• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Szkoła Annales



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Postmodernizm (inaczej: ponowoczesność, pomo, po-mo) – prąd myślowy odwołujący się do poczucia końca historii i wielkich narracji.Pierre Goubert (ur. 25 stycznia 1915, zm. 16 stycznia 2012) - francuski historyk. Zaliczany do drugiej generacji Szkoły Annales. Był badaczem dziejów wieku XVII.

    Annales, in. szkoła „Annales” (fr. École des Annales, IPA: /aˈnal/) – francuska historyczna szkoła naukowa założona w 1929 przez Marca Blocha i Luciena Febvre'a; nazwa odnosząca się do nurtu badawczego rozwiniętego w l. 50. XX wieku w kręgu niektórych historyków francuskich lub też do środowiska tychże historyków.

    Historiografia (z gr. Historia + grapho – pisać) – dział piśmiennictwa obejmujący gatunki historyczne. Historiografia to inaczej określenie całokształtu pracy historyka razem z jej rezultatem, czyli produkcją dziejopisarską.Geografia historyczna - dział geografii oraz jedna z nauk pomocniczych historii. Zajmuje się badaniem zróżnicowania przestrzeni w przeszłości, względnie wymiarem historycznym świata współczesnego. Celem geografii historycznej jest zrozumienie dawnej organizacji przestrzennej danego obszaru, jego ewolucję oraz wpływ na stan aktualny.

    Nazwa szkoły pochodzi od francuskojęzycznego czasopisma naukowego Annales d'histoire économique et sociale ("Roczniki historii ekonomicznej i społecznej") wydawanego od 1929 roku. W 1946 roku zostało ono przemianowane na: Annales. Economies, sociétés, civilizations ("Roczniki. Gospodarki, społeczeństwa, cywilizacje"), w 1994 periodyk po raz kolejny zmienił nazwę na: Annales. Histoire, Sciences sociales ("Roczniki. Historia, nauki społeczne"). Szkoła odcisnęła głębokie piętno na historiografii francuskiej i europejskiej. Głównym postulatem metodologicznym "annalistów" było położenie nacisku na wykorzystanie w badaniach metod i dorobku nauk społecznych, odejście od klasycznej historii politycznej, na rzecz procesów tzw. "długiego trwania", a także wykorzystanie metod kwantytatywnych. "Annales" wraz z amerykańską teorią modernizacyjną, a także historiografią marksistowską, stały się najbardziej wpływowymi nurtami badania historii w drugiej połowie XX wieku.

    Pierre Chaunu (ur. 17 sierpnia 1923 w Belleville-sur-Meuse, zm. 22 października 2009 w Caen) – francuski historyk; jego prace dotyczą historii Francji, Hiszpanii, dziejów Kościoła, historiozofii i historii cywilizacji.Ekonomia – nauka społeczna analizująca oraz opisująca produkcję, dystrybucję oraz konsumpcję dóbr. Słowo „ekonomia” wywodzi się z języka greckiego i tłumaczy się jako oikos, co znaczy dom i nomos, czyli prawo, reguła. Starożytni Grecy stosowali tę definicję do określania efektywnych zasad funkcjonowania gospodarstwa domowego.

    Do najwybitniejszych liderów szkoły należy zaliczyć założycieli szkoły Marca Blocha i Luciena Febvre'a, przedstawicieli drugiej generacji Georges'a Duby'ego, Pierre'a Gouberta, Roberta Mandrou, Pierre'a Chaunu, Jacques'a Le Goffa i Ernesta Labrousse'a.

    Spis treści

  • 1 Kontekst - przemiany historiografii francuskiej na przełomie XIX i XX stulecia
  • 2 Historia szkoły
  • 3 Najważniejsi przedstawiciele szkoły
  • 4 Zobacz też
  • 5 Przypisy
  • 6 Uwagi
  • 7 Linki zewnętrzne
  • Kontekst - przemiany historiografii francuskiej na przełomie XIX i XX stulecia[]

    Nauki historyczne od drugiej połowy XIX wieku były zdominowane przez historiografię niemiecką, która śladem wytyczonym przez Leopolda von Rankego nadawała ton pisaniu historii i dyktowała metodologię. Najwcześniej dominację nauki niemieckiej zaczęła kontestować nauka francuska. Francja, w odróżnieniu od Niemiec, w której historia była nauką erudycyjną, skłonna była rozumieć historię, pod wpływem comtyzmu, w kategoriach nauki pozytywnej. To co dodatkowo odróżniało atmosferą intelektualną Francji od niemieckiej to wpływ jaki zdobyła sobie socjologia Emile'a Durkheima, podkreślająca dominację społeczeństwa nad jednostką. Ponadto klęska 1871 roku, odcisnęła piętno na całym społeczeństwie francuskim, także na nauce, skłaniając ją do do szukania niezależnej myśli.

    Wojna francusko-pruska – konflikt zbrojny między mocarstwami II Cesarstwem Francuskim a Królestwem Prus wspieranym przez inne kraje niemieckie, toczony od 19 lipca 1870 do 10 maja 1871.Fernand Braudel (ur. 24 sierpnia 1902; zm. 27 listopada 1985) – francuski historyk czasów nowożytnych, przedstawiciel szkoły Annales.

    W obrębie historii wyraz tym przemianom dały najwcześniej pisma filozofów Paula Lacombe i Henriego Berra, a także historyka Victora Duruy, który w swej wydawanej w l. 1894-1900 12-tomowej Historie générel du VIe siecle a nos jours, postulował odejście od "historii bitewnej" na rzecz opisywania "obyczajów i ducha narodów". Natomiast Berr, inicjator serii prac historycznych L'Evolution de l'Humanité, wyróżniał dwa poziomy syntezy historycznej, pierwszy - erudycyjny i drugi - wyjaśniający ustalone na pierwszym etapie fakty, i pozwalający poprzez nie na przewidywanie przyszłości. Oczywiście w swej pracy kładł nacisk na ten drugi etap. Istotną rolę odegrał także artykuł François Simianda z 1903 roku - Méthode historique et science sociale - krytykujący historię indywidualistyczną, skupioną na jednostce i pojedynczym wydarzeniu, proponując w zamian badanie zjawisk powtarzalnych, korzystając z dorobku innych nauk społecznych. Kluczowy był dramat I wojny światowej, który w oczach wielu zdyskredytował tradycyjną historiografię, skupiającą się na opisie pojedynczych wydarzeń i postaci, zupełnie uzasadnienie stracił pogląd, że poznanie historii pozwali zapobiec błędnym decyzjom.

    Marc Bloch (Marc Léopold Benjamin Bloch; ur. 6 lipca 1886, zm. 16 czerwca 1944) – francuski historyk średniowiecza, członek francuskiego ruchu oporu, rozstrzelany przez hitlerowców, współzałożyciel szkoły Annales.Historia społeczna – dziedzina badań historycznych zajmująca się dziejami społeczeństw oraz funkcjonujących w ich ramach klas i grup społecznych. Szczególnie bliskie związki łączą ją z socjologią, antropologią, demografią historyczną, historią kultury materialnej oraz historią gospodarczą, z którą często jest określana wspólnie jako historia społeczno-gospodarcza


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.
    Geografia – nauka przyrodnicza i społeczna zajmująca się badaniem powłoki ziemskiej (przestrzeni geograficznej), jej zróżnicowaniem przestrzennym pod względem przyrodniczym i społeczno-gospodarczym, a także powiązaniami pomiędzy środowiskiem przyrodniczym, a działalnością społeczeństw ludzkich. Nazwa geografia (gr. Γεωγραφία) pochodzi od słów γῆ geos – "ziemia" i γράφω grapho – "piszę". Za twórcę terminu uważa się Eratostenesa z Cyreny. Ze względu na różnorodność przedmiotu geografii i urozmaiconej metodologii częste są dyskusje wokół jej definicji oraz zakresu badawczego; proponuje się używanie w miejsce dotychczasowej nazwy "geografia" terminu "nauki geograficzne".
    Antropologia historyczna a. antropologia historii - dziedzina brytyjskiej antropologii społecznej zajmująca się etnograficznym odczytywaniem historii, która wyłoniła się w latach 1960. wraz z upadkiem paradygmatu funkcjonalistycznego zorientowanego na badania synchroniczne. Pierwszym antropologiem brytyjskim, który otwarcie ogłosił potrzebę powrotu do badań historycznych był Edward Evans-Pritchard.
    Victor Duruy (ur. 11 września 1811, zm. 25 listopada 1894) – francuski historyk. Od roku 1833 profesor, w latach 1863-69 minister oświaty. Wprowadził naukę gimnastyki do szkół wyższych i założył państwowe szkoły żeńskie. Obok dziejów starożytnej Grecji, Rzymu, i Francji zostawił po sobie "Notes et souvenirs" (1901). Od 1884 członek Akademii Francuskiej.
    Emmanuel Le Roy Ladurie (urodzony 19 lipca 1929 roku w Moutiers-en-Cinglais w departamencie Calvados) – francuski historyk czasów nowożytnych.
    Roger Chartier (ur. 9 grudnia 1945 w Lyonie) - francuski historyk, przedstawiciel czwartej generacji Szkoły Annales. Wykłada w École des Hautes Etudes en Sciences Sociales w Paryżu, Collège de France, i University of Pennsylvania.
    Teoria modernizacji – ogólna nazwa teorii rozwoju społecznego, opisujących rozwój społeczeństw w kierunku społeczeństwa nowoczesnego. Teorie modernizacji są jedną z postaci ewolucjonizmu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.05 sek.