• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Styl grzbietowy

    Przeczytaj także...
    Styl motylkowy (motylek, delfin) – styl pływacki uważany za najtrudniejszy z czterech podstawowych stylów pływackich. Szybszy od niego jest tylko kraul. Styl motylkowy wymyślił w 1935 roku, fizyk Volney Wilson, który w czasie studiów zanalizował ruchy pływających ryb. W 1938 roku płynąc delfinem wygrał eliminacje olimpijskie, ale został później zdyskwalifikowany, ponieważ styl był nowy i oficjalnie nie uznany. Oficjalnie zaprezentowano go w 1952 roku.Żabka – potoczna nazwa stylu pływania zwanego stylem klasycznym. W uproszczeniu polega na naśladowaniu ruchów pływającej żaby. Jest to symetryczny styl pływania − tzn. prawa i lewa strona ciała wykonują te same ruchy.
    Gordan Kožulj (ur. 28 listopada 1976 w Zagrzebiu) - były chorwacki pływak, specjalizujący się głównie w stylu grzbietowym.
    Start w zawodach pływackich stylem grzbietowym na Mistrzostwach Europy 2008

    Styl grzbietowy jest jedynym stylem pływania, w którym pływa się na plecach.

    Pływanie sportowe[]

    Wyścig w stylu grzbietowym rozpoczyna się z wody.

    Zawodnicy opierają stopy o ścianę końcową pływalni i umieszczają dłonie na uchwytach przymocowanych do słupków startowych. Na sygnał startu odbijają się od ściany i płyną na plecach przez cały wyścig z wyjątkiem wykonywania nawrotów, kiedy dopuszczalne jest obrócenie się na piersi.

    W anatomii człowieka klatka piersiowa (łac. thorax) – część tułowia między szyją i jamą brzuszną. Chroni ona narządy wewnętrzne (głównie serce i płuca) i umożliwia proces wymiany gazowej.29. Mistrzostwa Europy w Pływaniu odbyły się w Eindhoven (Holandia) pod patronatem Europejskiej Federacji Pływackiej (LEN – Ligue Européenne de Natation). Trwały od 13 do 24 marca. Oprócz zawodów pływackich na krytym basenie 50-metrowym, zawodnicy rywalizowali w skokach do wody i pływaniu synchronicznym.

    Przepisy pływania nie określają sposobu wykonywania ruchów ramion i nóg, najczęściej spotykana jest praca naprzemienna. Zawodnicy muszą płynąć na powierzchni wody, całkowite zanurzenie ciała po starcie i nawrocie dopuszczalne jest tylko na dystansie nie dłuższym niż 15 metrów.

    Plecy są dużym grzbietowym (tylnym) obszarem ludzkiego ciała zaczynającym się od górnej granicy okolicy pośladkowej, a kończącym na tylnej powierzchni szyi i ramion.

    Przepisy pływania przewidują dyskwalifikację zawodnika płynącego stylem grzbietowym za następujące przewinienia:

  • nieutrzymanie pozycji na plecach (z wyjątkiem wykonywania cyklu nawrotu),
  • stanie (zmiana pozycji ciała),
  • wynurzenie głowy spod lustra wody po starcie poza linią 15 metrów,
  • wynurzenie głowy spod lustra wody po nawrocie poza linią 15 metrów,
  • brak kontaktu ze ścianą nawrotową,
  • brak kontaktu ze ścianą na zakończenie wyścigu,
  • brak pozycji na plecach przy opuszczaniu ściany nawrotowej,
  • wykonanie ruchu nogą lub ramieniem nie związanego z wykonywaniem cyklu nawrotu,
  • ukończenie wyścigu nie w położeniu na plecach,
  • obrót ciała wzdłuż podłużnej osi, przekraczający 90 stopni od poziomu.
  • Technika[]

    Pracę rąk cechują silne wymachy za siebie, zaś rola nóg polega na silnym wybiciu wody w górę. Głowa jest ułożona w ten sposób, że broda nie dotyka klatki piersiowej, co nadaje ciału hydrodynamiczny kształt.

    W trakcie ruchu ramion z wody najpierw wychodzi bark (następuje rotacja w barkach i tułowiu), potem z wody wychodzi kciuk, w powietrzu obracamy dłoń i wkładamy ją małym palcem do wody, następuje faza właściwa, czyli pociągnięcie i mocne, dynamiczne odepchnięcie pod wodą z jednoczesnym nakreśleniem kształtu litery S.

    Zobacz też[]

  • Styl motylkowy (delfin, motyl, motylek)
  • Styl klasyczny (żabka, klasyk, żaba)
  • Kraul



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.028 sek.