• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sumu-abum

    Przeczytaj także...
    Amoryci (sum. MAR.TU, akad. Amurru) – lud semicki, pokrewny Kananejczykom, który na przełomie III i II tysiąclecia p.n.e. opanował większość Mezopotamii i rozległe obszary Syrii. Spowodowali oni upadek sumero-akadyjskiego państwa III dynastii z Ur, tworząc na jego gruzach szereg zwalczających się państewek, z których ostatecznie zwycięzcą okazał się Babilon Hammurabiego. Amoryci przejęli kulturę sumero-akadyjską i stworzyli podstawy państw babilońskiego i asyryjskiego.Dilbat (obecne Tell Dulaihim lub Tell Muhattat w Iraku ) – w II tys. p.n.e. ważne miasto w Mezopotamii nad zachodnią odnogą Eufratu, leżące nieco na południe od Borsippy.
    Kisz – prastare miasto sumero-akadyjskie, nad Eufratem, 13 km na wschód od Babilonu, obecnie stanowisko archeologiczne Tall al-Uhajmir (Czerwony Pagórek) w Iraku; niewątpliwie jedno z najstarszych miast świata. Odegrało dużą rolę w kształtowaniu się państwa Sumerów.
    Mapa ważniejszych miast południowej Mezopotamii w 1 połowie II tys. p.n.e.

    Sumu-abum (Sūmû-abum) – przywódca jednego z plemion amoryckich, który w 1894 p.n.e. przejął władzę w Babilonie zakładając I dynastię z Babilonu i panował przez 14 lat (1894–1881 p.n.e. – chronologia średnia).

    Kuta (sum. gú.du8.a, akad. Kutû) – starożytne miasto w północnej Babilonii, leżące ok. 25 km na północ od Kisz; identyfikowane zazwyczaj ze stanowiskiem Tall Ibrahim w Iraku, choć identyfikacja ta nie została jak dotychczas w pełni potwierdzona.Borsippa (obecnie Birs Nimrud w Iraku) – starożytne miasto położone ok. 18 km od Babilonu, na wschodnim brzegu Eufratu. Istniejąca tu świątynia E-zida (Dom trwały) była głównym ośrodkiem kultu Nabu, który rozwinął się w I tysiącleciu p.n.e. Tutaj również znajdowała się świątynia boga Nanny. Miasto jest uznawane za jedną z możliwych lokalizacji Wieży Babel.

    Kontrolowany przez niego obszar był niewielki i obejmował, oprócz samego Babilonu, położone w najbliższej odległości miasta Borsippa, Dilbat i Kuta. Panowanie Sumu-abuma upłynęło na ustawicznych walkach o utrzymanie niepodległości z okolicznymi rywalami takimi jak miasta-państwa Kazallum, Kisz czy Sippar.

    Kazallum – w II tys. p.n.e. główne miasto kraju Mutiabal lub ludu Mutiabalczyków, leżące gdzieś we wschodniej Babilonii, przy granicy z Elamem; obecna lokalizacja nieznana.Babilon (sum. ká.dingir.ra /"brama boga"/; akad. Bāb-ilim /"brama boga"/ lub Bāb-ilāni /"brama bogów"/; gr. Βαβυλών Babylōn; bibl. בָּבֶל Bābel; arab. بابل Bābil) – starożytne miasto położone w Mezopotamii, nad Eufratem, dawna stolica Babilonii; obecnie stanowisko archeologiczne Atlal Babil w Iraku.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. D.R. Frayne: Old Babylonian Period (2003–1595 BC), The Royal Inscriptions of Mesopotamia – Early Periods. T. 4. University of Toronto Press, 1990, s. 324. (ang.)

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Hammurabi, Kodeks Hammurabiego, Marek Stępień (tłum.), Warszawa: Wydawnictwo ALFA, 2000, s. 18, ISBN 83-7179-192-5, OCLC 69561864.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • lista „nazw rocznych” Sumu-abuma na stronie Cuneiform Digital Library Initiative (CDLI)
  • Hammurabi, Hammurapi (1792–1750 p.n.e. – chronologia średnia) – szósty, najsłynniejszy król z I dynastii z Babilonu, syn i następca Sin-muballita, twórca potęgi państwa starobabilońskiego, autor Kodeksu Praw.Sippar (sum. zimbir) – starożytne miasto w Mezopotamii, położone nad Eufratem; obecnie stanowisko archeologiczne Abu Habba w Iraku, leżące ok. 30 km na południowy wschód od Bagdadu. W mieście tym znajdowała się słynna świątynia E-babbar poświęcona bogu słońca Szamaszowi.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.01 sek.