• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Szpilka

    Przeczytaj także...
    Szpila – akcesorium służące do utrzymania włosów danej osoby w stałym miejscu. Może zostać użyta zwyczajnie zabezpieczenia długich włosów przed przechyleniem, dla udogodnienia lub jako część złożonej fryzury lub koafiury. Najstarszym dowodem nakładania szpili na włosy są rzeźbione figurki Wenus, m.in. Wenus z Brassempouy oraz Wenus z Willendorfu. Kreowanie różnych fryzur, w szczególności wśród kobiet, wydaje się być wspólna dla wszystkich kultur we wszystkich okresach – zarówno w dalekiej przeszłości, jak i obecnie, szpile były używane przez społeczności.Żelazo (Fe, łac. ferrum) – metal z VIII grupy pobocznej o dużym znaczeniu gospodarczym, znane od czasów starożytnych.
    Tkanina – wyrób włókienniczy płaski powstający w wyniku przeplatania ze sobą (według założonego splotu) wzajemnie prostopadłych układów nitek osnowy i wątku.
    Szpilki z kolorowymi plastikowymi główkami

    Szpilka – cienki odcinek sztywnego drutu (zwykle ok. 3 cm) zakończona z jednej strony metalową lub plastikową główką, a z drugiej ostrą końcówką. Dzięki temu łatwo można nią spinać tkaniny, kartki papieru itp. Szpilką w odróżnieniu od igły nie da się szyć, niemniej jednak jest ona bardzo pomocna w krawiectwie. Ozdobna odmiana szpilki to szpila.

    Sumerowie (sum. saĝ-ĝi6-ga, tłum. "czarnogłowi") – starożytny lud nieznanego pochodzenia, który pod koniec IV tysiąclecia p.n.e. stworzył wysoko rozwiniętą cywilizację w południowej Mezopotamii – Sumer. Posługiwali się językiem sumeryjskim i pismem klinowym. Na początku II tysiąclecia p.n.e. Sumerowie zostali podbici przez napływających Amorytów i wchłonięci przez nowo powstałe państwo – Babilonię. Z czasem ulegli semityzacji.Kość (łac. os, lm ossa; gr ostéon) – narząd, budujący układ kostny. Nauką zajmującą się kośćmi jest osteologia.

    Historia[ | edytuj kod]

    Szpilki są wykorzystywane już od ponad 4 tysięcy lat. Pierwotnie były one wytwarzane z żelaza oraz kości przez Sumerów i były używane do przytrzymywania ubrań. Później były również używane do spinania papierowych arkuszy poprzez nawlekanie ich w górnym rogu.

    Drut – wyrób hutniczy lub element konstrukcyjny, którego wymiary poprzeczne są niewielkim ułamkiem długości. Druty mają przekrój poprzeczny niemal wyłącznie okrągły. Średnice drutów leżą w granicach od części milimetra do 8 mm. Druty o średnicy większej niż 8 mm zaliczane są do prętów. Druty dostarczane są zazwyczaj w formie zwiniętej na szpulach lub w buchtach. Druty używane są jako materiał konstrukcyjny do mało odpowiedzialnych naciągów, wieszaków, do wiązania prętów zbrojeniowych w żelbecie, w elektrotechnice i elektronice jako przewody elektryczne lub do produkcji lin itp. Druty, z wyjątkiem bardzo sprężystych, mogą być kształtowane bez użycia specjalnych narzędzi lub nawet gołą ręką.Igła krawiecka – podłużny, smukły obiekt, zakończony z jednej strony ostrą końcówką a z drugiej tzw. oczkiem/uchem do przewlekania nitki.

    W późniejszym okresie szpilki wytwarzano z bardziej wytrzymałego materiału – mosiądzu. Stal została wykorzystana jeszcze później, ale trudnością było utrzymanie procesu produkcji bez korozji, dlatego spinki wyższej jakości były pokryte niklem, ale taka powłoka w warunkach wysokiej wilgotności łuszczyła się powodując postęp korozji i w rezultacie pokrycie spinki rdzą. Stalowe szpilki nie były uciążliwe w domowych zastosowaniach ponieważ były używane tylko chwilowo podczas szycia odzieży.

    Papier (z gr. πάπυρος (pápyros), łac. carta papirea) – spilśniona na sicie masa włóknista pochodzenia organicznego o gramaturze od 28 do 200 g/m². Wytwarzany poprzez ułożenie na sicie włókien. Papier jest wytwarzany w formie arkuszy lub wstęgi nawijanej w zwoje. Po uformowaniu masy na sicie jest odwadniany, prasowany, suszony i gładzony w podzielonych etapach ciągłego procesu wytwarzania.Pinezka (pluskiewka) – krótki gwoździk lub szpilka (z ostrzem długości nieprzekraczającej 6, rzadziej 10 milimetrów) z dużą główką, metalową lub z tworzywa sztucznego, często płaską, umożliwiającą wciśnięcie pinezki w miękkie podłoże (np. z tektury, korka lub miękkiego drewna) bez użycia młotka, samymi palcami i – co często ważniejsze – również wyciągnięcie jej bez użycia żadnych narzędzi. Najprostszym rodzajem pinezki jest wykonana z krążka blachy z ostrzem w kształcie litery V wyciętym z łebka i odgiętym pod kątem 90 stopni. Jeśli główka pinezki wykonana jest z plastiku, to zazwyczaj do wyboru są wersje w różnych kolorach.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • pinezka
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. From Pins to Paper Clips. W: Henry Petroski: The evolution of useful things. New York: Vintage Books, 1994, s. 53. ISBN 0-679-74039-2.
    2. Roger Bridgman: 1,000 Inventions Discoveries. New York: DK CHILDREN, 2002, s. 126. ISBN 0-7566-1705-7.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.774 sek.