• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Stylicho

    Przeczytaj także...
    Magister militum (liczba mnoga magistri militum) pełna nazwa comes et magister utriusque militiae (utriusque, czyli "obu" - gdyż łączył w sobie dwa dawniejsze tytuły: magister equitum i magister peditum, stąd oboczna nazwa magister equitum et peditum - "mistrz konnicy i piechoty") – głównodowodzący rzymskiej armii polowej. Magistri militum praesentales dowodzili armią wewnętrzna, natomiast magistri militum per Gallias, per Thraciam, per Orientem oraz per Illyricum wojskami w tych prowincjach. W Cesarstwie Wschodniorzymskim funkcję tę oddawano terminem strategos.Wandalowie – grupa plemion wschodniogermańskich, zamieszkująca przed Wielką wędrówką ludów Europę Środkową (dzielili się na Silingów i Hasdingów, część badaczy jako wandalskie zalicza też plemiona Wiktofalów, Lakringów i Hariów). W noc sylwestrową 406 roku wraz ze Swebami i Alanami przekroczyli zamarznięty Ren w pobliżu Moguncji, po czym przez trzy lata pustoszyli Galię. W trakcie dalszej wędrówki po Cesarstwie dotarli do Północnej Afryki, gdzie po zdobyciu Kartaginy założyli swoje własne państwo (439 r.). Przetrwało ono sto lat i zostało ostatecznie podbite przez Cesarstwo Bizantyńskie w latach 533-534.
    Bitwa nad rzeką Frigidus – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 394 n.e. między wojskami Teodozjusza I Wielkiego i uzurpatora Eugeniusza.
    .mw-parser-output table.zolnierz-lotnictwo td.naglowek{color:black!important;background:#95a7b9!important}.mw-parser-output table.zolnierz-marynarka td.naglowek{color:white!important;background:#6082B6!important}.mw-parser-output table.zolnierz-lądowe td.naglowek{color:white!important;background:#556B2F!important}.mw-parser-output table.zolnierz-paramilitarny td.naglowek{color:black!important;background:#b6b3c7!important}
    Stylichon, po prawej, z żoną Sereną i synem Eucheriusem

    Stylicho (łac. Flavius Stilicho; ur. ok. 359, zm. 22 sierpnia 408) – wódz (magister militum) i patrycjusz rzymski. Z pochodzenia był Wandalem. We wczesnej młodości wstąpił do armii rzymskiej, w której doszedł do najwyższego stanowiska za panowania Teodozjusza I. Mąż siostrzenicy Teodozjusza I (Sereny), ojciec Euchariusza i opiekun następcy Teodozjusza, Honoriusza.

    Wizygoci, Goci zachodni lub Terwingowie (dosł. "leśni ludzie") – lud germański, odłam Gotów. W IV wieku przyjęli arianizm (dzięki Biblii przetłumaczonej przez Wulfilę na język gocki).Klaudian Klaudiusz (zm. 404) – rzymski poeta. Urodził się w Aleksandrii. Do Rzymu przybył w 394 roku. Był dworskim poetą cesarza Honoriusza, pisał panegiryki do ministra Stylichona.

    Najprawdopodobniej jego ojciec był Wandalem, a matka Rzymianką.

    W roku 384 brał udział w poselstwie do Persów.

    W roku 391 został mianowany magister militum.

    W następnych latach prowadził zwycięskie walki z Bastarnami.

    W roku 394 walczył z cesarzem-uzurpatorem Eugeniuszem, który został pokonany w bitwie nad rzeką Frigidus, zaś Stylichon został głównodowodzącym wszystkich wojsk cesarskich na Zachodzie.

    W roku 395 cesarz Teodozjusz I powierzył mu opiekę nad swymi małoletnimi synami – Arkadiuszem i Honoriuszem.

    Grecja (gr. Ελλάδα Elláda, IPA: [e̞ˈlaða] lub Ελλάς Ellás, IPA: [e̞ˈlas]), Republika Grecka (Ελληνική Δημοκρατία Ellinikí Dimokratía, IPA: [e̞ˌliniˈci ðimo̞kraˈtiˌa]) – kraj położony w południowo-wschodniej części Europy, na południowym krańcu Półwyspu Bałkańskiego. Graniczy z czterema państwami: Albanią, Macedonią Północną i Bułgarią od północy oraz Turcją od wschodu. Ma dostęp do czterech mórz: Egejskiego i Kreteńskiego od wschodu, Jońskiego od zachodu oraz Śródziemnego od południa. Grecja ma dziesiątą pod względem długości linię brzegową na świecie, o długości 14880 km. Poza częścią kontynentalną, w skład Grecji wchodzi około 2500 wysp, w tym 165 zamieszkałych. Najważniejsze to Kreta, Dodekanez, Cyklady i Wyspy Jońskie. Najwyższym szczytem jest wysoki na 2918 m n.p.m. Mitikas w masywie Olimpu. Rawenna (wł. Ravenna) – miasto i gmina w północnych Włoszech w regionie Emilia-Romania, stolica prowincji Rawenna. Według danych na rok 2007 gminę zamieszkuje 151 055 osób, 228 os./km².

    W 396 roku Stylicho wyprawił się w dół Renu, aż do ujścia rzeki do morza, zawierając po drodze sojusze z miejscowymi plemionami. Po zakończeniu misji dyplomatycznej, Stylicho udał się do Grecji, gdzie od Arkadiusza dostał zadanie powstrzymania wizygockiej inwazji na tereny greckie. Stylicho wyruszył więc pod Polenti, gdzie odbyła się główna bitwa. Udało mu się okrążyć obóz króla Wizygotów, jednak z niewiadomych przyczyn dał Alarykowi I możliwość wyjścia z oblężenia. Prawdopodobnie Stylichonowi brakowało już sił. Klaudian tłumaczył w swoim panegiryku Stylichona, na którego spadły wówczas zarzuty, że za wolno podjął się tej walki. I słusznie, gdyż Italia nie była jeszcze wtedy dostatecznie przygotowana do walki z Gotami. W 403 r. w bitwie pod Weroną zwyciężył wojska Alaryka.

    Patrycjusz (łac. patricius, gr. πατρίκιος) – tytuł honorowy wysokich urzędników w późnym cesarstwie rzymskim, wprowadzony przez Konstantyna Wielkiego na początku IV w. Pierwotnie był przyznawany tylko wąskiej grupie osób, których cesarz chciał szczególnie uhonorować. Na Zachodzie w zasadzie zanikł wraz z upadkiem Cesarstwa zachodniorzymskiego, choć okazjonalnie był używany. Papież Stefan II przyznał tytuł „patrycjusza rzymskiego” (patricius romanorum) Pepinowi Krótkiemu.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    Stylicho jest odpowiedzialny za spalenie ksiąg sybilijskich, które były ważne dla pogan, wyznających dawną wiarę. W 408 r. Stylicho postanowił rozprawić się z brytyjskim uzurpatorem. Jednak do walki nie doszło, a sam Stylicho został obarczony winą za powolne chylenie się cesarstwa ku upadkowi. Doszło do zamachów, w których życie straciło wielu przyjaciół Stylichona. Wieści mówiły nawet o śmierci samego cesarza Honoriusza. Jak się potem okazało, Honoriusz nie zginął i dołączył do oponentów Stylichona. W jego obozie doszło do rozłamu i przy Stylichonie pozostała jedynie część jego przyjaciół. I to tylko po to, aby wkrótce go zdradzić. Próbował ukryć się w Rawennie, ale podstępem wywabiony stracił życie 22 sierpnia 408 r. W Italii na wieść o klęsce Stylichona doszło do mordów na Germanach.

    Alaryk I (ur. ok. 370, zm. 410) – od 395 król Wizygotów z rodu Baltów, którym cesarz Walens zezwolił osiedlić się na terenie Cesarstwa rzymskiego w Mezji. Pierwszy wódz plemion germańskich, który zdobył Rzym.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Klaudian w swoich panegirykach na cesarza Honoriusza bardzo wychwalał Stylichona. Porównywał go nawet do bogów. Powiększał jego zasługi. Uważał, że Stylicho przewyższał innych wodzów, gdyż zwycięstwo nad Alarykiem było odniesione większym trudem niż tamte poprzednie. Alaryk był bowiem silniejszy niż poprzedni, z którymi się zmagano.

    Flawiusz Augustus Honoriusz łac. Flavius Augustus Honorius (ur. 9 września 384, zm. 15 sierpnia 423 w Rawennie) – cesarz rzymski od 395 do 423 roku. Młodszy syn cesarza Teodozjusza I Wielkiego i jego pierwszej żony – Aelii Flacylli. Po śmierci ojca 395 cesarstwo rzymskie zostało podzielone między dwóch jego synów, starszy Arkadiusz został cesarzem wschodniorzymskim, zaś władze nad cesarstwem zachodniorzysmskim objął Honoriusz. Jego panowanie nad cesarstwem to dalsze osłabienie cesarstwa, zwiększenie zagrożenia barbarzyńców oraz walki z uzurpatorami.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Jerzy Strzelczyk, Wandalowie i ich afrykańskie państwo, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2005, s. 81, ISBN 83-06-02964-X, OCLC 69464325.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Przez starożytny Iran należy rozumieć nie terytorium tożsame z dzisiejszym Iranem, ale tzw. Wielki Iran, wyodrębniany ze względu na wspólnotę kulturową i historyczną, a w starożytności przede wszystkim językową. W tej epoce obejmował on oprócz dzisiejszego Iranu także Azję Środkową po Syr-Darię, stepy dzisiejszej południowej Rosji i Ukrainy zamieszkane od VIII/VII wieku p.n.e. przez irańskich koczowników oraz zachodni i środkowy Afganistan łącznie z pakistańską częścią Beludżystanu. Należy jednak tutaj zauważyć że mieszkający na terenie Ukrainy Scytowie i Sarmaci znaleźli się już w V wieku p.n.e. pod silnym wpływem kultury greckiej i zaangażowani w sprawy europejskie zaczęli mieć odrębną od reszty Irańczyków historię.




    Warto wiedzieć że... beta

    Arkadiusz, Flavius Arcadius (ur. 377/378, zm. 1 maja 408) – cesarz wschodniorzymski w latach 395–408, syn cesarza Teodozjusza I Wielkiego i Aelii Flacilli, brat cesarza zachodniorzymskiego Honoriusza oraz Galli Placidii. Mąż Aelii Eudoksji, z którą miał córkę Pulcherię. Jego synem był również Teodozjusz II.
    22 sierpnia jest 234. (w latach przestępnych 235.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 131 dni.
    Teodozjusz I Wielki, Flavius Theodosius, Theodosius I (ur. 11 stycznia 347, zm. 17 stycznia 395) – ostatni cesarz władający zarówno wschodnią jak i zachodnią częścią cesarstwa rzymskiego. Panował od 379 roku, początkowo wspólnie z Gracjanem (do 383) i Walentynianem II (do 392), później samodzielnie. Podczas jego rządów Goci przejęli kontrolę nad Ilirią i osiedlili się na południe od Dunaju w obrębie granic cesarstwa. Był autorem dekretów, które w praktyce uczyniły chrześcijaństwo nicejskie religią państwową w Imperium Romanum.
    SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.
    Ren (fr. Rhin, niem. Rhein, nid. Rijn, ret. Rein) – jedna z najdłuższych rzek w Europie, licząca 1233 km, w tym 865 km w Niemczech Ren wypływa z Alp Szwajcarskich (gdzie ma swoje źródło), przez Jezioro Bodeńskie, dalej na północ tworząc granicę między Francją a Niemcami. Ren uchodzi poprzez Deltę Renu i Mozy do Morza Północnego na zachód od Rotterdamu w Holandii.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Bastarnowie (łac. Bastarnae, Peucini) zwani też Peucynami – prawdopodobnie lud celtycki według informacji zawartych w dziełach Diodora, Polibiusza i Tytusa Liwiusza, lub germański, jak pisał o nich Tacyt. O Bastarnach autorzy antyczni wspominają już w III wieku p.n.e.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.863 sek.