• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Syryjska Partia Socjal-Nacjonalistyczna



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Demokracja – ustrój polityczny i forma sprawowania władzy, w których źródło władzy stanowi wola większości obywateli (sprawują oni rządy bezpośrednio lub za pośrednictwem przedstawicieli).Bikfajja (lub Bikfaya; aram.: Beit Kefaya – „kamienny dom” bądź Beit Kfeya – „dom poświęcony czci boga Kifa".) – miasto w Libanie, 25 km na wschód od Bejrutu (Dystrykt Al-Matin). Zamieszkiwane jest głównie przez chrześcijan (maronitów, melchitów, prawosławnych oraz Ormian). Znajduje się tu letnia siedziba ormiańskiego katolikosa Cylicji. Bikfajja stanowi „matecznik” rodu Dżemajelów.
    Flaga partii

    Syryjska Partia Socjal-Nacjonalistyczna (arab. القومي الاجتماعي, al-Hizb as-Sūrī al-Qawmī al-Ijtimā’ī) – partia polityczna działająca w Libanie i Syrii.

    Historia[ | edytuj kod]

    Początkowo działała pod nazwą Syryjska Partia Narodowa, została założona przez Antuna Sa’ada w 1932 roku. Sa’ada pełnił funkcję przywódcy partii aż do swojej śmierci w 1949 roku. Pod przewodnictwem Sa'ada partia przyjęła radykalną ideologią opierającą się na sekularyzmie, wzorcach faszystowskich i odwołaniach do Wielkiej Syrii. Wewnątrz partii przyjęto system wodzowski, Sa'ada kierował partią w sposób jednoosobowy i wymagał od działaczy bezwarunkowej lojalności. W partii istniała co prawda Rada Najwyższa jednak stanowiła ona jedynie organ doradczy Sa'ada. W 1934 roku założyciel partii otrzymał tytuł dożywotniego wodza (al-Za’im).

    Migracja, emigracja, imigracja – wędrówka ludności mająca na celu zmianę miejsca pobytu. Przemieszczanie się ludności jest całkowicie naturalnym zjawiskiem i występowało we wszystkich czasach. Nasilenie się migracji może nastąpić m.in. z przyczyn złej sytuacji gospodarczej w miejscu zamieszkania (migracje ekonomiczne) lub sytuacji politycznej nie odpowiadającej migrującym (migracje polityczne).Synaj (arab. شبه جزيرة سيناء Shibh Jazīrat Sīnā, hebr. סיני Sinai) – półwysep w kształcie trójkąta, otoczony Morzem Śródziemnym od północy, Zatoką Sueską i kanałem Sueskim od zachodu, Morzem Czerwonym od południa i Zatoką Akaba od wschodu. Półwysep Synaj leży w Azji Zachodniej i jest częścią Egiptu, którego większa część leży w Afryce Północnej. Administracyjnie podzielony jest na dwie prowincje gubernatorskie (muhafazy): Synaj Północny i Synaj Południowy.

    Miejscem narodzin partii był Liban. Socjal-nacjonaliści wrogo nastawieni byli wobec komunistów, Falangi Libańskiej, Nadżdżady, imigracji żydowskiej, i francuskich władz mandatowych. Sa’ada negujący istnienie odrębnego libańskiego (Libańczycy byli według niego częścią narodu syryjskiego) pozostawał także w konflikcie z rządem Libanu. W lutym 1937 roku bojówki partii starły się z policją w mieście Bikfajja. Wkrótce po incydentach Sa'ada został aresztowany, a następnie udał się na emigrację do Europy i Ameryki Południowej. W efekcie partia uległa marginalizacji, była izolowana i nie odegrała większej roli w walce o niepodległość Libanu i Syrii.

    Sekularyzm (świeckość) jest powszechnie definiowany jako koncepcja braku integracji lub współzależności religii z publicznymi sprawami społeczeństwa. Często jest wiązany z okresem oświecenia w Europie i odgrywa główną rolę w społeczeństwach Zachodu. Idee rozdziału kościoła od państwa i laickości wiele czerpią z sekularyzmu. Antonimem sekularyzmu jest teokracja.Partia Baas (arab.اﻟﺒﻌﺚ) czyli Odrodzenie (skrót od Hizb al-Baas al-Arabi al-Isztiraki – Partia Socjalistycznego Odrodzenia Arabskiego) – lewicowa arabska partia polityczna, której celem jest scalanie i zjednoczenie świata arabskiego.

    Incydentalne przypadki zaangażowania partii w walkę o niepodległość miejsce miały w 1943 i 1945 roku. W 1943 roku bojówki partii wzięły udział w obronie rządu Libanu przez wojskami francuskimi w regionie Kada Alajh, a w 1945 roku wypędziły garnizon francuski z cytadeli w syryjskiej Hamie.

    W marcu 1947 roku Sa'ada powrócił do Libanu. Partia bezskutecznie wystartowała w wyborach w Libanie w maju 1947 roku. Odniosła w nich porażkę i nie zdobyła żadnego mandatu. Sa'ad umocnił władzę nad organizacją i przemianował ją na Syryjską Partię Socjal-Nacjonalistyczną.

    Walka klas – pojęcie utworzone przez François Guizota, francuskiego polityka XIX wieku, zaadaptowane przez Karola Marksa.Wojna domowa w Syrii – antyrządowy ruch zbrojny trwający od 2011 o charakterze społeczno-politycznym w Syrii. Jego przyczyną były dziesięcioletnie rządy Baszara al-Asada, syna syryjskiego dyktatora Hafeza al-Asada, który był u władzy przez 30 lat. Inspiracją dla Syryjczyków do protestów, a następnie zbrojnego wystąpienia były udane rewolucje w Tunezji, Egipcie oraz wojna domowa w Libii.

    W 1948 roku oddział bojowników partii pod wodzą Mustafy Sulejmana walczył między Lod i Ramla w I wojnie izraelsko-arabskiej (przeciw Izraelowi).

    Wiosną 1949 roku Foreign and Commonwealth Office szacował liczbę członków partii na około 4000 osób (głównie prawosławni i druzowie).

    W marcu 1949 roku w Syrii w następstwie zamachu stanu rządy objął Husni az-Za’im będący niegdyś członkiem Syryjskiej Partii Narodowej. Nie chcąc doprowadzić do podobnego przebiegu zdarzeń w Libanie, zawiązała się tam koalicja przeciwników Syryjskiej Partii Socjal-Nacjonalistycznej. W skład koalicji weszły władze niepodległego Libanu z premierem Rijadem as-Sulhem, Falanga Libańska i Nadżdżada.

    Libańska Partia Socjalno-Demokratyczna lub Kataeb, czyli Falangi Libańskie (arab. Al-Kata’ib al-Lubnanijja) – konserwatywna libańska partia polityczna, oficjalnie świecka, ale popierana głównie przez maronitów. Kataeb należy do Międzynarodówki Chadeckiej. Przewodniczącym partii jest były prezydent Libanu, Amin Dżemajel, zaś wiceprzewodniczącymi: Szaker Aoun i Sejaan Azzi.Lewica – określa różne partie polityczne, w zależności od podziału sceny politycznej w danym kraju. Zwyczajowo określenie to stosuje się do sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwne prawicy. Głównym założeniem lewicy jest dążenie do wolności, równości i sprawiedliwości społecznej.

    W czerwcu 1949 roku rozpoczęła się akcja przeciwko partii Sa'ada: około 2000 aktywistów partii zatrzymanych zostało przez służby porządkowe, a biura organizacji były atakowane przez falangistów. Na przełomie czerwca i lipca 1949 roku doszło do regularnych walk pomiędzy zwaśnionymi stronami. 4 lipca tego samego roku Sa'ada licząc na wsparcie Syrii, proklamował „Pierwszą Socjalną Rewolucję Nacjonalistyczną”. Regionami gdzie rozegrały się najcięższe walki, były tereny przy granicy z Syrią oraz dolina Bekaa. Bojówki Partii Socjal-Nacjonalistycznej zostały rozbite przez libańską armię. Rząd Syrii nie udzielił rebeliantom żadnej pomocy, co więcej, służby aresztowały przebywającego w Syrii Sa'ada i wydały go w ręce Libanu. Sa'ada został skazany w Libanie na karę śmierci i stracony 8 lipca 1949 roku.

    Damaszek (arab. دمشق, transk. naukowa Dimašq, transk. polska Dimaszk; dialekt damasceński: š-Šām) – stolica oraz największe miasto Syrii – 1,71 mln mieszkańców (XII 2009), cały zespół miejski – 4,36 mln mieszkańców (2007). Leży w południowo-zachodniej części kraju, w oazie nad rzeką Barada u podnóża gór Antyliban, na skraju Pustyni Syryjskiej. Jest to największy ośrodek przemysłowy i naukowy w Syrii, jedno z czterech świętych miast islamu, a także (od 1268) siedziba prawosławnego Patriarchatu Antiochii, znaczący ośrodek handlowy. Aglomeracja Damaszku stanowi wydzieloną jednostką administracyjną Syrii.Komunizm (od łac. communis – wspólny, powszechny) – system społeczno-ekonomiczny, w którym nie istnieje własność prywatna środków produkcji, a całość wytworzonych dóbr jest w posiadaniu wspólnoty, której członkowie są równi.

    Partii udało się uniknąć rozbicia. Nowym liderem formacji został George Abd al-Masih, a partyjną centralę przeniesiono do Damaszku. Od tego czasu partia odpowiedzialna była za mordy polityczne i terroryzm. W sierpniu 1949 roku w trakcie wojskowego puczu Husni az-Za’im został zabity przez aktywistę Partii Socjal-Nacjonalistycznej. W czerwcu 1951 roku aktywiści socjal-nacjonalistyczni zabili z kolei Rijada as-Sulha. 22 kwietnia 1955 roku członek partii zamordował Adnana al-Malkiego będącego działaczem partii Baas i zastępcą szefa sztabu syryjskiej armii. Zabójstwo popularnego działacza ponownie sprowadziło na partię represje. Winą za organizację zamachu obarczony został al-Masih. W 1957 roku polityk został usunięty ze stanowiska lidera partii. Wyrzucenie al-Masiha z partii spowodowało w niej rozłam, około 60% członków opuściło ją.

    Michel Naim Aoun (ur. 30 września 1933, Haret Hreik, Liban), libański wojskowy i polityk, Maronita. Od 22 września 1988 do 13 października 1990 urzędował jako premier i tymczasowy prezydent jednego z dwóch gabinetów rywalizujących o sprawowanie władzy. Został pokonany przez wojska syryjskie i zmuszony do uchodźstwa. Powrócił do Libanu 7 maja 2005, siedem dni po wycofaniu z okupujących kraj sił syryjskich.Kuwejt, Państwo Kuwejt (Daulat al Kuwajt دولة الكويت) – państwo położone w południowo-zachodniej Azji, na północno-zachodnim wybrzeżu Zatoki Perskiej. Graniczy z Irakiem (242 km) i Arabią Saudyjską (222 km) – łączna długość granic lądowych wynosi 464 km, ponadto 499 km wybrzeża morskiego.
    Demonstracja zwolenników partii w 2015 roku

    Nowym przywódcą partii został Asad al-Aszkar, który przeniósł siedzibę partii do Libanu. Al-Aszkar zreformował partię i częściowo zrezygnował z faszystowskiej symboliki (odrzucono m.in. salut rzymski). Pod kierownictwem nowego lidera partia za największych przeciwników uznała panarabistów — baasistów i naserystów. Partia potępiła projekt utworzenia Zjednoczonej Republiki Arabskiej, popierając w zamian forsowaną przez Zachód koncepcję Arabskiego Państwa Federalnego (zjednoczenie Iraku i Jordanii), widząc w niej szansę na jedność regionu Żyznego Półksiężyca.

    Półksiężyc (arab. hilal) – symbol islamu od XIX wieku, zarazem jeden z mniej powszechnych symboli w symbolice europejskiej czasów średniowiecza.Ameryka Południowa – kontynent leżący na półkuli zachodniej oraz w większej części na półkuli południowej, a w mniejszej – na półkuli północnej. Niekiedy uważana jest również za subkontynent Ameryki.

    W 1958 roku partia wraz z Falangą Libańską stanęła w obronie prozachodniego rządu Kamila Szamuna przed zagrożeniem ze strony Syrii i lewicy. W czerwcu 1958 roku w Kada Alajh bojówki Partii Socjal-Nacjonalistycznej stoczyły walki z oddziałami Socjalistycznej Partii Postępu. Partia Socjal-Najconalistyczna liczyła wówczas od 25 do 40 tysięcy członków.

    Rasa człowieka (również odmiana człowieka) - termin, który zwykle odnosi się do kategoryzacji populacji ludzkich na grupy w zależności od cech dziedzicznych. Jest to system klasyfikacji ludzi na duże i odrębne populacje lub grupy ze względu na dziedziczne cechy zewnętrzne (fenotyp), geograficzne pochodzenie, kulturę, historię, język, wygląd zewnętrzny, etniczność i status społeczny. Na początku XX wieku termin ten był często stosowany w znaczeniu taksonomicznym, w celu podkreślenia genetycznego zróżnicowania ludzkich populacji określonych przez fenotyp.Czarna rasa człowieka (rasa negroidalna) – według dawnych koncepcji jedna z trzech głównych, opartych na fenotypie ras człowieka (obok białej i żółtej).

    W 1960 roku władzę w partii objął Abdullah Sa’ada. Partia odniosła porażkę w wyborach w Libanie, które odbyły się w tym samym roku. Kierownictwo grupy zadecydowało o siłowym przejęciu władzy. 31 grudnia 1961 roku miejsce miał nieudany zamach stanu zorganizowany przez partię. W puczu uczestniczyło zaledwie trzystu bojowników. Rząd wykorzystał nieudany zamach stanu do rozprawienia się z socjal-nacjonalistami. Aresztowanych zostało 5500 członków partii, w tym całe kierownictwo.

    Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς, łac. Christianitas) – monoteistyczna religia objawienia, bazująca na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach. Jej wyznawcy uznają w nim obiecanego Mesjasza i Zbawiciela, który ustanowił Królestwo Boże poprzez swoje Zmartwychwstanie. Kanon wiary chrześcijańskiej został spisany w Nowym Testamencie i przekazywany jest przez Kościoły.Skrajna prawica (radykalna prawica, ultraprawica, reakcyjna prawica, ekstremizm prawicowy) – terminy używane na określenie osób i ugrupowań o poglądach prawicowych, charakteryzujących się skrajnym programem lub radykalnymi metodami działania. W sprawach gospodarczych skrajna prawica zazwyczaj opowiada się za neoliberalnym kapitalizmem lub korporacjonizmem. Osoby o skrajnie prawicowych poglądach najczęściej dążą do wyróżnienia swojego narodu na tle innych. Uznają, iż naród danego kraju powinien przyjmować imigrantów na swoich warunkach.

    Przebywający w więzieniach socjal-nacjonaliści zetknęli się z doktryną marksizmu, zapoczątkowało to ewolucję partii w stronę lewicy. W 1969 roku odbył się kongres partii, na którym kierownictwo zadecydowało o uznaniu zbieżności między syryjskim i panarabskim nacjonalizmem. Na pierwszy plan wysunięte zostały również postulaty natury socjalnej. Partia przesunęła się z pozycji radykalnie prawicowych na skrajnie lewicowe. Tak radykalna zmiana poglądów wywołało w partii podziały frakcyjne.

    Sojusz 8 Marca – sojusz libańskich partii politycznych, rywalizujących z prozachodnim Sojuszem 14 Marca. Cieszy się poparciem głównie ludności szyickiej oraz części społeczności chrześcijańskich. Wspierany jest przez Syrię i Iran.Cypr (Republika Cypryjska) – państwo położone na wyspie Cypr leżącej we wschodniej części Morza Śródziemnego u wybrzeży Turcji, Syrii i Libanu. Od 1 maja 2004 roku jest członkiem Unii Europejskiej.

    W toczonej od 1975 roku wojnie domowej w Libanie partia weszła do lewicowego Libańskiego Ruchu Narodowego (wraz z baasistami, naserystami, komunistami i druzyjskimi socjalistami). Wierne partii bojówki zwalczały prawicowych maronitów. Interwencja syryjska w Libanie z 1976 roku rozbiła jedność partii. Część działaczy pozostała wierna Libańskiemu Ruchowi Narodowi, część natomiast poparła Syryjczyków. Do ponownego zjednoczenia partii doszło w roku 1978. Autorem zjednoczenia partii był Abdullah Sa'ada.

    Islam (arab. الإسلام ; al-islām) – religia monoteistyczna, druga na świecie pod względem liczby wyznawców po chrześcijaństwie. Świętą księgą islamu jest Koran, a zawarte w niej objawienie ma stanowić ostateczne i niezmienne przesłanie Boga do ludzi.Wielka Syria – znana również w historycznym kontekście jako Bilad asz-Szam (arab. بلاد الشام) – irredentystyczny termin określający region historyczny na Bliskim Wschodzie. Składa się on z terenów dzisiejszych państw: Syrii, Libanu, Izraela, Terytoriów Palestyńskich, części Iraku i Jordanii, półwyspu synajskiego i prowincji Hatay w Turcji.

    Po rozpoczęciu interwencji Izraela w Libanie w 1982 roku doszło do kolejnego rozłamu w partii. Stronnictwo podzieliło się na prosyryjską Radę Nadzwyczajną i antysyryjską Radę Najwyższą.

    W 1987 roku partię opuściła frakcja szyicka, która zgłosiła akces do Hezbollahu.

    W trakcie wojny domowej prosyryjskie frakcje partii pełniły funkcję najemników prezydenta Hafiza al-Asada. W 1977 roku aktywiści partii wsparli syryjskie służby w morderstwie Kamala Dżumblatta z Socjalistycznej Partii Postępu. W 1979 roku terroryści przeprowadzili nieudany zamach na maronickiego przywódcę Baszira al-Dżumajjila. Przywódca maronitów zginął w 1982 roku z rąk Habiba Chartouniego będącego aktywistą Partii Socjal-Nacjonalistycznej. W 1990 roku komando zabójców działających na zlecenie partii podjęło się na Cyprze nieudanej próby zabójstwa generała Michela Aouna.

    Salut rzymski (wł. Saluto Romano) – salut, w którym wyprostowane prawe ramię jest wznoszone do przodu, prostopadle do ciała. Rzekomo wywodzi się on ze starożytnego Rzymu, co jest współczesnym mitem, gdyż gesty, jakimi pozdrawiali się żołnierze rzymscy, nie są znane.Liban (arab. لبنان Lubnān; الجمهوريّة اللبنانيّة al-Jumhūrīya al-Lubnānīya, Republika Libańska) – państwo w zachodniej Azji, na obszarze Bliskiego Wschodu, nad Morzem Śródziemnym graniczące z Syrią i Izraelem.

    Członkowie partii aktywni byli też w antyizraelskim ruchu oporu. W latach 80. socjal-nacjonaliści przeprowadzili serię zamachów terrorystycznych (w tym samobójczych) na cele Izraela i Armii Południowego Libanu.

    Gdy w 1989 roku zawarte zostało porozumienie z Taif, a partia na stale zadomowiła się w libańskiej polityce. W 1992 roku sześciu członków partii weszło do Zgromadzenia Narodowego. W tym czasie politycy Partii Socjal-Nacjonalistycznej byli również reprezentowani w rządzie Libanu, w którym zajmowali oni stanowisko ministra pracy. W tym czasie partia przyjęła opcję jednoznacznie prosyryjską.

    Narodowy Front Postępu (arab. الجبهة الوطنية التقدمية, Al-Dżabha al-Watanijja at-Takaddumijja) – syryjska koalicja partii lewicowych zdominowana przez syryjski oddział partii Baas. W latach 1970-2012 uczestnictwo w koalicji było w Syrii warunkiem legalnego działania partii. W obecnym (2014) syryjskim parlamencie Narodowy Front Postępu posiada 150 (z ogólnej liczby 250) mandatów.Armia Południowego Libanu, arab.: الجنوبي - Dżaisz Lubnaan al-Dżanuubi, ang.: South Lebanon Army (SLA) – proizraelska, libańska formacja zbrojna, działająca w latach 1976-2000 na obszarze południowego Libanu.

    Na początku XXI wieku rząd Syrii zezwolił na działalność partii w tym kraju. W sierpniu 2001 roku odbyło się pierwsze od 1995 roku legalne spotkanie partii w Syrii. W maju 2005 roku Partia Socjal-Nacjonalistyczna została zaproszona do uczestnictwa w koalicji Narodowy Front Postępu zdominowanej przez syryjski oddział partii Baas.

    Nadżdżada (arab. حزب النجادة) – prawicowa libańska partia polityczna, oficjalnie świecka, ale zrzeszająca głównie sunnitów. Nadżdżada została założona w połowie lat 30. jako paramilitarna organizacja sportowa dla muzułmańskiej młodzieży. Była główną rywalką chrześcijańskich Falang. W 1936 roku organizacja przekształciła się w partię polityczną pod przywództwem Adnana al-Hakima. Program polityczny Nadżdżady odwoływał się do idei konserwatyzmu, nacjonalizmu i antykomunizmu oraz panarabizmu. Na przełomie lat 60. i 70. partia utraciła wpływy. Nadżdżada zachowała neutralność podczas libańskiej wojny domowej, ale jej członkowie zasilili milicje innych ugrupowań muzułmańskich.Habib Tanious Chartouni (arab.: حبيب الشرتوني, ur. w 1958 r., w Alajh) - syryjski nacjonalista, pochodzący z libańskiej rodziny chrześcijańskiej, członek Syryjskiej Partii Socjalno-Narodowej. Na polecenie syryjskich służb wywiadowczych mieścił w siedzibie Kataeb w Al-Aszrafijji ładunek wybuchowy, który eksplodując 14 września 1982 r. zabił m.in. Beszira Dżemajela, prezydenta Libanu. Chartouni spędził osiem lat w libańskim więzieniu w Roumieh, z którego wydostał się w 1990 r., w trakcie walk wojsk syryjskich ze zwolennikami gen. Aouna. Dalsze jego losy nie są znane.

    W 2005 roku partia została włączona do libańskiej koalicji Sojusz 8 Marca. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku dwóch członków partii weszło do Zgromadzenia Narodowego. Jednocześnie bojówki partii kontynuowały działalność terrorystyczną wymierzoną w między innymi Falangi Libańskie.

    W II wojnie libańskiej bojówkarze partii wsparli siły Hezbollahu.

    Cylicja (gr. Κιλικία, Kilikia) – historyczna kraina w południowo-wschodniej Azji Mniejszej, obecnie terytorium Turcji (prowincje: Mersin, Adana, Osmaniye i Hatay). Cylicja dzieliła się na dwie części: Cilicia Trachea i Cilicia Pedias. Cilicia Trachea (asyryjskie Khillaku, od którego pochodzi nazwa Cylicji) była surowym rejonem górskim uformowanym przez góry Taurus. Skaliste przylądki nadawały się znakomicie do budowy naturalnych portów, w których często znajdowali schronienie piraci. W starożytności pokryta gęstym lasem, który dostarczał budulca dla stoczni. Cilicia Pedias leżała we wschodniej części Cylicji i prócz terenów górskich kształtowały ją nadmorskie równiny. Przez Cylicję biegł perski szlak królewski, który łączył Anatolię z Syrią i wybrzeżem cylicyjskim.Hafiz al-Asad, Hafez al-Asad (ur. 6 października 1930 w Al-Kardaha, zm. 10 czerwca 2000 w Damaszku) – polityk syryjski, prezydent w latach 1971-2000.

    W syryjskiej wojnie domowej ruch poparł prezydenta Baszszara al-Asada. Bojownicy partii wsparli reżim partii Baas w walce z opozycją. W 2016 roku liczbę biorących udział w syryjskim konflikcie socjal-nacjonalistów szacowano na 6-8 tysięcy.

    W syryjskich wyborach w 2016 roku partia zdobyła 7 mandatów.

    Syria (arab. سوريا / سورية, transk. Sūriyya), nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska (arab. الجمهورية العربية السورية, transk. Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją (822 km), Irakiem (605 km), Jordanią (375 km), Libanem (375 km) i Izraelem (76 km).Kurdowie – lud pochodzenia indoeuropejskiego, zamieszkujący przede wszystkim krainę zwaną Kurdystanem podzieloną pomiędzy Turcję, Irak, Iran i Syrię. Odosobnione enklawy Kurdów żyją także w tureckiej Anatolii, wschodnim Iranie (tzw. enklawa chorezmijska), w korytarzu oddzielającym Armenię od okręgu Górskiego Karabachu (tzw. Czerwony Kurdystan) oraz Afganistanie. Spora diaspora kurdyjska rozsiana jest po świecie, większe skupiska znajdują się w Niemczech, Francji, Szwecji i Izraelu. Błędnie uważani są za największy naród bez własnej państwowości. Są inne większe narody bez własnych państw, jak choćby Tamilowie w Indiach i na Sri Lance. Kurdowie są jednak największym tak aktywnie działającym na rzecz separacji narodem.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Krzyż (etymologicznie z łac. crux) – znak, kształt lub przedmiot w postaci dwóch linii (lub wielu) przecinających się, na ogół pod kątem prostym (†).
    Skrajna lewica (radykalna lewica, ultralewica, ekstremizm lewicowy, rewolucyjna lewica) – postawa społeczno-polityczna, obejmująca lewicowe nurty polityczne charakteryzujące się postawami antykapitalistycznymi i jednocześnie rewolucyjnymi, takie jak:
    Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.
    Partia Socjalistycznego Odrodzenia Arabskiego - Region Syria (oryg. ar. حزب البعث العربي الاشتراكي – قطر سوريا - Hizb al-Bas al-Arabi al-Isztiraki – Kutr Surija), skrótowo w polskiej literaturze przedmiotu partia Baas – jedna z dwóch organizacji partyjnych powstałych po rozłamie w partii Baas w latach 60. XX wieku, opartych na ideologii baasistowskiej, jednym z nurtów socjalizmu arabskiego i panarabizmu.
    Kryzys izraelsko-libański – konflikt między państwem Izrael a arabską szyicką organizacją Hezbollah, mającą swoje bazy w południowym Libanie, toczony od 12 lipca do 14 sierpnia 2006 r. Ten trwający 33 dni konflikt znany jest w Libanie jako wojna lipcowa (arab. حرب تموز, Ḥarb Tammūz), a w Izraelu nazywany jest II wojną libańską (hebr. מלחמת לבנון השנייה, Milhemet Levanon HaShniya). Wojna rozpoczęła się 12 lipca 2006 i trwała do wejścia w życie zawieszenia broni wprowadzonego dzięki działaniom Organizacji Narodów Zjednoczonych rankiem 14 sierpnia 2006, choć oficjalnie wojna zakończyła się 8 września 2006, kiedy to Izrael zniósł blokadę morską wybrzeża Libanu.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Interwencjonizm – stosunki gospodarczo-polityczne, polegające na bezpośrednich interwencjach państwa w rynek. Niekiedy rozumiane jako teoria ekonomiczna zalecająca takowe podejście.

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.107 sek.