• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sticharion

    Przeczytaj także...
    Orarion (gr. ὀράριον) - długa, wąska szarfa z materiału noszona na sticharionie przez diakonów oraz subdiakonów w kościołach chrześcijańskich obrządków wschodnich, przede wszystkim bizantyjskich. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa ora - módl się, ponieważ wznosząc jeden z końców orarionu, diakon daje znak do modlitwy. Orarion symbolizuje skrzydła aniołów.Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.
    Prawosławie – doktryna ortodoksyjnego (gr. ὀρθόδοξος – prawdziwie, prawidłowo wierzący) Kościoła chrześcijańskiego – jednej z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła katolickiego, powstałych w wyniku rozłamu w chrześcijaństwie z 1054 roku (tzw. schizmy wielkiej – co uznaje się historycznie bardziej uzasadnione niż pojęcie tzw. schizmy wschodniej).
    Prawosławny sticharion

    Sticharion (gr. στιχάριον) – szata używana jako element stroju liturgicznego w kościołach chrześcijańskich obrządków wschodnich, zwłaszcza bizantyjskich i pokrewnych, wywodząca się z chitonu, długiej sukni noszonej w starożytności. W obrządku rzymskim (łacińskim) odpowiednikiem sticharionu jest alba.

    Alba (łac. vestis alba – biała szata) – długa, biała szata liturgiczna, noszona przez wszystkich duchownych i usługujących wszystkich stopni w czasie liturgii obrządku łacińskiego oraz przez duchownych wielu kościołów protestanckich. W liturgii Kościołów wschodnich odpowiednikiem alby jest sticharion.Epitrachelion (gr. ἐπιτραχήλιον - wokół/na-szyjnik, cs. jepitrachił), szata liturgiczna w obrządkach bizantyjskich oraz wielu innych obrządkach wschodnich, odpowiednik rzymskiej stuły, używana liturgicznie przez prezbiterów (księży) i biskupów. Zdobiony jest haftem ornamentalnym, przeważnie z siedmioma krzyżami, symbolizującymi siedem sakramentów, dary Ducha Świętego oraz pełnię łaski. Podobnie jak stuła, jest symbolem łaski kapłaństwa. Historycznie odpowiednikiem epitrachilionu jest diakoński orarion - w obu przypadkach szata zakładana jest wokół szyi (orarion podobnie jak stuła zakończony jest dwoma końcami zwisającymi w dół).

    Sticharion używany jest przez usługujących i duchownych wszystkich stopni. Jednak w zależności od tego, dla kogo jest przeznaczony, może nieco różnić się w wyglądzie.

    Diakoni, duchowieństwo niższe oraz ministranci[ | edytuj kod]

    Stichariony dla ministrantów, niższych duchownych oraz diakonów są szatami wierzchnimi, tzn. nie zakłada się na nie innych szat, ewentualnie małe elementy stroju, takie jak np. orarion. Z tej racji sticharion jest wykonany z grubszego materiału, nieraz bogato zdobiony. Zazwyczaj występuje w kolorze liturgicznym dostosowanym do obchodu.

    Chiton (gr. χιτον) – koszula lniana lub wełniana z krótkimi rękawami noszona w starożytnej Grecji, pochodzenia fenickiego.Felonion (gr. φαιλόνιον), szata liturgiczna w obrządku bizantyjskim, odpowiednik rzymskiego ornatu, używana liturgicznie przez prezbiterów. Szata, pozbawiona rękawów, nakładana na sticharion i epitrachelion. Symbolizuje odzież, w którą ubrano Chrystusa na dworze Piłata.

    Prezbiterzy i biskupi[ | edytuj kod]

    W przypadku sticharionów używanych przez kapłanów nie jest to szata wierzchnia. Przywdziewa się na nią inne szaty, takie jak epitrachelion, felonion czy sakkos. Dlatego sticharion kapłański szyty jest ze znacznie cieńszego materiału, zazwyczaj jest biały i przypomina rzymską albę. Sporadycznie spotyka się stichariony w innych niż biel kolorach. Ponadto sticharion taki ma węższe rękawy, przystosowane do założenia na nie narękawników. Sticharion noszony przez kapłana jest niekiedy nazywany podryznik, noszony przez biskupa podsakkosnik, ze względu na nazwy szat, które ci duchowni przywdziewają na sticharion.

    Sakkos (gr. σάκκος) – wierzchnia szata liturgiczna noszona przez prawosławnych i greckokatolickich biskupów zamiast kapłańskiego felonionu. Jest to długa do kolan tunika z szerokimi rękawami i charakterystycznym wzorem wykończenia. Przednia i tylna część są połączone po bokach guzikami lub wstążkami. Jest podobny formą do łacińskiej dalmatyki, noszonej przez diakonów i wkładanej przez biskupów pod ornat. Sakkos był pierwotnie noszony przez cesarza jako oznaka władzy. Podobnie jak felonion, symbolizuje szatę, w którą ubrano Chrystusa na dworze Piłata.Szata liturgiczna (strój liturgiczny) – rodzaj odzieży stosowanej w czasie liturgii mającej na celu określenie i zaznaczenie funkcji osoby ją noszącej.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • orarion




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.009 sek.