Szekspiryzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szekspiryzm – nawiązanie do twórczości Williama Shakespeare’a i teatru elżbietańskiego, charakterystyczne dla literatury romantyzmu, zwłaszcza dla dramatu romantycznego.

Teatr elżbietański – teatr angielski z czasów królowej Elżbiety I. Za jego umowną datę powstania przyjmuje się rok 1576. Wtedy to bowiem przedsiębiorca James Burbage wybudował pod Londynem pierwszy gmach przeznaczony wyłącznie do prezentacji widowisk teatralnych. Nazwał go The Theatre i rozpoczął wystawianie pierwszych sztuk. Wkrótce pojawiły się dwa kolejne teatry – The Curtain i The Rose – a po nich przyszły następne (Globe Theatre).Dramat romantyczny – typ dramatu ukształtowany w okresie romantyzmu w opozycji do poetyki dramatu klasycystycznego, a w nawiązaniu do twórczości Williama Szekspira, barokowego dramatu hiszpańskiego (Lope de Vega, Calderon) i dramaturgii mieszczańskiej, zwłaszcza melodramatu. Typowymi przedstawicielami dramatu romantycznego byli np. Victor Hugo (np. Hernani, Maria Tudor), Alfred de Musset (np. Lorenzaccio), w Polsce Juliusz Słowacki (Balladyna, Kordian), Adam Mickiewicz (Dziady), Zygmunt Krasiński (Nie-Boska komedia).

Utwory Shakespeare’a nie były zgodne z wieloma zasadami poetyki klasycystycznej. Ich kompozycję cechuje duża swoboda. Łączą one też w sobie cechy różnych gatunków dramatycznych. Wszystkie te cechy stały się inspiracją dla poetyki romantyzmu.

W literaturze polskiej elementy szekspiryzmu obecne są zwłaszcza w twórczości Juliusza Słowackiego.





Reklama