Syderyczny okres obiegu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Syderyczny okres obiegu, inaczej okres gwiazdowy (od łac. sidereus 'gwiazdowy', sidus dpn. sideris 'gwiazda') – okres obiegu ciała niebieskiego po swojej orbicie, po upływie którego zajmuje ono taką samą pozycję w układzie odniesienia związanym z odległymi gwiazdami.

Układ odniesienia (fizyka) – punkt lub układ punktów w przestrzeni, względem którego określa się położenie lub zmianę położenia (ruch) danego ciała. Wybrany punkt często wskazuje się poprzez wskazanie ciała, z którym związany jest układ współrzędnych.Okres orbitalny – czas, jaki jest potrzebny ciału (znajdującemu się na orbicie wokół innego ciała) na wykonanie jednego pełnego obiegu orbitalnego. W zależności od tego, względem jakiego punktu odniesienia liczymy początek i koniec obiegu, możemy wyróżnić:

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • okres orbitalny
  • miesiąc syderyczny (gwiazdowy)
  • dzień syderyczny (gwiazdowy)
  • rok syderyczny (gwiazdowy)
  • Ciało niebieskie – każdy naturalny obiekt fizyczny oraz układ powiązanych ze sobą obiektów lub ich struktur, występujący w przestrzeni kosmicznej poza granicą atmosfery ziemskiej. Ciało niebieskie jest przedmiotem zainteresowania astronomii.Rok gwiazdowy, rok syderyczny – czas pomiędzy dwoma kolejnymi przejściami Słońca na tle tych samych gwiazd. Długość roku gwiazdowego ulega niewielkim zmianom wskutek oddziaływań perturbacyjnych innych ciał na Ziemię. O północy 1 stycznia 2000 (J2000) jego długość była równa ok. 365 dni 6 godzin 9 minut 9,54 sekundy (ok. 365.25636) dni słonecznych.




    Warto wiedzieć że... beta

    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama