• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Szeol



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe (pop. Towarzystwo Strażnica) – korporacje prawne reprezentujące przed władzami świeckimi Chrześcijański Zbór Świadków Jehowy.Saul (hebr. שָׁאוּל; wymowa: Szaul) − postać biblijna, syn Kisza z plemienia Beniamina (ok. XI wieku p.n.e.), według Biblii pierwszy król Izraela. Swoje panowanie rozpoczął być może w 1042 p.n.e. Po krótkim okresie panowania zginął w 1010 p.n.e. w walce z Filistynami na wzgórzach Gilboa. Poprzednik Dawida. Powołany przez proroka Samuela na wodza; dokonał zjednoczenia plemion izraelskich. Twórca scentralizowanej monarchii na terenie Palestyny.
    Zobacz też[ | edytuj kod]
  • hades
  • tartar
  • piekło
  • czyściec
  • Eden (raj)
  • Uwagi[ | edytuj kod]

    1. Mt 11,23, 16,18, Łk 10,15; 16,23 Dz 2,27; 2,31, 1 Kor 15,55 Ap 1,18; 6,8; 20,13.14.
    2. Mt 5,22.29.30; 10,28; 18,9; 23,15.33; Mk 9,43.45.47; Łk 12,5; Jk 3,6.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Wächter 2004 ↓, s. 240.
    2. Longenecker 2003 ↓, s. 188.
    3. Wächter 2004 ↓, s. 241.
    4. Peter Knobel: Death. W: The Oxford Dictionary of the Jewish Religion. Adele Berlin (red), Maxine Grossman (red). Oxford University Press, 2011, s. 205-206.
    5. Jeremias 1984 ↓, s. 147.
    6. Wächter 2004 ↓, s. 246.
    7. Wächter 2004 ↓, s. 247.
    8. Longenecker 2003 ↓, s. 189.
    9. Hades po Grecku, tłumaczenie, Polsko-Grecki Słownik - Glosbe, pl.glosbe.com [dostęp 2017-11-26] (ang.).
    10. Bogdan Ferdek Sekty i nowe ruchy religijne jako problem teologiczny 1997 130
    11. Encyklopedia katolicka. Towarzystwo Naukowe Lublin 1973
    12. Jeremias 1984 ↓, s. 148.
    13. Jonatan Dünkel: Hades, szeol i gehenna w Biblii. eliasz.pl, 1998.
    14. Jonatan Dünkel: Piekło: Czyżby Bóg był gorszy niż Hitler i Stalin?. maranatha.pl.
    15. Watchtower: Wnikliwe poznawanie Pism. T. 2. New York: Watch Tower Bible and Tract Society of New York, Inc. Biblioteka Internetowa Strażnicy, 2006, s. 855, 856, hasło: Szeol. ISBN 83-86930-84-5. (pol.)
    16. Hebr. słowo nefesz dostarcza pewnych trudności w interpretacji ze względu na szeroki zakres znaczeniowy – można je odczytać jako „duszę”, „osobę” bądź „przełyk” lub „gardło” czy też „oddech” lub „tchnienie”. Ch.A. Briggs, The Use of נפש in the Old Testament, w: „Journal of Biblical Literature”, Vol. 16, No. 1/2 1897.
    17. J. Blenkinsopp, Judah's Covenant with Death (Isaiah XXVIII 14-22), w: „Vetus Testamentum”, Vol. 50, 2000), s. 474.
    18. H. M. Barstad, Sheol, w: K. van der Toom, B. Becking, P.W. van der Horst (red.), Dictionary of Deities and Demons in the Bible, 2nd ed., Leiden – Boston – Köln, 1999, s. 768-770.
    19. P.S. Johnston, Shades of Sheol. Death and Afterlife in the Old Testament, Illinois 2002, p. 78. Por. L.B. Paton, The Hebrew Idea of the Future Life. III. Babylonian Influence in the Doctrine of Sheol, w: „The Biblical World”, Vol. 35, No. 3, Chicago 1910, s. 160.
    20. W. Kosior, Topomorficzna i antropomorficzna metaforyka Szeolu w Biblii hebrajskiej, w: K. Pilarczyk (ed.), Żydzi i judaizm we współczesnych badaniach polskich, Kraków 2010, s. 27-45.
    Nowy Testament (gr. Ἡ Καινὴ Διαθήκη, on Kainē Diathēkē) – druga, po Starym Testamencie, część Biblii chrześcijańskiej, powstała na przestrzeni 51-96 r. n.e.; stanowi zbiór 27 ksiąg, przedstawiających wydarzenia z życia Jezusa i wczesnego Kościoła oraz pouczenia skierowane do wspólnot chrześcijańskich, tradycyjnie datowanych na drugą połowę I wieku; niektórzy bibliści datują część ksiąg również na pierwszą połowę II wieku; główne źródło chrześcijańskiej doktryny i etyki.Ewangelia Marka [Mk lub Mar] – druga z kolei, a zarazem najkrótsza i najstarsza Ewangelia nowotestamentowa. Jej autorem według tradycji chrześcijańskiej jest Jan Marek, który miał spisać w Rzymie relację Piotra Apostoła. Jest jedną z ewangelii synoptycznych. Święty Marek napisał Ewangelię dla ludzi nieznających języka aramejskiego oraz zwyczajów żydowskich. W przeciwieństwie do Mateusza terminy aramejskie zawsze są objaśniane, podobnie jak zwyczaje żydowskie. Pod względem stylu i języka ustępuje pozostałym Ewangeliom. Niewiele jest mów Jezusa i są one krótkie (poza dwoma, tj. Mk 4,1-34 oraz Mk 13,1-37). Marek koncentruje się na opisie cudów i czynów Jezusa.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Nergal – sumeryjski bóg, syn Enlila i bogini Ninlil. Władca świata podziemnego po małżeństwie z Ereszkigal. Pierwotnie bóg zamieszkujący niebiosa, dla Babilończyków bóg światła, główne miejsce kultu – Kuta. Jak głosi legenda stoczył z Teszubem walkę o władzę nad niebiańskim królestwem. Po klęsce zszedł do świata podziemnego. Sumerowie uważali go za boga zarazy i jako takiego włączali go do grupy bogów odpowiedzialnych za zsyłanie chorób i epidemii. Dlatego też sumeryjski kapłan-lekarz odprawiał serię modlitw oraz składał bóstwu ofiary, by tym sposobem odegnać chorobę i przebłagać duchy do opuszczenia ciała człowieka.
    Eden (hebr. Gan Eden, גַּן עֵדֶן "ogród rozkoszy") – biblijny raj stworzony przez Boga dla pierwszych ludzi – Adama i Ewy. W ogrodzie ludzie wszystkiego mieli pod dostatkiem i ze wszystkiego mogli korzystać, z wyjątkiem Drzewa Poznania Dobra i Zła, którego owoców nie mogli zrywać. Jednak Szatan pod postacią węża skusił Ewę do zerwania zakazanego owocu, który po skosztowaniu podała mężowi. Za ten akt nieposłuszeństwa wobec Boga zostali oboje wygnani z Edenu, którego od tej pory strzegły cheruby i wirujący ognisty miecz, aby nikt nie mógł zerwać owoców z drzewa życia. W Biblii da się wyróżnić dwie tradycje dotyczące Edenu – zawartą w Księdze Ezechiela i zawartą w Księdze Rodzaju. Prawdopodobnie obie są niezależnymi od siebie nawiązaniami do mezopotamskich mitów i tradycji królewskich i boskich ogrodów, takich jak wiszące ogrody Semiramidy, dostosowanymi do teologii judaistycznej.
    Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.
    Radość – pozytywny stan emocjonalny, który jest przeciwieństwem smutku. Jest to uczucie szczęścia, rozbawienia, zabawy i zadowolenia. Radość czasem wywołuje płacz. Bardzo intensywną radość nazywamy euforią.
    Endor, עין דור – (hebr. źródło Dor), miejscowość w pokoleniu Issachara w Galilei (por. Joz 17,11), niedaleko której Debora i Barak odnieśli spektakularne zwycięstwo nad Siserą i Jabinem (por. Sdz 4,1-31). Wiedźma z Endor wywołała dla Saula ducha zmarłego Samuela (por. 1 Sm 28,1-25). Endor jest identyfikowane z dzisiejszym kibucem Ein Dor na północnym stoku Małego Hermonu - Jebel Datii w Galilei w Izraelu, w odległości ok. 11 km od Jizreel.
    Joachim Jeremias (ur. 20 września 1900 w Dreźnie, zm. 6 września 1979 w Tybindze) – niemiecki teolog luterański, biblista.
    Czyściec (łac. purgatorium) – według Kościoła katolickiego bolesne dochodzenie duszy do absolutnie doskonałej miłości, koniecznej do osiągnięcia szczęścia Nieba.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.