• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Storting

    Przeczytaj także...
    Konstytucja Norwegii, konstytucja eidsvollska – ustawa zasadnicza Królestwa Norwegii, uchwalona przez Zgromadzenie Konstytucyjne krótkotrwałego, niezależnego Królestwa Norwegii w dniu 16 maja 1814 w miejscowości Eidsvoll, a podpisana 17 maja 1814. Po zawarciu unii personalnej ze Szwecją (1814-1905), została uznana przez króla Karola XIII. Obowiązuje do dziś, jednakże była wielokrotnie zmieniana (ostatnia zmiana z 19 czerwca 1992).Cenzus (łac. census: oszacowanie majątku; obliczenie, spis ludności; por. censor) – ograniczenie w prawie wyborczym, wobec służby wojskowej, administracyjnej, publicznej, etc., relatywne do określonej grupy społeczeństwa.
    11 sierpnia jest 223. (w latach przestępnych 224.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 142 dni.

    Storting (norw. Stortinget) – jednoizbowy parlament Królestwa Norwegii. Najwyższy organ władzy politycznej w Norwegii, ma władzę ustawodawczą oraz sprawuje kontrolę nad rządem. Wybierany co 4 lata, liczy 169 posłów (do 2005 r. - 165). W ciągu trwania kadencji Storting nie może zostać rozwiązany. Storting jest jednoizbowy. Jednak do 2009 r. na pierwszym posiedzeniu posłowie dzielili się na dwie grupy, pracujące nad projektami ustaw osobno. Były to Lagting (1/4 posłów) oraz Odelsting (3/4 posłów). Podział izby na dwie części został zniesiony 20 lutego 2007. Mandaty przydzielane są według systemu proporcjonalnego.

    Władza ustawodawcza, legislatywa, władza prawodawcza – element teorii podziału władz Johna Locke’a, a następnie Monteskiusza. Domeną władzy ustawodawczej jest według nich stanowienie powszechnie obowiązującego prawa.Parlament – w państwach o demokratycznych systemach władzy, najwyższy organ przedstawicielski, a jednocześnie zasadniczy organ władzy ustawodawczej.

    Historia[ | edytuj kod]

    Storting po raz pierwszy został powołany w roku 1814, na mocy konstytucji z Eidsvoll, która proklamowała niepodległość Norwegii. Początkowo wybory odbywały się przy dużym cenzusie majątkowym, jednak od 1898 posłów do norweskiego parlamentu wybiera się w głosowaniu powszechnym. W 1937 została wprowadzona 4-letnia kadencja parlamentu.

    Język norweski (norw. norsk språk, norsk) – język z grupy skandynawskiej języków germańskich. Jako że do tej pory nie wyodrębnił się jeden standard wymowy, każdy dialekt ma status oficjalny. Językiem norweskim posługuje się około 4,2 mln mówiących, z tego 3,5 mln do zapisu używa odmiany bokmål, a 700 tys. odmiany nynorsk. Norweski jest językiem urzędowym Norwegii.Erna Solberg (ur. 24 lutego 1961 w Bergen) – norweska polityk, od 2004 przewodnicząca Partii Konserwatywnej (Høyre). Minister samorządu terytorialnego i rozwoju regionalnego w latach 2001–2005. Premier Norwegii od 16 października 2013.

    Obecny skład Stortingu[ | edytuj kod]

    Ostatnie wybory do Stortingu zostały przeprowadzone w Norwegii 11 sierpnia 2017. Do parlamentu weszło 9 partii. Cztery centroprawicowe partie utworzyły koalicję rządową. Łącznie zdobyły 87 mandatów i tym samym utworzyły Rząd Erny Solberg.

    Prawica (Høyre lub H, Norweska Partia Konserwatywna), norweska partia prawicowa. Założona w 1884, jest drugą pod względem długości funkcjonowania norweską partią polityczną. Obecnie partii przewodniczy Erna Solberg (sprawuje to stanowisko od 2004 roku).17 listopada jest 321. (w latach przestępnych 322.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 44 dni.

    Przewodniczący Stortingu[ | edytuj kod]

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Budynek parlamentu w Oslo
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. stortinget.no
    2. Wybory w Norwegii: Triumf konserwatystów, porażka socjaldemokratów, www.rmf24.pl [dostęp 2019-05-18] (pol.).
    3. Carl Joachim Hambro (Høyre) był tymczasowym przewodniczącym Stortingu od 30 czerwca 1926 do 10 stycznia 1927 roku.
    4. Sverre Bernhard Nybø (Høyre) była tymczasowym przewodniczącym Stortingu od 17 listopada do 29 listopada 1969 roku.


    29 listopada jest 333. (w latach przestępnych 334.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 32 dni. Budynek parlamentu w Oslo (Stortingsbygningen) – neoromański gmach mieszczący się w centrum miasta, przy Karl Johans gate, głównej ulicy handlowej i turystycznej norweskiej stolicy. Mieści się w nim jednoizbowy parlament Norwegii (Storting) oraz część biur rządowych.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.