• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sytuacja kryzysowa



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Przedsiębiorstwo (lub inaczej jednostka gospodarcza) – wyodrębniona prawnie, organizacyjnie i ekonomicznie jednostka, prowadząca działalność gospodarczą. Najczęściej definiowanym celem działalności przedsiębiorstwa jest osiąganie zysku poprzez zaspokajanie potrzeb konsumentów. W jego skład mogą wchodzić mniej lub bardziej odrębne jednostki gospodarcze, nazywane zakładami. Nieco inne znaczenie ma przedsiębiorstwo w języku prawnym.Demonstracja (łac. demonstratio - wskazanie, inaczej manifestacja) – wystąpienie zbiorowe, zgromadzenie, mające na celu wyrażenie protestującej przeciw czemuś lub popierającej coś części opinii publicznej. Jest to publiczne okazywanie uczuć, postawy wobec czegoś lub kogoś przez jednostkę lub grupę.
    Przyczyny sytuacji kryzysowej[]

    Jest ona zwykle następstwem katastrof naturalnych lub awarii technicznych.

    Sytuacje kryzysowe powstają również w przypadku:

  • zakłócenia porządku publicznego (manifestacje, blokady dróg, przejść granicznych, urzędów itp.),
  • działań terrorystycznych,
  • zagrożenia bezpieczeństwa obywateli lub konstytucyjnego ustroju państwa,
  • zewnętrznego zagrożenia bezpieczeństwa państwa, czyli zagrożenia wojną (szczególna sytuacja kryzysowa).
  • Sytuacje kryzysowe mogą spowodować zagrożenia:

    Wojna (ang. war, fr. guerre, niem. Krieg, hiszp. guerra, łac. bellum) – zorganizowany konflikt zbrojny między państwami, narodami lub grupami etnicznymi i społecznymi.Kryzys – termin pochodzi z greckiego stgr. κρίσις „krisis” i oznacza, w sensie ogólnym, wybór, decydowanie, zmaganie się, walkę, w której konieczne jest działanie pod presją czasu. Kryzys poszerza znaczenie o takie cechy, jak nagłość, urazowość i subiektywne konsekwencje urazu w postaci przeżyć negatywnych.
  • zwyczajne w następstwie niekontrolowanej, codziennej działalności społeczno – gospodarczej,
  • nadzwyczajne w wyniku awarii, katastrofy i klęski żywiołowej.
  • Do zagrożeń zaliczyć należy:

  • globalną zmianę klimatuefekt cieplarniany,
  • zmniejszanie grubości stratosferycznej warstwy ozonowej,
  • zmniejszanie różnorodności biologicznej ekosystemów,
  • wylesienie i pustynnienie terenów,
  • degradacja wód oceanicznych i morskich,
  • niekontrolowany rozwój techniki wojskowej,
  • niezrównoważony rozwój gospodarczy.
  • Kryzys w organizacji[]

    Za przyczyny kryzysu uznaje się wszystkie endo- i egzogeniczne czynniki, które mogą wywoływać stany kryzysowe w organizacji. Według z tego podejścia, zakłada się, iż przedsiębiorstwo funkcjonuje w ściśle określonym otoczeniu, które generuje zbiór czynników egzogenicznych. Otoczenie to charakteryzuje się zazwyczaj stosunkowo wysokim stopniem niepewności i zmienności – co może w znacznym stopniu wpływać na warunki funkcjonowania oraz efektywność podmiotów gospodarczych. W ujęciu tradycyjnym otoczenie przedsiębiorstwa dzieli się na:

    Terroryzm – użycie siły lub przemocy psychicznej przeciwko osobom lub własności z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie na danej grupie ludności lub państwie ustępstw w drodze do realizacji określonych celów. Działania terrorystyczne mogą dotyczyć całej populacji, jednak najczęściej są one uderzeniem w jej niewielką część, aby pozostałych obywateli zmusić do odpowiednich zachowań.Bezpieczeństwo narodowe - stan uzyskany w rezultacie odpowiednio zorganizowanej obrony i ochrony przed wszelkimi zagrożeniami militarnymi i niemilitarnymi, tak zewnętrznymi jak i wewnętrznymi, przy użyciu sił i środków pochodzących z różnych dziedzin działalności państwa. Bezpieczeństwo narodowe, to także najważniejsza wartość, potrzeba narodowa i priorytetowy cel działalności państwa, jednostek i grup społecznych, a jednocześnie proces obejmujący różnorodne środki, gwarantujące trwały, wolny od zakłóceń byt i rozwój narodowy (państwa) w tym obronę państwa jako instytucji politycznej oraz ochronę jednostek i całego społeczeństwa, ich dóbr i środowiska naturalnego przed zagrożeniami, które w znaczący sposób ograniczają jego funkcjonowanie lub godzą w dobra podlegające szczególnej ochronie.
  • makrootoczenie
  • mikrootoczenie
  • Makrootoczenie to zespół warunków funkcjonowania przedsiębiorstw działających w danym miejscu i czasie, w skład czynników makroekonomicznych wchodzą między innymi klimat, stan infrastruktury, prawo, sytuacja gospodarcza regionu oraz kraju, upodobania mieszkańców, ich demograficzna segmentacja, normy kulturowe etc. Makrootoczenie ma największy wpływ na działalność podmiotów gospodarczych, gdyż w znacznym stopniu ogranicza oraz określa możliwości rozwoju oraz działania przedsiębiorstw. Sytuacje kryzysowe są bardzo często wywoływane w momencie zaniku lub braku kontroli nad makrootoczeniem firmy. Można tu także mówić o makrootoczeniach korzystnych – wspierających rozwój biznesu oraz niekorzystnych – w których państwo oraz czynniki dodatkowe nie oddziaływają pozytywnie na sferę biznesu. Mikrootoczenie nazywane jest także otoczeniem konkurencyjnym firmy, kształtowane jest przez wszystkie podmioty gospodarcze, które tworzą z przedsiębiorstwem powiązania biznesowe. Należą tu: klienci, konkurenci, dostawcy, instytuty naukowe i inne organizacje związane z branżą. Pozycja konkurencyjna firmy – będąca jednocześnie jednym z podstawowych elementów strategii konkurowania generuje możliwość jej oddziaływania na poszczególne elementy wchodzące w skład mikrootoczenia. Sytuacje kryzysowe w firmie są w praktyce dość często generowane właśnie przez mikrootoczenie, gdyż tworzy ono specyficzne sektorowe środowisko działania przedsiębiorstwa. Efektywność funkcjonowania podmiotów gospodarczych zależy nie tylko od czynników zewnętrznych, ale także w znacznym stopniu od działań oraz procesów zachodzących wewnątrz firmy, czyli czynników endogenicznych. Czynniki te mogą wynikać z problemów, bądź błędów w zarządzaniu firmą – bierzemy tu pod uwagę zarządzanie na wszystkich szczeblach tj. strategicznym, taktycznym oraz operacyjnym. Najbardziej przekrojowym modelem opisującym zestaw typów objawów kryzysu organizacji, jest model sygnałów kryzysowych. W tej koncepcji symptomy kryzysu maja różnorodny charakter i dotyczą poszczególnych funkcji wewnętrznych organizacji. Determinanty kryzysu mogą wystąpić zgodnie z wyżej wymienioną koncepcją w różnych sferach firmy takich jak: zarządzanie, marketing, produkcja, technologia, opracowanie strategii firmy, zarządzanie operacyjne.

    Makrootoczenie, otoczenie ogólne lub otoczenie dalsze przedsiębiorstwa — w ekonomii jest to ogół warunków działania przedsiębiorstwa w danym państwie, regionie geograficznym, strefie klimatycznej, układzie politycznym itd. Przedsiębiorstwo nie może ich zmieniać, może jedynie się do nich dostosować. Na makrootoczenie składają się:Substytut (zamiennik) – produkt stosowany zastępczo, inny ze względu na technologię wytwarzania, ale podobny ze względu na zastosowanie.

    Zarządzanie operacyjne[]

  • Niedobory kapitału
  • Nadmierne zapasy
  • Nieodpowiednie zarządzanie ludźmi
  • Niefachowa księgowość
  • Nadmierne zadłużenie
  • Zawyżanie dochodów
  • Niedoszacowanie kosztów
  • Kadra zarządzająca[]

  • Zbyt wysokie wynagrodzenie kadry zarządzającej
  • Konflikty wśród udziałowców/ wspólników
  • Brak kompetencji
  • Strategia[]

  • Brak odpowiedniej strategii firmy
  • Niski popyt na produkty
  • Uzależnienie od niewielu klientów oraz dostawców
  • Nieprzeciwdziałanie konkurencji
  • Technologia[]

  • Brak zastosowania innowacji technologicznych
  • Niedopracowany produkt
  • Zastosowanie wadliwych komponentów i materiałów
  • Koszty[]

  • Niedoszacowanie kosztów
  • Wzrost kosztów materiałowych
  • Wzrost kosztów wytwarzania
  • Wzrost kosztów stałych
  • Wzrost kosztów ogólnych
  • Wzrost płac
  • Marketing[]

  • Niewłaściwy plan marketingowy
  • Zawyżanie cen
  • Zaniżanie cen
  • Niewłaściwe prognozy
  • Przereklamowanie
  • Po przeanalizowaniu bodźców endo- oraz egzogenicznych, wyróżnić można cztery główne grypy źródeł powstawania kryzysów w firmach (stanowią one połączenie bodźców endo- oraz egzogenicznych):

    Awaria techniczna – zgodnie z Ustawą o stanie klęski żywiołowej jest to gwałtowne, nieprzewidziane uszkodzenie lub zniszczenie obiektu budowlanego, urządzenia technicznego lub systemu urządzeń technicznych powodujące przerwę w ich używaniu lub utratę ich właściwości. Awaria techniczna zawiera się w szerszym pojęciu jakim jest klęska żywiołowa.Maria Romanowska z domu Włodarczyk (ur. 9 października 1941 – zm. 12 czerwca 2007) - polska działaczka opozycji antykomunistycznej, organizatorka kolportażu i podziemnych wydawnictw.
    1. czynniki losowe wywołane siłą wyższą – sztorm, erupcja wulkanu, trzęsienie ziemi katastrofa, etc.,
    2. problemy techniczne – brak zastosowania odpowiednich technologii, błędy występujące w produktach lub podczas ich produkcji etc.,
    3. błędy ludzkie wywołujące katastrofalne skutki – zderzenie statków paliwowych etc.,
    4. brak bądź błędne decyzje na szczeblu kierowniczym.

    Identyfikując przyczyny powstawania sytuacji kryzysowych w większości firm, można zauważyć, iż szeroko rozumiane kryzysy są wywoływane przez kilka przyczyn jednocześnie. Najczęściej dochodzi do połączenia czynników kryzysogennych pochodzących z zewnątrz, jak i z wewnątrz organizacji.

    Klimat (z gr. klíma - strefa) – ogół zjawisk pogodowych na danym obszarze w okresie wieloletnim. Ustalany jest na podstawie wieloletnich obserwacji różnorodnych składników, najczęściej pomiarów temperatury, opadów atmosferycznych i wiatru. Standardowy okres to około trzydzieści lat.Efekt cieplarniany – zjawisko podwyższenia temperatury planety powodowane obecnością gazów cieplarnianych w atmosferze. Zmiany powodujące wzrost roli efektu cieplarnianego mogą być jedną z przyczyn globalnego ocieplenia.

    Czynniki zewnętrzne[]

  • Kryzys makroekonomiczny
  • Utrwalające się trendy spadku sprzedaży
  • Niekorzystne wskaźniki dotyczące rozwoju rynku/ sektora
  • Wzrastająca walka konkurencyjna
  • Pojawienie się substytutów
  • Pojawienie się nowych technologii
  • Zmiany w zakresie polityki podatkowej, celnej, koncesyjnej etc
  • Deregulacja oraz liberalizacja rynku
  • Zdarzenia losowe
  • Luka niedoboru – zmniejszenie się względnego udziału w rynku
  • Niekorzystne zmiany w wizerunku firmy
  • Utrata głównych nabywców/ dostawców
  • Czynniki wewnętrzne[]

  • Błędnie zdefiniowany cel rozwoju firmy
  • Brak monitoringu zmian zachodzących w otoczeniu
  • Brak/ nieadekwatne planowanie długookresowe
  • Błędna polityka rozwojowa
  • Zachwiana komunikacja wewnątrz oraz na zewnątrz organizacji
  • Źle prowadzona gospodarka zasobowa
  • Brak planowania oraz zarządzania zmianami
  • Nieadekwatne rozwiązania administracyjno-organizacyjne w przedsiębiorstwie
  • Problemy z płynnością finansowa, straty finansowe
  • Wzrost kosztów działalności
  • Spadek wartości przedsiębiorstwa
  • Konflikty wśród kadry
  • Brak kompetencji kadry zarządzającej
  • Rosnąca dźwignia finansowa w strukturze kapitału
  • Zahamowanie procesów rozwojowych, innowacyjnych oraz inwestycyjnych
  • Kryzys przybiera na sile w miarę pogłębiania się już istniejących problemów oraz pojawiania się nowych. Sytuacji tej towarzyszy najczęściej ogólna destabilizacja działania firmy – pojawia się tzw. efekt domina oraz reakcja łańcuchowa. Za najczęstsze symptomy kryzysu uznaje się porażki i niepowodzenia w tych dziedzinach działalności firmy, które w znaczącym stopniu wpływają na ogólna kondycję przedsiębiorstwa. Analizując istotę kryzysu organizacji bardzo często przyjmuje się, że kryzys w przedsiębiorstwie stanowi jedną z faz rozwoju organizacji, a jego pojawienie się stanowi dla organizacji nowa sytuację decyzyjną. W pierwszej fazie rozwoju sytuacji kryzysowej dochodzi do uśpienia czujności kierownictwa przedsiębiorstwa – pierwsze symptomy kryzysu zostają błędnie ocenione. Sytuację tę charakteryzuje duża niepewność, gdyż decyzje podejmowane są przy niewystarczającej ilości informacji oraz bardzo często pod presją czasu. Charakterystyczny jest tu także element zaskoczenia, nie jesteśmy w stanie do końca przewidzieć jakie skutki będą miały podjęte decyzje lub zaimplementowane rozwiązania. W kolejnej fazie dochodzi do zdecydowanego rozwoju sytuacji kryzysowej – kadra zarządzająca działa pod silną presją czasu, jak również otoczenia – co w znacznym stopniu utrudnia identyfikacje zagrożeń pojawiających się w przedsiębiorstwie oraz jego otoczeniu. Zaistniała sytuacja prowadzi ostatecznie do sytuacji, w której dalsze istnienie firmy jest niemożliwe. Obiektywny osąd sytuacji jest także trudny do przeprowadzenia w sytuacji, gdy firmy odnoszą sukcesy (rynkowe, ekonomiczne), dochodzi wtedy do uśpienia czujności organizacji oraz pokładania nadmiernego zaufania i wiary w skuteczność działania zarządu. W tego typu sytuacji dojść może do zbyt optymistycznej oceny kondycji firmy, popełniania błędów w zarządzaniu, często łączy się z tym także zbyt entuzjastyczna postawa kierownictwa oraz nadmierne zaangażowanie emocjonalne, co prowadzić może do zaistnienie sytuacji kryzysowej, bądź do jej pogłębienia.

    Mikrootoczenie, otoczenie konkurencyjne lub otoczenie bliższe przedsiębiorstwa — w ekonomii jest to ogół podmiotów gospodarczych (konkretnych organizacji lub grup), które wpływają na przedsiębiorstwo i na które przedsiębiorstwo może wpływać. Mikrootoczenie określa warunki funkcjonowania i rozwoju przedsiębiorstwa w określonej branży i na danym geograficznie rynku. Jest związane z rynkiem lub rynkami, na których działa firma. W jego skład wchodzą wszystkie elementy rynku — od konkurencji poprzez kooperantów po klientów. Ta część rzeczywistości otaczającej firmę ma na nią najbardziej widoczny wpływ, ale także odwrotnie — firma może wpływać na to bliższe otoczenie poprzez odpowiednie zarządzanie, marketing.Zarządzanie sytuacją kryzysową (ang. Crisis Management, CM) dotyczy zarówno opanowania i wyjścia z sytuacji kryzysowej jak i przygotowania się na ewentualność jej zaistnienia. Rozważanie potencjalnych sytuacji kryzysowych zwykle pozwala im zapobiec lub przynajmniej ograniczyć ich niekorzystne skutki.

    Przypisy

    1. Grażyna Gierszewska: Analiza strategiczna przedsiębiorstwa. Warszawa: PWE, 2003, s. 38.
    2. Maria Romanowska: Planowanie strategiczne w przedsiębiorstwie. Warszawa: PWE, 2004, s. 47.
    3. Bogdan Wawrzyniak: Odnawianie przedsiębiorstwa. Warszawa: POLTEXT, 1999, s. 112.
    4. Aneta Zelek: Zarządzanie kryzysem w przedsiębiorstwie – perspektywa strategiczna. Warszawa: PWN, 2003, s. 38.
    Ocean (łac. Oceanus, stgr. Ὠκεανός Okeanos – u starożytnych Greków i Rzymian mityczna rzeka oblewająca cały świat, także nazwa jej boga) – wielka część hydrosfery ziemskiej, stanowiąca rozległy obszar słonej wody. Wody słone pokrywają w sumie blisko 3/4 (70,8%) Ziemi. Powierzchnia oceanów wynosi ok. 361 mln km², a ich łączna objętość ok. 1,3•10 m³.Zarządzanie ciągłością działania (ang. Business Continuity Management, BCM) jest to zbiór działań jakie podejmuje organizacja w celu zapewnienia klientom, dostawcom i regulatorom dostępności jej krytycznych funkcji biznesowych (do których ten dostęp mieć powinni) w przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowej. Zarządzanie ciągłością działania nie jest procesem realizowanym w czasie katastrofy lecz odnosi się do czynności wykonywanych codziennie, mających na celu zapobieganie (ograniczanie ryzyka) wystąpienia sytuacji awaryjnej oraz utrzymywaniu gotowości do natychmiastowej reakcji gdyby takowa zaistniała.


    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.034 sek.