• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sztuczny jedwab

    Przeczytaj także...
    Kwas siarkowy (nazwa Stocka: kwas siarkowy(VI)), H2SO4 – nieorganiczny związek chemiczny, jeden z najmocniejszych kwasów – wszystkie układy o mocy większej od kwasu siarkowego 100% nazywa się superkwasami. Bywa zwany krwią przemysłu chemicznego, ze względu na to, że używa się go w bardzo wielu kluczowych syntezach. Sole kwasu siarkowego to siarczany.Hydroliza – reakcja podwójnej wymiany (często odwracalna), która przebiega między wodą i rozpuszczoną w niej substancją. W jej wyniku powstają nowe związki chemiczne. Jest szczególnym przypadkiem liolizy (solwolizy). Często przebiega w obecności katalizatorów (kwasów lub zasad). Hydrolizę wykorzystuje się w przemyśle chemicznym (np. hydroliza wielocukrów na cukry proste lub hydroliza chlorobenzenu do fenolu).
    Nitroceluloza – mieszanina estrów celulozy i kwasu azotowego(V) – azotanów(V) celulozy, jej ogólny wzór sumaryczny to: [C6H7O2(ONO2)3]n. Do każdej reszty glukozowej dołączone są grupy –NO2 (od jednej do trzech, w zależności od stopnia znitrowania), pochodzące od kwasu azotowego. Maksymalna zawartość azotu w nitrocelulozie wynosi teoretycznie 14,14% (w praktyce zwykle mniej).

    Jedwab sztuczny – wiązka ciągłych włókien sztucznych otrzymywanych z celulozy drzewnej, zwykle skręconych.

    Odczynnik Schweizera – odczynnik chemiczny, roztwór wodorotlenku diakwatetraaminamiedzi(II) ([Cu(NH3)4(H2O)2](OH)2)•H2O, otrzymywany poprzez rozpuszczenie wodorotlenku miedzi w stężonym roztworze wodnym amoniaku. Stosowany jako rozpuszczalnik celulozy.Włókna sztuczne – włókna chemiczne, które są wytwarzane w procesach technologii chemicznej, modyfikujących strukturę:

    Rodzaje jedwabiu sztucznego[]

  • Jedwab kolodionowy, otrzymywany z roztworu nitrocelulozy (azotan celulozy) w mieszaninie alkoholu etylowego z eterem. Po raz pierwszy wyprodukował go w roku 1884 Hilaire Bernigaud de Chardonnet, produkcji zaniechano ok. r. 1930.
  • Jedwab octanowy, produkowany z estru celulozy i kwasu octowego (octan celulozy), do jego wytwarzania stosuje się trioctan celulozy lub (częściej) 2 1/2-octan, czyli trioctan częściowo zhydrolizowany. Jedwab z trioctanu jest wytrzymalszy , a wyroby z niego są bardziej odporne na pranie, mniej kurczliwe i mniej się gniotą. Wyprodukowali go w roku 1894 Ch.F. Cross i E.J. Bevan.
  • Jedwab miedziowy – celulozę rozpuszcza się w odczynniku Schweizera i następnie pod wpływem wody albo kwasów wydziela się wodzian celulozy. Tak powstały roztwór wtłacza się przez otworki siateczki do wanny z ciepłą wodą i rozcieńczonym roztworem kwasu siarkowego. Roztwór ten strąca celulozę w postaci pasm cieniutkich żyłek, które się następnie skręca w grubsze nitki. Metoda ta została wynaleziona przez francuskiego chemika L. Despaissis. Obecnie jednak straciła znaczenie w przemyśle.
  • Jedwab wiskozowy – celulozę rozpuszcza się działaniem kwasów i alkaliów, otrzymując ksantogenian celulozy, z którego po wytworzeniu nici łatwo jest regenerowana celuloza w kąpieli z soli amonowej lub wodorosiarczanu sodu. Metodę wytwarzania tego jedwabiu opracowali w roku 1891 chemicy angielscy.
  • Zobacz też[]

  • jedwab
  • włókna wiskozowe
  • Bibliografia[]

  • Wielka Encyklopedia PWN, t. 12, ISBN 83-01-13736-3.
  • Jedwab – włókno pochodzenia zwierzęcego (białkowe) uzyskiwane z kokonu jedwabnika morwowego lub jedwabnika dębowego. Światowa produkcja jedwabiu na poziomie ok. 50 000 ton rocznie jest bardzo niewielka i stanowi zaledwie 0,2% całej produkcji włókien.Włókna wiskozowe – rodzaj włókna powstającego w wyniku chemicznej obróbki celulozy. Celulozę do produkcji włókien wiskozowych otrzymuje się z oczyszczonej masy drzewnej, typowo z drzew iglastych, niekiedy liściastych (najczęściej stosowanym drewnem jest sosna, świerk lub buk). Masę poddaje się działaniu ługu sodowego, a następnie dwusiarczku węgla (CS2). W efekcie otrzymuje się produkt przejściowy, sól sodową ksantogenianu celulozy:



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kwas octowy (według obecnej nomenklatury systematycznej IUPAC kwas etanowy lub kwas metanokarboksylowy) – związek organiczny z grupy kwasów karboksylowych o wzorze CH3COOH.
    Etery – organiczne związki chemiczne, w których występują wiązania C-O-C, przy czym żaden z atomów węgla nie jest związany z więcej niż jednym atomem tlenu.
    Przemysł włókienniczy (inaczej przemysł tekstylny) – gałąź przemysłu lekkiego zajmujący się przetwórstwem surowców na włókna, tkaniny, dzianiny itp., obejmuje między innymi, przędzalnictwo, tkactwo, dziewiarstwo oraz w przypadku przetwórstwa włókien łykowych – roszarnictwo.
    Celuloza – nierozgałęziony biopolimer, polisacharyd zbudowany liniowo z 3000 - 14000 cząsteczek glukozy połączonych wiązaniami β-1,4-glikozydowymi. Łańcuchy te mają długość ok. 7 μm. Wiązanie β przyczynia się do utworzenia sztywnych, długich nitek, które układają się równolegle, tworząc micele powiązane mostkami wodorowymi. W czystej postaci celuloza jest białą, pozbawioną smaku i zapachu, nierozpuszczalną w wodzie substancją. Jej trawienie umożliwia grupa enzymów zwanych celulazami.
    Hilaire Bernigaud de Chardonnet (ur. 1 maja 1839 w Besançon, zm. 12 marca 1924 w Paryżu) – francuski chemik, inżynier oraz przemysłowiec. Opracował metodę otrzymywania sztucznego jedwabiu z nitrocelulozy na skalę przemysłową. W 1891 roku zbudował pierwszą na świecie fabrykę sztucznego jedwabiu.
    Woda (tlenek wodoru; nazwa systematyczna IUPAC: oksydan) – związek chemiczny o wzorze H2O, występujący w warunkach standardowych w stanie ciekłym. W stanie gazowym wodę określa się mianem pary wodnej, a w stałym stanie skupienia – lodem. Słowo woda jako nazwa związku chemicznego może się odnosić do każdego stanu skupienia.
    Estry (od niem. Essigäther - octan etylu; Essig - ocet i Äther - eter) – grupa organicznych związków chemicznych będących produktami kondensacji kwasów i alkoholi lub fenoli. Komponentami kwasowymi mogą być zarówno kwasy karboksylowe, jak i kwasy nieorganiczne.

    Reklama