• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Stolarz

    Przeczytaj także...
    Hieronim Franciszek Konarski herbu Gryf, imię zakonne: Stanisław od świętego Wawrzyńca, pseud. i krypt.: Anonym Polonus; J. W. A. J. K. W. K. B. O.; Nobilis Polonus, Iurium Patriorum peroptime gnarus; Pewien Ziemianin; Prywatnie rezydujący w Gdańsku; S. K. S. P.; Stanislaus a S. Laurentio Scholarum Piarum; Stanislaus Hieronymus a S. Laurentio Scholarum Piarum; X. Stanisław a S. Laurentio Scholarum Piarum, (ur. 30 września 1700 w Żarczycach Dużych, zm. 3 sierpnia 1773 w Warszawie) – dramatopisarz, poeta, tłumacz, edytor, pedagog, publicysta, reformator szkolnictwa i założyciel Collegium Nobilium w roku 1740, pijar, nazywany patriarchą polskich pijarów, nauczyciel domowy.Połączenie wpustowe – połączenie rozłączne, pośrednie (elementem pośredniczącym jest wpust), spoczynkowe lub ruchowe (przesuwne).
    Połączenie klejowe – połączenie mechaniczne, w których wykorzystuje się adhezyjne właściwości substancji klejowych. Klej wnika w drobne pory, nierówności (adhezja mechaniczna) na powierzchni materiału, po czym twardnieje. Czasem przy klejeniu tworzyw sztucznych dodatkowo następuje częściowe rozpuszczenie powierzchni klejonych. Połączenie tego typu w budowie maszyn stosowane jest często, zwłaszcza jeśli trzeba połączyć różne materiały (metal, tworzywa sztuczne, szkło, gumę itp).
    Tischler 1880.jpg

    Stolarzrzemieślnik wykonujący z drewna meble i przedmioty codziennego użytku.

    Stolarstwo w Polsce[]

    Pierwszy w Polsce cech stolarski powstał w 1489 roku w Krakowie. Rozwój meblarstwa wiązał się z rozwojem miast, a tym samym z rozwojem mieszczaństwa. Pierwszą szkołę meblarstwa stworzył w 1750 roku Stanisław Konarski. Do znanych stolarzy zalicza się Jan Jakub Simmler (1791–1872), polski rzemieślnik ebenista, produkujący meble o wysokim poziomie artystycznym i technicznym.

    Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.Podłoga – element wykańczający górną część stropu; posadzka jest elementem składowym podłogi. Zapewnia izolację termiczną, akustyczną i przeciwwilgociową, przenosi obciążenia równomiernie rozłożone i skupione, jest płaska i przystosowana do tego, aby mógł po niej odbywać się ruch.

    Stolarz a cieśla[]

    Niejednokrotnie zawody cieśli oraz stolarza są mylone. Mimo że przedmiotem obu jest praca z drewnem, istnieją między nimi diametralne różnice. Praca stolarza polega na tworzeniu z różnych rodzajów drewna oraz materiałów drewnopochodnych przedmiotów codziennego użytku i mebli. Cieśla natomiast odpowiada za tworzenie większych drewnianych konstrukcji budowlanych (takich jak: domy, statki – szkutnictwo), a najczęściej ich elementów m.in. więźb dachowych, okien i drzwi, podłóg, zrębów i części wyposażenia, trwale związanych z obiektem.

    Strug – ręczne narzędzie do obróbki skrawaniem drewna i materiałów drewnopochodnych (płyty wiórowe, pilśniowe itp.). Strug składa się ze stalowego ostrza osadzonego w korpusie z drewna, metalu lub innych tworzyw.Miasto (od prasłow. „местьце", „mě́sto"–„miejsce”) – historycznie ukształtowana jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza rolnictwem (w przemyśle lub w usługach) prowadzącą specyficzny miejski styl życia.

    Zawód stolarza wymaga dużej wiedzy na temat różnorodnych gatunków drewna, oceny ich jakości, właściwości i przeznaczenia oraz rodzajów połączeń: stałych (na klej) lub rozłącznych (kołkowych, wpustowych) itp. Stolarz powinien posiadać wyobraźnię przestrzenną, zdolności manualne i uzdolnienia artystyczne. Musi także umieć dopasować różne rodzaje drewna, oraz trwale połączyć elementy przy pomocy kleju, gwoździ, stalowych śrub.

    Drewno – surowiec drzewny otrzymywany ze ściętych drzew i formowany przez obróbkę w różnego rodzaju sortymenty. Zajmuje przestrzeń pomiędzy rdzeniem, a warstwą łyka i kory. Pod względem technicznym drewno jest naturalnym materiałem kompozytowym o osnowie polimerowej wzmacniany ciągłymi włóknami polimerowymi, którymi są podłużne komórki zorientowane jednoosiowo.Narzędzia stolarskie – zestaw narzędzi do wykonywania prac w drewnie, w zawodach takich jak stolarstwo, meblarstwo, ciesielstwo.

    Typowe prace stolarskie[]

  • obróbka skrawaniem (ręczna i mechaniczna) drewna
  • wykonywanie, montaż, remontowanie i modernizacja stolarki budowlanej i otworowej (drzwi i okien)
  • wytwarzanie mebli i ich remont.
  • Maszyny i narzędzia[]

     Osobny artykuł: Narzędzia stolarskie.

    Do obróbki drewna stolarze używają zarówno wyspecjalizowanych maszyn, elektronarzędzi i narzędzi ręcznych. Najpopularniejsze narzędzia ręczne stosowane w stolarstwie to: młotek, strug, piła, dłuto. Z kolei maszyny stolarskie to m.in. pilarka tarczowa, frezarka, strugarka, szlifierka taśmowa, tokarka.

    Cech (z niem. Zunft), w języku staropolskim Gilda, słowo pochodzące z języka dolnoniemieckiego "die Gilde", ta ze staro skandynawskiego gildi - nazwa oznaczająca zebranie, stowarzyszenie, następnie cech rzemieślniczy – organizacja samorządu rzemieślniczego o charakterze społeczno-zawodowym, częściowo również gospodarczym, zrzeszająca rzemieślników jednego lub kilku pokrewnych zawodów, mająca na celu:Młotek – jedno z najstarszych narzędzi używanych przez człowieka, służące do uderzania w materiał w celu jego obróbki, do uderzania w inne narzędzie (np. dłuto, przecinak, wybijak, punktak, itp.) lub do wbijania w różne powierzchnie gwoździ, klinów itp.

    Tytuły zawodowe[]

  • stolarz budowlany
  • stolarz galanterii drzewnej
  • stolarz mebli artystycznych i wzorcowych
  • stolarz meblowy
  • stolarz modelarz instrumentów muzycznych
  • Przypisy

    1. Simmler Jan Jakub. Internetowa encyklopedia PWN. [dostęp 2012-05-19].
    2. Cieśla i stolarz – często mylone zawody. Tonerland. [dostęp 2012-05-01].

    Bibliografia[]

  • Simmler Jan Jakub. Internetowa encyklopedia PWN. [dostęp 2012-05-19].
  • Władysław Kopaliński, Opowieści o rzeczach powszednich, Warszawa 2004, wyd. I. ISBN 83-7399-113-1.
  • Szlifierki taśmowe do drewna (szeroko i wąskotaśmowe) przeznaczone są do szlifowania dużych powierzchni płaskich elementów z drewna litego, płytowych, okleinowanych lub nieokleinowanych, surowych lub lakierowanych. Szlifowanie ma na celu wyrównanie i wygładzenie powierzchni, oczyszczenie zabrudzonych powierzchni, a w przypadku szlifierek szerokotaśmowych również nadanie elementom dokładnej grubości.Cieśla – zawód związany z obróbką drewna, który polega na wykonywaniu elementów konstrukcji, części wyposażenia oraz detali z drewna, trwale związanych z obiektem działania (budynek, budowla, okręt).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Meble – sprzęty użytkowe przeznaczone do wyposażenia wnętrz mieszkalnych i publicznych. W odróżnieniu od stałych elementów wyposażenia wnętrz (schody, boazeria) meble są ruchomościami. Oprócz cech użytkowych meble posiadają też walory dekoracyjne, reprezentacyjne.
    Szkutnictwo – budowanie lub naprawa przez rzemieślników, przemysłowo albo amatorsko małych statków wodnych: łodzi, jachtów lub kutrów z drewna lub tworzyw sztucznych.
    Frezarka – obrabiarka przeznaczona do obróbki skrawaniem powierzchni płaskich i kształtowych takich jak rowki, gwinty, koła zębate. Narzędziem obróbczym stosowanym w frezarce jest frez. Głównym ruchem powodującym skrawanie freza jest jego ruch obrotowy, oprócz tego frez przesuwa się względem obrabianego materiału. Obróbka frezarką nazywa się frezowaniem.
    Więźba dachowa - drewniana konstrukcja dachu, drewniany szkielet dachu, który przenosi obciążenia z pokrycia dachowego.
    Elektronarzędzia są to narzędzia zasilane prądem elektrycznym, najczęściej o napięciu 230 V. Ułatwiają prace, których wykonywanie narzędziami ręcznymi byłoby uciążliwe, czasochłonne lub niewygodne.
    Dłuto – ręczne narzędzie używane do obróbki drewna przez snycerzy, rzeźbiarzy, stolarzy i drzeworytników. Innej konstrukcji dłuta używane są również do obróbki kamienia przez kamieniarzy i rzeźbiarzy.
    Władysław Kopaliński, właściwie Władysław Jan Stefczyk, przed II wojną światową Jan Sterling (ur. 14 listopada 1907 w Warszawie, zm. 5 października 2007 w Warszawie) – polski leksykograf, tłumacz, wydawca.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.041 sek.