• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sutton Hoo

    Przeczytaj także...
    Stanowisko archeologiczne - jest to każdy ślad materialnej działalności ludzkiej w przeszłości. Terminem tym określa się zwarty, oddzielony od innych podobnych wycinek przestrzeni w obrębie którego występują źródła archeologiczne wraz z otaczającym je kontekstem.Lira – instrument strunowy z grupy chordofonów wywodzący się ze starożytnej Grecji. Ma wąski, czworoboczny rezonator, z którego wychodzą dwa łukowate ramiona połączone poprzeczką. Zaopatrzony w 4 do 10 strun. Początkowo pudło rezonansowe złożone było ze skorupy żółwia.
    Raedwald (zm. ok. 627) – władający w VII wieku król Anglii Wschodniej, anglosaskiego państwa, którego ziemie zajmują teren dzisiejszych angielskich hrabstw Norfolk i Suffolk. Syn Tytili i członek dynastii Wuffingów. Władał od ok. 593 lub 600 roku, aż do śmierci. Od około 616 roku był najpotężniejszym władcą angielskim na południe od rzeki Humber – w rezultacie akcji militarnej udało mu się posadzić na tronie Nortumbrii przychylnego sobie władcę. Według Bedy był czwartym władcą utrzymującym imperium nad południowymi królestwami anglosaskimi. "Kronika anglosaska" określa go mianem bretwalda (st. ang. "władca Brytanii" lub "szeroki władca").
    Hełm z Sutton Hoo

    Sutton Hoo (anglosaskie sutton "osiedle", hoo "wzgórze") – stanowisko archeologiczne we wschodniej Anglii, na południe od Woodbridge w Suffolk, w którym znajduje się symboliczny anglosaski grób królewski (cenotaf) odnaleziony w 1939 przez archeologa-samouka Basila Browna.

    Muzeum Brytyjskie (ang. British Museum) – jedno z największych na świecie muzeów historii starożytnej, mieszczące się w Londynie. Miecz – biała broń sieczna, charakteryzująca się prostą głownią, zwykle obosieczną (badacze średniowiecza nie uznają pojęcia miecz jednosieczny odnoszącego się do zakrzywionych mieczy – miecz prosty może być tylko obosieczny – jednosieczne są kord, tasak i szabla) i otwartą rękojeścią. W zależności od rodzaju, miecz trzymany był jedną ręką lub dwoma rękami. Do mieczy jednosiecznych zalicza się też japońską broń sieczną typu katana, z zakrzywioną jednosieczną głownią.

    Była to łódź (90 stóp długości, tj. 27,432 m), na której znajdował się ogromny skarb, znajdujący się obecnie w Muzeum Brytyjskim. Prawdopodobnie przeznaczone to było dla Raedwalda, ostatniego wielkiego króla Anglii Wschodniej (East Anglia) z rodu Waffina, zmarłego ok. 625 r. Ustalono to na podstawie analizy ornamentu na dwóch srebrnych łyżkach, która wykazała, że grób należał do króla, który ochrzcił się, ale później powrócił do pogaństwa (co też sam Raedwald uczynił) i znalezionych w sakwie 37 złotych monet merowińskich. W grobowcu nie odnaleziono ciała, prawdopodobnie król zginął na morzu

    Granaty – grupa minerałów zaliczana do gromady krzemianów. Tworzą ją izostrukturalne i (przeważnie) izomorficzne krzemiany wyspowe.Suffolk – hrabstwo ceremonialne i niemetropolitalne we wschodniej Anglii, w regionie East of England, położone nad Morzem Północnym, na obszarze krainy geograficzno-historycznej zwanej Anglią Wschodnią (East Anglia).

    Zawartość skarbu[ | edytuj kod]

  • królewski proporzec,
  • ozdobne rzeźbione kamienne berło,
  • złota repustowa sprzączka, ozdobiona bogatym ornamentem z zawiłym wzorcem plecionki,
  • złota przykrywka na sakiewkę oprawiona w granaty,
  • złota wysadzana granatami rękojeść miecza i uchwyt do uprzęży miecza,
  • para złotych klamer utrzymująca płaszcz na ramionach,
  • małe złote wysadzane granatami końcówki pasów,
  • sprzączki i przybory toaletowe,
  • luksusowy srebrny talerz bizantyjski,
  • komplet 10 srebrnych mis i tac,
  • części liry,
  • wielka ozdobna okrągła tarcza z umbem pośrodku i żelaznym imakiem po stronie wewnętrznej,
  • kolczuga w kroju tuniki osłaniająca ciało od łokci do połowy ud,
  • żelazne groty włóczni,
  • żeleźce topora,
  • dwuczęściowa agrafa zawiasowa, zdobiona wzorem geometrycznym w postaci 20 małych kwadratów wykonanym czerwoną i niebieską emalią komórkową (fr. cloisonnè). Dwie połowy agrafy połączone są złotą szpilą na łańcuszku,
  • brązowe wiszące misy,
  • brązowe kotły,
  • srebrne rogi do picia w oprawie,
  • złote puchary,
  • złote monety, dwie sztabki złota,
  • szkatułka ze złotym wiekiem,
  • pozłacany brązowy hełm z osłonami policzków, maską na twarzy inkrustowaną granatami i grzebieniem stylizowanym na kształt smoka, znany jako "Hełm z Sutton Hoo".
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Paul Johnson: Historia Anglików. Gdańsk: Marabut, 1995, s. 45. ISBN 83-85893-16-4.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Zbigniew Bukowski, Krzysztof Dąbrowski, Świt kultury europejskiej, LSW, Warszawa 1971, s. 315-321.
  • Brian Bates - Magia, mity i tajemnice średniowiecza., Warszawa 2002.
  • Nancy Fyson – Klejnoty świata., Warszawa 1996.
  • Zdzisław Żygulski jun. - Broń w dawnej Polsce na tle uzbrojenia Europy i Bliskiego Wschodu., PWN, Warszawa 1982.
  • Srebro (Ag, łac. argentum) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym. Jest srebrzystobiałym metalem, o największej przewodności elektrycznej i termicznej. W przyrodzie występuje w stanie wolnym, a także w minerałach, takich jak argentyt czy chlorargyryt. Większość wydobywanego srebra występuje jako domieszka rud miedzi, złota, ołowiu i cynku.Berło (gr. sképtron, łac. sceptrum – kij) – jeden z trzech najczęściej spotykanych symboli władzy królewskiej, obok korony i jabłka.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Archeologia (z gr. ἀρχαῖος archaīos – dawny, stary i -λογία -logiā – mowa, nauka) – nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie źródeł archeologicznych, czyli materialnych pozostałości działań ludzkich.
    Złoto (Au, łac. aurum) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 79. Złoto jest ciężkim, miękkim i błyszczącym metalem, będącym najbardziej kowalnym i ciągliwym spośród wszystkich znanych metali. Czyste złoto ma jasnożółty kolor i wyraźny połysk, nie utlenia się w wodzie czy powietrzu. Chemicznie złoto należy do metali przejściowych i pierwiastków grupy 11. Z wyjątkiem helowców (tzw. gazów szlachetnych) złoto jest najmniej reaktywnym pierwiastkiem. Złoto długo przed okresem spisanej historii było drogocennym i poszukiwanym metalem szlachetnym używanym w biciu monet, jubilerstwie, sztuce i zdobieniach.
    Basil John Wait Brown (1888-1977), rolnik, archeolog-amator, najbardziej znany z odkrycia symbolicznego anglosaski grobu królewskiego (cenotaf) zwanego Sutton Hoo w 1939 roku.
    Cenotaf albo kenotaf (gr. κενοτάφιον – kenotaphion, od κενός – "pusty" i τάφος – "grób") – symboliczny grobowiec, wznoszony w starożytnym Egipcie, Grecji i Rzymie, a w epoce nowożytnej w Indiach.
    Skarb - jedna z podstawowych kategorii stanowisk archeologicznych: globalne znalezisko, zespół cennych w danym okresie przedmiotów (np. monet, ozdób), fragmentów surowca (bryłek minerałów, metali) czy narzędzi (broń) ukryty w ziemi lub zdeponowany w wodzie w celach kultowych (jako ofiara) lub jako forma przechowywania majątku, zwykle w czasach zagrożenia najazdami.
    Woodbridge - miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w hrabstwie Suffolk. W 2001 r. miasto to zamieszkiwało 10 956 osób.
    Cesarstwo Bizantyńskie (w literaturze można też spotkać formę Cesarstwo Bizantyjskie) – termin historiograficzny używany od XIX wieku na określenie greckojęzycznego, średniowiecznego cesarstwa rzymskiego ze stolicą w Konstantynopolu. Używane zamiennie określenie Cesarstwo Wschodniorzymskie jest bardziej popularne w odniesieniu do okresu poprzedzającego upadek Cesarstwa Zachodniorzymskiego. Ze względu na dominację greckiej kultury, języka oraz ludności, Bizancjum było w wielu ówczesnych krajach Europy Zachodniej nazywane "Cesarstwem Greków", podczas gdy dla jego mieszkańców, podobnie jak dla obecnych Greków, było to Cesarstwo Rzymskie (łac. Imperium Romanum, gr. Βασίλειον Ῥωμαίων), a jego cesarze kontynuowali nieprzerwaną sukcesję cesarzy rzymskich. Świat islamu znał Bizancjum pod nazwą Rûm (ar. روم, "ziemia Rzymian"). Greckie słowo ρωμιοσύνη – rzymskość, dla Greków do dziś oznacza greckość. Dlatego nazywanie mieszkańców Cesarstwa przez krzyżowców "Grekami" mogło być dla nich obraźliwe. Zaś pod koniec istnienia Bizancjum określenie "Hellen" przestało oznaczać poganina, a Bizantyńczycy używali go podkreślając dumę ze swej starożytnej greckiej przeszłości.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.