Susanne Albrecht
Frakcja Czerwonej Armii (niem. Rote Armee Fraktion, w skrócie RAF), zwana też Grupą Baader-Meinhof – zachodnioniemiecka, skrajnie lewicowa organizacja terrorystyczna, ideologicznie odwołująca się do maoizmu, marksizmu i nowej lewicy. Działała od początku lat 70. do 1998 roku, kiedy to ogłosiła swoje samorozwiązanie.Hamburg (łac. Hammonia; dolnoniem. Hamborg [ˈhaˑmbɔːχ]), właściwie Wolne i Hanzeatyckie Miasto Hamburg (niem. Freie und Hansestadt Hamburg) – miasto w północnych Niemczech na prawach kraju związkowego niedaleko ujścia Łaby do Morza Północnego. Wolne miasto i zarazem związkowy kraj niemiecki (pow. 755 km², ludność 1,74 mln – drugie po Berlinie). Największy port morski kraju (75 mln ton przeładunku), wielki ośrodek przemysłowy (statki, elektrotechnika, przetwórstwo ropy, przemysł spożywczy) i finansowy. W 2011 roku miasto to otrzymało tytuł Europejskiej Stolicy Czystości.
Niemiecka Republika Demokratyczna (oficjalny skrót NRD; niem. Deutsche Demokratische Republik, DDR) – dawne państwo położone w Europie Środkowej powstałe 7 października 1949 na terenie byłej radzieckiej strefy okupacyjnej (niem. Sowjetische Besatzungszone in Deutschland, SBZ). Likwidacja NRD nastąpiła 3 października 1990, gdy powstałe w jej miejsce landy przystąpiły do RFN tworząc jednolite Niemcy.
Susanne Albrecht (ur. 1 marca 1951 w Hamburgu) – niemiecka terrorystka lewicowa, działaczka Frakcji Czerwonej Armii (RAF).
Córka Hansa-Christiana Albrechta, znanego specjalisty od prawa morskiego w Hamburgu. Po maturze w 1971 studiowała pedagogikę, socjologię i psychologię na Uniwersytecie w Hamburgu. Zaangażowała się wówczas w ruch studencki, poznała Ralfa Baptiste Friedricha oraz Christiana Klara. Przyłączyła się do szeregów RAF. Jednocześnie zdała egzaminy państwowe na nauczycielkę.
Jest odpowiedzialna za przygotowanie zamachu na Jürgena Ponto – prezesa Dresdner Banku – 30 lipca 1977. W latach 1978–1979 przebywała w obozie palestyńskim w Jemenie. 25 czerwca 1979, wraz z innymi członkami RAF (Werner Lotze, Rolf Clemens Wagner), dokonała zamachu na generała Alexandra Haiga.
W 1980 wyjechała do NRD. Żyła tam pod zmienionym nazwiskiem, wyszła za mąż i urodziła dziecko. Żyła w Chociebużu. Pracowała jako tłumaczka i chemiczka. Po tym, jak została rozpoznana przeprowadzała się do Köthen (Anhalt) i Berlina. Wreszcie wyjechała do ZSRR.
Została aresztowana w 1990 w Berlinie i skazana. Po wyjściu z więzienia w 1996 pracowała jako nauczycielka, mimo protestów opinii publicznej.