• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Streptograminy

    Przeczytaj także...
    Makrolidy, antybiotyki makrolidowe – grupa antybiotyków o działaniu bakteriostatycznym. Nazwa pochodzi od słow makro (duży) i oligo (lakton), ponieważ czasteczki tych antybiotyków mają 12-16 atomowy rdzeń laktonowy. Najstarszym i wzorcowym makrolidem jest erytromycyna. Wojciech Ignacy Kostowski (ur. 30 marca 1939) – polski lekarz, profesor nauk medycznych (1979), specjalista w zakresie farmakologii i psychofarmakologii, członek korespondent PAN, członek czynny PAU.
    Streptomyces - rodzaj w rzędzie Actinomycetales, tlenowe bakterie Gram-dodatnie w rzędzie promieniowców, wytwarzające egzospory. Ich komórki, są prokariotyczne jak wszystkie komórki bakteryjne, jednak kształtem i sposobem rozmnażania przypominają grzyby strzępkowe. Podobnie jak grzyby, posiadają strukturę nitkowatą, jednak ich "strzępki" są mniejsze i mniej zróżnicowane morfologicznie od grzybów. Bakterie występują w grupach tworzących łańcuszki. Występują w glebie i wodzie, powodują podskórne zakażenia z ziarnami (mycetoma).

    Streptograminy – grupa naturalnych antybiotyków oraz ich pochodnych, wytwarzanych przez bakterie z rodzaju Streptomyces. W skład każdej streptograminy wchodzą dwa całkowicie odrębne związki chemiczne, pierwsza grupa tych związków (streptograminy A) są cząsteczkami makrolaktonów zawierających wiele nienasyconych wiązań i należą do niej:

    Oporność na antybiotyki – cecha części szczepów bakteryjnych, która umożliwia im przeciwstawianie się wpływowi antybiotyku. W zależności od pochodzenia, dzieli się ją na pierwotną (naturalna struktura bakterii uniemożliwiająca działanie leku) lub nabytą – na skutek nabycia genów oporności od innych bakterii lub spontanicznych mutacji. Częsta oporność wśród bakterii wiąże się z nieracjonalną antybiotykoterapią oraz zbyt dużym zużyciem tych leków w przemyśle spożywczym.
  • Pristinamycyna IIA;
  • Pristinamycyna IIB;
  • Dalfopristyna (półsyntetyczna pochodna pristinamycyny IIB).
  • Natomiast drugą grupę (streptograminy B) stanowią cykliczne heksadepsipeptydy i należą do niej:

  • Pristinamycyna IA;
  • Wirginamycyna S1;
  • Chinupristyna (półsyntetyczna pochodna pristinamycyny IA).
  • Wszystkie streptograminy są bakteriostatyczne, jednak połączenie chinupristyna/dalfopristyna, którego działanie jest kilkakrotnie większe niż wynikałoby to z sumy działań tych dwóch związków, ma działanie bakteriobójcze. I właśnie połączenie tych dwóch streptogramin jest bardzo często wykorzystywane ze względu na swoje silne działanie nawet na bakterie oporne na inne antybiotyki.

    Mechanizm działania[]

    Streptograminy hamują syntezę białek bakteryjnych poprzez łączenie się z podjednostką rybosomalną 50S w pobliżu wejścia do tunelu, przez który wychodzi z rybosomu łańcuch peptydowy. Miejsce wiązania streptogramin B częściowo pokrywa się z miejscem wiązania makrolidów i linkozamidów, przez co podczas powstawania oporności bakterii na któryś z tych antybiotyków powstaje oporność krzyżowa również na pozostałe dwie grupy antybiotyków (oporność typu MLSB).

    Przypisy

    1. Wojciech Kostowski i Zbigniew S. Herman: Farmakologia. Wyd. III. T. 2. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2010, s. 341,342.
    2. Danuta Dzierżanowska: Antybiotykoterapia praktyczna. Wyd. V. α-medica press, 2009, s. 144-146.
    3. Ernst Mutschler: Farmakologia i toksykologia. Wyd. II. MedPharm Polska, 2010, s. 868.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.029 sek.