• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Synezjusz



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Ekskomunika (z łac. excommunicatio – poza wspólnotą, wyłączenie ze wspólnoty, pot. klątwa, wyklęcie i anatema) – w chrześcijaństwie najwyższa kara kościelna polegająca na wykluczeniu z życia Kościoła.Oktawiusz Jurewicz (ur. 30 kwietnia 1926 w Białymstoku) – polski filolog klasyczny, historyk, bizantynista. Profesor nadzwyczajny w 1971, zwyczajny w 1986 Uniwersytetu Warszawskiego. Dyrektor Instytutu Filologii Klasycznej UW w latach 1971-1996, kierownik Zakładu Filologii Greckiej, Bizantyńskiej i Nowogreckiej w Instytucie Filologii Klasycznej w latach 1963-1966, prodziekan i następnie dziekan Wydziału Filologicznego UW 1966-1973. W latach 1973-1979 pracował na stanowisku profesora (professeur associe) Uniwersytetu Paris IV-Sorbonne i jednocześnie dyrektora Centre de Civilisation Polonaise tegoż Uniwersytetu. Założył i redagował czasopismo naukowe "Les Cahiers Franco Polonais" (roczniki 1977-1983). Odbył wiele stażów naukowych min. na uniwersytetach w Belgradzie, Berlinie, Budapeszcie, Kolonii, Monachium, Moskwie i Paryżu. Autor publikacji około 100 prac, artykułów, książek wydanych w językach polskim, niemieckim i włoskim oraz szeregu przekładów źródeł historycznych greckich na język ojczysty. Wykształcił kilkunastu magistrów, byłem promotorem trzech doktorów nauk humanistycznych, recenzował 14 prac doktorskich różnych uniwersytetów i 6 prac habilitacyjnych. Członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności, członek Polskiego Towarzystwa Filologicznego, członek i członek honorowy Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej PAN, członek Komisji Bizantynologicznej KNoKA PAN i jej przewodniczący do 2000 (obecnie członek honorowy), członek Polskiej Akademii Umiejętności, członek Towarzystwa Historycznego Mommsengesellschaft.

    Synezjusz, Synezjusz z Cyreny, gr. Συνέσιος Synesios (ur. około 370 w Cyrenie, zm. około 414) – filozof neoplatoński, retor i poeta, ojciec Kościoła, biskup Ptolemaidy w Cyrenajce, uczeń Hypatii z Aleksandrii.

    Synezjusz urodził się około 370 roku w Cyrenie w zamożnej rodzinie właścicieli ziemskich. Studiował matematykę i filozofię u Hypatii w Aleksandrii. W latach dojrzałych zajmował się administrowaniem ojcowskim majątkiem, jego obroną przed najazdami band koczowników oraz lekturą i pisaniem. W 399 roku posłował do Konstantynopola w sprawie obniżenia podatków. W 402 roku poślubił chrześcijankę z Aleksandrii, z którą miał trzech synów. Około 410 roku został wybrany przez ludność Cyrenajki biskupem Ptolemaidy. Być może wówczas dopiero ochrzczony, został zatwierdzony na tym stanowisku, mimo osobistych wątpliwości związanych z jego neoplatońską filozofią, w wielu punktach niezgodną z doktryną chrześcijańską. Odznaczył się jako biskup broniąc ludności przed najazdami koczowników i nadużyciami administracji cesarskiej. Pozostawił po sobie szereg utworów prozą: zwierciadło dobrego władcy zawarte w mowie O królestwie, alegorię polityczną zatytułowaną Opowieść egipska czyli o Opatrzności, Diona czyli o swoim życiu stanowiącego rodzaj credo literackiego i filozoficznego, Pochwałę łysiny oraz O snach i 156 listów. Synezjusz jest też autorem dziewięciu hymnów religijno-filozoficznych, w których łączą się elementy chrześcijańskie z neoplatońskimi.

    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Tomasz Magister (ok. 1275 - 1346) – bizantyński filolog, komentator, autor zbioru mów, listów oraz kilku drobnych traktatów teologicznych. Doradca cesarza Andronika II Paleologa.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Młodość[ | edytuj kod]

    Synezjusz urodził się około 370 roku w Cyrenie, według własnego świadectwa pochodził ze szlachetnego rodu Hezychidów (List 57, 113). Rodzina jego wywodziła swe początki od Heraklidy Eurystenesa (który niegdyś sprowadził Dorów do Sparty). Nie wiadomo czy jego rodzice byli chrześcijanami i czy on sam przyjął chrzest w dzieciństwie czy też, co bardziej prawdopodobne, dopiero w wieku dojrzałym. Po ojcu odziedziczył posiadłość ziemską w południowej Cyrenajce, na granicy pustyni. Około roku 393 udał się wraz z bratem do Aleksandrii, gdzie studiował matematykę i filozofię neoplatońską u Hypatii. Przez całe życie zachował dla niej najwyższy szacunek. Po latach, w ostatnim z jego zachowanych listów, adresowanym do niej, nazywa ją swoją matką, siostrą i nauczycielką. Studia matematyczne kontynuował następnie w Cyrenie, a równocześnie rozpoczął naukę astronomii, literatury i retoryki.

    Sparta (gr. Σπάρτη Spártē, Λακεδαίμων Lakedaímōn, Lacedemon) – starożytne miasto oraz terytorium polis w południowej Grecji, na półwyspie Peloponez, główny ośrodek miejski Lakonii.Władysław Tatarkiewicz (ur. 3 kwietnia 1886 w Warszawie, zm. 4 kwietnia 1980 tamże) – filozof i historyk filozofii, estetyk i etyk, historyk sztuki, członek Polskiej Akademii Umiejętności i Polskiej Akademii Nauk.

    Lata dojrzałe[ | edytuj kod]

    Po odbyciu służby wojskowej, zajął się prowadzeniem ojcowskiego gospodarstwa: administracją majątkiem, jego obroną przed bandami z pustyni, prawdopodobnie przy pomocy własnej policji, polowaniem i poważną lekturą.

    W 399 roku został wybrany przedstawicielem miast Pentapolis, który miał prosić w Konstantynopolu o zmniejszenie obciążeń podatkowych. Spędził w stolicy cesarstwa trzy lata czekając na dopuszczenie przed oblicze cesarza Arkadiusza. Uważał je za najnieszczęśliwsze w swoim życiu. Posłuchanie u cesarza uzyskał dopiero w 402 roku. Ostatecznie udało mu się uzyskać pozytywne rozpatrzenie prośby. Wygłosił też przed cesarzem mowę O królestwie, która wzbudziła podziw wśród słuchaczy i zyskała mu wpływowych przyjaciół: konsula Aureliana, Paoniusza, patriarchę Jana Chryzostoma. W tym czasie, być może w drodze powrotnej do domu, odwiedził też Ateny, o których pisał: jak po złożonym na ofiarę zwierzęciu pozostaje tylko skóra, po której można poznać istotę dawniej żyjącą, tak po wyniesieniu się stąd filozofii przybysz może podziwiać tylko Akademię, Liceum i malowaną Stoę.

    Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς, łac. Christianitas) – monoteistyczna religia objawienia, bazująca na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach. Jej wyznawcy uznają w nim obiecanego Mesjasza i Zbawiciela, który ustanowił Królestwo Boże poprzez swoje Zmartwychwstanie. Kanon wiary chrześcijańskiej został spisany w Nowym Testamencie i przekazywany jest przez Kościoły.Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.

    Lata 402-404 spędził w Aleksandrii. W 402 roku poślubił tam chrześcijankę, ślubu udzielił mu patriarcha Teofil, z którym był już w tym czasie w zażyłych stosunkach (List 153). Jest kwestią sporną czy ochrzcił się już w tym czasie, czy zawarł ślub jako poganin. Na początku 404 roku wrócił z rodziną do Cyreny, aby z dala od spraw publicznych wieść zamożne życie oddane filozofii i pracom wiejskim: rolnictwu, ogrodnictwu i myślistwu (Listy 4, 105 i 147) Szczęśliwe życie małżeńskie (z jego związku urodziło się trzech synów) mąciły mu zatargi z przekupną administracją państwową i cesarskimi załogami niezdolnymi do obrony mieszkańców Cyrenajki przed łupieżczymi napadami z pustyni. Gdy w 404 roku wskutek opieszałości wojska cały kraj został wydany mauretańskim Maketom, a bezpośrednio zagrożona została Cyrena, Synezjusz uzbroiwszy współobywateli, stanął na ich czele i odparł najeźdźców.

    Litewska Biblioteka Narodowa im. Martynasa Mažvydasa (lit. Lietuvos nacionalinė Martyno Mažvydo biblioteka) – litewska biblioteka narodowa założona w 1919 roku w Kownie, przeniesiona w 1963 roku i działająca do dziś w Wilnie. Filozofia cynicka to zespół poglądów właściwych grupie filozofów antycznej Grecji, powstały w V wieku p.n.e., a gasnący dopiero pod koniec starożytności. Trudno rozstrzygnąć, czy filozofia cyników była sposobem życia, czy właściwą szkołą filozoficzną (do ostatniego poglądu przychyla się Diogenes z Synopy zwany także Psem Mądrości).

    Biskup Ptolemaidy[ | edytuj kod]

    Około roku 410 po śmierci biskupa Ptolemaidy został przez mieszkańców Cyrenajki wybrany jego następcą. W liście do brata Euopcjusza, piastującego wysokie stanowisko w administracji, napisał wówczas, że nie ma zamiaru opuszczać swej żony, powoływał się także na swe poglądy na wieczność świata i preegzystencję dusz, niezgodne z nauką chrześcijańską i wyrażał wątpliwość czy z tych powodów może zostać biskupem. Jednocześnie w zakończeniu listu oświadczał, że decyzję patriarchy pragnie przyjąć jako wolę Bożą. Ostatecznie przyjął tytuł z rąk patriarchy Aleksandrii Teofila. Najpóźniej wówczas został też ochrzczony. W pisanym już po objęciu biskupstwa piśmie do prefekta, w związku z zatargiem, jaki z nim miał, wyrażał tęsknotę za dawnym szczęściem prywatnego życia, które wspominał jako nieustanne święto dzielone między modlitwę, filozofię, wolne zajęcia, lekturę i polowanie. Pisał, że jako filozof swobodnie obcujący z wolnymi duchami, dusi się pod ciężarem przymusowych obowiązków. Nie może jak dawniej modlić się, rozrywany sprzecznymi namiętnościami, bólem i gniewem. Przyjęcie urzędu biskupiego traktuje jako ofiarę na rzecz dobra współobywateli, a zatwierdzenie jego osoby przez znającego poglądy kandydata Teofila, dowodzi zdaniem Synezjusza, dużej wyrozumiałości ze strony patriarchy. W czasach, gdy wobec słabości państwa niejednokrotnie to biskup był obrońcą nie tylko ubogich, ale wszystkich swoich diecezjan przed zagrożeniami zewnętrznymi, niewykluczone, że zarówno ludność Cyrenajki, jak i patriarcha Teofil, widzieli w Synezjuszu, wielkim właścicielu ziemskim, przede wszystkim obrońcę przed napadami zewnętrznymi i niesprawiedliwością urzędników cesarskich.

    Tyfon (także Tyfeus, Tyfaon bądź Tyfos, gr. Τυφῶν Typhō̂n, Τυφωεύς Typhōeús, Τυφάων Typháōn bądź Τυφώς Typhṓs) – w mitologii greckiej najmłodszy syn Gai i Tartarosa. Według innej wersji miał być synem Hery, poczętym bez udziału mężczyzny.Berthold Altaner (ur. 10 września 1885 we wsi Góra św. Anny, zm. 30 stycznia 1964 w Bad Kissingen) – śląski duchowny katolicki, historyk Kościoła i patrolog, profesor.

    Cztery lata, podczas których przyszło mu sprawować urząd biskupi, naznaczone były ciężkimi doświadczeniami osobistymi. W początkach jego rządów zmarli jeden po drugim jego trzej synowie i żona. Później, w obronie uciśnionego ludu i praw Kościoła, zmuszony był wystąpić przeciw prefektowi Andronikowi, który nie zgadzał się na prawo azylu w świątyni. Na synodzie ptolemaidzkim rzucił nań wielką ekskomunikę. Występował też w obronie czystości wiary przeciw niektórym kapłanom z sekty Eunomiusza, którzy przeniknęli na teren jego diecezji i starali się pozyskać zwolenników. Napisał w tej sprawie list pasterski (List 5), w którym zaklinał księży, aby z całym zapałem i czujnością strzegli lud przed fałszywymi nauczycielami. W 411 roku korzystając ze słabości namiestnika Inocencjusza hordy koczowników, Maketów i Asurianów, wtargnęły do Cyrenaiki, pustosząc kraj. Synezjusz wykazał duże zdolności militarne, organizując obronę przeciw nim. Przed śmiercią wystąpił jeszcze w obronie następcy Inocencjusza, Marcelina, niesłusznie oskarżonego przed cesarzem. W ostatnim hymnie prosił Zbawiciela o przebaczenie grzechów i dopuszczenie do Jego chwały. Datę śmierci Synezjusza określa się na okolice roku 414, na podstawie tego, że wydaje się on nic nie wiedzieć o śmierci Hypatii.

    Cyrenajka (Barka, Barqah) – kraina historyczna w północno-wschodniej Libii nad wybrzeżem Morza Śródziemnego. Jej nazwa pochodziła od założonego przez Greków w 631 roku p.n.e. miasta Cyrena (gr. Kyrēnē), które do III w. n.e. było stolicą prowincji. Później jej najważniejszym miastem i portem, a jednocześnie stolicą było Bengazi. Synonimem nazwy Cyrenejka było określenie Pentapolis od pięciu najważniejszych miast regionu: Cyreny (obecnie obok współczesnej wsi Shahat) z portem Apollonia (obecnie Marsa Susa), Teucheira (obecnie Tocra), Euesperides lub Bernice (obecnie obok Bengazi), Balagrae (obecnie Al-Bajda), Ptolemaida i Barce (obecnie Al-Mardż).Ojcowie Kościoła (łac. Patres Ecclesiae) – pisarze i teologowie we wczesnym chrześcijaństwie, w epoce bezpośrednio po czasach apostolskich, aż do czasów średniowiecza. Pierwszymi Ojcami Kościoła byli Ojcowie Apostolscy (Patres apostolici), nazwani tak ze względu na to, iż uczestniczyli jeszcze w Kościele, któremu przewodzili Apostołowie lub pisali pod bezpośrednim wpływem życia Kościoła czasów apostolskich. Okres ojców trwał aż do VIII wieku. Doktryna starożytnych i wczesnośredniowiecznych ojców Kościoła, a także dział teologii zajmujący się ich nauczaniem, nazywa się patrystyką.

    Pisma prozą[ | edytuj kod]

    Wczesne utwory[ | edytuj kod]

    Podczas bytności w Konstantynopolu Synezjusz wygłosił przed cesarzem Arkadiuszem mowę O królestwie, tradycyjne "zwierciadło" władcy, niepozbawione elementów politycznych. Synezjusz zwraca w nim bowiem uwagę cesarzowi na złe skutki, jakie mogą wyniknąć dla państwa z błędnej polityki władcy.

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.

    Zapoznanie się z panującymi na dworze prądami i intrygami, skłoniło go do przedstawienia walki cnoty z występkiem w postaci alegorycznej walki dwóch bogów egipskich Ozyrysa i Tyfona. Opowiadanie zatytułował Opowieść egipska czyli o Opatrzności. Umieszczona na początku utworu „protheoría” dawała współczesnym klucz do opowieści wskazując na losy synów Taurusa (konsula w 361 roku), prefekta Aureliana i jego brata Cezariusza. Ich nieznajomość nie pozwala obecnie na pełne zrozumienie tekstu. Przed Synezjuszem osąd współczesności przybrany w formie alegorii nie był literaturze greckiej znany.

    Kataleksa – w wierszu iloczasowym zjawisko skrócenia stopy kończącej wers lub człon wersowy o jedną lub dwie sylaby stanowiące część lub całość tezy.Daktyl (stgr. δάκτυλος dáktylos, dosł. "palec") – w metryce iloczasowej stopa metryczna składająca się z trzech sylab: jednej długiej i dwóch krótkich. Bierze swą nazwę stąd, że grecki wyraz dáktylos ma właśnie taki układ sylab.

    W okresie pobytu Synezjusza w Konstantynopolu powstało również niewielkie pismo Mowa o podarowanym astrolabium (De dono astrolabii lub Ad Paeonium de dono), w którym opisuje podarowany przyjacielowi przyrząd.

    Dion czyli o swoim życiu[ | edytuj kod]

    Najważniejsze utwory Synezjusza powstały po jego powrocie z Konstantynopola, a przed obiorem na biskupa. Swój ideał filozoficzny i życiowy przedstawił pisarz w utworze napisanym dla zapowiedzianego mu we śnie syna, zatytułowanym Dion czyli o swoim życiu. W piśmie tym Synezjusz, nawiązując do wędrownego życia cynickiego filozofa Diona z Prusy, dokonuje przeglądu różnych rodzajów egzystencji, by przyznać najwyższą wartość życiu filozofa, najbardziej wznoszącemu człowieka ku Bogu. Za miarę życia filozoficznego uznaje przy tym przejście od życia praktycznego do "obcowania z duszami", przez które rozumie zajmowanie się poezją, historią, nauką i wymową, które nawet ludziom mniej wzniosłym udzielają wdzięku. Nie chodzi mu zresztą o czytanie dzieł na podane tematy, ale o ich pisanie. Sam postępuje w ten sposób – gdy nie ma żadnych zobowiązań, przystępuje do pisania. Śpiewam dla siebie, śpiewam tu dla cyprysów [...] mogę używać swej niezależności i przedłużać swą mowę do woli, bo sam jestem miarą dla siebie. Lektura czyniona na sposób gramatyków, którzy przystępują do niej uzbrojeni w swe nożyce do cięcia tekstów, jest mu obmierzła. Dlatego biblioteka, jaką gromadzi dla syna, nie zawiera opracowań krytycznych, lecz teksty często zdefektowane, które pobudzają do robienia własnych uzupełnień i uwolnienia się od poglądów czytanych autorów. Ich myśli i styl odwzorowują się w jego duszy ("jak na miękkim wosku") i sprawiają, że może je dalej rozwijać.

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Jamblich (Ἰάμβλιχος Iamblichos) (ur. ok. 250 w Chalkis, zm. w 326) – założyciel neoplatońskiej szkoły syryjskiej. Jest on jednym z ostatnich wybitnych pogańskich filozofów późnej starożytności, starającym się nadać nową teoretyczną podbudowę pod pogański politeizm.

    W zakończeniu Diona Synezjusz opowiada, że poproszony pewnego razu o przeczytanie jakiegoś utworu, przez chwilę czytał, po czym zaczął improwizować w tym samym stylu, tak że się słuchacze nie zorientowali, nagradzając oklaskami czytanego autora, a nie jego. Zdarzało mu się odkładać czytaną książkę i dalej snuć wątek cudzych myśli. Często z tragikami stawałem się tragiczny, często plotłem komicznie na sposób czytanego autora [...] Nie ma formy wiersza, ani rodzaju poezji, których nie odważyłbym się spróbować. W ten sposób za Dionem z Prusy naśladuje dawną literaturę, w tym różniąc się od niego i dawniejszych sofistów, że czerpie nie od jednego autora, ale wielu. Literatura nie pobudza go już do własnych myśli, lecz do naśladowania cudzych. Nie będąc zawodowym literatem, nie musi się natomiast stosować do gustów publiczności, choć pozostaje wierny regułom ówczesnej retoryki.

    Hesperos (także Hesper, Hesperus, Gwiazda Wieczorna; gr. Ἓσπερος Esperos ‘wieczorny’, łac. Vesper, Vesperus ‘wieczorny’) – w mitologii greckiej bóg i uosobienie Gwiazdy Wieczornej (planety Wenus).WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Pozostałe pisma[ | edytuj kod]

    Pod wpływem Dionowej Pochwały włosów napisał Synezjusz humorystyczną obronę swojej własnej łysiny, zatytułowaną Pochwała łysiny (De laudibus calvitii). Przytacza w niej szereg argumentów z mitologii, filozofii, liturgii, literatury, historii, przyrody i kosmologii na rzecz łysiny i ma nadzieję, że jego mowa spodoba się filozofom, kapłanom i rządzącym, bo na zrozumienie prostego ludu raczej nie liczy. Jako neoplatonik wierzący w sny napisał, w oparciu o lekturę Świętych mów Eliusza Arystydesa, rozprawę O snach, dodając od siebie partię o znaczeniu snów dla literata. Wyżywają się w nich, jego zdaniem, namiętności i fantazje prowadzące śniącego aż do nieba. Dlatego powinno się prowadzić oprócz dzienników (εφημερίδες) również zapisy snów (επινυκτίδες), by czytelnicy i potomni mogli poznać całe życie autora z jego radościami i smutkami. Pismo cieszyło się wielką popularnością w Bizancjum, gdzie doczekało się licznych komentarzy, i w renesansowych Włoszech, a współcześnie budzi zainteresowanie psychoanalityków.

    Mowa / przemówienie (gr. retra, łac. oratio) – klasyczna forma retoryczna; tekst przeznaczony do publicznego wygłoszenia, mający na celu przekonanie słuchaczy do racji przedstawianych przez oratora.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    Z ostatniego okresu twórczości zachowały się fragmenty dwóch jego homilii, o obchodzeniu świąt i o świętej nocy Narodzenia Zbawiciela oraz dwie mowy biskupie. W pierwszej chwali postawę dzielnego wodza Anicjusza, poprzednika prefekta Inocencjusza, w drugiej opisuje spustoszenia dokonane przez barbarzyńców w Pentapolis w 411 roku. Zachowało się także jego 156 listów, pisanych od młodości. Pozwalają one lepiej poznać ówczesne stosunki polityczne, społeczne i kulturalne oraz samego autora. Charakteryzując sztukę korespondencji Synezjusz pisał, że pozwala ona gawędzić z nieobecnymi przyjaciółmi, żyć z nimi i cieszyć się ich miłością, a czytającym pomaga lepiej poznać jej autora, pociągając ich ku niemu. Bizantyńczycy uważali listy Synezjusza za wzór epistolografii, a Suidas nazywa je „podziwianymi”. Naśladował je Michał Psellos , a Tomasz Magister pisał do nich scholia i cytował je jako przykłady attycyzmu.

    Ptolemaida albo Ptolemais, obecnie Tolmeita – starożytne miasto położone w Cyrenajce, w północno-wschodniej części Libii.Focjusz I Wielki (urodził się ok. 810 roku w Konstantynopolu, zmarł 6 lutego 891 roku tamże) – patriarcha Konstantynopola w latach 858 – 867 oraz 877 – 886, święty Kościoła prawosławnego.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    Arkadiusz, Flavius Arcadius (ur. 377/378, zm. 1 maja 408) – cesarz wschodniorzymski w latach 395–408, syn cesarza Teodozjusza I Wielkiego i Aelii Flacilli, brat cesarza zachodniorzymskiego Honoriusza oraz Galli Placidii. Mąż Aelii Eudoksji, z którą miał córkę Pulcherię. Jego synem był również Teodozjusz II.
    Intonacja – w trakcie wypowiadania tekstu nadawanie mu pewnego rodzaju melodii, poprzez zmianę modulacji głosu, w celu wyrażenia emocji lub tylko dla oddania specyficznego charakteru danej wypowiedzi.
    Dorowie – lud grecki mówiący dialektem doryckim, który pod koniec II tysiąclecia p.n.e. zajął Helladę achajską. Pierwotnie, kiedy przebywali w górach Pindos, nazywali się Makednoi, a Dorami – Dorieis – stali się w trakcie inwazji.
    Astrolabium (gr. ἁστρολάβον, astrolabon) – pomiarowy przyrząd astronomiczny używany w nawigacji do początku XVIII wieku, służący do wyznaczania położenia ciał niebieskich nad horyzontem, poprzednik sekstantu. Nazwy astrolabium używa się również w odniesieniu do współczesnego instrumentu astrometrycznego (astrolabium pryzmatyczne), wynalezionego przez francuskiego astronoma André Danjona.
    Hypatia z Aleksandrii (gr. Ὑπατία, ur. ok. 355 lub 370 r., zm. w marcu 415 r. w Aleksandrii) – aleksandryjska filozofka neoplatońska, matematyczka; córka Teona z Aleksandrii. Zwana również "męczennicą nauki". Legenda przypisuje Hypatii wynalezienie astrolabium i rodzaju areometru.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Bibilioteca Nacional do Brasil (pol. Brazylijska Biblioteka Narodowa) jest instytucją chroniącą dziedzictwo dokumentalne i bibliograficzne Brazylii, znajduje się w Rio de Janeiro, przy placu Cinelândia.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.117 sek.