• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Struga - hydrologia

    Przeczytaj także...
    Strumień (strumyk) – mały naturalny ciek, zazwyczaj uchodzący do rzeki. Strumienie płyną w terenie o różnicowanej rzeźbie, w wąskim, płytkim korycie o niewielkim spadku i zlewni na ogół nieprzekraczającej 20 km². W Polsce są najczęściej spotykane na pogórzach i w najwyższych partiach pojezierzy. Strumienie okresowe mogą powstawać po silnych opadach deszczu, roztopach.Potok – niewielki ciek wodny o wartkim nurcie, płynący w terenie o znacznych deniwelacjach. Jest wodą płynącą, zwykle w korycie wyerodowanym w skałach. Charakteryzują go duże spadki zwierciadła wody i burzliwy nurt. W Polsce potokami nazywane są przeważnie cieki płynące w górach i na wyżynach. Cechą potoków górskich są spadki koryt od 5% do 30%, a potoków wysokogórskich nawet do 80% i więcej. Na wyżynach, potoki charakteryzują się spadkami od 5% do 10%. Zlewnia potoku zwykle nie przekracza 100 km². Podłoże w potokach wysokogórskich stanowią lite skały, niżej głazy, następnie kamienie przemieszane ze żwirem, a jeszcze niżej żwir i wreszcie piasek i muł.
    Rezerwat przyrody Las Piwnicki – leśny rezerwat przyrody o ochronie częściowej, położony w województwie kujawsko-pomorskim, na terenie gminy Łysomice (wieś Piwnice), w pobliżu Torunia. Ochronie podlega grąd z 300-letnimi dębami oraz 160-letnimi sosnami. Na jego terenie działa Stacja Ekologiczna Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
    Struga Łysomicka w rezerwacie przyrody Las Piwnicki w pobliżu Torunia

    Struga – niewielki ciek uchodzący do rzeki, płynący wolno w terenie o małych deniwelacjach.

    Ciek – ogólne określenie wszelkiego rodzaju wód powierzchniowych liniowych, płynących pod wpływem siły ciężkości, płynące stale lub w ciągu dłuższych okresów w wyżłobionych przez siebie łożyskach otwartych. Pojęcie cieku należy łączyć z płynącą wodą i korytem przez nią wyżłobionym.Rzeka – naturalny, powierzchniowy ciek płynący w wyżłobionym przez erozję rzeczną korycie, okresowo zalewający dolinę rzeczną. W Polsce przyjmuje się, że rzekę stanowi ciek o powierzchni dorzecza powyżej 100 km².

    Struga w odróżnieniu od potoku płynie na terenie nizinnym. Charakteryzuje się spadkami do 2‰, a na obszarach o bardziej zróżnicowanej rzeźbie czasami więcej – do 5‰. Zlewnie strug, podobnie jak zlewnie potoków, nie przekraczają 100 km². Struga może wypływać zarówno ze źródła, jak i ze zbiornika wodnego, np. z jeziora. Nazwa "struga" jest nazwą oficjalną, występującą także w oficjalnych dokumentach dot. hydrologii (np. Przęsocińska Struga), choć w języku potocznym strugi nazywane są po prostu rzeczkami lub małymi rzekami. Wyraz ten występuje także w nazwach własnych rzek, np. Lejkowska Struga.

    Przęsocińska Struga – struga o długości około 4 km, dopływ ramienia Odry – Łarpi, mający źródła na Płaskowzgórzu Przęsocińskim na Wzgórzach Warszewskich w Przęsocinie (gmina Police). Płynie przez tereny rolnicze okolic Przęsocina, Park Leśny Mścięcino w Szczecinie i osiedle Mścięcino w Policach. Uchodzi do Łarpi w Dolinie Dolnej Odry koło wyspy Polickie Łąki.Deniwelacja – różnica wysokości pomiędzy najwyżej i najniżej położonym punktem w jaskini. W przypadku gdy najwyżej położonym punktem jest otwór wejściowy, deniwelacja jest głębokością jaskini.

    Zobacz też[]

  • potok
  • strumień



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama