• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Stodoranie

    Przeczytaj także...
    Drahomira (ur. 890, zm. 934 r. lub według innych źródeł ur. 877, zm. 936 r.) – księżniczka stodorańska, księżna czeska, żona Wratysława I, matka Wacława I Świętego i Bolesława I. Przewodziła (wraz ze swym synem Bolesławem, po śmierci swego męża) rebelii pogańskiej w Czechach.Święte Cesarstwo Rzymskie (łac. Sacrum Romanum Imperium lub Sacrum Imperium Romanum (S.I.R.) od 1254, niem. Heiliges Römisches Reich, potocznie (od 1441) łac. Sacrum Romanum Imperium Nationis Germanicae, niem. Heiliges Römisches Reich Deutscher Nation) – nazwa państwa stanowiącego kontynuację cesarstwa zachodniorzymskiego, odwołująca się zarówno do idei jak i kształtu politycznego średniowiecznej i wczesnonowożytnej Europy. Składało się formalnie z rdzenia którym było Królestwo Niemieckie oraz z równoprawnych mu formalnie Królestwa Włoch (de facto do 1648) i Królestwa Burgundii (od 1032, de facto do 1378).
    Brandenburg an der Havel (powszechnie stosowna jest również forma skrócona Brandenburg; pol. hist. Branibór lub Branibórz) - miasto na prawach powiatu w Niemczech w kraju związkowym Brandenburgia, położone nad rzeką Hawelą.

    Stodoranieśredniowieczne plemię słowiańskie utożsamiane z Hawelanami, zamieszkujące kraj Stodor: dorzecze Sprewy dolnej i Haweli, prawego dopływu Łaby. Do tej samej grupy plemiennej obok Stodoran zaliczano plemiona: Nieletyków, Doszan i Zamczyców. Prawdopodobnie współdziałali ze Związkiem Wieleckim w wojnach przeciwko Świętemu Cesarstwu Rzymskiemu.

    Köpenick – najbardziej na południowy wschód wysunięta dzielnica Berlina, położona na wyspie u ujścia rzeki Dahme (dłuż. Dubja) do Sprewy (łuż. Spr(j)ewja), do 1931 pisownia: Cöpenick.Wieleci, Wieletowie, Wilcy, Lucice, Lutycy – grupa plemienna Słowian połabskich, zamieszkujących od VI wieku tereny między dolną Odrą a Łabą, wywodząca się z Pomorza Przedodrzańskiego. W źródłach pisanych za czasów Karola Wielkiego nazywani również: Wiltzi, Vultzi, Welatabowie. Wieleci obok Obodrzyców i Serbów należeli do Słowian połabskich. Geograf Bawarski podaje, że na ziemiach Wieletów znajdowało się 95 grodów.

    Twierdza Brenna[ | edytuj kod]

    Centralnym grodem Stodoran była Brenna, zwana także Braniborem, podbita po raz pierwszy po długim oblężeniu w 928 roku przez Henryka I Ptasznika. Odbita w wyniku powstania plemion słowiańskich w 983 roku. O gród ten toczyły się krwawe walki między Słowianami i Germanami. Ostatecznie podbita przez Albrechta Niedźwiedzia w 1157 roku. Zmieniono wówczas nazwę Brenny na Brandenburg, a okoliczne ziemie nazwano Brandenburgią.

    Sprewa, hist. także Szprewa i Szprowa (niem. Spree, łuż. Sprjewja lub Sprowja) to rzeka we wschodnich Niemczech (kraje związkowe Saksonia i Brandenburgia), lewy dopływ Haweli. Swoje źródła ma na Pogórzu Łużyckim (ok. 430 m n.p.m.). Czeskojęzyczna Wikipedia lokalizuje je w powiecie deczyńskim , natomiast niemieckojęzyczna Wikipedia podaje, że rzeka ma źródła na wzgórzu Kottmar (478 m n.p.m.), w Ebersbach oraz w Neugersdorf. . Przepływa przez Łużyce, w Spreewaldzie dzieli się na szereg odnóg, następnie przepływa przez jeziora Schwielochsee i Müggelsee. Od jeziora Schwielochsee rozpoczyna się odcinek drogi wodnej dostępnej dla jednostek o zanurzeniu do 1,2 metra. W miejscowości Beeskow jaz i śluza. Nastepnie w okolicy miejscowości Neuhaus i jeziora Wergnersee odchodzi od niej Speisekanal – 2,6 km kanał łączący ją z Kanałem Odra-Sprewa. Natomiast Sprewa kieruje się na północny zachód, poprzez zabytkowy jaz kozłowo-iglicowy i śluzę Neubrück po czym wpływa do Kanału Odra-Sprewa (89 km kanału), poniżej śluzy Kersdorf. Przyjmuje na tym odcinku nazwę Fürstenwalder Spree. Kanał opuszcza na jego 69 kilometrze, kierując się na północny zachód, poprzez jaz, przed dawną śluzą Große Tranke i przyjmuje nazwę Müggelspree. Poprzez jezioro Dämeritzsee wpływa do jeziora Müggelsee (nazywanym też Großer Müggelsee) z którego wypływa już jako Sprewa. Jednak większość wód Sprewy skierowanych jest Kanałem Odra-Sprewa do jeziora Seddinsee, następnie Langer See, które w berlińskiej dzielnicy Köpenick łaczy sie ze Sprewą. W centrum Berlina, w okolicy śluzy Mühlendammschleuse rozdwaja się i opływa Wyspę Muzeów. Po przejściu przez śluzę Charlottenburg, 6 kilometów dalej, w dzielnicy Spandau uchodzi do Haweli (29 m n.p.m.). Żeglowna na długości 182 km.Łaba (czes. Labe, niem. Elbe) – rzeka w Czechach i Niemczech o długości 1165 km (370 km w Czechach) i powierzchni dorzecza 144 055 km² (w Czechach 51 394 km²).

    Książęta[ | edytuj kod]

  • Książę Stodoran Tęgomir: wygnany z Brenny, zwrócił się o pomoc do cesarza Ottona i przy jego pomocy odzyskał książęcy stolec.
  • Drahomira - córka nieznanego z imienia księcia stodorańskiego, być może Tęgomira, żona Wratysława I.
  • Księciem połabskich Stodoran, zwanych też czasem Hawelanami, był Jaksa z Kopanicy. Jego gród nazywał się Copnik (kopa-góra-hałda) i najprawdopodobniej znajdował się na obszarze dzisiejszej dzielnicy Berlina – Köpenick. Jaksa bił nawet własną monetę tzw. "brakteaty Jaksy".
  • Jaksa z Kopanicy, ew. Jaksa z Kopaniku (zm. po 1168/1178?) – słowiański książę połabskich Stodoran, zwanych też czasem Hawelanami, w kronice wielkopolskiej nazwany księciem serbskim: dux Sorabie, na denarach IACZA DE COPNIC, IACZO DE COPNIC lub IAKZA COPTNIK CNE(S).Albrecht Niedźwiedź, Albert I Brandenburski (ur. ok. 1100, zm. 18 listopada 1170) – od 1134 margrabia Marchii Północnej, w latach 1138-1142 także książę Saksonii z dynastii askańskiej.; ok. 1157 utworzył Marchię Brandenburską z ziem Marchii Północnej i podbitych ziem słowiańskich.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Hawelanie, Hawolanie, Oblanie – plemiona zachodniosłowiańskie, które ok. 720 roku zasiedliły tereny wokół rzek Haweli (dawniej rzeka Obła) i Sprewy. Geograf Bawarski podaje, że na ziemiach Hawelan znajdowało się 14 grodów. Utworzyli tam w późniejszym czasie także oddzielne plemiona: Stodoran, Sprewian.
    Zamczycy - średniowieczne plemię słowiańskie należące do grupy plemiennej Stodoran mieszkające nad Jeziorem Rypińskim. Czasami zaliczano ich do Związku wieleckiego.
    Tron (gr. thronos, thranus, łac. thronus – taboret, siedzenie) – oficjalne określenie siedziska najczęściej o kształcie krzesła, na którym monarcha zasiada przy oficjalnych okazjach. W sensie abstrakcyjnym tron określa również władzę monarchii. Wstąpienie monarchy na tron (intronizacja) podczas obrzędu koronacji oznacza początek panowania władcy.
    Nieletycy, Nielecice - średniowieczne plemię słowiańskie zamieszkujące górny bieg rzeki Muldy. Zaliczane do plemion serbskich obok Niżan, Głomaczy, Siticów, Niziców, Susłów, Serbiszczów.
    Brenna (później zwana także Brennabor, pol. hist. Branibór lub Branibórz), niem. Brandenburg) – słowiańska twierdza nad rzeką Hawelą w dzisiejszej Brandenburgii, centralny gród plemienia Stodoran. Osada powstała w VIII wieku, w IX wieku została otoczona wałem, regularnie była rozbudowana, stopniowo przekształcając się w ośrodek miejski.
    Henryk I Ptasznik (niem. Heinrich der Vogler) (ur. 876, zm. 2 lipca 936) – książę Saksonii 912–936, król Niemiec 919–936; z saskiej dynastii Ludolfingów.
    Powstanie Słowian połabskich (niem. Slawenaufstand von 983) – powstanie z 983 roku Słowian połabskich – konfederacji plemion słowiańskich Wieletów oraz Obodrytów, żyjących na terenach dzisiejszych wschodnich Niemiec, skierowane przeciw podporządkowaniu Świętemu Cesarstwu Rzymskiemu oraz chrystianizacji. W 983 roku powstańcy zdobyli Hamburg, który później spalili. Ich pochód na zachód powstrzymała nierozstrzygnięta bitwa pod Białoziemiem, między dopływami Łaby – Tongerą i Muldą.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.