• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Stratocumulus



    Podstrony: [1] [2] 3
    Przeczytaj także...
    Translucidus – odmiana chmur. Ma postać rozległej, często mglistej warstwy, ławicy lub płata, której większa część przepuszcza promienie słoneczne do tego stopnia, że można określić położenie Słońca lub Księżyca. Określenie translucidus odnosi się do chmur Altocumulus, Altostratus, Stratocumulus i Stratus.Stratocumulus castellanus – gatunek chmur Stratocumulus. Ma on postać wyrastających z poziomej warstwy wieżyczek. Jeśli konwekcja utrzymuje się, wieżyczki wypiętrzają się tworząc chmury Cumulus congestus, a te potrafią przekształcić się nawet w chmury Cumulonimbus. Gdy napotkają warstwę inwersyjną przeobrażają się w Stratocumulus cumulogenitus. Jeśli Stratocumulus castellanus rozwiną się, możliwy jest słaby, przelotny opad.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Lilly, D. K., 1968: Models of cloud-topped mixed layers under a strong inversion. Quart. J. Roy. Meteor. Soc., 94, 292-309.
    2. Petterssen, S., 1938: On the causes and the forecasting of the California fog. Bull. Amer. Meteor. Soc., 19, 49--55.
    3. G. Feingold, I. Koren, H. Wang, H. Xue i inni. Precipitation-generated oscillations in open cellular cloud fields.. „Nature”. 466 (7308), s. 849-52, Aug 2010. DOI: 10.1038/nature09314. PMID: 20703303. 


    Duplicatus – odmiana chmur. Ma postać rozdwojonych ławic, warstw lub płatów. Występują one na nieco innych poziomach, niekiedy są ze sobą częściowo połączone. Określenie duplicatus odnosi się do chmur Cirrus, Cirrostratus, Altocumulus, Altostratus i Stratocumulus.PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.


    Podstrony: [1] [2] 3



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Opacus – odmiana chmur. Występuje w postaci rozległej ławicy, warstwy lub płata. Jest w całości lub większej części nieprzeświecająca do tego stopnia, że całkowicie zasłania Słońce lub Księżyc i uniemożliwia określenie ich położenia na niebie. Termin odnosi się do chmur Altocumulus, Altostratus, Stratocumulus i Stratus.
    Radiatus – odmiana chmur. Wykazuje ona wstęgi lub pasma chmur ułożone do siebie równolegle. Wskutek perspektywy zbiegają się do jednego punktu zwanego „punktem radiacji” lub dwóch takich punktów, gdy pasma przecinają całe niebo. Termin ten jest stosowany w przypadku chmur Cirrus, Altocumulus, Altostratus, Stratocumulus i Cumulus.
    Metoda dużych wirów (ang. large eddy simulation, LES) - metoda aproksymacji drobnoskalowych własności turbulencji używana w numerycznych symulacjach przepływu cieczy. Przykładem jest symulacja komputerowa rozwoju chmur stratocumulus czy rozwoju konwekcji kiedy Ziemia jest podgrzewana w czasie dnia.
    Perlucidus – odmiana chmur. Występuje w postaci rozległych ławic, warstw i płatów. Pomiędzy członami, z których się składa występują wyraźne, choć niekiedy bardzo niewielkie przerwy. Przez te przerwy widoczne mogą być Słońce, Księżyc, błękit nieba lub wyżej położone chmury. Określenie perlucidus odnosi się do chmur Altocumulus i Stratocumulus.
    Chmury – obserwowane w atmosferze skupiska kondensatów substancji występującej w postaci pary. W atmosferze ziemskiej jest to para wodna. Ochładzanie zmniejsza prężność pary nasyconej, osiągnięcie temperatury punktu rosy powoduje nasycenie pary wodnej (saturację), dalsze ochładzanie wywołuje przesycenie i kondensację. Kondensacja i parowanie (w przypadku chmur wodnych) oraz depozycja i sublimacja (w przypadku chmur lodowych) zachodzą w atmosferze na chmurowych lub lodowych jądrach (zarodkach) nukleacji.
    Termoklina (metalimnion, warstwa skoku termicznego) – w stratyfikowanych zbiornikach wodnych warstwa wody, w której następuje szybka zmiana temperatury wraz ze wzrostem głębokości. Powyżej i poniżej termokliny zmiany temperatury są mniej zauważalne.
    Lacunosus – odmiana chmur. Ma postać często dość cienkich ławic, płatów i warstw, w których występują mniej, lub bardziej regularnie rozłożone otwory. Te są zwykle zaokrąglone, o postrzępionych brzegach. Układ członów i otworów przypomina najczęściej sieć lub plaster miodu. Określenie lacunosus odnosi się głównie do chmur Cirrocumulus i Altocumulus, niekiedy także i do chmur Stratocumulus.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.