• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Staw krzyżowo-biodrowy

    Przeczytaj także...
    Kość krzyżowa (łac. os sacrum) – u człowieka, powstaje przez zrośnięcie pięciu kręgów krzyżowych. Wyróżnia się w niej powierzchnie grzbietową i miedniczną, podstawę oraz wierzchołek.Torebka stawowa (łac. capsula articularis) – łączy powierzchnie stawowe kości, tworząc jednocześnie osłonę stawu.
    Kość biodrowa (łac. os ilium) - u człowieka składa się z talerza i trzonu, które na powierzchni wewnętrznej oddzielone są przez kresę łukowatą (linea arcuata). Trzon posiada powierzchnię zewnętrzną i wewnętrzną. Talerz posiada powierzchnię pośladkową (leżącą na zewnątrz) oraz krzyżowo-biodrową (po stronie wewnętrznej). Na powierzchni pośladkowej znajdują się 3 kresy pośladkowe: przednia, tylna i dolna. Ograniczają one miejsca przyczepu 3 mięśni pośladkowych: wielkiego, średniego i małego. Powierzchnia krzyżowo-biodrowa wytwarza dół biodrowy, ku tyłowi od którego znajduje się powierzchnia uchowata i guzowatość biodrowa. Dół biodrowy stanowi miejsce przyczepu mięśnia biodrowego. Powierzchnia uchowata pokryta jest chrząstką włóknistą i łączy się za pomocą stawu krzyżowo-biodrowego (staw płaski z kością krzyżową). Ruchomość tego połączenia jest bardzo ograniczona. Guzowatość biodrowa zaś stanowi miejsce przyczepu mięśni.

    Staw krzyżowo-biodrowy (łac. articulatio sacroiliaca) – u człowieka staw płaski tworzony przez kość krzyżową i kość biodrową, o niewielkiej ruchomości, wzmocniony silnymi więzadłami.

    Powierzchnie stawowe tworzy powierzchnia uchowata kości biodrowej (facies auricularis ossis ilii) oraz powierzchnia uchowata kości krzyżowej (facies auricularis ossis sacri). Pokryte są one przez chrząstkę włóknistą, a między nimi znajduje się wąska szczelina stawowa.

    Staw posiada torebkę stawową o krótkich włóknach, która w niewielkim stopniu blokuje kości przed przemieszczaniem się. Z tego względu wewnątrz stawu występują dodatkowe więzadła krzyżowo-biodrowe międzykostne – ligg. sacroiliaca interossa, a na zewnątrz stawu odpowiednio więzadła krzyżowo-biodrowe brzuszne – ligg. sacroiliaca ventrale oraz więzadła biodrowo-krzyżowe grzbietowe (ligg. sacroiliaca dorasalia).

    Staw (łac. articulatio) – ruchome połączenie między składnikami szkieletu, zewnętrznego lub wewnętrznego (→połączenia kości). Stawy występują u stawonogów (Arthropoda) oraz kręgowców (Vertebrata). U tych ostatnich stawy są określane, ze względu na specyficzną budowę, jako połączenia maziowe (juncturae synoviales). W stawach (tak jak w łożyskach wielu maszyn) największym problemem jest tarcie i dlatego powierzchnie stawowe kości pokryte są bardzo odporną na ścieranie chrząstką szklistą.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Pośrednio staw wzmacniają więzadła:

  • biodrowo-lędźwiowe (lig. iliolumbale),
  • krzyżowo-guzowe (lig. sacrotuberale),
  • krzyżowo-kolcowe (lig. sacrospinale).
  • Staw krzyżowo-biodrowy jest wzmocniony bardzo silnym aparatem więzadłowym, przez co ruchy w tym stawie są minimalne; czynnościowo jest to połączenie podobne do spojenia.




    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.