Sulpicja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sulpicja - imię żeńskie pochodzenia łacińskiego.

Marcus Valerius Martialis – poeta łaciński, autor 15 ksiąg epigramatów, Rzymianin z miasta Augusta Bilbilis na terenie dzisiejszej Hiszpanii. Data urodzin i śmierci pozostaje niepewna: urodził się w latach 38-41 n.e. (1 marca), zmarł najpóźniej w r. 104 n.e. Jedynym źródłem do biografii Marcjalisa, poza jego własnymi epigramami, jest list Pliniusza Młodszego.Sulpicjusz — imię męskie pochodzenia łacińskiego, pierwotnie nazwisko. Jego etymologia jest niejasna, można przypuszczać, że etruska.

Sulpicja imieniny obchodzi 17 stycznia i 29 stycznia.

Znane osoby noszące to imię:

  • Sulpicja Starsza - córka Serwiusza Sulpicjusza Rufusa (poety) i Walerii, wnuczka wybitnego prawnika rzymskiego Serwiusza Sulpicjusza Rufusa, poetka rzymska działająca w epoce augustowskiej, autorka elegii zachowanych w zbiorze zw. Corpus Tibullianum
  • Sulpicja Młodsza - żona Kalenusa, wychwalana przez Marcjalisa poetka rzymska działająca w czasach cesarza Domicjana, autorka poezji erotycznej i słynnej satyry na rządy Domicjana
  • Sulpicja Driantilla – żona cesarza-uzurpatora Regaliana
  • Męski odpowiednik: Sulpicjusz.

    Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana osobie przez grupę, do której należy. Wraz (z ewentualnym drugim i następnymi imionami oraz) z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество (trans.) otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.




    Reklama