Szeszonk II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szeszonk IIfaraon, władca starożytnego Egiptu z XXII dynastii libijskiej, prawdopodobnie panował w latach 877–875 p.n.e.

Takelot I – faraon, władca starożytnego Egiptu, z XXII dynastii libijskiej, z czasów Trzeciego Okresu Przejściowego. Według przekazu Manethona panował 13 lat, prawdopodobnie w latach 890-877 p.n.e. lub 889-876 p.n.e. Był młodszym synem Osorkona I i królowej Taschedchonsu. Władca uważany za efemerycznego. Żadne przekazy czy też zabytki nie wymieniają jednoznacznie imienia tego władcy. Wyjątkiem jest stela Pasenhora, datowana na 37 rok panowania Szeszonka V. W końcu lat 80., XX wieku n.e, udało się odnaleźć kilkanaście dokumentów wymieniających imię Takelota i jak się uważa, jest bardziej prawdopodobne, iż chodzi o Takelota I, a nie Talelota II, choć obaj ci władcy nosili to samo imię tronowe. Różnicą jest dodanie przez Takelota II do swego imienia, epitetu Siese (Sieset), co oznacza Syn Izydy. Imię Takelota wymienione jest także na steli Roku Dziewiątego z Bubastis i prawdopodobnie chodzi tu także o Takelota I.Termin ten pojawił się w XVI wieku p.n.e., gdy Egipt wkroczył w okres silnej ekspansji terytorialnej pod rządami XVIII dynastii. Po zjednoczeniu kraju przez Narmera egipski władca nosił tytuł nesut-biti – Ten-który-należy-do-pszczoły-i-trzciny, bowiem w tym okresie godłem Górnego Egiptu była pszczoła, a Dolnego – trzcina. Z biegiem czasu zaczęto używać tytułu Król Górnego i Dolnego Egiptu oraz Król Południa i Król Północy.
Zarys genealogii XXII i XXIII dynastii.

Jürgen von Beckerath w swej pracy „Chronologie des Pharaonischen Ägypten” wyraża pogląd, że był starszym synem Osorkona I i Maatkare – córki Psusennesa II i objął władzę po śmierci swego młodszego brata Takelota I, syna Osorkona I i Taschedchonsu. Pogląd ten podziela również Kenneth A. Kitchen w swej pracy „The Third Intermediate Period in Egypt”. Istnieją także odmienne poglądy, dotyczące lat panowania oraz kolejności panowania synów Osorkona I. Francuski egiptolog Nicolas Grimal podaje, iż Szeszonk II nigdy nie władał samodzielnie i był jedynie współwładcą, rządzącym razem ze swym ojcem. Według tych ocen Szeszonk II zmarł kilka miesięcy wcześniej niż jego ojciec, Osorkon I, a dopiero po jego śmierci tron odziedziczył jego młodszy syn – Takelot I.

Psusennes II - faraon, władca starożytnego Egiptu z XXI dynastii, z czasów Trzeciego Okresu Przejściowego. Panował prawdopodobnie w latach 960-946 p.n.e. Był synem Pinodżema II i królowej Isetemachbit IV lub, według oceny K. Kitchena, synem Siamona. W czasie jego panowania w Tanis, w Tebach władzę sprawował arcykapłan Amona imieniem Psusennes. Istnieje hipoteza identyfikująca obie te postaci jako jednego władcę, sprawującego władzę królewską w Tanis i kapłańską w Tebach. W czasie jego panowania jednym z najbardziej wpływowych dostojników w państwie był Szeszonk, nomarcha Herakleopolis i jeden z wodzów armii, pod naciskiem którego Psusennes zgodził się wydać za mąż swoją córkę - Maatkare II za syna Szeszonka, późniejszego Osorkona I. Pod jak dużym wpływem Szeszonka był Psusennes II, świadczy tekst dekretu, wyryty na steli z Abydos, w którym Psusennes zwraca sie do wyroczni Amona z pytaniem o ustanowienie kultu pośmiertnego Nimlota - ojca Szeszonka. Według hieroglificznego tekstu Amon z zachwytem zezwala na kult Nimlota, wychwalając Szeszonka za ten pomysł. Koszty całego przedsięwzięcia mają pokryć po połowie Szeszonk i Psusennes. Zapewne wszystkie te działania ze strony Szeszonka zmierzały ku jednemu celowi - objęciu władzy. Tak też się stało, bowiem po śmierci Psusennesa władzę rzeczywiście objął Szeszonk, zasiadając na tronie jako Król Górnego i Dolnego Egiptu Szeszonk I, dając tym samym początek XXII dynastii libijskiej.Srebro (Ag, łac. argentum) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym. Jest srebrzystobiałym metalem, o największej przewodności elektrycznej i termicznej. W przyrodzie występuje w stanie wolnym, a także w minerałach, takich jak argentyt czy chlorargyryt. Większość wydobywanego srebra występuje jako domieszka rud miedzi, złota, ołowiu i cynku.

Zanim osiągnął władzę przez około 30 lat sprawował funkcję wielkiego kapłana Amona w Tebach. Jego małżonką została Nestanebtaszeru, która urodziła syna Harsiese, w przyszłości wielkiego kapłana Amona oraz władcy, sprawującego władzę królewską, panującego w Tebaidzie. Szeszonk II zmarł po panowaniu trwającym zaledwie dwa lata. Pochowany został w przedsionku grobowca Psusennesa I w Tanis. Odkrycia dokonał w marcu 1939 roku, prowadzący wykopaliska w Tanis, Pierre Montet. Prace w grobowcu w Tanis trwały w latach 1939–1940. Mumia króla, a właściwie jedynie szkielet, spoczywała w masywnej, wykonanej ze srebra antropoidalnej trumnie, której głowa przedstawia głowę sokoła. Twarz mumii kryła złota maska, a wokół niej, wewnątrz trumny, znajdowały się liczne, wspaniale przedmioty ze złota – bransolety, pektorały i pierścienie. Imię Szeszonka, znajdujące się na wielu z nich jednoznacznie ustalało tożsamość pochowanego władcy. W sarkofagu znaleziono również cztery niewielkie srebrne trumny, zawierające organy wewnętrzne władcy. Wokół sarkofagu znaleziono mnóstwo, porozrzucanych figurek uszebti.

Tanis (egip. Dżanet, współczesne San al-Hadżar al-Kiblija) - starożytne miasto w Egipcie w północno-wschodniej Delcie, istniejące już w połowie III tysiąclecia p.n.e.Uszebti (z egip., także szauabti, szabti - odpowiadający; uszebt - opiekować się) - w starożytnym Egipcie figurka w kształcie mumii, z dwiema motykami w rękach i workiem na plecach, wkładana do grobu wraz z ciałem zmarłego.

Szczątki króla zostały przewiezione do Zakładu Anatomii Uniwersytetu Kairskiego, gdzie poddano je dokładnym badaniom. Na podstawie badań skostnienia żeber i badań czaszki ustalono, iż Szeszonk II zmarł w wieku ponad 50 lat. Odkryto również prawdopodobną przyczynę zgonu. Była nią infekcja bakteryjna w wyniku urazu czaszki. Przy dokładnych badaniach kości nóg odkryto pozostałości miniaturowych korzeni roślin, na podstawie czego wysnuto wniosek, iż przyczyną całkowitego rozkładu tkanek miękkich musiało być zalanie grobowca, co też zapewne spowodowało kiełkowanie nasion i pojawienie się korzeni.

przed naszą erą (p.n.e.) − wyrażenie i skrót stosowane w języku polskim, oznaczające datę przed początkiem ery chrześcijańskiej, który wiązany jest z datą narodzenia Jezusa Chrystusa. Odpowiada on łacińskiemu skrótowi AC, czyli ante Christum lub angielskiemu B.C. lub BC, czyli before Christ (pol. "przed Chrystusem").Starożytny Egipt (egip. Kemet, Czarna Ziemia) – wysoko rozwinięta cywilizacja starożytnego Bliskiego Wschodu położona w północno-wschodniej Afryce w dolinie i delcie Nilu (z oazami Pustyni Libijskiej włącznie). W okresie największego rozkwitu (Nowe Państwo) obejmująca swoim zasięgiem także Nubię (Kusz) oraz Punt na południu, Syropalestynę (Retenu) na północnych rubieżach azjatyckich, oraz tereny libijskie na północnym zachodzie.




Warto wiedzieć że... beta

Sarkofag (gr. σαρκoφάγος / sarkophagos; z gr. σάρξ / sarx - 1. „mięso”, 2. „ciało” + gr. φαγειν / phagein - „zjeść, pożreć”) – zdobiona trumna w kształcie skrzyni ceramicznej lub kamiennej, dekorowana techniką malarską lub rzeźbiarską, znana od czasów starożytnych.
Teby (egip. Uaset, gr. Θῆβαι - Thēbai, u Homera Stubramne) - starożytne miasto w Górnym Egipcie, położone nad Nilem, ok. 600 km na południe od dzisiejszego Kairu.
Osorkon I – faraon, władca starożytnego Egiptu, z XXII dynastii libijskiej, z czasów Trzeciego Okresu Przejściowego. Prawdopodobnie panował w latach 925/24–889 p.n.e. lub 922–887 p.n.e. Był synem Szeszonka I i Karomy I.
XXII dynastia – dynastia władców starożytnego Egiptu, wywodzących się od wodzów plemion libijskich Maszuasz. Władcy rezydujący w Tanis, Bubastis oraz Tebach. Dynastia panowała w latach 946-722 p.n.e.

Reklama