• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sulpicjusz Sewer



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Paulin z Noli, Paulin Miłościwy, właśc. Poncjusz Metropiusz Anicjusz Paulin, łac. Pontius Meropius Anicius Paulinus, fr. Meropius Pontius Paulinus, wł. San Paolino di Nola, cs. Swiatitiel Pawlin Miłostiwyj, jepiskop Nołanskij (ur. ok. 353 w Bordeaux, zm. 22 czerwca 431 w Noli) – rzymski kapłan i poeta chrześcijański, biskup Noli, święty katolicki i prawosławny.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

    Sulpicjusz Sewer (łac. Sulpitius Severus lub Sulpicius Severus, ur. ok. 363 r., zm. ok. 420 r.) – prawnik, historyk i hagiograf łaciński, pochodzący z rzymskiej Galii, w wieku około 30 lat nawrócony na chrześcijaństwo. Uważa się go powszechnie za jednego z najwybitniejszych prozaików późnej starożytności. Autor Żywota świętego Marcina – dzieła, które cieszyło się przez wieki niebywałą popularnością i wywarło olbrzymi wpływ na kulturę, religię a nawet politykę europejską. Nazywany jest jednym z ojców hagiografii i chrześcijańskim Salustiuszem.

    Ks. prof dr hab. Marek Starowieyski (ur. 25 stycznia 1937 w Krakowie) – polski duchowny katolicki, prałat. Autor wielu publikacji z zakresu chrześcijaństwa antycznego, patrologii. Brat Franciszka Starowieyskiego.Litewska Biblioteka Narodowa im. Martynasa Mažvydasa (lit. Lietuvos nacionalinė Martyno Mažvydo biblioteka) – litewska biblioteka narodowa założona w 1919 roku w Kownie, przeniesiona w 1963 roku i działająca do dziś w Wilnie.

    Życie[ | edytuj kod]

    Skromne informacje o życiu Sulpicjusza zachowały się w jego własnych pismach, a także w listach Paulina z Noli oraz życiorysie, który sporządził Gennadiusz z Marsylii. Paulin był przyjacielem pisarza a Gennadiusz opierał się na relacjach osób, które znały Sulpicjusza osobiście, stąd ich przekazy uważa się za wiarygodne.

    Euzebiusz z Cezarei (ur. ok. 264, zm. ok. 340) – pisarz, teolog i historyk chrześcijański, biskup Cezarei w Palestynie od 313. Uczeń Pamfila z Cezarei, obrońcy twórczości Orygenesa – jako wyraz oddania dla swego mistrza, przyjął przydomek syn Pamfila.Posydiusz z Kalamy, Święty Posydiusz, łac Possidius Calamitanus (zm. ok. 437) – święty katolicki, Ojciec Kościoła, uczeń świętego Augustyna, autor cennego życiorysu pt. Żywot świętego Augustyna (De vita Augustini) oraz Spisu dzieł świętego Augustyna, biskup.

    Okres świecki[ | edytuj kod]

    Sulpicjusz Sewer urodził się w Akwitanii około roku 360 – większość badaczy przyjmuje, że w roku 363, ale część uważa, iż kilka lat wcześniej. Pochodził ze znakomitej rodziny galijskiej, której członkowie zasiadali w rzymskim senacie. W IV wieku rodzina podupadła jednak majątkowo i przestała odgrywać znaczącą rolę polityczną. O jego rodzicach nic bliższego nie wiadomo, zachowała się tylko informacja, że Sulpicjusz miał siostrę.

    Marcin z Tours, Święty Marcin, Marcin Miłościwy, cs. Swiatitiel Martin Miłostiwyj, jepiskop Turskij (ur. pomiędzy rokiem 316 a 317 w Sabarii, dziś Szombathely w Pannonii - zm. 8 listopada 397 w Candes nad rz. Vienne) – biskup Tours, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego, Wyznawca.Mikołaj z Miry, znany również jako Mikołaj z Bari lub Święty Mikołaj Cudotwórca, gr Άγιος Νικόλαος από τα Μύρα της Λυκίας, cs. Swiatitiel Nikołaj, archijepiskop Mirlikijskij, czudotworec (ur. ok. 270 w Patarze w Azji Mniejszej, zm. ok. 345 lub 352) – biskup Miry w dzisiejszej Turcji. Święty Kościoła katolickiego i prawosławnego, gdzie tytułowany jest mianem św. Mikołaja Cudotwórcy.

    Studiował w akwitańskiej Burdigalii (współczesne Bordeaux). W wieku około dwudziestu lat rozpoczął pracę zarobkową jako prawnik. Wkrótce został wziętym adwokatem, znanym z wyjątkowego talentu oratorskiego. Podczas kariery prawniczej zaprzyjaźnił się z wieloma znaczącymi w Galii drugiej połowy IV wieku ludźmi, między innymi z Paulinem z Noli, i uważany był za osobę o bardzo wysokiej pozycji społecznej.

    Wiktryk z Rouen, również Wiktrycjusz z łac. Victricius (ur. ok. 340, zm. ok. 410 lub 417) – prawdopodobnie rzymski legionista tytułowany victrix, ósmy biskup Rouen (ok. 390-417), misjonarz, święty Kościoła katolickiego.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    Około roku 390 Sulpicjusz nawrócił się na chrześcijaństwo i ożenił. Motywy jego nawrócenia nie są dokładnie znane, ale najprawdopodobniej związane były z małżeństwem, gdyż rodzina narzeczonej wyznawała chrześcijaństwo. Młodziutka, kilkunastoletnia żona (nieznana z imienia) wniosła w posagu znaczne majętności, co uwolniło Suplicjusza od trosk materialnych.

    Kontrowersja ariańska – termin używany na oznaczenie długoletnich sporów o ortodoksję rozpoczętych w IV w. między tzw. Wielkim Kościołem a wyznawcami arianizmu.Jacques Paul Migne (ur. 25 października 1800 w Saint-Flour, zm. 25 października 1875) – francuski ksiądz katolicki i wydawca, który zasłynął edycją najpełniejszego zbioru greckich i łacińskich tekstów Ojców Kościoła (Patrologiae cursus completus).

    Kilka miesięcy później doszło do wydarzenia, które zmieniło życie przyszłego pisarza. Zmarła jego żona, będąc prawdopodobnie w ciąży. Zrozpaczona teściowa Bassula przekazała Sulpicjuszowi cały majątek rodzinny. Znakomity adwokat, człowiek wówczas już bardzo bogaty i o wysoko sięgających koneksjach, przeżył głęboki wstrząs emocjonalny i wycofał się z działalności zawodowej.

    Krzyż Prawdziwy, Święty Krzyż – nazwa fizycznych pozostałości, które zgodnie z chrześcijańską tradycją należały do krzyża, na którym został zabity Jezus Chrystus.Topos (stgr. τόπος κοινός) lub miejsce wspólne (łac. locus communis), w dawniejszych polskich pracach niekiedy komunał – twierdzenie przyjmowane w danej kulturze bez dowodu, będące podstawą argumentacji (według definicji dialektycznej); gotowy do użycia, powszechnie znany argument, o dużej sile perswazyjnej, który można zastosować do udowadniania dowolnej tezy podczas wypowiedzi (według definicji retorycznej); ponadczasowy konstant w literaturze, przejawiający się w tożsamych znakach, motywach i sformułowaniach (według definicji literackiej).

    Nie wiadomo dokładnie kiedy, ale przypuszczalnie po kilku miesiącach od śmierci żony, Sulpicjusz podjął radykalną decyzję. Mimo że całe dotychczasowe życie dążył do odbudowy pozycji finansowej i politycznej rodziny a obawiał się biedy, postanowił porzucić pozycję społeczną i bogactwa. Pieniądze i większość posiadłości rozdał pomiędzy ubogich, a sam osiedlił się w majątku Primuliacum. Pozostawił sobie tytuł własności i zarząd tej posiadłości. Dokładna lokalizacja Primuliacum nie jest znana, prawdopodobnie leżało ono w południowej Akwitanii lub w Galii Narbońskiej.

    Publius (albo Gaius – imię niepewne) Cornelius Tacitus, czyli Tacyt (około 55–120) – jeden z najsłynniejszych historyków rzymskich.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Okres zakonny[ | edytuj kod]

    W Primuliacum do Sulpicjusza dołączyła jego teściowa oraz grupa znajomych, przyjaciół, zakonników, a nawet niewolników. Dla okolicznej ludności Sulpicjusz ufundował kościół, w którym odprawiano nabożeństwa. W majątku prowadzono intensywne życie religijne i intelektualne, przypominające to, które Augustyn z Hippony wiódł w Cassiciacum u boku św. Moniki. Modlono się, czytano, prowadzono dysputy religijne i noszono włosiennice, ale nie przypominało to życia w surowych klasztorach, jakie zakładali św. Marcin czy Pachomiusz.

    Ewangelia (z gr. εὐαγγέλιον, euangelion, dosł. dobra nowina) – w starożytności termin używany jako określenie nagrody dla osoby przynoszącej dobrą nowinę.Akwitania (fr. Aquitaine) – kraina historyczna i region administracyjny we Francji, położony na wybrzeżu atlantyckim w południowo-zachodniej części kraju. Graniczy z Hiszpanią oraz regionami: Poitou-Charentes, Limousin i Midi-Pyrénées. Dzieli się na pięć departamentów: Dordogne, Gironde, Landes, Lot-et-Garonne i Pyrénées-Atlantiques.

    Podczas dysput w Primuliacum często padało imię biskupa Marcina z odległego Tours, który uchodził za postać wielce kontrowersyjną – wychwalaną przez jednych a ganioną przez innych. Sulpicjusz, który wybrał się na pielgrzymkę do grobu świętego Feliksa, zawędrował w roku 394 lub 395 nad Loarę, aby wyrobić sobie własny pogląd na temat Marcina. Został przyjaźnie powitany a osobowość oraz rozległa działalność biskupa Tours wywarły na nim silne wrażenie. Pod wpływem tej fascynacji postanowił spisać dzieło na temat życia Marcina. Do listopada roku 397 (śmierci biskupa) kilkukrotnie podróżował między Primuliacum a Tours, zbierając materiały do swojej pracy.

    Marcus Fabius Quintilianus (ok. 35 – ok. 96) – rzymski retor i pedagog w dziedzinie teorii wymowy. Pierwszy płatny z kasy państwowej nauczyciel retoryki.Konstantyn I Wielki łac. Gaius Flavius Valerius Constantinus (ur. 27 lutego ok. 272 w Niszu w dzisiejszej Serbii, zm. 22 maja 337) – cesarz rzymski od 306 roku, święty Kościoła prawosławnego.

    Żywot, który w ostatecznej wersji został opublikowany prawdopodobnie kilka miesięcy po pogrzebie św. Marcina, od razu zyskał wielką popularność. Spotkał się jednak z krytyką ze strony części wpływowego duchowieństwa i galijskiej arystokracji. Krytyka działalności Marcina, występująca jeszcze za życia świętego, nasiliła się po jego śmierci. W obronie dorobku zmarłego biskupa oraz własnego dzieła napisał Sulpicjusz w latach 397-398 Listy, a w latach 403-404 Dialogi. W Listach przedstawił argumenty wskazujące na świętość Marcina a w Dialogach dowodził, że Marcin był jednym z największych ascetów i mistrzów duchowych chrześcijaństwa. W obu tych dziełach Sulpicjusz nie szczędził krytyki i złośliwości duchowieństwu galijskiemu.

    Złota legenda (łac. Legenda aurea) – jeden z najpopularniejszych średniowiecznych zbiorów żywotów świętych, legend hagiograficznych i opowiadań apokryficznych ułożonych w porządku kalendarza kościelnego.Gennadiusz z Marsylii (zm. ok. 500) – kapłan i historyk literatury. Kontynuował dzieło Hieronima – katalog pisarzy O sławnych mężach (łac. De Viris Illustribus). Zachowała się również Księga dogmatów kościelnych (łac. De Ecclesiasticis Dogmatibus) jego autorstwa, a także Starożytne statuty Kościoła – dzieło, którego Gennadiusz prawdopodobnie również jest autorem.

    Po roku 403 (dokładna data nie jest znana) Sulpicjusz rozpoczął żmudną pracę erudycyjną, pisząc Kronikę, w której zamierzał przedstawić historię świata z punktu widzenia chrześcijaństwa. Dzięki badaniom współczesnych naukowców wiadomo, że Sulpicjusz musiał zebrać w Primuliacum pokaźną bibliotekę, bo opierał się na wielu różnorakich źródłach, które oddawał z niezwykłą rzetelnością.

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Hilary z Poitiers (ur. ok. 315, zm. 367 w Poitiers we Francji) – biskup Poitiers, święty Kościoła katolickiego, anglikańskiego, ewangelicznego i prawosławnego, ojciec oraz doktor Kościoła.

    W ostatnim okresie życia nie wyjeżdżał już z Primuliacum, chociaż prowadził ożywioną korespondencję z przyjaciółmi w całej Galii. W regionie zapoczątkował ewangelizację, dla potrzeb której ufundował baptysterium. Przyjął też święcenia kapłańskie, a w kościele przy ołtarzu ustawił wizerunki świętego Marcina i Paulina z Noli. Ponieważ Gennadiusz przekazał, że jako kapłan Sulpicjusz skłaniał się ku semipelagianizmowi, lecz następnie z tych poglądów się wycofał i nałożył na siebie pokutę milczenia, badacze twierdzą, że pisarz umarł po roku 414, kiedy to semipelagianizm zaczął oddziaływać na środowiska kościelne w Galii. Większość uczonych uznaje za orientacyjną, przybliżoną datę śmierci Sulpicjusza, rok 420.

    Atanazy Wielki, gr. Μέγας Αθανάσιος, Atanazy Aleksandryjski, gr. Αθανάσιος Αλεξανδρείας, cs. Swiatitiel Afanasij Wielikij, archijepiskop Aleksandrijskij (ur. ok. 295, zm. 2 maja 373) – biskup Aleksandrii, pisarz wczesnochrześcijański, teolog-apologeta, kaznodzieja, ojciec i doktor Kościoła, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.Wenancjusz Fortunat, właśc. Venantius Honorius Clementianus Fortunatus (ok. 530 w północnych Włoszech − ok. 600 w Poitiers) − poeta łaciński piszący hymny pasyjne na cześć Świętego Krzyża, które do dziś śpiewa się w liturgii katolickiej, biskup Poitiers i święty Kościoła katolickiego.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Delfin, (łac.) Delphinus, (fr.) Dauphin (ur. IV wieku, zm. między 401, a 403) – biskup, święty Kościoła katolickiego, Wyznawca, biskup.
    Gaius Sallustius Crispus (86 p.n.e. - 34 p.n.e.) - rzymski historyk i polityk. Urodzony w Amiternum (obecnie: San Vittorino) w kraju Sabinów (północny wschód od Rzymu), autor De coniuratione Catilinae (Spisek Katyliny), Bellum Iugurthinum (Wojna z Jugurtą), oraz Historiae (Dzieje). Dwa pierwsze dzieła dotrwały do naszych czasów w całości, ostatnie, najbardziej dojrzałe i najobszerniejsze, zachowało się fragmentarycznie.
    Titus Livius (ur. 59 p.n.e.; zm. 17 n.e.) – rzymski historyk pochodzący z miasta Patavium (dzis. Padwa). Autor monumentalnego dzieła o historii Rzymu.
    Baptysterium (z łac. baptisterium) – budowla wznoszona przez chrześcijan, przeznaczona do ceremonii chrztu, zazwyczaj usytuowana w pobliżu kościoła.
    Grzegorz z Tours, właśc. Jerzy Florentyn z łac. Georgius Florentius (ur. 30 listopada 538 w Arverni w okolicach dzisiejszego Clermont-Ferrand, zm. 17 listopada 594 roku w Tours) – prawnuk św. Grzegorza z Langres, pierwszy historyk Franków, biskup Tours od 573 roku i święty Kościoła katolickiego.
    Aureliusz Augustyn z Hippony (łac. Aurelius Augustinus; ur. 13 listopada 354 w Tagaście, zm. 28 sierpnia 430 w Hipponie) – filozof, teolog, organizator życia kościelnego, święty Kościoła katolickiego, jeden z ojców i doktorów Kościoła, znany jako doctor gratiae (doktor łaski), pisarz i błogosławiony prawosławny o berberyjskich korzeniach. Wielu protestantów uważa go również za duchowego przodka protestantyzmu, jako że jego pisma miały duży wpływ na nauki Lutra i Kalwina.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.09 sek.