• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Syrop malinowy z Doliny Baryczy

    Przeczytaj także...
    Etnografia – dyscyplina naukowa zajmująca się całościowym opisem i analizą kultur ludowych różnych społeczności i grup etnicznych. Jej zakres obejmuje teorię kultury ludowej jak i badanie poszczególnych jej dziedzin i wytworów materialnych. W zależności od tradycji naukowej, pod pojęciem etnografia rozumie się wszystkie nauki etnologiczne, bądź też jedną z tych nauk.Syrop – (z arabskiego شراب sherab – napój, via łacina sirupus) – w medycynie: płynna postać leku przeznaczona do podawania doustnego, charakteryzująca się słodkim smakiem oraz zwiększoną lepkością i gęstością.
    Gleba, pedosfera – biologicznie czynna powierzchniowa (do 2 m miąższości) warstwa skorupy ziemskiej, powstała w procesie glebotwórczym ze skały macierzystej pod wpływem czynników glebotwórczych. Gleba składa się z części mineralnej i organicznej. Częścią gleby są organizmy glebowe.

    Syrop malinowy z Doliny Baryczy – polski regionalny produkt owocowy charakterystyczny dla części Doliny Baryczy leżącej w gminie Krośnice (województwo dolnośląskie). 18 lipca 2013 wpisany na polską listę produktów tradycyjnych (jako trzydziesty dziewiąty).

    Historia[ | edytuj kod]

    Pierwsze plantacje malin w dolinie Baryczy powstały około 1990. Słabe gleby i niskie opady występujące na tym terenie, choć wpływają niekorzystnie na wysokość zbiorów, to działają korzystnie na wyjątkowe walory smakowe owoców, gdyż niedobór wody zmniejsza kwaśność malin. Jeszcze przed założeniem plantacji malin w miejscowości Wierzchowice wytwarzano syrop malinowy z owoców, zbieranych w przydomowych ogrodach i okolicznych lasach. Założenie rozległych plantacji pozwoliło na stały dostęp do świeżych owoców ze stabilnego źródła. Obecnie uprawniane są odmiany tradycyjne owocujące w lipcu oraz jesienne. Zbiór malin, do przygotowania syropu, odbywa się wyłącznie ręcznie, a owoce muszą być bardzo dojrzałe i odpowiednio wyselekcjonowane. Owoce w emaliowanym garnku, z niewielką ilością wody podgrzewa się na piecu, opalanym drewnem mieszając drewnianą łyżką, żeby nie przywarły. Gdy maliny puszczą sok odcedza się je i miesza z cukrem (ważne są proporcje) nadal podgrzewając. Gorący syrop wlewa się do szklanych naczyń (wywiad etnograficzny z mieszkańcami gminy Krośnice). Syrop ten może być wykorzystywany jako dodatek do kaszy manny, kisieli mlecznych (budyniów), herbaty, zaś rozcieńczony z wodą stanowi samodzielny napój.

    Owoc (łac. fructus) − w znaczeniu botanicznym występujący u okrytozalążkowych organ powstający z zalążni słupka, zawierający w swym wnętrzu nasiona, osłaniający je i ułatwiający rozsiewanie.Herbata – napar przyrządzany z liści i pąków grupy roślin, nazywanych tą samą nazwą, należących do rodzaju kamelia (Camellia). Rośliny te są do siebie podobne, traktowane jako odrębne gatunki lub odmiany jednego gatunku – herbaty chińskiej (Camellia sinensis). Dawniej zaliczano je do rodzaju Thea, różnią się od innych kamelii zawartością substancji swoistych i kilkoma drobnymi cechami morfologicznymi. W Chinach opisuje się ją znakiem 茶, który jest jednak różnie czytany w zależności od dialektu: tê – dialekt hokkien (czego odmiany są często obecne w językach zachodniej Europy) oraz chá, w dialekcie kantońskim i mandaryńskim (z odmianami tej wymowy popularnymi na wschodzie – Indie, Iran, Turcja, Rosja, Czechy). Polska nazwa herbata to zbitka pochodząca od łac. herba thea (gdzie herba oznacza po prostu „ziele” podobnie jak yerba; wariant hierba; w hiszpańskim yerba mate). Rośliny uprawiane są w wielu krajach strefy zwrotnikowej, także poza Azją, dla pączków i liści, z których po uprzednim przygotowaniu (suszenie, czasami fermentacja) przyrządza się napar.

    Charakterystyka[ | edytuj kod]

    Syrop ma konsystencję cieczy od lekko gęstej po bardzo gęstą. Stopień zagęszczenia zależy od gatunku maliny, okresu zbioru i zawartości cukru w owocach. Owoce dojrzewające w większej ilości słońca zawierają więcej cukrów, co powoduje, że wytworzony z nich syrop jest bardziej gęsty. Barwa jest od rubinowej do bordowej, intensywna, po rozcieńczeniu ciemno-czerwona. Smak jest bardzo słodki, intensywny, świeży zapach owoców malin. Nie określono rozmiarów i kształtów opakowań.

    Województwo dolnośląskie – jednostka podziału administracyjnego Polski, jedno z 16 województw, ze stolicą we Wrocławiu. Zostało utworzone w 1999 roku z ziem poprzednich województw wrocławskiego, legnickiego, jeleniogórskiego, wałbrzyskiego i części leszczyńskiego oraz kaliskiego. Województwo to jest położone na południowym zachodzie Polski, obejmuje zachodnią część historycznego Śląska, czyli Dolny Śląsk, a także Ziemię kłodzką, wschodnie Łużyce Górne oraz niewielki skrawek historycznej Saksonii (Bogatynia i okolice).Malina - grupa gatunków z rodzaju Rubus L. wyróżniana zwyczajowo ze względu na czerwoną barwę owoców i łatwość ich odpadania od dna kwiatowego (pozostałe gatunki noszą zwyczajową nazwę rodzajową jeżyna). U różnych odmian uprawnych owoce mogą być koloru od czarnego i purpurowego, przez czerwony, żółty, do białawego.

    Nagrody[ | edytuj kod]

    Syrop promowany jest jako produkt tradycyjny podczas rożnego rodzaju imprez targowo-wystawienniczych, jest również laureatem dolnośląskich eliminacji konkursu Nasze Kulinarne Dziedzictwo – Smaki Regionów.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    Krajowa lista produktów tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi – ministerialna lista produktów, których jakość lub wyjątkowe cechy i właściwości wynikają ze stosowania tradycyjnych metod produkcji. Utworzona na mocy ustawy z dnia 17 grudnia 2004 o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych.Gmina Krośnice – gmina wiejska w województwie dolnośląskim, w powiecie milickim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie wrocławskim.




    Warto wiedzieć że... beta

    Barycz (niem. Bartsch) – rzeka w zachodniej Polsce, prawy dopływ Odry. Ma długość 139 km, a powierchnia jej dorzecza wynosi 5526 km².
    Dolny Śląsk (niem. Niederschlesien, śl-niem. Niederschläsing, czes. Dolní Slezsko, śl. Dolny Ślůnsk, łac. Silesia Inferior) – część historycznej krainy Śląska, położona w południowo-zachodniej Polsce nad środkową Odrą oraz w północnej części Czech.
    Emalia (dawniej: szmelc, smalc) – technika zdobienia wyrobów metalowych, najczęściej złotych lub miedzianych, za pomocą szklistych powłok składających się z mieszaniny sproszkowanych minerałów (piasek, kreda, glina) oraz topników (boraks) z dodatkiem pigmentów, stopionej w temperaturze ok. 800-900°C w specjalnym piecu.
    Smak – jeden z podstawowych zmysłów dostępnych organizmom, służący do chemicznej analizy składu pokarmu. U wielu organizmów smak i węch nie są oddzielone.
    Park Krajobrazowy Dolina Baryczy – park krajobrazowy w województwie dolnośląskim i wielkopolskim, położony między Żmigrodem i Przygodzicami.
    Plantacja (ang. i fr. plantation, hiszp. plantación z łac. plantatio od plantare „sadzić”) – duży teren przeznaczony pod uprawę jednej rośliny (monokultura).
    Węglowodany (cukry, cukrowce, sacharydy) – organiczne związki chemiczne składające się z atomów węgla oraz wodoru i tlenu, zazwyczaj w stosunku H:O = 2:1. Są to związki zawierające jednocześnie liczne grupy hydroksylowe, karbonylowe oraz czasami mostki półacetalowe. Ogólnym wzorem sumarycznym węglowodanów jest CxH2yOy lub Cx(H2O)y (znane są jednak węglowodany niespełniające tego wzoru, np. deoksyryboza).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.