• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Styl kierowania



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Akademia Rolnicza w Szczecinie – akademicka państwowa uczelnia wyższa, po 54 latach istnienia zniesiona 31 grudnia 2008 roku. Nazwa powstała w 1972 roku po przemianowaniu Wyższej Szkoły Rolniczej w Szczecinie działającej od 17 lipca 1954 roku.Przywódca zorientowany na ludzi - W psychologii pracy przywódca, który preferuje demokratyczny styl kierowania. Lider zorientowany na ludzi (tak zwany lider demokratyczny) kieruje grupą dbając przede wszystkim o dobre samopoczucie członków grupy. Zwykle jest serdeczny, otwarty, ugodowy, okazuje zaufanie, tłumaczy swoje decyzje, zachęca ludzi do uczestniczenia w procesie decyzyjnym. Taki przywódca (w odróżnieniu od przywódcy autorytarnego) ma skłonność do dość pozytywnego oceniania najmniej pożądanego pracownika. ok 66% pracowników pragnie być kierowanymi w ten sposób - jawi się on w opisach pracowników jako idealny.

    Styl kierowania lub styl przywództwa – sposób postępowania przełożonego w stosunku do podwładnych odzwierciedlający najczęściej jego cechy osobowościowe lub przekonania o skutecznym zarządzaniu personelem. Styl przywództwa często jednak jest wypadkową cech osobowościowych przełożonego oraz cech osobowościowych podwładnych oraz struktury zespołu pracowniczego.

    Empiryzm (od stgr. ἐμπειρία empeiría – "doświadczenie") – doktryna filozoficzna głosząca, że źródłem ludzkiego poznania są wyłącznie lub przede wszystkim bodźce zmysłowe docierające do naszego umysłu ze świata zewnętrznego, zaś wszelkie idee, teorie itp. są w stosunku do nich wtórne.Przywódca transformacyjny - lider, którego styl kierowania polega na zintegrowaniu celów organizacji z własnymi, zaangażowany w ich realizację.

    Wybór stylu kierowania zależy od kierownika i podwładnych oraz czynników sytuacyjnych. Style kierowania zależą też od doświadczenia kierownika, jego wiedzy i cech osobowościowych. Przejawiają się w różnych instrumentach kierowania, do których zalicza się:

  • środki i metody organizacji formalnej (przepisy, procedury, oceny kadrowe, system wynagrodzeń)
  • środki i metody psychologiczne (socjogramy, techniki negocjacji, treningi grupowe)
  • Ze względu na znaczenie, jakie ma realizacja założonych celów instytucji oraz na wagę mocnego i trwałego zaangażowania każdego pracownika – członka zorganizowanej społeczności – w realizację tych celów, oprócz technik zarządzania szczególnie ważne są style kierowania. Funkcja motywowania w procesie kierowania także w określonym stopniu determinuje styl kierowania.

    Eksperyment (łac. experimentum - doświadczenie, badanie) – w naukach przyrodniczych i społecznych zbiór działań wzbudzających w obiektach materialnych określone reakcje i zjawiska w warunkach pozwalających kontrolować wszelkie istotne czynniki, które poddaje się dokładnej obserwacji.Scrum - iteracyjna i inkrementalna metodyka prowadzenia projektów, zaliczana do metodyk zwinnych, zgodnych z manifestem Agile. W metodyce tej rozwój produktu podzielony jest na mniejsze, trwające od tygodnia do miesiąca, iteracje zwane sprintami następującymi bezpośrednio po sobie. Po każdym sprincie zespół pracujący nad rozwojem produktu jest w stanie dostarczyć działającą wersję produktu. Scrum jest często stosowany podczas tworzenia i rozwijania oprogramowania, nie jest jednak ograniczony tylko do tej dziedziny. Ogólne założenia metodyki zostały zaprezentowane przez Hirotaka Takeuchi i Ikujiro Nonaka w artykule The New Product Development Game, opublikowanym w Harvard Business Review w styczniu 1986 roku. Pełna metodyka oraz definicja została sformalizowana przez Kena Schwabera w 1986.

    W ogólnym ujęciu styl kierowania jest praktycznie ukształtowanym i względnie trwałym sposobem oddziaływania kierownika na podwładnych, by ich zachowanie prowadziło do osiągnięcia z góry określonego celu (wiązki celów). Najogólniej można mówić o stylach kierowania potencjalnym i rzeczywistym. Potencjalny styl kierowania kształtowany jest przez zespół poglądów i przekonań (subkulturę) kierownika na temat mechanizmów zachowań podwładnych oraz sposobów skutecznego wypełniania własnej woli kierowniczej akceptowanej przez zwierzchników. Jest to więc tzw. „filozofia kierowana” przejawiająca się w odpowiednim organizacyjnym zachowaniu kierownika wobec podwładnych, w jego stosunku do zakresu ich samodzielności i odpowiedzialności, do ich pracy i jej wyników.

    Potencjalny styl kierowania zatem jest to racjonalnie pomyślany model (wzorzec) zachowania organizacyjnego kierownika wobec podwładnych, by optymalnie (najkorzystniej) spełniał role kierownicze (osiągał założone cele).

    Przełożony (inaczej zwierzchnik), ktoś, kto ma władzę zwierzchnią, wydaje polecenia. Występuje prawie we wszystkich sferach życia społecznego i zawodowego.Przekonanie - w logice i filozofii: X jest przekonany, że p dokładnie wtedy, gdy X uznaje treść zdania stwierdzającego to, że p za prawdziwą lub co najmniej wysoce prawdopodobną.
    Rzeczywisty styl kierowania to praktycznie ukształtowany i faktycznie stosowany zintegrowany system metod, technik i innych narzędzi oddziaływania na podwładnych, dostosowany do założonych celów, realizowanych zadań i konkretnych warunków działania.

    Transformacja potencjalnego stylu kierowania w styl kierowania jest funkcją wielu zmiennych – stopnia zaistniałych zmian w konkretyzacji celu i faktycznych warunków działania, poziomu wrażliwości i reagowania na zmiany, umiejętności syntetycznego ich analizowania, stopnia konserwatyzmu kierownika oraz skuteczności środków motywacyjnych, modyfikujących ten konserwatyzm. W praktyce jednak transformację potencjalnego stylu kierowania w styl rzeczywisty determinują:

    Rensis Likert (ur. 5 sierpnia 1903 - zm. 3 września 1981) to amerykański badacz społeczny. Był założycielem Instytutu Badań Społecznych na Uniwersytecie w Michigan oraz jego dyrektorem w latach 1946 - 1970.Zwinne zarządzanie projektami (ang. agile project management) – iteracyjne, przyrostowe podejście do organizacji pracy zespołów przy realizacji projektów w celu zapewnienia rozwoju nowych produktów i usług w sposób elastyczny i w interaktywnej formie. W odróżnieniu od kaskadowego zarządzania projektami, gdzie wysiłek skupia się na dostarczeniu wcześniej przygotowanego planu, w tym podejściu zmiany są naturalnym elementem dostarczania projektu.
    1. czynniki zewnętrzne:
    2. czas potrzebny do przygotowania zadań zleconych kierownikowi zespołu,
    3. odpowiedzialność kierownika za pracę podległego mu zespołu,
    4. metoda i kryteria oceny pracy kierownika przez bezpośrednich zwierzchników,
    5. stopień wykorzystania potencjalnej rozpiętości i zasięgu kierowania,
    6. preferowany styl kierowania zwierzchników,
    7. poziom integracji celów kierowanego zespołu z misją i celami instytucji,
    8. rola autorytetu formalnego jako źródła władzy kierowniczej,
    9. stopień wpływu na ustalenie celów i zadań dal kierowanego zespołu,
    10. poziom zaufania do podwładnych;
    11. czynniki personalne:
    12. wielkość luki kwalifikacyjnej między kierownikiem a podwładnymi,
    13. poziom samodyscypliny i odpowiedzialności podwładnych,
    14. poziom szczerości motywów i intencji podwładnych,
    15. stopień rozbudzenia potrzeb pozamaterialnych u podwładnych,
    16. stopień rozbudzenia potrzeby współdecydowania u podwładnych,
    17. czynniki techniczne i ergonomiczno-organizacyjne:
    18. poziom zdeterminowania procesów pracy przez technikę i technologię,
    19. ergonomiczne (fizjologiczne) warunki pracy podległego zespołu.
    20. techniczne możliwości jednoznacznej oceny wkładu pracy podwładnych,
    21. technicznie możliwy poziom sprawowania nadzoru nad podległym zespołem,
    22. poziom zagrożenia nieodwracalnością skutków złej pracy podwładnych,
    23. poziom zmienności warunków pracy podwładnych.
    Przywódca charyzmatyczny, przywódca transformacyjny, to lider grupowy, który obdarzony jest charyzmą. W oparciu o nią może stworzyć typ panowania zwany panowaniem charyzmatycznym.Ken Blanchard (ur. 6 maja 1939 roku) – amerykański autor wielu książek, głównie z zakresu zarządzania, począwszy od napisanego wspólnie ze Spencerem Johnsonem bestsellera The One Minute Manager (książka sprzedana w ponad 13 milionach egzemplarzy) aż do napisanych wspólnie z Sheldonem Bowlesem książek Raving fans i Gung Ho.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Proces decyzyjny to określony proces myślowy lub sztuczny który realizuje funkcje podejmowania decyzji (istotne rozróżnienie zaproponowane przez Gadomskiego, 1986, ang. - def. procesu i funkcji). Ta sama decyzja w tej samej sytuacji może być produktem innych procesów decyzyjnych.
    Zbigniew Pietrasiński (ur. 24 września 1924 w Wieluniu, zm. 30 lipca 2010 w Warszawie) – profesor psychologii, naukowiec i popularyzator nauki, nauczyciel akademicki i wychowawca wielu pokoleń studentów. Główne zainteresowania naukowe: optymalizacja działalności i rozwoju człowieka na podstawie dorobku psychologii, prakseologii, teorii organizacji i pedagogiki. Badacz procesów twórczych, entuzjasta teorii rozwoju człowieka w ciągu życia, autor książek o twórczości i mądrości. I sekretarz POP PZPR w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN, członek PZPR w latach 1950–1981. Współzałożyciel Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej (1996) i prorektor ds. studenckich.
    Bałtycka Wyższa Szkoła Humanistyczna - jest to uczelnia niepaństwowa, powstała w 1994 roku, na podstawie decyzji Ministerstwa Edukacji Narodowej Nr DNS-3-0145-243/AM/94 z dnia 19 lipca 1994 roku, wpisana do rejestru MEN pod pozycją 50. Swoją siedzibę ma w Koszalinie.
    Władza – możliwość wywierania przez jednostkę bądź grupę rzeczywistego wpływu na istotne okoliczności życia przez ukierunkowywanie własnego postępowania (władza nad sobą - indywidualna) lub postępowania innych osób (władza nad innymi - społeczna). Władza społeczna jest zdolnością ukierunkowywania zachowań innych ludzi niezależnie od tego, czy jest to zgodne z ich interesem i wolą. Tam, gdzie przeważa zgodność interesów i woli współzależnych osobników, zbędne są stosunki władcze.
    Przywództwo Sytuacyjne to jeden z bardziej skutecznych i powszechnie stosowanych modeli przywództwa. Opracowany w 1968 roku przez Paula Herseya i Kena Blancharda, opiera się na założeniu, iż dobry szef powinien dostarczać swemu podwładnemu tego, czego ten ostatni potrzebuje, by skutecznie realizować stawiane przed nim zadania. "Przywództwo" dlatego, że szef powinien opierać swój wpływ na podwładnych nie tylko na hierarchii służbowej ale również na zbudowanym przez siebie autorytecie (który buduje poprzez swój sposób zarządzania). "Sytuacyjne" dlatego, że sposób zachowania przełożonego zależy od sytuacji w jakiej znajduje się jego podwładny.
    Praca – to miara wysiłku włożonego przez człowieka w wytworzenie danego dobra; świadoma czynność polegająca na wkładanym wysiłku (działalność lub oddziaływanie) człowieka w celu osiągnięcia założonego przez niego celu; czynności umysłowe i fizyczne podejmowane dla realizacji zamierzonego celu.
    Prawo formalne, procesowe — zespół norm prawnych regulujących postępowanie przed organami wymiaru sprawiedliwości i administracji publicznej.

    Reklama