• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Synagoga Portugalska w Amsterdamie

    Przeczytaj także...
    Sefardyjczycy (także Spaniolowie, Żydzi sefardyjscy; od hebr. ספרד Sefarad "Hiszpania i Portugalia") – określenie ludności żydowskiej zamieszkującej obszar Półwyspu Iberyjskiego, posługującej się dialektami judeo-romańskimi.Amsterdam – największe miasto Holandii i jej stolica konstytucyjna. Wszystkie instytucje rządowe oraz przedstawicielstwa obcych państw znajdują się w Hadze.
    Synagoga, bożnica, bóżnica (z stgr. συναγωγή synagoge - zgromadzenie, miejsce zebrań) – żydowski dom modlitwy. W judaizmie miejsce modlitw i zgromadzeń religijnych, również miejsce zebrań społecznych gminy żydowskiej.
    Fasada synagogi
    Wnętrze synagogi

    Synagoga Portugalska w Amsterdamie (tzw. Esnoga) – XVII-wieczna sefardyjska synagoga, znajdująca się w Amsterdamie, przy placu Mr. Visserplein.

    12 grudnia 1670 roku sefardyjska gmina żydowska z Amsterdamu nabyła działkę pod budowę nowej synagogi. 17 kwietnia 1671 roku rozpoczęły się prace budowlane pod kierownictwem architekta Eliasa Bouwmana. 2 sierpnia 1675 roku uroczyście otwarto synagogę. Wokół synagogi wybudowano również szereg mniejszych budynków, w których mieszczą się archiwa, biura zarządu gminą, domy rabinów, urzędników gminnych, biblioteka oraz tzw. „zimowa” synagoga, w której modlono się tylko w zimie, gdyż dawniej większa synagoga nie była ogrzewana.

    Rabin (hebr. רַבִּי rabbī) – podstawowa funkcja religijna w judaizmie. Rabbi to hebrajskie słowo oznaczające mistrza. We współczesnym judaizmie tradycyjnym rabin jest jednocześnie administratorem gminy wyznaniowej, odpowiedzialnym za prowadzenie nabożeństw, szkoły zwanej cheder i opiekę nad domem modlitwy, czyli synagogi, oraz pełni funkcję duchowego ojca, doradcy, sędziego i interpretatora prawa religijnego w gminie. Nie jest on jednak namaszczonym przez Boga duchownym i jego autorytet opiera się wyłącznie na wiedzy i „bogobojności”.Plac (niem. Platz – puste miejsce; z łac. platea – szeroka ulica, bulwar, plac; od gr. πλατεῖα ὁδός – plateia hodos – szeroka ulica) – wolna, niezabudowana przestrzeń miejska, zwykle w kształcie prostokąta lub kwadratu, ograniczona zabudową, ulicami, zielenią, przeważnie wyłączona z ruchu pojazdów. Często plac zdominowany jest przez charakterystyczną budowlę lub ich zespół (obiekty sakralne, gmachy użyteczności publicznej, zamki i pałace), a w jego obrębie znajdują się zazwyczaj pomniki, kolumny, fontanny, słupy ogłoszeniowe i inne obiekty małej architektury.

    W latach 1955–1959 synagoga przeszła gruntowny remont. Wówczas na nowo zaprojektowano główną salę modlitewną i znacznie ją zmodernizowano, m.in. dodając elektryczne ogrzewanie. W synagodze podłoga jest pokryta specjalnym piaskiem, którego zadaniem jest pochłanianie kurzu i brudu z butów oraz tłumienie hałasu.

    Fasada – główna, efektowna elewacja budynku, o szczególnie dużej dekoracyjności, często nawet monumentalna, spełniająca funkcje reprezentacyjne wobec całego gmachu, a przez to wyróżniająca się spośród pozostałych elewacji. Zazwyczaj jest to elewacja przednia, jednak w budynkach narożnych mogą istnieć dwie fasady, a w wolno stojących nawet trzy lub wszystkie.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Portuguese Jewish community. esnoga.com, 2018-12-19. [dostęp 19 grudnia 2018 2018].




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.58 sek.