• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Szkoła - oświata

    Przeczytaj także...
    Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym – polska ustawa, uchwalona przez Sejm, regulująca kwestie prawne związane ze szkolnictwem wyższym.Liceum plastyczne (z łac. licaeum od gr. Lykeion: szkoła założona przez Arystotelesa) – typ szkoły artystycznej w Polsce o czteroletnim cyklu kształcenia (dawniej był to cykl pięcioletni), dającej wykształcenie w zawodzie plastyk oraz wykształcenie ogólne w zakresie liceum ogólnokształcącego, umożliwiającej uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego. Może być placówką publiczną lub niepubliczną.
    Pedagogika – zespół nauk o wychowaniu, istocie, celach, treściach, metodach, środkach i formach organizacji procesów wychowawczych. Pedagogika jako nauka o edukacji (nauczaniu i kształceniu), należy do nauk społecznych (humanistycznych) i zajmuje się rozwojem i zmianami mechanizmów wychowania oraz uczenia się, przez całe życie człowieka.
    Sala lekcyjna w skansenie wsi łowickiej w Maurzycach
    Szkoła na świeżym powietrzu w Afganistanie

    Szkołainstytucja oświatowo-wychowawcza zajmująca się kształceniem i wychowaniem w państwie, a także siedziba (budynek) tej instytucji oraz jej uczniowie i personel.

    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Technikum — szkoła szczebla średniego o profilu technicznym, a obecnie typ szkoły ponadgimnazjalnej, wprowadzona w Polsce w 1948 jako alternatywna wobec liceum. Pierwotnie dostępna dla absolwentów 7-letnich szkół podstawowych (od reformy w 1968 – ośmioletnich) oraz dla absolwentów ponadpodstawowych dwu- lub trzyletnich tzw. zasadniczych szkół zawodowych (ZSZ). Nauka w technikum trwała lat pięć (jeśli podjęta po ZSZ – trzy lata) i kończyła się tak jak w liceum – egzaminem dojrzałości oraz dodatkowo pracą dyplomową. Dyplom ukończenia technikum upoważniał do posługiwania się tytułem technika. Nie wszystkie średnie szkoły techniczne podlegały Ministrowi Oświaty, liczne z nich były resortowe (podlegające ministerstwom odpowiednich gałęzi przemysłu), niektóre zaś były utworzone przy większych fabrykach.

    Etymologia wyrazu "szkoła"[]

    Polski wyraz "szkoła" pochodzi od greckiego rzeczownika σχολή (skʰoˈlɛː) - spokój, wolny czas przeznaczony na nauki i wywodzi się od łacińskiego wyrazu schola - czas wolny, odpoczynek, bezczynność.

    Rodzaje szkół w Polsce[]

    Obecnie w Polsce wyróżnia się następujące typy szkół:

    Szkolna skala ocen – oceny liczbowe w edukacji służą do pomiaru stopnia przyswojenia przez ucznia i studenta wiedzy.Instytucja (nauki o zarządzaniu) - zgodnie z definicją T.Pszczołowskiego to organizacja będąca zespołem współdziałających osób wyposażonych w zasoby. Pojęcie instytucji jest tożsame z pojęciem organizacji w znaczeniu rzeczowym. W tym sensie dla przykładu J.Zieleniewski używa terminu instytucja rozumiejąc ją jako twór społeczny czyli "rzecz zorganizowaną", w kórej skład wchodzą ludzie i ich aparatura. Również A. Bednarski pojęcia organizacja używa zamiennie z pojęciem instytucja. Analogiczna sytuacja wystepuje w innych podręcznikach i monografiach z zakresu nauk o zarządzaniu lub nauk o organizacji.
  • szkoła podstawowa
  • gimnazjum
  • szkoła ponadgimnazjalna:
  • liceum ogólnokształcące
  • technikum
  • zasadnicza szkoła zawodowa
  • szkoła policealna
  • szkoła specjalna
  • szkoła artystyczna:
  • szkoła muzyczna I stopnia/ogólnokształcąca szkoła muzyczna I stopnia
  • szkoła muzyczna II stopnia/ogólnokształcąca szkoła muzyczna II stopnia
  • ogólnokształcąca szkoła sztuk pięknych
  • liceum plastyczne
  • ogólnokształcąca szkoła baletowa
  • szkoła sztuki tańca
  • szkoła sztuki cyrkowej
  • szkoła wyższa (nie podlega jednak systemowi oświaty, lecz własnej regulacji o szkolnictwie wyższym).
  • Oceny szkolne[]

    Oceny szkolne – system oceniania postępów w nauce w szkołach.

    Zasadnicza szkoła zawodowa (ZSZ) – szkoła na podbudowie programowej gimnazjum, realizująca program nauczania w zakresie kształcenia ogólnego oraz zawodowego.Szkoła policealna (studium policealne) – rodzaj szkoły w polskim systemie edukacji przeznaczona dla absolwentów szkół średnich. Aby zostać przyjętym do szkoły policealnej, konieczne jest posiadanie wykształcenia średniego, ale matura nie jest wymagana.
     Osobny artykuł: Szkolna skala ocen.
     Osobny artykuł: Szkolna skala ocen w Polsce.

    W praktyce szkolnej stosuje się oceny z symbolami + i -, niekiedy też z dwoma minusami: =. Dla przykładu ocena 4- (-4, słaba czwórka) jest słabsza od całej 4, ale lepsza niż 3+ (mocna trójka). Stosuje się ją, kiedy uczeń ma minimalną wiedzę, która jednak wystarcza na daną ocenę, tutaj dobrą. Ocen z plusami i minusami nie używa się jednak przy ocenianiu końcowo-rocznym, ze względu na to, że oceny te nie są wymienione w rozporządzeniu. Stosowanie ich w ocenianiu śródrocznym (na koniec semestru) uzależnione jest od uregulowań statutu szkoły, który ustala sposób oceniania cząstkowego i semestralnego.

    Ogólnokształcąca szkoła sztuk pięknych – typ szkoły artystycznej w Polsce o sześcioletnim cyklu kształcenia, dającej wykształcenie w zawodzie plastyk oraz wykształcenie ogólne w zakresie gimnazjum i liceum ogólnokształcącego, umożliwiającej uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego. Może być placówką publiczną lub niepubliczną.Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.

    W przeszłości, do lat 90. XX wieku, w polskich szkołach stosowany był węższy niż dziś system ocen, w którym ocenę niedostateczną oznaczano cyfrą 2, dostateczną jako 3, dobrą jako 4, a bardzo dobrą 5. Podobnie jak dziś stosowało się oceny ze znakami + i -, które nie pojawiały się na świadectwach.

    Obowiązek szkolny (przymus szkolny) – obowiązek poddania się procesowi edukacji powszechnej, zazwyczaj do ukończenia określonego roku życia (np. pełnoletności) lub w ramach określonego poziomu kształcenia (np. ukończenie poziomu gimnazjalnego).Ogólnokształcąca szkoła muzyczna II stopnia – typ szkoły artystycznej w Polsce o sześcioletnim cyklu kształcenia, dającej wykształcenie w zawodzie muzyk oraz wykształcenie ogólne w zakresie gimnazjum i liceum ogólnokształcącego, umożliwiającej uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego. Może być placówką publiczną lub niepubliczną.

    Linki zewnętrzne[]

  • Szkolnictwo II RP
  • Zobacz też[]

  • tysiąclatka
  • obowiązek szkolny
  • pedagogika
  • antypedagogika
  • szkolnictwo
  • Przypisy

    1. Okoń W., (1998), Nowy słownik pedagogiczny, Wyd. 2 rozsz., Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa, s. 383
    2. Danuta Buttler, Halina Satkiewicz, Język i my, wydanie I, WSiP, Warszawa 1990, s. 35.
    3. W szkole wyższej stosuje się oceny w skali od 2 (niedostateczny) do 5 (bardzo dobry); występują też oceny 3+ i 4+.
    Szkoła artystyczna – rodzaj szkoły w Polsce realizującej kształcenie ogólne i artystyczne lub wyłącznie kształcenie artystyczne, w zakresie muzyki, plastyki lub baletu (tańca). Może być placówką publiczną lub niepubliczną.Ogólnokształcąca szkoła muzyczna I stopnia – typ szkoły artystycznej w Polsce o sześcioletnim cyklu kształcenia, dającej podstawy wykształcenia muzycznego oraz wykształcenie ogólne w zakresie szkoły podstawowej. Może być placówką publiczną lub niepubliczną.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Szkoła sztuki cyrkowej – typ szkoły artystycznej o czteroletnim cyklu kształcenia, która daje wykształcenie w zawodzie aktora cyrkowego.
    Państwo – organizacja posiadająca monopol na stanowienie i wykonywanie prawa na określonym terytorium. Posiada zdolność do nawiązywania i utrzymywania stosunków dyplomatycznych z innymi państwami. Państwo jest często mylone z narodem i krajem.
    Pedagogika specjalna – dział pedagogiki, którego podstawowym obiektem zainteresowania jest człowiek wymagający wsparcia i pomocy w przekraczaniu różnorakich trudności, utrudniających mu rozwój i funkcjonowanie społeczne. Zajmuje się osobami w każdym wieku, starając się odpowiadać na ich szczególne potrzeby: rozwojowe w wieku niemowlęcym, edukacyjne i wychowawcze w wieku przedszkolnym, szkolnym oraz dorastania a także socjalizacyjne i zawodowe w wieku dojrzałym.
    Szkoła sztuki tańca – typ szkoły artystycznej w Polsce o dziewięcioletnim lub sześcioletnim cyklu kształcenia w zależności od wieku ucznia, dającej wykształcenie w zawodzie tancerz. Może być placówką publiczną lub niepubliczną.
    Szkoła ponadgimnazjalna – w Polsce szkoła, którą uczeń może rozpocząć po skończeniu gimnazjum; jest to trzeci, nieobowiązkowy poziom kształcenia w Polsce.
    Wychowanie – świadome oddziaływanie przez wychowawcę na wychowanka, mające na celu wytworzenie pewnej zmiany w jego osobowości. Zmiany te powinny obejmować zarówno stronę poznawczą jak i instrumentalną, a sam proces zachodzący między nimi jest uwarunkowany wieloma czynnikami.
    System oświaty w Polsce – struktura szkolnictwa w Polsce, obejmująca przedszkola, szkoły podstawowe, gimnazja, szkoły ponadgimnazjalne, policealne, artystyczne i inne.

    Reklama