• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Substancje powierzchniowo czynne



    Podstrony: [1] [2] [3] 4
    Przeczytaj także...
    Miejsce aktywne, centrum aktywne, centrum katalityczne – część cząsteczki, która jest bezpośrednio zaangażowana w reakcji chemicznej. W przypadku prostych cząsteczek, takich jak np. kwasy nieorganiczne w reakcję zaangażowana jest cała cząsteczka. W przypadku dużych i złożonych cząsteczek, takich jak np. enzymy, polimery syntetyczne i niektóre rozbudowane związki metaloorganiczne, tylko niewielka część cząsteczki jest rzeczywiście zaangażowana w reakcję, a jej reszta pozostaje praktycznie bierna.Dafnia, rozwielitka (Daphnia) – rodzaj słodkowodnych stawonogów zaliczanych do grupy wioślarek. Mają 2 pary czułków: pierwsza pełni rolę narządu czuciowego, druga stanowi główny narząd ruchu (rozwielitki poruszają się skokami) oraz 5 par odnóży tułowiowych, pełniących funkcje filtracyjne. Rozmiary ich ciała wahają się od 1 do 6 mm, samce są znacznie mniejsze od samic. Żywią się glonami, bakteriami i zawiesiną organiczną, którą odfiltrowują z wody.
    ]

    Za proces biodegradacji odpowiadają bakterie. W wyniku reakcji enzymatycznych cząsteczki surfaktantu są przekształcane w tlenek węgla(IV), wodę i tlenki innych pierwiastków. Substancja nie podlegająca biodegradacji jest stabilna i pozostaje w niezmienionej postaci w środowisku. W zależności od budowy, surfaktanty mogą ulegać biodegradacji w ciągu 1–2 godz. (kwasy tłuszczowe), 1–2 dni (liniowe alkilobenzosulfoniany), aż do kilku miesięcy (rozgałęzione alkilobenzosulfoniany). Szybkość biodegradacji zależy także od stężenia surfaktantu, pH i temperatury.
    W wyznaczaniu biodegradolności zwraca się głównie uwagę na dwa kryteria:

    Kwasy tłuszczowe – kwasy monokarboksylowe o wzorze ogólnym R-COOH (R oznacza łańcuch węglowodorowy, a COOH jest grupą karboksylową znajdującą się na końcu tego łańcucha).Łożysko – część urządzenia technicznego np. maszyny lub mechanizmu, podtrzymująca (łożyskująca) inną jego część (łożyskowaną) w sposób umożliwiający jej względny ruch obrotowy (np. wał, oś). Cechy materiału łożyskowego: dobra odkształcalność, odporność na zatarcie, mały współczynnik tarcia suchego, odporność na zużycie, odporność na korozję, wytrzymałość na nacisk w temperaturze pracy, wytrzymałość zmęczeniowa, dobre przewodnictwo cieplne, stabilność geometryczna, dobra obrabialność.
  • rozkład pierwotny, powodujący spadek w czynności powierzchniowej,
  • ostateczna biodegradacja, kiedy powstaje m.in. tlenek węgla(IV).
  • Tempo biodegradacji zależy od odbudowy surfaktantu. Surfaktanty biodegradowalne muszą być rozpuszczalne w wodzie. Amfifile lipofilowe, takie jak surfaktanty zawierające fluor, mają zdolność do gromadzenia się w częściach lipidowych organizmu, gdzie ulegają bardzo powolnemu rozkładowi. W pierwotnym etapie rozkładu mogą powstawać trudno biodegradowalne, na przykład lipofilowe, produkty pośrednie. Kolejnym czynnikiem zmniejszającym biodegradowalność są rozgałęzienia łańcucha alkilowego. Zmniejszenie to spowodowane jest przez zawadę steryczną, przeszkadzającą w podejściu cząsteczki surfaktantu do centrum aktywnego enzymu.

    Betainy - organiczne związki chemiczne, jony obojnacze posiadające rozseparowane fragmenty z ładunkiem dodatnim oraz z ujemnym. Atom, obdarzony ładunkiem dodatnim nie może przy tym mieć przyłączonych do siebie atomów wodoru, a wypadkowy ładunek cząsteczki wynosi 0. Najczęściej spotykane betainy to związki amoniowe i fosfoniowe, zawierające odpowiednio azot i fosfor jako atomy kationowe.Pochodna (inaczej derywat) – związek chemiczny powstały przez zastąpienie jednego lub kilku atomów cząsteczki (najczęściej wodoru) grupą funkcyjną lub grupą innych atomów. Np. krezol (C6H4(CH3)OH) jest pochodną fenolu (C6H5OH), który z kolei jest pochodną benzenu (C6H6). Jednocześnie krezol jest pochodną toluenu (C6H5CH3), który także jest pochodną benzenu.

    Przypisy[]

    1. Milton J. Rosen: Applied Surfactants: Principles and Applications. Weinheim: WILEY-VCH Verlag GmbH & Co., 2004. ISBN 0-471-47818-0. (ang.)
    2. Bill Statham: E213: Tabele dodatków i składników chemicznych. Warszawa: Wydawnictwo RM, 2006. ISBN 978-83-7243-529-3.
    3. Surfactants, micelles, emulsions and foams. W: Hans-Jurgen Butt, Karlheinz Graf, Michael Kappl: Physics and Chemistry of Interfaces. Wyd. Drugie. Wiley-VCH, 2006, s. 246. ISBN 3-527-40413-9. (ang.)
    4. Tharwat F. Tadros: Surfactants and interfacial phenomena. Hoboken, New Jersey: John Wiley & Sons, Inc., 2005. ISBN 3-52-7-30629-3. (ang.)
    Heptan, C7H16 – organiczny związek chemiczny z grupy alkanów. Bezbarwna, lotna, łatwopalna ciecz. Jest nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych. Otrzymywany jest przez destylację frakcjonującą ropy naftowej. Stanowi wzorzec o wartości 0 do oznaczania liczby oktanowej. Stosowany jako rozpuszczalnik, środek znieczulający i reagent. W wyniku cyklizacji i aromatyzacji można z niego otrzymywać toluen, jednak nie jest to metoda opłacalna ekonomicznie.Flotacja – metoda rozdziału rozdrobnionych ciał stałych, wykorzystująca różnice w zwilżalności składników. Produktem flotacji jest tzw. koncentrat flotacyjny.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Aldehydy (skrót od alcohol dehydrogenatus) grupa związków organicznych posiadających grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (C=O) połączoną z jednym (-CHO) lub dwoma (CH2O) atomami wodoru. Proste aldehydy, będące pochodnymi alkanów i zawierające w cząsteczce jedną grupę aldehydową to alkanale o wzorze ogólnym CnH2n+1CHO.
    Grupa alkilowa (alkil) – fragment organicznego związku chemicznego, jednowartościowa grupa utworzona formalnie przez oderwanie jednego atomu wodoru od cząsteczki alkanu. Oznacza się ją literą R (symbol "R" nie jest jednak jednoznaczny i może też oznaczać dowolną resztę chemiczną), a wzór ogólny to: CnH2n+1. Najprostszą z nich jest grupa metylowa (-CH3):
    Amfifilowość – zjawisko obserwowane w przypadku niektórych związków chemicznych, polegające na jednoczesnej niepełnej rozpuszczalności danego związku w dwóch różnych rozpuszczalnikach (hydrofilowym i hydrofobowym).
    Micele to cząstki występujące w trwałych emulsjach. Tworzą je związki chemiczne o własnościach amfifilowych. Micele są kulistymi tworami zawierającymi od kilkudziesięciu do kilkuset cząsteczek.
    Liofilowość - cecha niektórych cząstek koloidalnych, oraz wielkich cząsteczek polimerów polegająca na zdolności do adsorpcji na ich powierzchni cząsteczek rozpuszczalnika (czyli substancji rozpraszającej). Zdolność ta zapobiega sklejaniu się cząstek oraz nadaje trwałość układom koloidalnym.
    Utlenianie – reakcja chemiczna, w której atom przechodzi z niższego na wyższy stopień utlenienia (co jest równoważne z oddaniem elektronów).
    Fizjologia (gr. φυσιολογία, od φύσις - natura + λόγος - nauka) – nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.098 sek.