• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Symulacja - medycyna



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Oznaki Waddella – opisane w 1980, służyły do wskazania lekarzowi na możliwe nieorganiczne (psychogenne) pochodzenie bólów odcinka lędźwiowego kręgosłupa ("bóle w krzyżach"). Badanie w kierunku obecności oznak Waddella było stosowane do identyfikacji pacjentów symulujących takie bóle, stanowiąc klasyczny już dzisiaj element oceny przy podejrzeniu symulacji.Skala kontrolna – stosowana w psychometrii dodatkowa skala, która ma na celu wykrycie prób fałszerstwa testu psychologicznego przez badanych.

    Symulacja (łac. simulatio "udawanie" od similis "podobny") jako przedmiot zainteresowania nauk klinicznych (medycyny i psychologii) jest definiowana jako celowe fałszowanie, wyolbrzymianie lub samowywoływanie choroby (psychicznej lub somatycznej) motywowane dającymi się określić pobudkami zewnętrznymi. Zjawiskiem przeciwnym jest dysymulacja.

    DSM-IV (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) – klasyfikacja zaburzeń psychicznych Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego - APA. DSM-IV jest też obowiązującym standardem w armiach NATO. Jest umieszczona m.in. w wydanej w języku polskim publikacji "Kryteria Diagnostyczne według DSM-IV-TR", stanowiącym przekład najnowszej, poprawionej wersji czwartego wydania pod redakcją prof. Jacka Wciórki z Instytutu Psychiatrii i Neurologii. Nowa wersja DSM V, została wydana 18 maj 2013.Test psychologiczny – narzędzie badawcze w psychologii pozwalające na uzyskanie takiej reprezentatywnej próbki zachowań, o których można przyjąć (np. na podstawie założeń teoretycznych lub związków empirycznych), że są one wskaźnikami interesującej nas cechy psychologicznej.

    Symulowanie objawów somatycznych pojawia się częściej w kontekście zewnętrznych pobudek finansowych, objawów psychicznych – w kontekście związanym z postępowaniem sądowym (np. chęć uniknięcia niekorzystnego wyroku lub uzyskania wyroku korzystnego). Klasycznym opisem symulowania jest biblijna relacja dotycząca króla Dawida, który symulował objawy psychiczne – pobudką zewnętrzną była w tym przypadku chęć uniknięcia konfrontacji z silniejszym przeciwnikiem. Opisy symulacji pojawiały się regularnie na przestrzeni dziejów, m.in. dwa jej przypadki dotyczące objawów somatycznych opisał Galen.

    Zastępczy zespół Münchhausena (przeniesiony zespół Münchhausena, zespół Münchhausena per procuram; ang. Münchhausen syndrome by proxy) – zaburzenie psychiczne z grupy zaburzeń pozorowanych, występujące zazwyczaj u rodziców lub opiekunów dzieci, polegające na wywoływaniu u bliskiej, zależnej osoby objawów zaburzeń somatycznych, w celu umotywowania poddania tej osoby zabiegom diagnostycznym lub leczniczym. Działania te mogą być ryzykowne dla zdrowia lub życia dziecka i nie mają na celu uzyskania korzyści materialnych (np. odszkodowania).Agrawacja (łac. aggravatio) – celowe wyolbrzymianie objawów chorobowych, mające na celu osiągnięcie przez pacjenta subiektywnej korzyści.

    Spis treści

  • 1 Diagnostyka różnicowa
  • 2 Kryteria diagnostyczne
  • 3 Leczenie
  • 4 Zobacz też
  • 5 Przypisy


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Dyssymulacja lub dysymulacja (łac. dissimulatio - udawanie) - pojęcie medyczne będące przeciwieństwem symulacji. W psychologii klinicznej jest to postawa wobec testu psychologicznego przejawiająca się w próbie dostosowania do obowiązujących norm społecznych i ukrycia rzeczywistych bądź wymyślonych zaburzeń.
    MMPI (Minnesota Multiphasic Personality Inventory) – jeden z najczęściej używanych psychologicznych testów osobowości. Dostępna jest polska adaptacja MMPI-2 opracowana i wydana przez Pracownię Testów Psychologicznych PTP w wersji papierowej, a w wersji komputerowej przez firmę niezależną od Pracowni Testów Psychologicznych PTP. MMPI zawiera 567 pytań, na które należy odpowiedzieć "prawda" lub "fałsz" lub "nie wiem". W wyniku daje trzy skale kontrolne, dziesięć skal klinicznych(skala Męskość/kobiecość nie jest skalą kliniczną) i kilkadziesiąt podskal. Każda skala i podskala testu jest normalizowana do skali tenowej.
    Zaburzenia pozorowane (ang. factitious disorders) – grupa zaburzeń psychicznych cechujących się świadomym, lecz wywoływanym impulsywnie, wytwarzaniem lub udawaniem objawów chorobowych, w celu przyjęcia roli chorego.
    Test Reya (test 15 słów Reya, znany też jako RAVLT – od ang. Rey Auditory Verbal Learning Test) – jeden z często stosowanych testów służących do badania pamięci. Test został opracowany w latach 40. i uzyskał dużą popularność z powodu prostoty i łatwości badania oraz zrozumiałości dla większości grup wiekowych. Jest walidowany w populacjach od 7 do 89 roku życia.
    Galen, właściwie Claudius Galenus (ok. 130 - 200 n.e.) – rzymski lekarz greckiego pochodzenia, anatom, utalentowany badacz i pisarz, jeden z najznakomitszych starożytnych lekarzy, wywarł olbrzymi wpływ na rozwój nauk medycznych w średniowieczu i odrodzeniu.
    Poziom istotności – jest to maksymalne dopuszczalne prawdopodobieństwo popełnienia błędu I rodzaju (zazwyczaj oznaczane symbolem α). Określa tym samym maksymalne ryzyko błędu, jakie badacz jest skłonny zaakceptować. Wybór wartości α zależy od badacza, natury problemu i od tego, jak dokładnie chce on weryfikować swoje hipotezy, najczęściej przyjmuje się α = 0,05; rzadziej 0,1, 0,03, 0,01 lub 0,001. Wartość założonego poziomu istotności jest porównywana z wyliczoną z testu statystycznego p-wartością (czasem porównuje się od razu wartości statystyki testowej z wartością odpowiadającą danemu poziomowi istotności). Jeśli p-wartość jest większa, oznacza to, iż nie ma powodu do odrzucenia tzw. hipotezy zerowej H0, która zwykle stwierdza, że obserwowany efekt jest dziełem przypadku.
    Zespół Münchhausena – choroba z grupy zaburzeń pozorowanych polegająca na wywoływaniu u siebie objawów somatycznych w celu wymuszenia na personelu medycznym hospitalizacji. Pacjenci domagają się operacji chirurgicznych, aby doprowadzić do deformacji zdrowego organizmu. Zespół występuje u osób, które mają zaburzenia osobowości, zwłaszcza w psychopatii, oraz osób z tendencjami masochistycznymi lub obsesyjnymi. Celem zachowania jest wejście w rolę chorego. Zachowanie to często wiąże się ze znacznymi nieprawidłowościami w zakresie związków z innymi ludźmi.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.