• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Symplicjusz

    Przeczytaj także...
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.
    Symplicjusz z Cylicji (gr. Σιμπλίκιος ὁ Κῐλίκιος ur. ok. 490, zm. 560) – filozof bizantyński, autor komentarzy do Arystotelesa.

    Symplicjusz, Symplicyimię męskie pochodzenia łacińskiego.

    Charakterystyka[ | edytuj kod]

    Imię to pochodzi od wyrazu łac. simplex, oznaczającego „prosty, szczery, uczciwy”.

    W średniowieczu nie jest ono poświadczone w źródłach polskich, pojawia się dopiero w XVII wieku. Wersja łac. Simplicius została w polszczyźnie zaadaptowana na dwa sposoby: jako Symplicjusz (z odmianą rzeczownikową) oraz jako Symplicy (z odmianą przymiotnikową, jak Ignacy).

    Zakład Narodowy im. Ossolińskich (ZNiO, Ossolineum) – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum Książąt Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.Paweł Simplicjan (Symplicjan), Paweł Simplicjan Prasneus (ur. ok. 1577 w Przasnyszu – zm. 1646 w Pułtusku), ksiądz, teolog, poeta.

    Imię to nie znajduje się wśród 531 imion (męskich i żeńskich), które w roku 2001 nosiło co najmniej 1000 Polaków.

    Symplicjusz i Symplicy imieniny obchodzą 2 i 10 marca.

    Odpowiedniki w innych językach[ | edytuj kod]

    Wybrane odpowiedniki:

  • angielski: Simplicius
  • białoruski: Сімпліцый
  • bułgarski: Симплиций, Симплици
  • czeski: Simplicius
  • francuski: Simplice
  • hiszpański: Simplicio
  • holenderski: Simplicius
  • litewski: Simplicijus
  • łacina: Simplicius
  • niemiecki: Simplicius
  • portugalski: Simplicio
  • rosyjski: Симплиций
  • rumuński: Simpliciu
  • słowacki: Simplic
  • słoweński: Simplicij
  • ukraiński: Сімпліцій
  • węgierski: Szimpliciusz, Szimplic
  • włoski: Simplicio
  • Znane osoby noszące imię Symplicjusz bądź Symplicy[ | edytuj kod]

  • św. Symplicjusz – papież
  • Symplicjusz z Cylicjifilozof bizantyński
  • Zapoznaj się również z:

    Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.Ignacy — imię męskie o niepewnej do końca etymologii. Według najbardziej rozpowszechnionej teorii wywodzi się je od łacińskiego wyrazu ignis, oznaczającego "ogień". Zachodzi jednak również podobieństwo między tym imieniem, a nazwą łacińskiego rodu Egnacjuszów (Egnatii). Istnieją też hipotezy o etruskim pochodzeniu Ignacego.
  • św. Symplicjanarcybiskup Mediolanu
  • Paweł Simplicjan – polski poeta religijny
  • inne artykuły i przekierowania do artykułów zaczynające się od imienia SymplicjuszSymplicy
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Bubak 1993 ↓, s. 290.
    2. Grzenia 2008 ↓, s. 343–347.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Józef Bubak: Księga naszych imion. WrocławWarszawaKraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1993. ISBN 83-04-03860-9.
  • Jan Grzenia: Słownik imion. Wyd. trzecie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15644-2.
  • Jan Bogusław Grzenia (ur. 1962) – polski językoznawca, autor licznych słowników, doktor nauk humanistycznych specjalizujący się w problematyce języka w Internecie, językoznawstwie polonistycznym, kulturze języka, onomastyce i stylistyce; również wydawca. Symplicjusz (łac. Simplicius; ur. w Tivoli, zm. 10 marca 483) – papież w okresie od 3 marca 468 roku do 10 marca 483, święty Kościoła katolickiego.




    Warto wiedzieć że... beta

    Filozofia bizantyńska – filozofia Wschodniego Cesarstwa Rzymskiego (Bizantyńskiego). Za jej początek najczęściej uważa się rok 330 (założenie Konstantynopola), 395 (podział Cesarstwa na Wschodnie i Zachodnie) lub 527 (datę wstąpienia na tron cesarza Justyniana I), za koniec - rok 1453.
    Wydawnictwo Naukowe PWN SA – wydawnictwo z siedzibą w Warszawie, założone w 1951, w obecnej formie prawnej działające od 1997. Wydawnictwo Naukowe PWN SA stanowi jednostkę dominującą Grupy kapitałowej PWN, w skład której wchodzi kilkanaście przedsiębiorstw, głównie wydawnictw.
    Według tradycji pierwszym biskupem Mediolanu był ok. 55 Święty Barnaba, współcześnie jednak odrzuca się to podanie
    Warszawa; miasto stołeczne Warszawa, w skrócie m.st. Warszawa – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Nizinie Środkowomazowieckiej, na Mazowszu, nad Wisłą. Od 2002 r. miasto stołeczne Warszawa jest gminą miejską mającą status miasta na prawach powiatu.
    Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana osobie przez grupę, do której należy. Wraz (z ewentualnym drugim i następnymi imionami oraz) z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество (trans.) otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.
    Symplicjan z Mediolanu, właśc. Symplicjan Soresini, wł. Simpliciano Soresini (ur. ok. 320, zm. ok. 401 w Mediolanie) – arcybiskup Mediolanu, uznawany przez Kościół katolicki za świętego, nazywany kapitanem świętych.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.026 sek.