• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sztuka konceptualna



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Pop art, popart (z ang. popular art = sztuka popularna) – prąd artystyczny w sztuce po II wojnie światowej, wywodzący się z ekspresjonizmu abstrakcyjnego. Termin pop-art został po raz pierwszy użyty przez angielskiego krytyka sztuki Lawrence’a Allowaya w „Przeglądzie Architektonicznym” („Architectural Digest”) z 1952 roku do opisania tych obrazów, które ilustrowały powojenny konsumpcjonizm i czerpały z dóbr materializmu.Stanisław Dróżdż (ur. 15 maja 1939 w Sławkowie, zm. 29 marca 2009 we Wrocławiu), twórca w dziedzinie poezji konkretnej.
    Marcel Duchamp, "Fontanna", 1917


    Sztuka konceptualna (od łac. conceptus - pojęcie) – nurt sztuki XX-wiecznej, zasadzający się na eksponowaniu samego procesu twórczego, to co jest najważniejsze w dziele sztuki to koncept, idea. W rezultacie artyści tego nurtu odrzucili prymat przedmiotu nad ideą, przy jednoczesnym mocnym podkreśleniu intelektualnego charakteru twórczości. Inne nazwy to sztuka pojęciowa, zdematerializowana, postprzedmiotowa (post-object art), Kunst-im-Kopf. Terminu peinture conceptuelle użył Guillaume Apollinaire w stosunku do kubizmu, miało to podkreślić intelektualny charakter tego malarstwa. W 1963 ukazał się artykuł Henry Flyntha Concept Art, w 1967 Sol LeWitta Paragraphs of Conceptual Art, w roku 1969 grupa Art-Language zaczęła wydawać pismo o tej samej nazwie, wtedy też Joseph Kosuth opublikował artykuł Art after Philosophy.

    Wolf Vostell (ur. 14 października 1932 w Leverkusen, zm. 3 kwietnia 1998 w Berlinie) – niemiecki malarz, rzeźbiarz, tworzył także muzykę oraz zajmował się happeningiem – głównie w drugiej połowie XX stulecia. Jest uznany za jednego z pionierów video artu, rzeźby „environment”, happeningu oraz ruchu Fluxus. Charakterystyczną dla jego prac techniką było zamazywanie, decollage, a także zakorzenianie obiektów w bryłach betonu.Piero Manzoni ( ur. 13 lipca 1933 w Soncino, Cremona, zm. 6 lutego 1963 w Mediolanie) - był włoskim artystą, przedstawicielem sztuki konceptualnej.

    Konceptualizmem nazywamy kierunek w sztuce nowoczesnej, którego początki sięgają lat 60. Wtedy to w Nowym Jorku zaczął kształtować się styl, który był swoistą odpowiedzią na formalną i dekoracyjną estetykę minimalizmu oraz na sam przedmiot, który odgrywa pierwszoplanową, najważniejszą rolę w pop-arcie. Na zdefiniowanie konceptualizmu zdecydował się R. Atkins, który powiedział, że polega on na „sprowadzeniu sztuki do czystych idei, w które nie ingeruje żadne rzemiosło artystyczne„. Oznaczało to, że artyści konceptualni dają pierwszeństwo idei i jej transpozycji na dzieło sztuki. Uciekano często od tradycyjnych form przekazu takich jak obraz czy rzeźba (nie odrzucano ich jednak). Uważano, iż nie jest ważne samo dzieło sztuki, większą rolę przykładano do samego procesu twórczego, a swoje prace prezentowano w formie filmów, fotografii, inscenizacji, happeningów, performance-ów, płócien wraz z zapisami słownymi lub matematycznymi wzorami mającymi wyrażać jakąś myśl. Przykładem jest koncepcja J. Dibetsa (1941-) – seria zdjęć przesuwającego się po podłodze promienia słonecznego. Rewolucja konceptualna lat 60. nie polegała jednak na zastąpieniu jednej techniki drugą, czyli malarstwa – akcją lub filmem i fotografią. Polegała na zastąpieniu sztuki jako przedmiotu, sztuką jako ideą. W tej koncepcji postać materialna dzieła jest drugoplanowa, a wszystkie techniki artystyczne są równorzędne, także malarstwo.

    Andrzej Partum (ur. 16 grudnia 1938, zm. 1 marca 2002) - "Król Warszawy" "Król Krakowskiego Przedmieścia" – polski intermedialny artysta współczesny, performer, malarz, akcjonista, w latach 70. XX wieku związany z Galerią Repassage. Autor poezji, manifestów i tekstów teoretyczno-krytycznych z zakresu sztuki współczesnej. Performer, malarz, akcjonista. Uczestnik niezależnego Obiegu Kultury.Sztuka – dziedzina działalności ludzkiej uprawiana przez artystów. Nie istnieje jedna spójna, ogólnie przyjęta definicja sztuki, gdyż jej granice są redefiniowane w sposób ciągły, w każdej chwili może pojawić się dzieło, które w arbitralnie przyjętej, domkniętej definicji się nie mieści. Sztuka spełnia rozmaite funkcje, m.in. estetyczne, społeczne, dydaktyczne, terapeutyczne, jednak nie stanowią one o jej istocie.

    Konceptualizm wyciągnął najradykalniejsze konsekwencje z procesu dematerializacji i deestetyzacji sztuki zainicjowanego przez awangardę na początku XX wieku. Jako prekursorów można wymienić wielu artystów awangardy zainteresowanych maksymalną intelektualizacją sztuki, m.in. László Moholy-Nagy, Kurt Schwitters, Piet Mondrian, Kazimierz Malewicz itd. Konceptualizm jest zwieńczeniem procesu budowania samoświadomości sztuki.

    László Moholy-Nagy, pierw. László Weisz (ur. 20 lipca 1895 w Bácsborsód, zm. 24 listopada 1946 w Chicago) – węgierski malarz, fotograf, projektant, producent filmowy, teoretyk, profesor Bauhausu.Awangarda (franc. avant garde – "straż przednia") – zespół tendencji i trendów w sztuce XX wieku odrzucający dotychczasowe style, kreujący własny świat, nie naśladujący rzeczywistości, szukający odrębnego języka wyrazu.

    Konceptualizm można podzielić na dwa zasadnicze nurty: konstruktywistyczno-minimalistyczny oraz dadaistyczny. Pierwszy inspirowany jest dokonaniami Bauhausu i konstruktywistów, w tym nurcie dominuje prostota formy, syntetyczność, minimalizm form wyrazowych i warsztatowych. Drugi nurt wypływa z inspiracji antysztuką z kręgów dadaistycznych, zwłaszcza Marcela Duchampa. Tutaj natomiast dominuje pierwiastek destrukcyjny, złośliwość, pesymistyczny ogląd kondycji ludzkiej.

    Urszula Czartoryska (ur. 1934, zm. 7 sierpnia 1998) – polska historyk sztuki, zajmująca się głównie fotografią i sztuką współczesną.Edward Krasiński (ur. 3 marca 1925 w Łucku, zm. 6 kwietnia 2004 w Warszawie) – polski artysta malarz, związany z kierunkami awangardowymi. Od roku 1970 jego znakiem rozpoznawczym była niebieska taśma samoprzylepna, którą artysta umieszczał na swoich pracach na wysokości 1,3 m.

    Marcel Duchamp bywa nazywany patronem konceptualizmu, gdyż po raz pierwszy przesunął zainteresowanie artysty z procesu twórczego i dzieła sztuki na przedmioty gotowe (ready mades), sztuką stawały się one z woli artysty a nie z racji spełniania kategorii estetyki. Podkreślał także rolę przypadku w procesie twórczym jako czynnika decydującego.

    Claes Oldenburg (ur. 28 stycznia 1929 w Sztokholmie) – urodzony w Szwecji rzeźbiarz amerykański. Odznaczony Narodowym Medalem Sztuki. Zasłynął jako autor oryginalnych prac, tworzonych, np. ze sztucznego futra lub plastiku. Jego najsłynniejsze wystawy to Ulica (na tej wystawie znalazły się m.in. rzeźby przedstawiające śmieci) oraz Sklep.Pesymizm (fr. pessimisme, łac. pessimus – najgorszy) – postawa wyrażająca się w skłonności do dostrzegania tylko ujemnych stron życia, negatywnej oceny rzeczywistości oraz przyszłości. Przeciwieństwem pesymizmu jest optymizm.

    Inny wyróżniany podział dzieli konceptualizm na nurt umiarkowany i skrajny. Pierwszy z nich obejmuje zakres sztuki sprowadzonej do idei, prezentowanej za pomocą różnych metod dokumentacji (rysunki, wykresy, diagramy, itp.) o statusie neutralnym dla sztuki, miały one przekazywać niematerialną i ulotną naturę dzieła, same nim nie będąc. Szybko jednak okazało się, że dokumentacja, która miała nie być sztuką, jest sprzedawana, kupowana i wystawiana, a artyści tworząc dokumentację nie potrafią się uwolnić od estetycznych i stylistycznych wyznaczników. Sztuka, która nie chciała nie tylko być kolejnym stylem, ale też odrzucała formę jako swoje zagadnienie, wypracowała swój własny, rozpoznawalny styl.

    Jerzy Rosołowicz (ur. 14 lutego 1928 w Winnikach koło Lwowa, zm. 2 kwietnia 1982 we Wrocławiu) - polski malarz i teoretyk.Ewa Partum (ur. 1945 w Grodzisku Mazowieckim) – polska artystka współczesna, artystka konceptualna. Zajmuje się poezją konkretną, performance, mail art, filmem. Od 1983 mieszka i pracuje w Berlinie.

    Wyłonił się wtedy skrajny wariant konceptualizmu, przyjmujący postać metasztuki, czyli dyskursywnej analizy pojęcia sztuki. Nurt ten rozwinęła grupa Art and Language (później przemianowana na Art-Language). Jej członkowie odrzucili w ogóle stronę wizualną, skupili się na teoretycznej analizie samego pojęcia sztuki. Zbliżyło to artystów do teoretyków tak bardzo, że w wielu przypadkach jedyne co odróżniało jednych od drugich to intencja, z jaką przystępowali do działania.

    Dennis Oppenheim (ur. 6 września 1938 w Electric City, Waszyngton, zm. 22 stycznia 2011 w Nowym Jorku) - artysta amerykański, zajmujący się sztuką konceptualną, land-artem, fotografią oraz body artem. Mieszkał w Nowym Jorku, tworzył instalacje architektoniczne i działał w przestrzeni publicznej.Andrzej Lachowicz (ur. 14 sierpnia 1939 w Wilnie, zm. 30 grudnia 2015 we Wrocławiu) – polski grafik, fotografik, malarz, twórca filmów, teoretyk sztuki.

    Spis treści

  • 1 Przypisy
  • 2 Artyści konceptualni na świecie
  • 2.1 Polscy artyści konceptualni
  • 3 Bibliografia
  • 4 Literatura dodatkowa
  • 5 Linki zewnętrzne


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Włodzimierz Borowski (ur. 1930 w Kurowie koło Lublina, zm. 31 grudnia 2008 w Warszawie) – artysta malarz, twórca environment, happeningów i instalacji, konceptualista. Jeden z pionierów sztuki performance.
    Zbigniew Warpechowski (ur. w 1938 na Wołyniu, wówczas w Polsce) – polski artysta, poeta, performer. Jeden ze współzałożycieli międzynarodowej grupy The Black Market, skupiającej pionierów sztuki performance. Zorganizował Sympozjum Realności Poetyckich, poświęcone poetyckim źródłom sztuki akcji (Adina Bar-On, Phillipe Castellin, Eugenio Miccini, Ewa Zarzycka). Jego twórczość odznacza się procesualnością, interaktywną formą oraz naciskiem na cielesność jako medium. Od pewnego czasu Warpechowski, który sam nazywa siebie ostatnio "konserwatystą awangardowym" (choć po raz pierwszy tego określenia wobec Warpechowskiego użył krytyk Kazimierz Piotrowski), wykonuje performances o charakterze bardzo krytycznym wobec współczesnej kultury konsumpcyjnej, dominacji mediów, postmodernizmu i liberalizmu obyczajowego.
    Jarosław Kozłowski (ur. w 1945 r w Śremie) – jednym z najważniejszych przedstawicieli sztuki konceptualnej w Polsce. Artysta tworzy instalacje, rysunki, obiekty, a także wykonuje performance. W swojej twórczości konsekwentnie traktuje sztukę jako obszar krytycznej i samokrytycznej analizy. Autor m.in. tryptyku Metafizyka, Fizyka, Yka.
    Andrzej Jórczak (ur. 9 lutego 1944 w Warszawie, zm. 4 listopada 1981 w Luzarches we Francji) – fotografik, kurator sztuki. Od 1975 r. członek ZPAF. Był jednym z twórców zaliczanych do konceptualizmu w polskiej fotografii artystycznej.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>,
    Zbigniew Gostomski (ur. 14 listopada 1932 w Bydgoszczy) – polski malarz, artysta współczesny, twórca artystycznych eksperymentów, fotografik, profesor ASP w Warszawie.
    Robert Smithson (ur. 2 stycznia 1938, zm. 20 lipca 1973) - był amerykańskim artystą znanym przede wszystkim ze swojej twórczości w zakresie land artu. Urodził się w Passaic, w stanie New Jersey, studiował malarstwo i rysunek w "Art Students League of New York" w Nowym Jorku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.