• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Stowarzyszenie Teatralne Chorea



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Ulica ks. bpa Wincentego Tymienieckiego w Łodzi – jedna z najstarszych ulic na terenie Śródmieścia i Widzewa w Łodzi.Tomasz Rodowicz (ur. 27 maja 1951) – historyk filozofii, aktor, muzyk, reżyser. Uczestniczył w parateatralnych działaniach Jerzego Grotowskiego w Teatrze Laboratorium: był przewodnikiem jednej z grup podczas "Przedsięwzięcia Góra". W roku 1977 przyłączył się do tworzonego przez Włodzimierza Staniewskiego teatru "Gardzienice", gdzie występował nieprzerwanie do roku 2004, będąc jednym z liderów zespołu. W Metamorfozach według Apulejusza zagrał główną rolę – Lucjusza. Był też odpowiedzialny za gardzienicki projekt Orkiestra Antyczna, w ramach którego rekonstruowano antyczne instrumenty i próbowano odtworzyć brzmienie starożytnej muzyki.

    Stowarzyszenie Teatralne Chorea – grupa teatralna z siedzibą w Łodzi, utworzona w marcu 2004 roku, jest kontynuacją pracy dwóch zespołów artystycznych powstałych przy Ośrodku Praktyk Teatralnych Gardzienice: Orkiestry Antycznej (odtwarzanie antycznych instrumentów i muzyki) Tomasza Rodowicza i Macieja Rychłego oraz zespołu Tańców Labiryntu (rekonstrukcja antycznego tańca), prowadzonego przez Dorotę Porowską i Elżbietę Rojek. Chorea to awangardowy teatr poszukujący inspiracji w starożytnej Grecji i próbujący przy pomocy współczesnych środków wyrazu pokazać to, co w dziedzictwie starożytności jest ponadczasowe. Stowarzyszenie dzieli swoją aktywność na trzy obszary: artystyczny – teatralny (Choreia), dydaktyczny (Paideia) i badawczy (Zetezis).

    Butō (jap. 舞踏, butō) – zbiorcza nazwa określająca różne rodzaje aktywności i technik tańca, inspirowanych przez ruch Ankoku-Butō. Początki butō związane są ze sztuką japońskich artystów Tatsumiego Hijikaty i Kazuo Ōno, którzy swoją działalność rozpoczęli w latach 50. XX wieku. Butō zawiera elementy tradycyjnego teatru japońskiego, jak również wpływy europejskie, zwłaszcza ekspresjonizm. W typowym przedstawieniu butō tancerze-aktorzy występują w białym makijażu, który ukrywa i przetwarza personalne cechy poszczególnych postaci.Zbigniew Bolesław Ryszard Herbert (ur. 29 października 1924 we Lwowie, zm. 28 lipca 1998 w Warszawie) – polski poeta, eseista, dramaturg, twórca słynnego cyklu poetyckiego "Pan Cogito", autor słuchowisk; kawaler Orderu Orła Białego. Z wykształcenia ekonomista, prawnik i filozof.

    Spis treści

  • 1 Historia teatru
  • 2 Program artystyczny – Choreia
  • 3 Program dydaktyczny – Paideia
  • 4 Program badawczy – Zetezis
  • 5 Przypisy
  • 6 Bibliografia
  • 7 Linki zewnętrzne
  • Historia teatru[]

    W 2003 roku prowadzona przez Tomasza Rodowicza Orkiestra Antyczna otrzymała grant z Unii Europejskiej na realizację w ramach programu Kultura 2000 autorskiego projektu artystyczno-badawczego Nieznane Źródła Muzyki Europejskiej -Antyczna Grecja. W wyniku rocznej pracy powstały publikacje książkowe, zorganizowano liczne warsztaty, koncerty, pokazy starożytnego tańca i instrumentów, we współpracy z grupą Earthfall Dance Theatre z Walii powstał pierwszy spektakl Hode Galatian, prezentowany potem przez artystów Chorei. Ten rok wspólnej pracy zaowocował narodzinami artystycznej koncepcji i skrystalizowaniem się nowego środowiska. Początkowo działania prowadzono równolegle do zespołu skupionego wokół Włodzimierza Staniewskiego, pokazując efekty pracy na Kosmosach Gardzienic. Motywy odejścia grupy zgromadzonej wokół Tomasza Rodowicza, a także nowy program artystyczny tak lider Chorei opisywał w 2005 roku:

    KULTURA 2000 - program wspólnotowy skierowany bezpośrednio do strefy kultury, wspierający ponadnarodowe projekty z dziedziny szeroko pojętej kultury europejskiej-podkreślające jej różnorodność.Powstał na mocy Decyzji Rady i Parlamentu Europejskiego z 14 lutego 2000 r. na okres 5 lat począwszy od 1 stycznia 2000 r. do 31 grudnia 2004. Decyzją Parlamentu i Rady z dn. 31 marca 2004 program został przedłużony o kolejne dwie edycje na rok 2005 i 2006. Program Kultura 2000 skończyło swe funkcjonowanie w roku 2006. Działania Unii Europejskiej, mające na celu wspieranie współpracy kulturalnej państw członkowskich, kontynuowane są od 1 stycznia 2007 roku poprzez nowy program Kultura (2007-2013). Jest to aktualnie główny program wspólnotowy skierowany bezpośrednio do instytucji kulturalnych w Europie."Łódź Art Center" Międzynarodowe Centrum Sztuki w Łodzi – to kulturalno-artystyczny ośrodek działający w kompleksie pofabrycznym przy ul. Tymienieckiego 3 w Łodzi. Centrum powstało w roku 2005 z inicjatywy Fundacji Edukacji Wizualnej oraz artystów związanych z Międzynarodowym Muzeum Artystów. Wydarzenia tu organizowane - zwłaszcza Łódź Biennale czy Fotofestiwal - udowodniły, że industrialna atmosfera sprzyja projektom kulturalnym. Łódź Art Center powstało w 9 halach o łącznej powierzchni ponad 8 tys. m odrestaurowanej, XIX-wiecznej fabryki – części dawnego imperium Karola Scheiblera. Odnowione pomieszczenia zdobyły tytuł „Wnętrza Roku 2004” przyznawany przez łódzkich architektów za najlepszą rewitalizację zabytków.

    Współpracę kontynuowano także po opuszczeniu Gardzienic przez Choreę. Teatr początkowo przeniósł swoją siedzibę do Pałacu Małachowskich w Nałęczowie, na stałe osiadł w Łodzi, choć do dziś formalnie jego siedziba znajduje się w Gardzienicach. W styczniu 2007 roku Chorea we współpracy z Łódź Art Center i Urzędem Miasta Łodzi w dawnej fabryce Scheiblera przy ulicy Tymienieckiego 3 powołała do życia Fabrykę Sztuki, w której prowadzi swoją działalność.

    Arystofanes z Aten (gr. Ἀριστοφάνης, Aristophanes) (ok. 446-385 p.n.e.) – grecki komediopisarz, jeden z twórców komedii staroattyckiej, syn średnio zamożnego chłopa o imieniu Filippos. Jego działalność przypadła na schyłkowy okres demokracji ateńskiej, gdy następowały zmiany w życiu politycznym, społecznym i kulturalnym, w sposobie myślenia i metodach kształcenia młodzieży (Sokrates). Zapewne nie do końca porzucił wieś i choć nie mieszkał w Atenach, to bywał w nich często. Arystofanes nie piastował w mieście urzędów i zwykł patrzeć na demokrację ateńską z boku, zachowując zapewne większy obiektywizm.Tadeusz Kantor (ur. 6 kwietnia 1915 w Wielopolu Skrzyńskim, zm. 8 grudnia 1990 w Krakowie) – polski reżyser, malarz, scenograf, grafik, autor manifestów artystycznych, animator życia kulturalnego, założyciel Teatru Cricot 2 w Krakowie.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Nałęczów (dawniej Nałęczów-Zdrój) – miasto w woj. lubelskim, w powiecie puławskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Nałęczów, w granicach Kazimierskiego Parku Krajobrazowego – część trójkąta turystycznego: Puławy – Kazimierz Dolny - Nałęczów. Historycznie położony jest w Małopolsce (początkowo w ziemi sandomierskiej, a następnie w ziemi lubelskiej).
    Fabryka Sztuki w Łodzi – instytucja kulturalna powstała 1 stycznia 2007. Stworzyły ją wspólnie Łódź Art Center, Stowarzyszenie Teatralne Chorea i Urząd Miasta Łodzi. Instytucja o profilu edukacyjnym, która w swej działalności stara się przybliżać różne dziedziny twórczości kulturalnej – od muzyki i tańca, poprzez film i teatr, po prezentację najnowszych dokonań sztuk wizualnych.
    Ośrodek Praktyk Teatralnych „Gardzienice” (właśc. Ośrodek Badań i Realizacji Praktyk Teatralnych „Gardzienice”) – grupa teatralna powstała w 1977 z inicjatywy Włodzimierza Staniewskiego, formalnie zarejestrowana w roku 1978. Nazwa pochodzi od podlubelskiej wsi, gdzie teatr ma swoją siedzibę. „Gardzienice” są autorskim projektem ich założyciela. Zespół zyskał międzynarodowy rozgłos, przez krytykę jest klasyfikowany jako eksperymentalny teatr antropologiczny. W związku z regularną aktywnością dydaktyczną, prowadzoną zarówno w kraju, jak i za granicą (organizowanie zajęć i warsztatów gry aktorskiej dla młodzieży), w 1997 roku przy stowarzyszeniu powstała Akademia Praktyk Teatralnych. Realizuje się tu liczne projekty: badawczo-artystyczne, muzyczne, kulturotwórcze, z zakresu szeroko rozumianej humanistyki.
    Eurypides (gr. Εὐριπίδης Euripídēs, ur. około 480 p.n.e., zm. 406 p.n.e.) – jeden z najwybitniejszych dramaturgów starożytnej Grecji. Urodzony na Salaminie syn ateńskiego ziemianina, Mnesarchosa i Klejto. Odebrał staranne wykształcenie atletyczne, muzyczne (obejmowało ono poza muzyką umiejętności poetyckie i choreograficzne) oraz filozoficzne. Próbował również swoich sił w malarstwie. Wiadomo, że był kapłanem Zeusa we Flyi, brał także udział w poselstwie Aten do Syrakuz, pełnił obowiązki proksenosa obywateli Magnezji w Atenach. Eurypides ożenił się dwa razy. Jego pierwszą żoną była Melito, drugą natomiast Chojrine, z którą doczekał się trzech synów. Około 408 roku p.n.e. wyprowadził się z Aten, najpierw skierował się do Magnezji w Tesalii, później do Pelli, gdzie zmarł u króla Macedonii, Archelaosa I śmiercią tragiczną w 406 roku p.n.e. rozszarpany przez królewskie psy gończe.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.