• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Swebowie

    Przeczytaj także...
    Ariowist, Ariovistus (zm. 54 p.n.e.) – wódz germański, określany w źródłach jako rex Germanorum (łac. król Germanów). Prawdopodobnie przewodził związkowi plemion Swebów.Alemanowie, Alamanowie – germański związek plemienny; od III wieku n.e. prowadzący najazdy na zachodnie prowincje cesarstwa rzymskiego.
    Maldras, znany także jako Masdras (nieznana data narodzin, zmarł w 460 roku) był władcą Swebów od 456 roku do swojej śmierci. Po zabiciu Rechiara przez Wizygotów, część Swebów obwołała królem Maldrasa. Inne grupy wybrały innych liderów, po wygaśnięciu rodu Hermeryka rozpoczął się okres rozdrobnienia państwa Swebów.

    Swebowie (Swewowie) – związek plemion Germanów (w źródłach w odniesieniu do 406 r. pod nazwą tą kryją się Kwadowie, Markomanowie i być może Alamanowie), który mógł zostać stworzony przez Ariowista w związku z jego wyprawą do Galii na pomoc Sekwanom.

    Historia[ | edytuj kod]

    Swebami określano wiele ludów germańskich, wg Tacyta zamieszkiwali oni większą część Germanii i są prócz tego na odrębne szczepy według specjalnych nazw podzieleni. Plemiona związku Swebów zamieszkiwały tereny położone nad środkową Łabą. W 60 roku p.n.e. przekroczyli Ren i pod wodzą Ariowista weszli do Galii, gdzie w 58 p.n.e. zostali pokonani przez Cezara. Wywędrowawszy do Czech włączeni zostali do państwa Marboda (I w.). Między I a IV wiekiem n.e. stanowili zagrożenie dla Rzymu nad środkowym Dunajem, niejednokrotnie przełamując granice cesarstwa. W czasie wędrówki ludów w latach 405-406 n.e. Swebowie zostali zmuszeni do opuszczenia Niziny Panońskiej przez Hunów. W noc sylwestrową 406 roku przekroczyli zamarznięty Ren w pobliżu Moguncji razem z Wandalami i Alanami. Wraz z nimi pustoszyli przez trzy lata Galię, by w 409 roku wkroczyć do Hiszpanii.

    Teudemir - (? - 569), król Swebów w latach 561/566 - 569. Rozpoczął panowanie po pierwszym synodzie w Bradze ale przed 569. W 556 roku rozpoczyna swą kronikę Jan z Biclar. Nie mówi ona o początku jego panowania. Według Izydora z Sewilli był pierwszym władcą Swebów, który zmienił wiarę z arianizmu na katolicyzm, co jest nieprawdą. W 569 roku zwołał synod biskupów jego państwa do Lugo, gdzie określono przebieg granic diecezji galicyjskich. O jego istnieniu nic nie pisze Grzegorz z Tours, jednak mógł on pomylić trzech władców swebskich kolejno panujacych po sobie, w których imionach występuje trzon mir czyli Ariamir, Teudemir i Miro. Uznaje się jego historyczność dzieki przekazom Izydora z Sewilli, Jana z Biclaro, który był współczesny władcy, oraz aktom pierwszego synodu brakareńskiego.Jerzy Strzelczyk (ur. 24 grudnia 1941 w Poznaniu) – polski naukowiec, historyk-mediewista specjalizujący się m.in. w początkach państwa polskiego oraz państw barbarzyńskich na ziemiach dawnego Imperium Romanum.

    Osiedli w północno–zachodniej części półwyspu iberyjskiego tworząc Królestwo Swebów na obszarze dzisiejszej Galicji. Przyjęli chrzest w 466 roku w obrządku ariańskim, a w roku 550 w katolickim. Zostali podbici przez Wizygotów w 585.

    Królowie Swebów w Hiszpanii[ | edytuj kod]

    Państwo Swebów (kolor jasnozielony) na mapie Hiszpanii w połowie VI wieku
  • Hermeryk (co najmniej 409-438)
  • Rechila (438-448)
  • Rechiar (448-456)
  • Aiulf (456-457), wizygocki namiestnik z nadania Teodoryka II
  • Framta (457), tylko tereny w dolinie rzeki Duero
  • Maldras (456-460), po śmierci Framty włada całym krajem
  • Frumar (460-464), dolina rzeki Tamego
  • Rechimund (460-co najmniej 468), na północy, od 464 cały kraj
  • okres ciemny (ok. 468-ok. 550)
  • Chararyk (ok. 550-559)
  • Teudemir (561/66-569)
  • Miro (569-583)
  • Eboryk (583/84)
  • Audeka (583/84-585)
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Swionowie
  • Svealand
  • Szwabowie
  • Historia Hiszpanii
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Marcin Pawlak, Konflikty Rzymian z barbarzyńcami nad Renem w latach 365-425 [w:] Stanisław Turlej (pod red.), Barbarzyńcy u bram imperium, Kraków 2010, s.80
    2. Encyklopedia historyczna świata. T. I. Kraków: Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, 1999, s. 425. ISBN 83-85909-51-6.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Jerzy Strzelczyk. Hiszpańskie państwo Swewów. „Przegląd Historyczny”. 72 (1981) z. 1. s. 1 – 23. 
  • Jerzy Strzelczyk: Zaginione narody Europy. Wrocław: Ossolineum, 2006, s. 51-86. ISBN 978-83-04-04769-3.
  • Joseph Vogt: Upadek Rzymu. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1993. ISBN 83-06-02312-9.
  • Wandalowie – grupa plemion wschodniogermańskich, zamieszkująca przed Wielką wędrówką ludów Europę Środkową (dzielili się na Silingów i Hasdingów, część badaczy jako wandalskie zalicza też plemiona Wiktofalów, Lakringów i Hariów). W noc sylwestrową 406 roku wraz ze Swebami i Alanami przekroczyli zamarznięty Ren w pobliżu Moguncji, po czym przez trzy lata pustoszyli Galię. W trakcie dalszej wędrówki po Cesarstwie dotarli do Północnej Afryki, gdzie po zdobyciu Kartaginy założyli swoje własne państwo (439 r.). Przetrwało ono sto lat i zostało ostatecznie podbite przez Cesarstwo Bizantyńskie w latach 533-534.Framta, znany także jako Framtan i Framtane (kastylijski: Frantán, galicyjski: Franta, łacina: Framtanus lub Frantan) – wódz Swebów w 457 roku. Data jego narodzin jest nieznana, zmarł w 457 roku.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Eboryk - (? - ?) Król Swebów w latach 583 - 583/584. Był synem i nastepcą króla Mirona. Obją władzę po śmierci ojca, która miała miejsce prawdopodobnie pod Sewillą w 583 roku. Prowadził politykę uległości wobec potężnego sąsiada Leowigilda króla Wizygotów, do czego był zmuszony po niepowodzeniu ojca w 583 roku. Częściowa utrata niepodległości wobec ariańskiego panstwa Wizygotów, wywołała bunt w 583 lub 584 roku, na czele którego stanął Audeka, krewny Eboryka, którego Audeka umieścił do klasztorze.
    Wizygoci, Goci zachodni lub Terwingowie (dosł. "leśni ludzie") – lud germański, odłam Gotów. W IV wieku przyjęli arianizm (dzięki Biblii przetłumaczonej przez Wulfilę na język gocki).
    Kotlina Panońska (55; węg. Kárpát-medence, serb. Panonska nizija, rum. Câmpia Panonică) – wielka równina w środkowej Europie, należąca pod względem geomorfologicznym do systemu alpejsko-karpackiego.
    Rechila (nieznana data narodzin, zmarł w 448 roku) był królem galicyjskich Swebów od 438 roku do swojej śmierci. Źródeł dotyczących czasów jego panowania jest stosunkowo niewiele ale istnieje relacja Hydatiusza który zamieszkiwał Galicję w czasach panowania Rechili.
    Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jedna z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół Kościół katolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.
    Plemię – grupa spokrewnionych rodów wywodzących się od wspólnego przodka (w odróżnieniu od szczepu), zamieszkujących jeden obszar i połączonych wspólnymi związkami społecznymi oraz ekonomicznymi. Plemię ma świadomość bliskiego pokrewieństwa, posługuje się tym samym dialektem i jest połączone wyznawaniem tego samego kultu religijnego. Definicja "krewniacza" plemienia może być też, w niektórych przypadkach (np. plemiona słowiańskie), zastąpiona definicją terytorialną. Według tej definicji plemię to lokalna wspólnota osadnicza złożona z kilku lub kilkunastu mniejszych wspólnot terytorialnych (np. w na ziemiach polskich tą mniejszą wspólnotą było opole).
    Łaba (czes. Labe, niem. Elbe) – rzeka w Czechach i Niemczech o długości 1165 km (370 km w Czechach) i powierzchni dorzecza 144 055 km² (w Czechach 51 394 km²).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.028 sek.