• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Szachy - miesięcznik

    Przeczytaj także...
    Władysław Litmanowicz, właśc. Abram Wolf (ur. 20 lutego 1918, zm. 31 marca 1992) – polski szachista, dziennikarz, działacz i sędzia szachowy żydowskiego pochodzenia. Z wykształcenia prawnik, w latach powojennych sędzia w procesach stalinowskich, wydał wyroki śmierci na działaczy polskiego podziemia niepodległościowego.Marian Wróbel (ur. 1 stycznia 1907 we Lwowie, zm. 25 kwietnia 1960) – problemista polski, zaliczający się do czołówki światowej.
    Miesięcznik jest to czasopismo, które ukazuje się regularnie raz w miesiącu. Przeważnie miesięczniki poświęcone są jakiejś konkretnej problematyce, np. z zakresu sztuki, nauki, techniki, sportu, turystyki czy gier komputerowych, a także konkretnym regionom oraz problematyce politycznej i społecznej. Niektóre miesięczniki wydawane są też w formie poradników.

    Szachymiesięcznik wydawany w latach 19471990, przez ten okres jedyne polskie czasopismo poświęcone szachom.

    Założycielami czasopisma byli Tadeusz Czarnecki, Stanisław Gawlikowski oraz Marian Wróbel. Pierwszy numer ukazał się w styczniu 1947 roku. Do roku 1950 miesięcznik był oficjalnym organem Polskiego Związku Szachowego, do roku 1956 – Komitetu Kultury Fizycznej, zaś od roku 1957 był pismem niezależnym. Ostatnim wydawcą była Młodzieżowa Agencja Wydawnicza RSW Prasa-Książka-Ruch.

    Ranking szachowy (elo) – metoda obliczania relatywnej siły gry szachistów w punktacji elo. Nazwa "elo" pochodzi od nazwiska Arpada Elo – amerykańskiego naukowca węgierskiego pochodzenia, którego prace ukształtowały szachowy system rankingowy oparty na naukowych podstawach.Kompozycja szachowa jest odrębną dziedziną szachów. Polega na stworzeniu na szachownicy sztucznego układu bierek, który zawiera interesującą ideę lub kombinację. Osobę układającą problemy i kompozycje szachowe nazywa się kompozytorem bądź problemistą. Problemy szachowe dzielą się na ortodoksyjne dwuchodówki (zob. diagram 1), trzychodówki, wielochodówki, samomaty i maty pomocnicze) oraz nieortodoksyjne (problemy warunkowe, analityczne, z bajkowymi figurami, z innym układem szachownicy, z innymi zasadami gry, rekonstrukcje). Każdy problem szachowy ma tylko jedno rozwiązanie.

    Czasopismo adresowane było do wszystkich miłośników szachów, bez względu na posiadany ranking bądź kategorię. W poszczególnych numerach znajdowały się relacje z najważniejszych turniejów krajowych oraz zagranicznych, działy poświęcone szkoleniu, teorii gry, kompozycji szachowej, szachom korespondencyjnym i młodzieżowym. Przez cały okres wydawania pisma ukazywały się w nim partie skomentowane przez najlepszych polskich szachistów. Od roku 1985, jako uzupełnienie, wydawano „Biuletyny miesięcznika Szachy”, zawierające opracowania teoretyczne, a także partie z turniejów.

    Szachy korespondencyjne – szachy rozgrywane na odległość, za pomocą poczty, e-mail i innych środków łączności lub specjalnych serwerów do gry korespondencyjnej. Umożliwiają szachistom (reprezentacjom klubów, miast itd.) przebywającym w różnych miejscach i bezpośrednio nie znających siebie nawzajem na rozgrywanie partii szachowych. Długość partii korespondencyjnej zależna jest przede wszystkim od metody używanej do przesyłania posunięć: w przypadku gry poprzez serwer bądź e-mail może ona trwać kilka dni, tygodni lub miesięcy, zaś w przypadku wykorzystania tradycyjnej poczty przez zawodników zamieszkujących w różnych krajach – nawet kilka lat.Szachy – rodzina strategicznych gier planszowych rozgrywanych przez dwóch graczy na 64-polowej szachownicy, za pomocą zestawu bierek (pionów i figur). Popularnie, choć nieprecyzyjnie, szachami nazywa się również wspomniane bierki.

    Do września 1990 roku łącznie wydano 522 numery miesięcznika oraz 59 biuletynów. W roku 1960 nakład wynosił 4200 egzemplarzy, w 1978 – 12 000, a w 1986 – 14 000. Liczba stron w poszczególnych latach wynosiła od 16 do 32.

    Kolejni redaktorzy naczelni[]

  • Tadeusz Czarnecki (1947-1950)
  • Władysław Litmanowicz (1950-1984)
  • Paweł Kerntopf (1984-1986)
  • Andrzej Filipowicz (1986-1990)
  • Bibliografia[]

  • W.Litmanowicz, J. Giżycki, Szachy od A do Z, tom II, Warszawa 1987, s. 1184



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Tytuły i kategorie szachowe są wykładnikiem maksymalnego wyniku sportowego, osiągniętego przez szachistę. W grze bezpośredniej rozróżniamy:
    Jerzy Giżycki (ur. 7 stycznia 1919, zm. 27 września 2009 w Warszawie) – polski krytyk filmowy, członek Stowarzyszenia Filmowców Polskich, z zamiłowania szachista. Ojciec Marcina Giżyckiego (historyka, teoretyka animacji).
    Andrzej Filipowicz (ur. 13 maja 1938 w Warszawie) – polski szachista, sędzia klasy międzynarodowej, dziennikarz i działacz szachowy, mistrz międzynarodowy od 1975 roku.
    Stanisław Gawlikowski (ur. 16 stycznia 1920 w Warszawie, zm. 9 listopada 1981 w Warszawie) – polski szachista, publicysta i dziennikarz szachowy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.