae) – syntakson w randze zespołu budowany przez słodkowodny makrofit: mannę mielec. Należy do klasy zespołów szuwarowych Phragmitetea.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.815 sek.