• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Struktura ekosystemu



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]
    Przeczytaj także...
    Pasożytnictwo, parazytyzm – forma antagonistycznego współżycia dwóch organizmów, z których jeden czerpie korzyści ze współżycia, a drugi ponosi szkody. Termin ten stosowany jest w biologii – w odniesieniu do dwóch organizmów różnych gatunków – oraz w socjologii, gdzie pasożytnictwem nazywany jest próżniaczy tryb życia osoby zdolnej do pracy. Zbliżonymi do pasożytnictwa formami – spotykanymi w biologii rozwoju – są szczególne taktyki rozrodcze prowadzone przez parazytoidy, pasożyty lęgowe oraz niektóre gatunki tzw. pasożytów płciowych (np. matronicowate).Cząsteczka (molekuła) – neutralna elektrycznie grupa dwóch lub więcej atomów utrzymywanych razem kowalencyjnym wiązaniem chemicznym. Cząsteczki różnią się od cząstek (np. jonów) brakiem ładunku elektrycznego. Jednakże, w fizyce kwantowej, chemii organicznej i biochemii pojęcie cząsteczka jest zwyczajowo używane do określania jonów wieloatomowych.
    Zobacz też[edytuj kod]
  • Biogeografia wysp
  • Uwagi

    1. Układ termodynamicznie zamknięty nie jest układem izolowanym. Nie jest możliwa wymiana materii z otoczeniem (zachodzi wyłącznie jej obieg), a jest możliwa wymiana energii, np. odbieranie promieniowania słonecznego i wymiana energii na sposób ciepła.
    2. „Egoistyczny altruizm” jest obserwowany również współcześnie. Jego popularnym przykładem jest mikoryza. Przykładem z obszaru mniej znanego mikroświata jest symbiotyczna struktura grzybka kefirowego (przypominającego jeden organizm), w której skład wchodzą elementy nieożywione i ożywione (liczne mikroorganizmy).
    3. Mikroorganizmami zajmuje się zaledwie 2–3 % taksonomów.
    4. Istnieją kontrowersje między botanikami i zoologami, dotyczące pojęcia biocenoza, które utrudniają przyjęcie wspólnych zasad wyodrębniania ekosystemów. Botanicy stosują, poza pojęciem fitocenoza, rozbudowany system innych określeń ugrupowań roślinnych, np. zespół roślinności, zbiorowisko roślinne, synuzjum, agregacja roślinna lub socjacja, które nie mają odpowiedników w zoologii. Ch.J. Krebs („Ekologia”, rodz. 20) napisał m.in.:
    5. Pojęcie „biocenoza” nie jest stosowane przez wszystkich specjalistów. W książce Stevena N. Stanleya z dziedziny geografii i biogeografii Historia Ziemi (PWN 2002, przekład Ireneusz Walaszczyk) są stosowane pojęcia „zespół biotyczny” i „zespół ekologiczny”.
    6. Inne znaczenia pojęcia: populacja mendlowska (genetyczna) – grupa organizmów o wspólnej puli genowej (swobodnie krzyżujących się), populacja geograficzna – organizmy jednego gatunku zamieszkujące region geograficzny, na którym można wyodrębnić liczne lokalne biocenozy z populacjami ekologicznymi

    Przypisy

    1. Leksykon naukowo-techniczny z suplementem. T. P-Ż. Warszawa: WNT, 1989, s. 953. ISBN 83-204-0969-1.
    2. Cybernetyczny model organizacji (pol.). studiowanie.blox.pl. [dostęp 2013-05-14].
    3. Struktura i funkcjonowanie ekosystemu (pol.). W: Strona internetowa SGGW; Zakład Hydrologii i Zasobów Wodnych [on-line]. levis.sggw.waw.pl. [dostęp 2013-05-16].
    4. The Open University: DIY Science: Ecosphere. W: Nature & Environment > Natural History [on-line]. educypedia.karadimov. [dostęp 2013-05-15].
    5. Joanna Kośmider > Biosfera jako system (prezentacja Power Point do pobrania) (pol.). W: Strona internetowa Pracowni Zapachowej Jakości Powietrza ZUT [on-line]. [dostęp 2013-05-15].
    6. Jane Poynter (tłumaczenie na język polski: Krystian Aparta: Życie w Biosferze 2 (ang.). W: TED: Ideas worth spreading > Talks [on-line]. www.ted.com, marzec 2009. [dostęp 2013-05-15].
    7. Biosphere2 (ang.). W: Strona internetowa University of Arizona [on-line]. [dostęp 2013-05-17].
    8. Krzysztof Lewandowski: Biosfery (pol.). W: Mars Society Polska [on-line]. 2000-02-05. [dostęp 2013-05-26].
    9. Biosphere 2 (ang.). W: Strona internetowa Global Ecotechnics Corporation (GEC) > Biospheric Design > Ecofrontiers [on-line]. [dostęp 2013-05-15].
    10. Działalność i historia instytutu (pol.). W: Strona internetowa Instytutu Badań Systemowych PAN [on-line]. [dostęp 2013-05-14].
    11. Centrum Zastosowań Informatyki w Inżynierii Środowiska (pol.). W: Strona internetowa IBS PAN [on-line]. [dostęp 2013-05-14].
    12. Jerzy Dzik: Dzieje życia na Ziemi. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 89. ISBN 83-01-14038-0.
    13. 4. Arena walki czy rajski ogród; 5. O osobach, osobnikach, altruizmie i współpracy. W: Marcin Ryszkiewicz: Ziemia i życie. Rozważania o ewolucji i ekologii. Warszawa: Prószyński i S-ka, 1995, s. 70–109, seria: Na ścieżkach nauki. ISBN 83-86669-60-8.
    14. The History of Evolutionary Thought > Endosymbiosis: Lynn Margulis (ang.). W: Understanding Evolution [on-line]. evolution.berkeley.edu. [dostęp 2013-05-16].
    15. Tjeerd H. van Andel (tłum. Władysław Studencki): Nowe spojrzenie na Starą Planetę. Zmienne oblicze Ziemi. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1997. ISBN 83 01 12244 7.
    16. 1. Ziemia jako system > Zmiany kierunkowe w historii Ziemi > Historia ekosystemu. W: Steven M. Stanley: Historia Ziemi. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2002, s. 29–30. ISBN 83-01-13625-1.; Ireneusz Walaszczyk: Steven M. Stanley. W: O autorze [on-line]. aneksy.pwn.pl, październik 2002. [dostęp 2013-05-19].
    17. 11. Różnorodność biosfery. W: January Weiner: Życie i ewolucja biosfery. Podręcznik ekologii ogólnej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 283–328. ISBN 83-01-14047-X.
    18. To ile w końcu jest tych gatunków? (pol.). W: Blog na WordPress.com [on-line]. 2011-09-11. [dostęp 2013-05-16].; opr na podstawie: Camilo Mora, Derek P. Tittensor, Sina Adl, Alastair G. B. Simpson, Boris Worm: How Many Species Are There on Earth and in the Ocean? (ang.). www.plosbiology.org. [dostęp 2013-05-16]. i How Many Species Are There on Earth and in the Ocean? (ang.). www.plosbiology.org. [dostęp 2013-05-16].
    19. Elton, Charles Sutherland (England 1900-1991) (ang.). W: Some Biogeographers, Evolutionists and Ecologists: Chrono-Biographical Sketches [on-line]. people.wku.edu. [dostęp 2013-05-19].
    20. L.C. Birch, T.O. Browning: Herbert George Andrewartha 1907-1992 (ang.). W: Australian Academy of Science [on-line]. [dostęp 2013-05-19].
    21. 1. Ekologia jako dziedzina nauki. W: Charles J. Krebs (tłum. Anna Kozakiewicz, Michał Kozakiewicz, Jakub Szacki): Ekologia. Eksperymentalna analiza rozmieszczenia i liczebności. Wyd. 4. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 3–15. ISBN 978-83-01-16552-9.
    22. 20. Natura biocenozy. W: op.cit. Ekologia. Eksperymentalna analiza rozmieszczenia i liczebności. s. 395–418.
    23. Ekologia biocenoz. W: Przemysław Trojan: Ekologia ogólna. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1985, s. 285–389. ISBN 83-01-02275-2.
    24. Ekologia biocenoz. W: Przemysław Trojan: Ekologia ogólna. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1985, s. 285–389. ISBN 83-01-02275-2.
    25. 14. Ekologia gatunku. W: op.cit. Życie i ewolucja biosfery. s. 459–516.
    26. Słownik wybranych pojęć z zakresu ekologii. W: op.cit. Życie i ewolucja biosfery. s. 542–551.
    27. 4. Ekologia populacji > Koncepcja populacji biologicznej; Struktura ekologiczna populacji. W: op.cit. Ekologia ogólna. s. 161–210.
    28. 4. Ekologia populacji > Energetyka populacji. W: op.cit. Ekologia ogólna. s. 256–263.
    29. 4. Ekologia populacji > Dynamika liczebności populacji. W: op.cit. Ekologia ogólna. s. 210–256.
    30. 21. Struktura biocenozy. W: op.cit. Ekologia. Eksperymentalna analiza rozmieszczenia i liczebności. s. 419–441.
    31. Inwazje populacyjne. W: op.cit. Ekologia ogólna. s. 252–256.
    32. Sukcesja ekologiczna; Kształtowanie biotopu przez biocenozę; Teoria homeostazy biocenoz. W: op.cit. Ekologia ogólna. s. 346–375.
    33. 13.4. Dynamika biocenoz. W: op.cit. Życie i ewolucja biosfery. s. 440–453.
    34. 22. Zmiany w biocenozach. W: op.cit. Ekologia. Eksperymentalna analiza rozmieszczenia i liczebności. s. 442–470.
    35. Słowniczek. W: op.cit. Ekologia. Eksperymentalna analiza rozmieszczenia i liczebności. s. 642–646.
    36. Ekoton (pol.). W: Encyklopedia WIEM [on-line]. Onet. [dostęp 2013-05-21].
    37. 13. Oddziaływania między gatunkami: Konkurencja. W: op.cit. Ekologia. Eksperymentalna analiza rozmieszczenia i liczebności. s. 227.
    38. 24. Organizacja biocenozy II: Drapieżnictwo i konkurencja w zrównoważonych biocenozach. W: op.cit. Ekologia. Eksperymentalna analiza rozmieszczenia i liczebności. s. 497–522.
    39. 12. Organizm wśród organizmów. W: op.cit. Życie i ewolucja biosfery. s. 329–395.
    40. Eksploatacja populacji. W: op.cit. Ekologia ogólna. s. 263–270.
    41. 18. Ekologia stosowana I: Eksploatacja populacji. W: op.cit. Ekologia. Eksperymentalna analiza rozmieszczenia i liczebności. s. 317–340.
    42. M. Wójcik: Łowiectwo – Eksploatacja populacji (pol.). W: Strona internetowa AR w Lublinie [on-line]. ar.lublin.pl. [dostęp 2013-05-19].
    43. Łańcuchy i sieci pokarmowe. W: op.cit. Atlas ekologii. s. 42–43.
    44. 23. Organizacja biocenozy I: Różnorodność biologiczna. W: op.cit. Ekologia. Eksperymentalna analiza rozmieszczenia i liczebności. s. 471–496.
    45. 10. Funkcjonowanie ekosystemów – w poszukiwaniu ogólnych zasad. W: op.cit. Życie i ewolucja biosfery. s. 247–282.
    46. Przepływy energii w ekosystemach. W: op.cit. Atlas ekologii. s. 44–45.
    47. Biomy lądowe. W: Miguel Angel Garcia Lucas (tłum. z (hiszp.) Jerzy Narczyński): Atlas ekologii. Warszawa: Wiedza i Życie, 1991, s. 38–41. ISBN 8-85231-48-X.
    48. 19. Ekologia stosowana III: Ochrona przyrody. W: op.cit. Ekologia. Eksperymentalna analiza rozmieszczenia i liczebności. s. 317–340.
    49. Grzegorz Dobrzański: Przyrodnicze podstawy ochrony biosfery i ekosystemów. W: Praca zbiorowa: Interdyscyplinarne podstawy ochrony środowiska. Kompendium do nauczania i studiowania. Wrocław-Warszawa-Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1993, s. 24–37. ISBN 83-04-04157-X.
    Wybrzeże – obszar na granicy lądu i zbiornika wodnego obejmującego część nadwodną i podwodną. Pas ten jest szerszy niż brzeg i strefa brzegowa, lecz jego zasięg nie jest precyzyjnie określony granicami. Zbiornik wodny i ląd wybrzeża są rozdzielone linią brzegową.Organizm jednokomórkowy – organizm składający się z tylko jednej komórki. Podstawowe funkcje życiowe, tj. rozmnażanie, odżywianie, wydzielanie, wydalanie, oddychanie, a także transport i ruch, pełnią w tych organizmach specjalne struktury, znajdujące się wewnątrz komórki. Do organizmów jednokomórkowych należą:


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Charles J. Krebs (ur. 17 września 1936 w Saint Louis) – amerykański zoolog i ekolog, naukowiec i pedagog, profesor Wydziału Zoologii Indiana University i University of British Columbia, autor popularnej, wielokrotnie wznawianej książki Ecology. The Experimental Analysis of Distribution and Abundance („Ekologia. Eksperymentalna analiza rozmieszczenia i liczebności”, PWN), uznawanej za podstawowy podręcznik ekologii na całym świecie.
    Akrecja – w astronomii terminem tym określa się opadanie rozproszonej materii na powierzchnię ciała niebieskiego w wyniku działania grawitacji. Zjawisku temu może towarzyszyć wydzielanie dużej ilości energii w postaci promieniowania elektromagnetycznego, gdy opadająca materia wyświeca część utraconej grawitacyjnej energii potencjalnej. Szczególnie widowiskowa jest akrecja na obiekty zwarte – białe karły, gwiazdy neutronowe czy czarne dziury. Uważa się, że mechanizmem „zasilającym” aktywne jądra galaktyk jest właśnie akrecja materii na supermasywną czarną dziurę.
    Zanieczyszczenie wód – niekorzystne zmiany właściwości fizycznych, chemicznych i bakteriologicznych wody spowodowane wprowadzaniem w nadmiarze substancji nieorganicznych (stałych, płynnych, gazowych), organicznych, radioaktywnych czy wreszcie ciepła, które ograniczają lub uniemożliwiają wykorzystywanie wody do picia i celów gospodarczych.
    Uniwersytet Arizony (ang. University of Arizona) w Tucson to główny publiczny uniwersytet stanu Arizona w Stanach Zjednoczonych. Założony w roku 1885 jako pierwszy uniwersytet na terenie stanu Arizona. Uniwersytet Arizony ma obecnie 37 036 studentów. W niektórych dziedzinach badań naukowych, takich jak optyka, hydrologia czy astronomia Uniwersytet Arizoński należy do najlepszych na świecie.
    Obieg materii w przyrodzie – proces ciągłego krążenia w przyrodzie związków i pierwiastków chemicznych, w tym biogenów (np. węgiel, azot, siarka, tlen, fosfor) pomiędzy poszczególnymi elementami środowiska, m.in. między organizmami żywymi i ich siedliskiem.
    Konsument w biologii – organizm heterotroficzny, głównie zwierzę roślinożerne lub zwierzę drapieżne żywiące się roślinożercami (lub innymi, np. owadożernymi). Czasami do konsumentów zalicza się także detrytusożerców. Konsumenci stanowią w biocenozach jeden z trzech poziomów troficznych. Istnieje podział na konsumentów pierwszego (roślinożercy), drugiego i trzeciego rzędu (drapieżcy). Zwierzęta wszystkożerne mogą być zarówno konsumentami I, jak i II czy wyższych rzędów, w zależności od tego, czym się w danym momencie odżywiają.
    Sole mineralne – nieorganiczne związki chemiczne z grupy soli. Pojęcie to często odnosi się do soli spotykanych w naturze (w organizmach żywych, pożywieniu itp.). Sole mineralne są ważnym składnikiem diety człowieka, spełniają bowiem rolę budulcową oraz regulatorową. Stanowią około 4% organizmu człowieka (przy czym najważniejsze to chlorek sodu, a także sole wapnia i magnezu). Niedostateczna ilość soli mineralnych w diecie może prowadzić do poważnych zaburzeń w organizmie człowieka.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.114 sek.