• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Syropalestyna

    Przeczytaj także...
    Synaj (arab. شبه جزيرة سيناء Shibh Jazīrat Sīnā, hebr. סיני Sinai) – półwysep w kształcie trójkąta, otoczony Morzem Śródziemnym od północy, Zatoką Sueską i kanałem Sueskim od zachodu, Morzem Czerwonym od południa i Zatoką Akaba od wschodu. Półwysep Synaj leży w Azji Zachodniej i jest częścią Egiptu, którego większa część leży w Afryce Północnej. Administracyjnie podzielony jest na dwie prowincje gubernatorskie (muhafazy): Synaj Północny i Synaj Południowy.Lewant (od wł. levante – wschód) – pochodzące z języka włoskiego określenie krajów leżących na wschodnim, azjatyckim wybrzeżu Morza Śródziemnego. Granice wyznaczają: Morze Śródziemne, Taurus, Mezopotamia, pustynie Półwyspu Arabskiego i Morze Czerwone. Obszar ten obejmuje dzisiejsze państwa: Syrię, Jordanię, Liban, Izrael oraz Autonomię Palestyńską. W szerszym znaczeniu do Lewantu zalicza się również Azję Mniejszą (Turcja) i Egipt.
    Wielka Syria – znana również w historycznym kontekście jako Bilad asz-Szam (arab. بلاد الشام) – irredentystyczny termin określający region historyczny na Bliskim Wschodzie. Składa się on z terenów dzisiejszych państw: Syrii, Libanu, Izraela, Terytoriów Palestyńskich, części Iraku i Jordanii, półwyspu synajskiego i prowincji Hatay w Turcji.
    Syropalestyna w starożytności. Niektóre z miast i osad regionu od neolitu preceramicznego do czasów historycznych.

    Syropalestyna (inaczej: Syro-Palestyna – zbiorcza nazwa ziem wchodzących w skład dzisiejszego Izraela, Palestyny, Jordanii, Syrii i Libanu i terytoriów przyległych, stosowana głównie w opracowaniach z zakresu historii starożytnego Bliskiego Wschodu. Współczesnym odpowiednikiem Syropalestyny jest (ًًWielka) Syria (الشام, trl. Aš-Šām, trb. Asz-Szam).

    Liban (arab. لبنان Lubnān; الجمهوريّة اللبنانيّة al-Jumhūrīya al-Lubnānīya, Republika Libańska) – państwo w zachodniej Azji, na obszarze Bliskiego Wschodu, nad Morzem Śródziemnym graniczące z Syrią i Izraelem.Syria (arab. سوريا / سورية, transk. Sūriyya), nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska (arab. الجمهورية العربية السورية, transk. Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją (822 km), Irakiem (605 km), Jordanią (375 km), Libanem (375 km) i Izraelem (76 km).

    Ukształtowanie terenu[ | edytuj kod]

    Zachodnią granicę Syropalesyny wyznacza brzeg Morza Śródziemnego. Granica północna biegnie od ujścia rzeki Orontes wzdłuż przedgórzy Taurusu armeńskiego. Od północnego wschodu Syropalestynę zamyka zakole Eufratu, od wschodu Pustynia Syryjska, zaś od południa Pustynia Negew i półwysep Synaj. Pod względem geograficznym obszar jest bardzo zróżnicowany. Obszary nadmorskie są nizinne, im dalej na wschód teren staje wyżynny z niewielkimi masywami górskimi i zamienia się w wyżynne i górzyste stepy oraz półpustynie w głębi kontynentu. System wodny jest ubogi, poza głównymi rzekami Jordanem i Orontesem zasila go sieć małych rzeczek, będących dopływami dwóch głównych rzek lub wpadających bezpośrednio do Morza Śródziemnego, Jezioro Tyberiadzkie i rozsiane źródła, często okresowe.

    Kanaan, Chanaan (hebr. כְּנַעַן Kənáʻan lub כְּנָעַן Kənāʻan, stgr. Χαναάν Chanaan, arab. کنعان Kanʻān) – kraj niski, nizinny, lub − w oparciu o teksty z Nuzi − Mat Kinahhi (kraj purpurowej wełny), starożytna kraina na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego (teren późniejszej Palestyny, Syrii aż do Eufratu i Fenicji). Południowa część tych obszarów (Palestyna) wymieniana jest w Biblii jako ziemia obiecana Izraelitom przez Boga.Syria starożytna – terytorium, którego granice w okresie od około VII tys. p.n.e. do około 330 roku p.n.e. zakreślały od zachodu Morze Śródziemne, od wschodu – Eufrat, od północy – góry Taurus, od południa – linia graniczna starożytnej Palestyny. Terytorium to nie pokrywa się obszarowo ze współczesną Syrią.

    Syropalestyna jako kraina historyczna[ | edytuj kod]

    Geografia fizyczna Syropalestyny (poza nadmorskimi terenami nizinnymi, dolinami rzek i oazami) utrudniała rozwój rolnictwa. Był to jednak teren idealnie nadający się do hodowli typu nomadycznego, dlatego obszarem tym zainteresowały się koczownicze ludy semickie. Ukształtowanie terenu nie sprzyjało również konsolidacji politycznej. W ciągu całej historii regionu ziemie te podzielone były na mniejsze bądź większe organizmy polityczne. Jedynie w chwilach zagrożenia następował stan chwilowej jedności (w II tysiącleciu p.n.e. dominacja Kanaanejczyków).

    Taurus – góry w południowej Turcji, graniczą z Wyżyną Anatolijską. Ciągną się na długości ok. 1500 km i szerokości do ok. 200 km. Składają się z szeregu, często równoległych, pasm górskich i płaskowyży stromo opadających do Morza Śródziemnego i ku wąskim nizinom nadmorskim.Jordania (الأردن Al-Urdunn, pełna nazwa: Haszymidzkie Królestwo Jordanii, المملكة الأردنية الهاشمية Al-Mamlaka al-Urdunnijja al-Haszimijja) – arabska monarchia konstytucyjna na Bliskim Wschodzie.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Syria starożytna
  • Palestyna
  • Lewant
  • Ziemia Święta
  • Wielka Syria




  • Warto wiedzieć że... beta

    Jordan (hebr. נהר הירדן, nahar hayarden; arab. نهر الأردن, nahr al-urdun) – rzeka w Azji, na Bliskim Wschodzie, przepływająca przez Liban, Syrię, Izrael oraz Jordanię na kilku odcinkach będąc rzeką graniczną.
    Palestyna – państwo Palestyńczyków, znajdujące się na terenie historycznej Palestyny. Terytorialnie ma obejmować obszar Strefy Gazy i Zachodniego Brzegu Jordanu, który jest aktualnie pod kontrolą Izraela.
    Starożytny Bliski Wschód - zespół cywilizacji starożytnych, skupionych przede wszystkim wokół obszaru Mezopotamii i często (choć mylnie) do niego ograniczany; zakres procesów historycznych na terenie Bliskiego Wschodu w przedziale czasowym od prahistorii do nastania wpływów cywilizacji antycznej. Terytorium to uznawane jest często za kolebkę ludzkiej cywilizacji.
    Orontes (obecnie arab. Nahr al-Asi, tur. Asi, starogr. Ὀρόντης Oróntēs) – rzeka przepływająca przez Liban, Syrię i Turcję. Długość – 540 km (niektóre źródła podają 400 km). Najważniejsze dopływy – Kara Su i Odi Meidani. Nad Orontesem leżą między innymi Hims, Hama i Antiochia Syryjska, a u ujścia – portowe miasto Samandağ. Rzeka nie jest żeglowna ani spławna.
    Ludy semickie lub Semici − umowna nazwa, pochodząca od imienia biblijnego Sema (jednego z synów Noego), grupy ludów posługujących się językami należącymi do rodziny języków semickich. Określenie to pochodzi od niemieckiego filologa Augusta Schlözera, który wprowadził je w roku 1781.
    Palestyna (łac. Syria Palæstina; arab. فلسطين , Filasţiinu; hebr. פלשתינה lub פַּלֶסְטִינָה, Palestina) – kraina w Azji, we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego.
    Ziemia Święta − termin pochodzący z Biblii, oznaczający Palestynę i Izrael jako miejsca rozgrywania się wydarzeń Starego i Nowego Testamentu. Nazwa używana głównie przez chrześcijan, ale także w judaizmie i islamie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.