• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Szkoła sieneńska

    Przeczytaj także...
    Sztuka bizantyńska (lub bizantyjska) – sztuka chrześcijańska Wschodniego Cesarstwa Rzymskiego (Bizantyńskiego) i kręgu jego oddziaływania. Za jej początek uważa się założenie Konstantynopola w 330 r. , podział Cesarstwa Rzymskiego w 395 roku lub czasy Justyniana (VI wiek), za koniec - rok 1453. Sztuka ta stanowiła przedłużenie greckiej sztuki starożytnej i wypowiadała się głównie w architekturze, przede wszystkim sakralnej. Istotną rolę odgrywało również malarstwo pod postacią malowideł ściennych, mozaik i obrazów (ikon). Rozwijało się rzemiosło, rzeźba natomiast (zwłaszcza figuralna) pełniła funkcję marginalną.Simone Martini (ur. ok. 1284 w Sienie, zm. w 1344 w Awinionie) – włoski malarz, przedstawiciel szkoły sieneńskiej. Ożeniony z Giovanną, siostrą malarza Lippo Memmi. Działał w Sienie, Pizie, Asyżu, Neapolu i Awinionie.
    Giovanni di Paolo (ur. 1403, zm. 1483) - włoski malarz ze szkoły sieneńskiej, tworzył w okresie quattrocenta. Znany jest także jako Giovanni di Paolo di Grazia lub Giovanni del Poggio. Jego twórczość zaliczana jest do stylu zwanego gotykiem międzynarodowym.
    Maestà (1308-11) autorstwa Duccia di Buoninsegni, tempera na drewnie, Museo dell'Opera del Duomo, Siena

    Szkoła sieneńska – szkoła włoskiego malarstwa mająca ośrodek w Sienie, rozwijająca się między XIII a XV wiekiem i przez pewien czas dorównująca świetnością szkole florenckiej.

    Gotyk – styl w architekturze i innych dziedzinach sztuk plastycznych (rzeźbie, malarstwie i sztuce sepulkralnej), który powstał i rozwinął się w połowie XII wieku we Francji (Anglosasi uważają, że w Anglii) i swoim zasięgiem objął zachodniochrześcijańską Europę.Duccio di Buoninsegna (ur. około 1260 w Sienie, zm. w 1318 w Sienie) – malarz włoski. Pierwszy wielki malarz ze Sieny i założyciel szkoły sieneńskiej.

    Przejawiała większe przywiązanie do tradycji oraz skłonność do dekoracyjności i elegancji sztuki późnego gotyku. Artyści ci tworzyli zarówno dzieła o tematyce religijnej, jak i, co ważne, świeckiej, ukazującej ludzi, krajobrazy, architekturę, pracę i rozrywki. Trudnili się zarówno malarstwem ściennym, jak i malowaniem przenośnych obrazów na deskach, i w tych właśnie uwidacznia się największy ich talent.

    Ambrogio Lorenzetti (ur. ok. 1290 w Sienie, zm. 1348 tamże) – malarz włoski, przedstawiciel szkoły sienieńskiej, zdominowanej przez stylizującą bizantyjską tradycję rozwiniętą przez Duccia i Simone Martiniego.Siena – miasto i gmina we Włoszech, w Toskanii, w prowincji Siena. Ważne centrum turystyczne. Według danych na rok 2011 gminę zamieszkują 54 543 osoby, 462,2 os./km².

    Najważniejsi przedstawiciele to:

  • Duccio di Buoninsegna, który tworzył pod wpływem sztuki bizantyjskiej;
  • Simone Martini - jego uczeń;
  • Lippo Memmi – uczeń Martiniego;
  • bracia Pietro i Ambrogio Lorenzetti;
  • Domenico i Taddeo di Bartolo;
  • Sassetta i Matteo di Giovanni;
  • Giovanni di Paolo.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Malarstwo temperowe – technika malowania przy użyciu farb temperowych oraz dzieła malarskie powstałe w tej technice. Malarstwo to, znane od starożytności, było wiodącą techniką w okresie średniowiecza. Same farby temperowe są obecnie często wykorzystywane. Schną stosunkowo szybko i nie wymagają gruntowania, nadają się do malowania na płótnie, desce jak i na zwykłym papierze.
    Lippo Memmi Filippo di Memmo (ur. ok. 1290, zm. ok. 1357) – malarz szkoły sieneńskiej, uczeń i szwagier Simone Martiniego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.