• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Szelestnica

    Przeczytaj także...
    Mięsień (łac. musculus) – kurczliwy narząd, jeden ze strukturalnych i funkcjonalnych elementów narządu ruchu, stanowiący jego element czynny. Występuje u wyższych bezkręgowców i u kręgowców. Jego kształt i budowa zależy od roli pełnionej w organizmie.Przetrwalnik (endospora, spora, gr. σπορα tzn. nasienie) – formy spoczynkowe umożliwiające organizmom przetrwanie niekorzystnych dla nich warunków (susza, niskie temperatury).
    Obrzęk - (łac. oedema) stwierdzane w badaniu fizykalnym gromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej i w jamach ciała. Powstaje na skutek zaburzenia równowagi między czynnikami dążącymi do zatrzymania płynu w naczyniach oraz czynników prowadzących do przedostawania się płynu poza ich światło. Obrzęk może być spowodowany zgromadzeniem przesięku lub wysięku.

    Szelestnica (łac. gangraena emphysematosa, ang. black leg, black quarter, quarter ill) – ostra, zakaźna, niezaraźliwa, bakteryjna choroba głównie młodego bydła, owiec, kóz i bawołów powodowana przez bakterie Clostridium chauvoei lub Clostridium feseri. Występuje na całym świecie. Pojawia się w okresie wypasania bydła na danym terenie.

    Muchowate (Muscidae) – rodzina muchówek krótkoczułkich (Brachycera) szeroko rozprzestrzenionych na całym świecie. Od innych muchówek różnią się ułożeniem szczecinek na tułowiu. Mogą przenosić różne patogeny.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Przyczyny choroby[ | edytuj kod]

    Bakterie odpowiedzialne za tę chorobę zwane laseczkami szelestnicy wytwarzają przetrwalniki (spory), które występują w ziemi na terenach gdzie występuje błoto oraz w miejscach chorobowo zmiennych. W jej przebiegu tworzą się charakterystyczne trzeszczące przy ucisku obrzęki w mięśniach. Najczęściej obrzęki powstają w rejonie łopatki i na grzbiecie w okolicy krzyża. Początkowo są one gorące i bolesne, w późniejszym stadium przechodzące w zimne i niebolesne. Zachorowalność następuje z powodu zanieczyszczonej karmy, zarazki przedostają się za pośrednictwem małych ran.

    Objawy[ | edytuj kod]

    W wyniku choroby bydło jest osłabione, ma problemy z wstawaniem. Jego oddech jest przyspieszony, brak apetytu, brak chęci przeżuwania, a co za tym idzie – brak wydzielania mleka.

    Rokowania i postępowanie[ | edytuj kod]

    W przypadku wystąpienia tej choroby rokowania są bardzo niekorzystne. Najczęściej dochodzi do śmierci zwierzęcia.

    W przypadku podejrzenia tej choroby lub padnięcia zwierząt właściciel zwierzęcia ma obowiązek zgłoszenia tego faktu służbom weterynaryjnym. Zakazane jest dobijanie zwierząt, wykonywanie zabiegów (np. upust krwi), czy też ściąganie skóry. Miejsce przebywania zwierzęcia należy zabezpieczyć przed dostępem innych zwierząt i ludzi. Bardzo ważną czynnością jest zabezpieczenie przed kontaktem z muchami jako roznosicielami choroby.

    Ostatnim obowiązkowym zabiegiem jest odkażenie całego sprzętu używanego przez zarażone zwierzęta oraz szczepienie innych zwierząt i człowieka mogących mieć kontakt z zarażoną sztuką.

    Zapobieganie[ | edytuj kod]

    Szczepienie ochronne przed nastaniem okresu wypasania bydła na pastwiskach, na terenach zagrożonych występowaniem laseczek szelestnicy.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Dr Egon Müller, Poradnik weterynaryjny dla rolników, Państwowe Wydawnictwa Rolnicze i Leśne, Warszawa, 1974




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.008 sek.