• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • System klasyfikacji Royal Navy



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Pokład działowy, pokład bateryjny – element konstrukcji dawnych okrętów. Był to pokład, na którym umieszczone były działa, strzelające w kierunku na obie burty, tworzące baterię burtową. Na pokładzie tym ustawiano także działa strzelające w kierunku rufy.Samuel Pepys (ur. 23 lutego 1633, zm. 26 maja 1703) – angielski urzędnik państwowy, pamiętnikarz. Wsławił się pamiętnikami pisanymi w latach 1660-1669.
    HMS „Victory” (1765), okręt liniowy Royal Navy I rangi
    HMS „Vengeance” (1824), okręt liniowy Royal Navy II rangi
    HMS „Resolution” (1667), okręt liniowy Royal Navy III rangi, obraz Willema van de Velde (młodszego), ok. 1678
    HMS „Mordaunt” (1681), okręt liniowy Royal Navy IV rangi, rysunek Willema van de Velde (młodszego)
    HMS „Pomone” (1805), okręt Royal Navy V rangi (fregata)
    HMS „Rattlesnake” (1822), okręt Royal Navy VI rangi (fregata)
    HMS „Speedy” (1782), nieklasyfikowany okręt Royal Navy (slup wojenny)

    System klasyfikacji Royal Navy odnosił się do dawnych żaglowych okrętów wojennych, od momentu rozwoju taktyki liniowej dotyczył on przede wszystkim okrętów liniowych. Obejmował okręty, które grupowane były według jednolitych rang, mające (w zależności od okresu) podobne parametry (liczba dział, wielkość załogi, wyporność). Stosowany był od początku XVII wieku do połowy XIX wieku, czyli do końca „epoki żagla”.

    HMS Victory – żaglowy okręt liniowy brytyjskiej marynarki wojennej zbudowany w latach 1759-65 w stoczni Chatham Dockyard. Jego portem macierzystym jest Portsmouth w Anglii.HMS Sovereign of the Seas (ang. „Władca mórz”) – pierwszy angielski trzypokładowy XVII-wieczny żaglowy okręt wojenny zaliczany początkowo do I rangi, później przebudowany na okręt liniowy I rangi. Znany głównie z niezwykle bogatych dekoracji rzeźbiarskich, którymi ozdobiono jego kadłub (porównaj: „Vasa” czy „Soleil Royal (1670)”).

    Początki[ | edytuj kod]

    Pierwsze próby klasyfikacji okrętów dotyczyły wyróżnienia największych oraz reprezentacyjnych jednostek floty, określanych mianem Great Ships (ang. wielkie statki), do których zaliczano wielkie karaki z czasów pierwszych Tudorów„Regent”, „Mary Rose” (a nawet wcześniejsze – „Grace Dieu”, zbudowany w 1418 roku). Okręty te wyodrębniano na podstawie liczby załogi i ich wielkości. Wraz z rozwojem w Anglii w epoce elżbietańskiej galeonów floty królewskiej, nie stosowano dla nich określenia Great Ship, gdyż były to jednostki mniejsze od karak, ale dobrze żeglujące i silnie uzbrojone (np. „Revenge”, „Vanguard”).

    Okręt liniowy – nazwa historycznej najsilniejszej klasy okrętów artyleryjskich, wywodząca się od ich taktyki walki w szyku liniowym, w składzie floty liniowej.Slup (slup wojenny; ang. sloop-of-war) – klasa niewielkich okrętów, początkowo żaglowych, później o napędzie śrubowym, obecnie nieistniejąca. W okresie obu wojen światowych slupy stanowiły klasę okrętów eskortowych średniej wielkości. Nazwa tej klasy funkcjonowała głównie w krajach anglosaskich.

    Na początku XVII wieku, około 1604 roku, w okresie panowania króla Jakuba II, pogrupowano okręty wojenne na cztery kategorie. Klasyfikacji tej podlegały wszystkie nowobudowane, jak i modernizowane okręty. Głównym parametrem tej klasyfikacji była liczba załogi, którą posiadał dany okręt. Wyróżniano wówczas następujące kategorie:

    Barok (z por. barocco – "perła o nieregularnym kształcie" lub z fr. baroque – "bogactwo ozdób") – główny kierunek w kulturze środkowo i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku. Uznany za oficjalny styl Kościoła katolickiego czasów potrydenckich, stąd pojawiające się jeszcze w połowie XX wieku zamienne określenia: "sztuka jezuicka" czy "sztuka kontrreformacyjna". W odróżnieniu od humanizmu antropocentrycznego doby renesansu, barok reprezentował humanizm teocentryczny. W znaczeniu węższym, barok to jeden z nurtów literackich XVII wieku, koegzystujący z klasycyzmem i manieryzmem; od niego XX-wieczni literaturoznawcy wyprowadzili jednak nazwę dla całej epoki.Wielka Armada (hiszp. Grande y Felicísima Armada) – flota hiszpańska biorąca udział w wyprawie na Anglię, zniszczona w 1588 roku.
  • Royal Ships („królewskie okręty”), np. „Prince Royal”, wybudowany w 1610
  • Great Ships („wielkie okręty”)
  • Middling Ships („średnie okręty”)
  • Small Ships („małe okręty”)
  • W roku 1626, na początku panowania króla Karola I, dokonano innego podziału okrętów wojennych, nadając im odpowiednie rangi:

  • Royal Ships – zamieniono na okręty I rangi, np. „Sovereign of the Seas” zbudowany w 1637 roku
  • Great Ships – zamieniono na okręty II rangi
  • Middling Ships – zamieniono na okręty III rangi
  • Small Ships – zamieniono na okręty IV rangi, później dodano jeszcze do tej kategorii V rangę oraz VI rangę
  • Podobnie jak poprzednio, podział ten oparty był na liczbie załogi okrętu. Podział ten obowiązywał również w czasie Republiki Angielskiej (Commonwealth of England, 1649–1660), dlatego np. w III randze klasyfikowano duże fregaty typu „Speaker” z 1650 roku, podczas gdy później w epoce flot liniowych rangi od I do IV zostały zarezerwowane tylko dla okrętów liniowych. Decydującego znaczenia nabrała liczba dział przenoszonych przez okręt, która umożliwiała umiejscowienie jednostki w szyku liniowym floty, co dokonało się w czasach Restauracji Stuartów.

    Grace Dieu (fr. Łaska Boża) – angielska XV-wieczna wielka karaka. Największy okręt we flocie króla Henryka V. Zbudowany roku 1418 w Town Quay (obecnie Southampton) jako Wielki Okręt (ang: Great Ship) był w swoim czasie zapewne największym okrętem w Europie.Karaka (lub Karraka) — typ trzymasztowego, rzadziej czteromasztowego statku żaglowego, rozwinięty w krajach śródziemnomorskich w XV wieku. Miała zaokrągloną rufę z wysoką nadbudówką (kasztelem) oraz drugą niższą nadbudówkę na dziobie.

    W 1677 roku miała miejsce, przygotowana przez urzędnika Admiralicji Samuela Pepysa, reforma administracyjna i wojskowa Royal Navy. Ustalono wówczas wytyczne, które musiał spełniać okręt, by walczyć w szyku liniowym. Nowe podziały określono jako „uroczyste, uniwersalne i niezmienne”. I chociaż zostały one zaktualizowane w XVIII i na początku XIX wieku, to pozostały w zasadzie niezmienione do końca „epoki żagla”. Wyróżniano następujące rangi okrętów:

    Royal Navy, Królewska Marynarka Wojenna – marynarka wojenna Wielkiej Brytanii, najstarsza zorganizowana siła zbrojna Zjednoczonego Królestwa.HMS Prince Royal – angielski XVII-wieczny żaglowy okręt wojenny klasyfikowany jako Royal Ship, później przebudowany na okręt liniowy I rangi mający trzy pokłady działowe.

    I ranga[ | edytuj kod]

    Zaliczano tu największe, mające trzy pokłady działowe okręty liniowe, przenoszące 90–100 dział (w XVIII wieku zwiększono wymagania do 100–120 dział). W XVIII wieku osiągały powyżej 2500 ton wyporności i miały 850–950 członków załogi (niektóre nawet ponad 1000). Były to reprezentacyjne okręty floty, często mające bogate zdobienia i dekoracje (zwłaszcza w epoce baroku), zarezerwowane dla dowódców floty (w XVII wieku nawet z królewskiego rodu, jak książę Yorku, późniejszy król Jakub II). Okręty te były niezwykle kosztowne w budowie i eksploatacji, dlatego budowano ich niewiele, większość czasu w okresie pokojowym spędzały w rezerwie, stojąc na kotwicy w porcie, pozbawione omasztowania i olinowania. Reaktywowano je tylko na czas wojny, co powodowało, że ich żywot mógł być bardzo długi. Okręty te dysponowały wielką siłą ognia, ale były powolne i mało zwrotne. W czasie bitew walczyły w centrum linii bojowej, starano się przy tym nie narażać na ich zniszczenie lub zdobycie przez wroga, gdyż miałoby to przede wszystkim skutki prestiżowe (jak parę razy zdarzyło się Anglikom w wojnach z Holendrami w XVII wieku, por. HMS Royal Charles (1655)).

    Regent – angielska XV-wieczna wielka karaka. Największy okręt we flocie króla Henryka VII klasyfikowany jako Wielki Okręt (ang: Great Ship). Służył następnie jako okręt flagowy floty Henryka VIII został zniszczony w czasie bitwy morskiej pod St Mathieu. Jakub II, ang. James II (ur. 14 października 1633, zm. 16 września 1701) – król Anglii oraz król Szkocji jako Jakub VII (szk.-gal. Seumas VII). Panował w latach 1685-1688. Młodszy syn Karola I i Henrietty Marii Burbon, córki Henryka IV, króla Francji, brat i następca Karola II, ostatni katolicki król Anglii i ostatni król, który rządził w sposób absolutny.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    W 1658 roku Oliver Cromwell, ojciec rewolucji angielskiej zmarł. Władzę przejął wówczas jego syn Richard Cromwell. Rządził on jednak nieudolnie i nie miał posłuchu w armii, co wykorzystali rojaliści.
    HMS Speedy – brytyjski slup wojenny, który wszedł do służby w 1782. Okręt zasłynął w 1801 zdobyciem większej i silniej uzbrojonej hiszpańskiej szebeki "El Gamo".
    Korweta (korweta żaglowa) – dawna klasa niewielkich okrętów żaglowych z okresu od końca XVII do połowy XIX wieku.
    HMS Vanguard (Awangarda) – angielski XVI-wieczny galeon. Pierwszy spośród okrętów Royal Navy noszących do dziś tę nazwę.
    Admiralicja – urząd sprawujący zwierzchnictwo nad marynarką wojenną, zajmujący się między innymi planowaniem rozwoju sił morskich, a także korpus admirałów.
    East Indiaman - duży, uzbrojony statek handlowy o napędzie żaglowym, zdolny do dalekich, samodzielnych podróży do Indii, Chin lub Indii Holenderskich. Używany głównie przez floty handlowe Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej oraz Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej (w dużo mniejszym stopniu też przez inne europejskie kompanie handlowe) od początku XVII wieku do lat trzydziestych XIX wieku.
    Galeon – żaglowy okręt wojenny lub statek handlowy, cechujący się wysoką, zwężającą się ku górze nadbudówką rufową oraz galionem – figurą na dziobie okrętu, z reguły uzasadniającą jego nazwę. Okres dominacji galeonów przypadał na XVI–XVII w., choć funkcjonowały jeszcze w XVIII w.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.02 sek.