• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Stegoceras



    Podstrony: [1] [2] [3] 4
    Przeczytaj także...
    Szczęka (łac. maxilla) albo kość szczękowa (łac. os maxillare) – kość parzysta, stanowiąca zasadniczą część składową czaszki twarzowej. Kość szczękowa składa się z trzonu (corpus) i czterech wyrostków: czołowego, jarzmowego, podniebiennego i zębodołowego.Daspletozaur (Daspletosaurus) – rodzaj dużego teropoda z rodziny tyranozaurów (Tyrannosauridae). Żył w Ameryce Północnej w późnej kredzie (ok. 80-72 mln lat temu). Obecnie tylko jeden gatunek daspletozaura jest uważany za ważny – D. torosus, choć nadal kilka jego potencjalnych gatunków z Alberty, Montany i Nowego Meksyku pozostaje nieopisanych. Wliczając nieopisane gatunki oraz te nieważne, daspletozaur obejmuje najwięcej gatunków ze wszystkich tyranozauroidów.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Jasinski, S. E., Sullivan, R. M.. Re-evaluation of pachycephalosaurids from the Fruitland-Kirtland transition (Kirtlandian, late Campanian), San Juan Basin, New Mexico, with a description of a new species of Stegoceras and a reassessment of Texascephale langstoni. „Fossil Record 3. New Mexico Museum of Natural History and Science, Bulletin”. 53, s. 202–215, 2011. 
    2. D. F. Glut: Dinosaurs: The Encyclopedia. Jefferson, North Carolina: McFarland & Co, 1997, s. 834–838. ISBN 978-0-89950-917-4.
    3. D. Lambert: The Ultimate Dinosaur Book. New York: Dorling Kindersley, 1993, s. 155. ISBN 978-1-56458-304-8.
    4. R. M. Sullivan. A taxonomic review of the Pachycephalosauridae (Dinosauria: Ornithischia). „New Mexico Museum of Natural History and Science Bulletin”. 35, s. 347–365, 2006. 
    5. J. Peczkis. Implications of Body-Mass Estimates for Dinosaurs. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 14 (4), s. 520–533, 1995. DOI: 10.1080/02724634.1995.10011575. JSTOR: 4523591. 
    6. Sues, H. D., Galton, P. M.. Anatomy and classification of the North American Pachycephalosauria (Dinosauria: Ornithischia). „Palaeontographica Abteilung A”. 198, s. 1–40, 1987. 
    7. T. E. Williamson, S. L. Brusatte. Pachycephalosaurs (Dinosauria: Ornithischia) from the Upper Cretaceous (upper Campanian) of New Mexico: A reassessment of Stegoceras novomexicanum. „Cretaceous Research”. 62, s. 29–43, 2016. DOI: 10.1016/j.cretres.2016.01.012. 
    8. K. Carpenter. Agonistic behavior in pachycephalosaurs (Ornithischia: Dinosauria): a new look at head-butting behavior. „Contributions to Geology”. 32 (1), s. 19–25, 1997. 
    9. C. M. Brown, A. P. Russell, A. A. Farke. Homology and Architecture of the Caudal Basket of Pachycephalosauria (Dinosauria: Ornithischia): The First Occurrence of Myorhabdoi in Tetrapoda. „PLoS ONE”. 7 (1), s. e30212, 2012. DOI: 10.1371/journal.pone.0030212. PMID: 22272307. PMCID: PMC3260247. Bibcode2012PLoSO...730212B. 
    10. G. S. Paul: The Princeton Field Guide to Dinosaurs. Princeton University Press, 2010, s. 241–242. ISBN 978-0-691-13720-9.
    11. R.M. Sullivan, Revision of the dinosaur ''Stegoceras'' Lambe (Ornithischia, Pachycephalosauridae), „Journal of Vertebrate Paleontology”, 23 (1), 2003, s. 181–207, DOI10.1671/0272-4634(2003)23[181:rotdsl]2.0.co;2.
    12. R.K. Schott i inni, Cranial ontogeny in ''Stegoceras validum'' (Dinosauria: Pachycephalosauria): a quantitative model of pachycephalosaur dome growth and Variation, „PLoS ONE”, 6 (6), 2011, e21092, DOI10.1371/journal.pone.0021092, PMID21738608, PMCIDPMC3126802, Bibcode2011PLoSO...6E1092S.
    13. L. M. Lambe. New genera and species from the Belly River Series (mid-Cretaceous). „Geological Survey of Canada, Contributions to Canadian Palaeontology”. 3, s. 68, 1902. 
    14. J.B. Hatcher i inni, The Ceratopsia, 1907, DOI10.5962/bhl.title.60500.
    15. F. Nopcsa. Über Stegoceras und Stereocephalus. „Centralblatt für Mineralogie, Geologie und Paläontologie”. 1903, s. 266–267, 1903. 
    16. L.M. Lambe, Recent Zoopaleontology, „Science”, 445 (18), 1903, s. 60–60, DOI10.1126/science.18.445.60, Bibcode1903Sci....18...60L.c?
    17. L.M. Lambe, The Cretaceous genus ''Stegoceras'' typifying a new family referred provisionally to the Stegosauria, „Transactions of the Royal Society of Canada”, 12 (4), 1918, s. 23–36.
    18. Gilmore, C. W., 1924. On Troodon validus, an orthopodous dinosaur from the Belly River Cretaceous of Alberta, Canada. Department of Geology, University of Alberta Bulletin 1:1–43
    19. B. Brown; Schlaikjer E. M.. A study of the troödont dinosaurs, with the description of a new genus and four new species. „Bulletin of the AMNH”. 82, 1943. 
    20. C.M. Sternberg, Pachycephalosauridae Proposed for Dome-Headed Dinosaurs, ''Stegoceras lambei'', n. sp., Described, „Journal of Paleontology”, 19 (5), 1945, s. 534–538.
    21. L.S. Russell, The Dentary of ''Troödon'', a Genus of Theropod Dinosaurs, „Journal of Paleontology”, 22 (5), 1948, s. 625–629.
    22. Bohlin, B., 1953. Fossil reptiles from Mongolia and Kansu. Reports from the Scientific Expedition to the North-western Provinces of China under Leadership of Dr. Sven Hedin. VI. Vertebrate Palaeontology 6. The Sino-Swedish Expedition Publication 37:1–113
    23. Kuhn, O., 1964, Fossilium Catalogus I: Animalia Pars 105. Ornithischia (Supplementum I), IJsel Pers, Deventer, s. 80
    24. W.P. Wall, P.M. Galton, Notes on pachycephalosaurid dinosaurs (Reptilia: Ornithischia) from North America, with comments on their status as ornithopods, „Canadian Journal of Earth Sciences”, 16 (6), 1979, s. 1176–1186, DOI10.1139/e79-104, Bibcode1979CaJES..16.1176W.
    25. P.M. Galton, H.-D. Sues, New data on pachycephalosaurid dinosaurs (Reptilia: Ornithischia) from North America, „Canadian Journal of Earth Sciences”, 20 (3), 1983, s. 462–472, DOI10.1139/e83-043, Bibcode1983CaJES..20..462G.
    26. M.B. Goodwin, E.A. Buchholtz, R.E. Johnson, Cranial anatomy and diagnosis of ''Stygimoloch spinifer'' (Ornithischia: Pachycephalosauria) with comments on cranial display structures in agonistic behavior, „Journal of Vertebrate Paleontology”, 18 (2), 1998, s. 363–375, DOI10.1080/02724634.1998.10011064.
    27. Sullivan, R. M. 2000. Prenocephale edmontonensis (Brown and Schlaikjer) new comb. and P. brevis (Lambe) new comb. (Dinosauria: Ornithischia: Pachycephalosauria) from the Upper Cretaceous of North America. New Mexico Museum of Natural History and Science Bulletin 17:177–190
    28. T.E. Williamson, T.D. Carr, A new genus of derived pachycephalosaurian from western North America, „Journal of Vertebrate Paleontology”, 22 (4), 2003, s. 779–801, DOI10.1671/0272-4634(2002)022[0779:ANGODP]2.0.CO;2.
    29. Sullivan, R. M., Lucas, S. G.. The pachycephalosaurid dinosaur Stegoceras validum from the Upper Cretaceous Fruitland Formation, San Juan Basin, New Mexico. „New Mexico Museum of Natural History and Science Bulletin”. 35, s. 329–330, 2006. 
    30. T. E. Williamson, T. D. Carr. A juvenile pachycephalosaur (Dinosauria: Pachycephalosauridae) from the Fruitland Formation. „New Mexico: New Mexico Geology”. 24, s. 67–68, 2002. 
    31. Watabe, M., Tsogtbaatar, K., Sullivan, R. M.. A new pachycephalosaurid from the Baynshire Formation (Cenomanian-late Santonian), Gobi Desert, Mongolia. „Fossil Record 3. New Mexico Museum of Natural History and Science, Bulletin”. 53, s. 489–497, 2011. 
    32. S. E. Jasinski, R. M Sullivan. The validity of the Late Cretaceous pachycephalosaurid Stegoceras novomexicanum (Dinosauria: Pachycephalosauridae). „New Mexico Museum of Natural History and Science Bulletin”. 74 (107), 2016. 
    33. A. Perle, H. Osmólska. Goyocephale lattimorei gen. et sp. n., a new flat-headed pachycephalosaur (Ornithischia, Dinosauria) from the Upper Cretaceous of Mongolia. „Acta Palaeontologica Polonica”. 27, s. 115–127, 1982. 
    34. Sereno, P. C., 2000. The fossil record, systematics and evolution of pachycephalosaurs and ceratopsians from Asia. 480–516 in Benton, M.J., M.A. Shishkin, D.M. Unwin & E.N. Kurochkin (red.), The Age of Dinosaurs in Russia and Mongolia. Cambridge University Press, Cambridge.
    35. D. C. Evans; R. K. Schott; D. W. Larson; C. M. Brown; M. J. Ryan. The oldest North American pachycephalosaurid and the hidden diversity of small-bodied ornithischian dinosaurs. „Nature Communications”. 4, s. 1828, 2013. DOI: 10.1038/ncomms2749. PMID: 23652016. Bibcode2013NatCo...4E1828E. 
    36. T. Maryańska, Chapman, R. E., Weishampel, D. B.: Pachycephalosauria. W: Weishampel, D. B., Dodson, P., Osmólska, H.: The Dinosauria. Wyd. 2.. Berkeley: University of California Press, 2004, s. 464–477. ISBN 978-0-520-24209-8.
    37. Nabavizadeh, A.. Evolutionary Trends in the Jaw Adductor Mechanics of Ornithischian Dinosaurs. „The Anatomical Record”. 29 (3), s. 271–294, 2016. DOI: 10.1002/ar.23306. PMID: 26692539. 
    38. R. E. Chapman; Pe. M. Galton; J. J. Sepkoski; W. P. Wall. A Morphometric Study of the Cranium of the Pachycephalosaurid Dinosaur Stegoceras. „Journal of Paleontology”. 55 (3), s. 608–618, 1981. 
    39. R. K. Schott; D. C. Evans. Squamosal Ontogeny and Variation in the Pachycephalosaurian Dinosaur Stegoceras validum Lambe, 1902, from the Dinosaur Park Formation, Alberta. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 32 (4), s. 903–913, 2012. DOI: 10.1080/02724634.2012.679878. 
    40. J. E. Peterson; C. Dischler; N. R. Longrich; P. Dodson. Distributions of Cranial Pathologies Provide Evidence for Head-Butting in Dome-Headed Dinosaurs (Pachycephalosauridae). „PLoS ONE”. 8 (7), s. e68620, 2013. DOI: 10.1371/journal.pone.0068620. PMID: 23874691. PMCID: PMC3712952. Bibcode2013PLoSO...868620P. 
    41. M.B. Goodwin, J.R. Horner, Cranial Histology of Pachycephalosaurs (Ornithischia: Marginocephalia) Reveals Transitory Structures Inconsistent with Head-Butting Behavior, „Paleobiology”, 30 (2), 2004, s. 253–267, DOI10.1666/0094-8373(2004)030<0253:CHOPOM>2.0.CO;2, JSTOR4096846.
    42. P. M. Galton. A Primitive Dome-Headed Dinosaur (Ornithischia: Pachycephalosauridae) from the Lower Cretaceous of England and the Function of the Dome of Pachycephalosaurids. „Journal of Paleontology”. 45 (1), s. 40–47, 1971. 
    43. Sues, H. D. 1978. Functional morphology of the dome in pachycephalosaurid dinosaurs. Neues Jahrbuch für Geologie und Paläontologie Monatshefte, 8:459-472.
    44. E. Snively; A. Cox. Structural Mechanics of Pachycephalosaur Crania Permitted Head-butting Behavior. „Palaeontologica Electronica”. 11, s. 1–17, 2008. 
    45. K. Padian; J. R. Horner. The evolution of 'bizarre structures' in dinosaurs: biomechanics, sexual selection, social selection or species recognition?. „Journal of Zoology”. 28 (1), s. 3–17, 2011. DOI: 10.1111/j.1469-7998.2010.00719.x. 
    46. R. J. Knell; S. Sampson. Bizarre structures in dinosaurs: species recognition or sexual selection? A response to Padian and Horner. „Journal of Zoology”. 283 (1), s. 18–22, 2011. DOI: 10.1111/j.1469-7998.2010.00758.x. 
    47. D. W. E. Hone; D. Naish. The 'species recognition hypothesis' does not explain the presence and evolution of exaggerated structures in non-avialan dinosaurs. „Journal of Zoology”. 290 (3), s. 172–180, 2013. DOI: 10.1111/jzo.12035. 
    48. Snively, E., Theodor, J. M.. Common Functional Correlates of Head-Strike Behavior in the Pachycephalosaur Stegoceras validum (Ornithischia, Dinosauria) and Combative Artiodactyls. „PLoS ONE”. 6 (6), s. e21422, 2011. DOI: 10.1371/journal.pone.0021422. PMID: 21738658. PMCID: PMC3125168. Bibcode2011PLoSO...621422S. 
    49. E. B. Giffin. Pachycephalosaur Paleoneurolagy (Archosauria: Ornithischia). „Journal of Vertebrate Paleontology”. 9 (1), s. 67–77, 1989. DOI: 10.1080/02724634.1989.10011739. JSTOR: 4523238. 
    50. J.M. Bourke i inni, Breathing life into dinosaurs: tackling challenges of soft-tissue restoration and nasal airflow in extinct species, „Anatomical Record”, 297 (11), 2014, s. 2148–2186, DOI10.1002/ar.23046.
    51. Eberth, D. A. "The geology", in Dinosaur Provincial Park, s. 54–82.
    52. Braman, D. R., Koppelhus, E. B.: Dinosaur Provincial Park. W: Currie, J., Koppelhus, E. B.: Campanian palynomorphs. s. 101–130..
    53. Weishampel, D. B., Barrett, P. M., Coria, R. A.: Dinosaur Distribution. W: Weishampel, D. B., Dodson, P., Osmólska, H.: The Dinosauria. Wyd. 2.. University of California Press, 2004, s. 517–606. ISBN 978-0-520-24209-8.
    54. D. A. Eberth: Judith River Wedge. W: Currie, Philip J., Padian, Kevin: Encyclopedia of Dinosaurs. San Diego: Academic Press, 1997, s. 199–204. ISBN 978-0-12-226810-6.
    Kość ramienna (łac. humerus) – jedna z kości kończyny górnej, należy do kości długich. Wyróżnia się w niej koniec bliższy, trzon (łac. corpus humeri) i koniec dalszy.Ornitopody, dinozaury ptasionogie (Ornithopoda, z gr. ornis – ptak + pous – stopa) – grupa dinozaurów z rzędu ptasiomiednicznych (Ornithischia).


    Podstrony: [1] [2] [3] 4



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Czaszka (łac. cranium) – struktura kostna lub chrzęstna, która służy jako szkielet głowy. Stanowi naturalną osłonę mózgu i innych narządów znajdujących się w głowie.
    Prozaurolof (Prosaurolophus) – rodzaj dinozaura kaczodziobego żyjącego w późnej kredzie w Ameryce Północnej. Odkrycia pozostałości co najmniej dwudziestu pięciu osobników należących do dwóch gatunków, w tym zarówno czaszek, jak i szkieletów. Pomimo tego nie należy do najlepiej znanych opinii publicznej dinozaurów. Skamieniałości tego liczącego 9 metrów długości stworzenia znaleziono w późnokampańskiej formacji Dinosaur Park w Albercie i prawie współczesnej jej montańskiej formacji Two Medicine, liczą one sobie około 75 milionów lat. Najbardziej charakterystyczna cecha zwierzęcia to niewielki, lecz masywny grzebieniem tworzony przez kości nosowe, sterczący przed oczami.
    Confer (skrót cf. lub c.f.) - wyraz łaciński oraz skrót używany głownie w pracach akademickich oznaczający porównanie lub odwołanie się do innego materiału.
    Doskonałokostne, doskonałokostnoszkieletowe, cienkołuskie, ościste (Teleostei) – infragromada ryb promieniopłetwych (Actinopterygii) obejmująca większość współcześnie żyjących gatunków ryb. W literaturze często nazywane są rybami kostnoszkieletowymi lub kościstymi.
    Hadrozaury (Hadrosauridae) – rodzina ornitopodów z grupy hadrozauroidów (Hadrosauroidea), znana też jako „dinozaury kaczodziobe”.
    Kość udowa (łac. femur) — kość kończyny dolnej będąca elementem wspierającym tkanki miękkie uda. Jest to kość długa, dlatego wyróżnić w niej można trzon i dwa końce: koniec bliższy i koniec dalszy. Jednocześnie jest to najcięższa i najdłuższa z kości długich organizmu; mierząc prawie dokładnie 26% długości ciała człowieka, jest pomocnym wskaźnikiem rekonstrukcji szkieletowych. Występuje u człowieka i zwierząt. U człowieka jest ustawiona pionowo, u zwierząt w kierunku przednio-dolnym.
    Histologia (z gr. histos – tkanka, logos – wiedza, nauka) – nauka o budowie, rozwoju i funkcjach tkanek, w przeciwieństwie do anatomii, zajmuje się badaniem mikroskopowej budowy ciała. Nauka o mikroskopowych wykładnikach chorób nosi nazwę histopatologii.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.202 sek.