• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sułtanat Zanzibaru

    Przeczytaj także...
    Chalifa II ibn Harub (ar. خليفة بن حارب) (ur. 26 sierpnia 1879 w Maskacie Oman, zm. 9 października 1960 w Stone Town, Unguja), jedyny syn Sajjida Haruba ibn Suwajniego sułtana Maskatu i jego żony Turkijji bint Turki (byłej żony Hamida ibn Suwajniego sułtana Zanzibaru i najstarszej córki Turkiego ibn Sa’ida, sułtana Maskatu i Omanu).Madżid ibn Sa’id al-Busa’idi (arab. ماجد بن سعيد البوسعيدي, Mājid ibn Saʿīd al-Būsaʿīdī; ur. 1834, zm. 7 października 1870) – pierwszy sułtan Zanzibaru od 19 października 1856 roku aż do swojej śmierci.
    Abd Allah ibn Chalifa (arab. عبد الله بن خليفة) (ur. 12 lutego 1910 w Stone Town, Unguja, zm. 1 lipca 1963), drugi syn sułtana Chalify ibn Haruba i jego pierwszej żony Sajjidy Matuki bint Hammud.

    Sułtanat Zanzibaru (suah. Usultani wa Zanzibar, ar. سلطنة زنجبار) – historyczne państwo w Afryce Wschodniej z centrum w mieście Zanzibar.

    Historia[]

    W roku 1698 Zanzibar stał się częścią zamorskich posiadłości Omanu przechodząc pod kontrolę sułtana Omanu. W 1832 lub 1840 (różne źródła podają różne daty), sułtan Said ibn-Sultan przeniósł stolicę z Maskatu w Omanie do Stone Town i wprowadził tam arabskie rządy. Wykorzystując pracę niewolników rozwinął plantacje goździków. Handel Zanzibaru powoli przechodził w ręce kupców pochodzących z subkontynentu indyjskiego, których sułtan zachęcał do osiedlania się na wyspie. Sułtanat obejmował dwie główne wyspy archipelagu Zanzibar: Pembę i Unguję, ale nigdy nie sięgał do trzeciej głównej wyspy archipelagu Mafi. Terytorium sułtanatu obejmowało również linię brzegową rozciągającą się od północy Mozambiku do dzisiejszych terytoriów Tanzanii, Kenii, południowej Somalii i Komorów.

    Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.Afryka Wschodnia – umowny region geograficzny w Afryce obejmujący tereny na wschód od Nilu i Wielkiego Rowu Afrykańskiego, w tym wyspy na Oceanie Indyjskim, tradycyjnie zaliczane do Afryki.

    Na początku swojego istnienia Zanzibar zasłynął z upraw goździków i handlu niewolnikami z Afryki. Po śmierci sułtana w roku 1856, dwóch z jego synów Majid ibn-Said i Thuwaini ibn-Said toczyło walkę o przejęcie władzy. W rezultacie Zanzibar i Oman stały się oddzielnymi księstwami. Thuwaini został sułtanem Omanu, a Majid został sułtanem Zanzibaru. Podczas 14-letniego panowania Majid skupił się na rozwoju wschodnioafrykańskiego rynku handlu niewolnikami. Jego następca Barghash ibn-Said zaczął ograniczać handel niewolnikami w Zanzibarze i rozwijać infrastrukturę kraju. Trzeci sułtan Khalifa ibn-Said również poparł rozwój kraju w kierunku zniesienia niewolnictwa. Do 1886 sułtan Zanzibaru kontrolował znaczącą część wschodnioafrykańskiego wybrzeża znanego jako Zanj (ar. زنج, ang. Land of the Blacks lub Land of the Negroes) oraz szlaki handlowe rozciągające się w głąb kontynentu, aż do Kindu nad rzeką Kongo. W tym samym roku Anglicy i Niemcy porozumieli się i w ciągu następnych kilku lat większość kontynentalnych posiadłości sułtanatu została przejęta przez europejskie władze imperialne.

    Początkowo uprowadzaniem Murzynów z Afryki Środkowej i Południowej i ich sprzedażą jako niewolników, już od XV w. zajmowali się Arabowie. Wraz ze wzrostem zapotrzebowania na niewolniczą pracę w Ameryce procederem tym na dużą skalę od XVI w. zajęli się także Portugalczycy, a od XVII również Anglicy. Przy czym istniał w tym zakresie wyraźny podział terytoriów działania.Oman (arab. عُمان Uman), Sułtanat Omanu (arab. سلطنة عُمان Saltanat Uman) – państwo w Azji, leżące na Półwyspie Arabskim, nad Morzem Arabskim i Zatoką Omańską. Graniczy z Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi, Arabią Saudyjską i Jemenem. Stolica mieści się w mieście Maskat. Oman należy do Ligi Państw Arabskich.

    Wraz z podpisaniem w roku 1890 anglo-niemieckiej umowy (Heligoland-Zanzibar Treaty) podczas panowania Alego ibn-Saida, Zanzibar stał się brytyjskim protektoratem. Niepodległość odzyskał 10 grudnia 1963. 12 stycznia 1964 wybuchła rewolucja, w wyniku której obalono sułtana i proklamowano Republikę Zanzibaru i Pemby. 26 kwietnia 1964 roku państwo to utworzyło wraz z Tanganiką Zjednoczoną Republikę Tanzanii.

    Sajjid Chalid ibn Barghasz al-Busa’idi (arab. خالد بن برغش البوسعيدي, Khālid ibn Barghash al-Būsaʿīdī; ur. 1874, zm. 1927 w Mombasie) – szósty sułtan Zanzibaru od 25 do 27 sierpnia 1896.Suahili, swahili (nazwa w języku suahili: kiswahili) – język z rodziny bantu. Używany w Afryce Środkowej i Wschodniej (Kenia, Tanzania, Demokratyczna Republika Konga, Uganda), jest językiem kontaktowym. Zapisywany zarówno alfabetem łacińskim (obecnie) jak i arabskim (dawniej). Składa się z ok. 20 dialektów (kiamu, kimwita, kingwana i inne). Najczęściej używanym (tzw. standard swahili) jest dialekt unguja wywodzący się z Zanzibaru. Językiem suahili jako ojczystym posługuje się około 800 tysięcy ludzi.

    Sułtani Zanzibaru[]

  • Sa’id ibn Sultan – 14 września 1806 – 19 października 1856 (jako sułtan Omanu i Zanzibaru)
    1. Madżid ibn Sa’id – 19 października 1856 – 7 października 1870
    2. Barghasz ibn Sa'id – 7 października 1870 – 26 marca 1888
    3. Chalifa ibn-Said – 26 marca 1888 – 13 lutego 1890
    4. Ali ibn Sa'id – 13 lutego 1890 – 5 marca 1893
    5. Hamad ibn Suwajni – 5 marca 1893 – 25 sierpnia 1896
    6. Chalid ibn Barghasz – 25 sierpnia – 27 sierpnia 1896
    7. Hamud ibn-Muhammad – 27 sierpnia 1896 – 18 lipca 1902
    8. Ali ibn Hammud – 18 lipca 1902 – 8 grudnia 1911
    9. Chalifa ibn Harub – 9 grudnia 1911 – 9 października 1960
    10. Abd Allah ibn Chalifa – 9 października 1960 – 1 lipca 1963
    11. Dżamszid ibn Abd Allah – 1 lipca 1963 – 12 stycznia 1964

    Zobacz też[]

  • flaga Zanzibaru
  • wojna angielsko-zanzibarska
  • Zanzibar (wyspa)
  • Przypisy

    1. Tanzania. Historia (pol.). encyklopedia.pwn.pl.
    2. Zanzibar (pol.). portalwiedzy.onet.pl.
    Sa’id ibn Sultan (ar. سعيد بن سلطان) (ur. 1791, zm. 19 października 1856) – pierwszy sułtan Maskatu i Omanu w latach 1807-1856. Jako pierwszy władca Omanu przyjął tytuł sułtana, w miejsce starego tytułu imama, który nosił jeszcze poprzedni władca Salim ibn Sultan.Komory (arabski: جزر القمر, Juzur al-Qumur) oficjalnie Związek Komorów (fr. Union des Comores, arabski: جمهورية القمر المتحدة, Jumhūriyyat al-Qumur al-Muttaḥidah) – wyspiarskie państwo w północnej części Kanału Mozambickiego, zlokalizowane pomiędzy północną częścią Madagaskaru a północno-wschodnią częścią Mozambiku. Najbliższymi państwami są Mozambik, Tanzania, Madagaskar oraz Seszele.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kenia (Kenya, Republika Kenii, ang. Republic of Kenya, sua. Jamhuri ya Kenya) – państwo we wschodniej Afryce nad Oceanem Indyjskim. Państwo graniczy od północy z Somalią, Etiopią i Sudanem Południowym, od zachodu z Ugandą, a od południa z Tanzanią. Stolicą Kenii jest Nairobi.
    Mozambik (port. Moçambique, Republika Mozambiku República de Moçambique) – państwo położone w południowo-wschodniej Afryce. Graniczy z RPA, Suazi, Tanzanią, Malawi, Zimbabwe i Zambią.
    Zanzibar (zwana także jako Unguja) – wyspa na Oceanie Indyjskim. Jest największą wyspą Archipelagu Zanzibar. Należy w całości do Tanzanii i wchodzi w skład jej autonomicznej części, Zanzibaru. Powierzchnia wyspy wynosi 1 658 km², co czyni ją największą wyspą tanzańską. Największym miastem na wyspie jest Zanzibar.
    Kongo (fr. i port. Congo; w górnym biegu Lualaba) – rzeka w Afryce Równikowej, uchodzi do Oceanu Atlantyckiego. Płynie przez Demokratyczną Republikę Konga, Republikę Konga i Angolę. Druga co do długości rzeka w Afryce. Jej zlewnia pokrywa 12% kontynentu.
    Protektorat (z łac. protectio – osłona) – jedna z form zależności politycznej, w której państwo posiadające własny ustrój uzależnione jest w swej polityce od państwa silniejszego (protektora). Protektorat zachowuje jako kraj niektóre swoje instytucje, rząd i administrację, ale znajduje się pod kontrolą obcego państwa, które prowadzi jego sprawy zewnętrzne np. politykę zagraniczną i gospodarczą.
    Ali II ibn Hammud (arab. علي بن حمود; ur. 7 czerwca 1884, zm. 29 grudnia 1918 w Paryżu) był ósmym sułtanem Zanzibaru od 20 lipca 1902 do 9 grudnia 1911, pochodzącym z omańskiej dynastii Al-Busa’id. Do 1905 roku, gdy osiągnął wiek 21 lat, regencję sprawował brytyjski minister A. Rogers. Władzę objął po śmierci ojca, Hammuda ibn Muhammada, jednak zrzekł się jej po 9 latach ze względu na chorobę. Władzę przekazano mężowi jego siostry Matuki bint Hammud, Chalifie ibn Harubowi. Ali wyemigrował do Paryża, gdzie zmarł i został pochowany na Père-Lachaise.
    Rewolucja na Zanzibarze – rewolucja z 12 stycznia 1964 roku. W jej wyniku doszło do obalenia Sułtanatu Zanzibaru i proklamacji Ludowej Republiki Zanzibaru i Pemby, która w październiku tego samego roku połączyła się z Tanganiką. W wyniku zjednoczenia powstała Zjednoczona Republika Tanzanii.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.