• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Szerokodziób białoskrzydły

    Przeczytaj także...
    Azja Południowo-Wschodnia – nazwa stosowana dla określenia regionu Azji obejmującego Półwysep Indochiński i Archipelag Malajski wraz z Filipinami. Obejmuje on zatem następujące państwa: Mjanma, Tajlandia, Kambodża, Laos, Wietnam, Malezja, Singapur, Indonezja, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny. Zajmują one powierzchnię około 4,495 mln km², z liczbą ludności przekraczającą 550 mln mieszkańców (szacunek na rok 2004).Malezja (malajski Malaysia) – państwo w Azji Południowo-Wschodniej, na Półwyspie Malajskim i wyspie Borneo; obszar 329 847 km², ludność 28 300 000 (wg stanu na 2010 r.), stolica Kuala Lumpur (ok. 1 500 000 mieszkańców), siedziba rządu w Putrajaya.
    Ptaki (Aves) – gromada stałocieplnych zwierząt z podtypu kręgowców. Jest najbardziej zróżnicowaną spośród gromad kręgowców lądowych – istnieje około 10 tys. gatunków ptaków, które zamieszkują ekosystemy na całym świecie. Ich wielkość waha się od 5 cm u koliberka hawańskiego do 2,7 m u strusia.

    Szerokodziób białoskrzydły, szerokodziób wielkodzioby – gatunek ptaka z rodziny szerokodziobów (Eurylaimidae). W rodzinie szerokodziobów jest jedynym przedstawicielem wyróżnionego rodzaju Cymbirhynchus. Występuje w nizinnych lasach tropikalnych i mangrowych Azji Południowo-Wschodniej, szczególnie liczny w Malezji.

    Namorzyny, lasy namorzynowe, mangrowe, mangrowia – wiecznie zielona, pionierska formacja roślinna wybrzeży morskich w niemal całej strefie międzyzwrotnikowej. Jej zasięg w tej strefie ograniczają zimne prądy morskie omywające zachodnie wybrzeża Ameryki Południowej i Afryki. Namorzyny stanowią formację ziemno-wodną powstającą na przybrzeżnych płyciznach morskich, w miejscach osłoniętych (rafami koralowymi, w zatokach, lagunach i ujściach rzek). Niektóre płaskie wyspy pokrywają w całości. Szerokość pasa namorzynów sięgać może kilku kilometrów. Na ogół występują w obszarze pływów morskich i dlatego bywają też określane jako lasy pływowe. Określenie to nie jest jednak ścisłe, bowiem nie zawsze w miejscach występowania namorzynów pływy są wyraźne. Namorzyny zajmują ok. 150 tysięcy km (stan w roku 2010), przy czym między 1980 i 2010 rokiem ubyło ich 35 tysięcy km. Państwa, na których wybrzeżach znajdują się największe zasoby tej formacji to Indonezja (21%), Brazylia (9%) i Australia (7%).Rodzaj (łac. genus, l.mn. genera) – podstawowa, obowiązkowa kategoria systematyczna obejmująca gatunek lub monofiletyczną grupę gatunków wyróżnionych na podstawie jednej lub więcej cech taksonomicznych. Nazwą rodzaj określany jest też każdy takson w randze rodzaju.

    Jest to jaskrawo ubarwiony ptak o przeważająco czarnym wierzchu, karminowo-czerwonym spodzie oraz niebieskawym dziobie i oczach. Charakterystyczna jest biała warstwa piór na skrzydłach, której zawdzięcza polską nazwę. Buduje zwarte i zamknięte od góry gniazda w formie odwróconej butelki. Zazwyczaj umieszcza je wysoko w gęstwinie porastającej rzeki, choć spotyka się również gniazda nad drogami, na liniach telefonicznych i elektrycznych. Żywi się głównie owadami, które często chwyta w locie. W diecie obecne są także owoce i nasiona.

    Szerokodzioby (Eurylaimidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych, obejmująca kilkanaście gatunków. Występują w tropikach Azji Południowo-Wschodniej i Afryki.Rodzina (łac. familia) – jedna z podstawowych kategorii systematycznych stosowanych w systematyce organizmów, niższa niż rząd (ordo), a wyższa niż rodzaj (genus). W kodeksach nomenklatury biologicznej nie określono kryteriów wydzielania rodzin, poza przyporządkowaniem: rodzina grupuje rodzaje, grupa rodzin tworzy rząd. W praktyce rodziny zwykle łączą grupy rodzajów różniące się morfologicznie od innych grup.

    Przypisy

    1. Cymbirhynchus macrorhynchos, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
    2. Cymbirhynchus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2011-03-08]
    3. Cymbirhynchus macrorhynchos. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
    4. H. Elliot McClure: Szerokodzioby i Kurtaczki (w:) Encyklopedia.Zwierzęta. Warszawa: Elipsa, 1999 s.379. ISBN 83-85152-34-2.
    5. W języku angielskim nosi on bardziej odpowiednią do jego upierzenia nazwę szerokodzioba czarno-czerwonego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.